Atos 9
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA
1 Aꞌayin a ɗa Shawulu wa̱ri pini a uyanka Atoni a Asheku mavura cika, hal n u dani wa wuna le. Aku u banai a asu u Magono ma Aɗara̱kpi,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 u folo yi u na̱ka̱ yi ukanikorongi u ubana a agata a Kashila̱ a Damasuka. Tsa̱ra̱ u cina baci Atoni a ɗa a wushuki n Ure u Asheku aka ko aꞌali, aku u tuwa̱ n ele usiri a Urishelima.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Eyi pini a nwalu, hal u yain evu n Damasuka, kute‑kute u wenei katyashi ka ucira ka wuta̱i a zuba ka wakana yi ukyawan.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Aku u rukpa̱i a iyamba u panai kala̱ga̱tsu ka danai, “Shawulu, Shawulu, ndya i zuwai va yan mu mavura?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Shawulu wecikei, “Asheku, aɗa yai?”
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 ꞌYa̱nga̱ vu uwa a ilyuci yi, a ka tonuko vu ta̱ iꞌya va yan.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Aza ɗa a ka wala̱ka kaɓolo ki a fuɗa a dana ukuna wa, a pana ta̱ kala̱ga̱tsu ki, shegai a wene uza wa.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Aku Shawulu ꞌya̱nga̱i, shegai an u kukpa̱i aꞌeshi a ne u wene asu wa. Atoku a ne a ɗa a ka̱na̱ yi kukere a banka yi pini a ilyuci i Damasuka yi.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 U yan ta̱ aꞌayin a tatsu pini a Damasuka vi bawu u wenei asu, kpam u lya ili wa, u so tani ili wa.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 A Damasuka vi katoni ka pini uza u kala Ananiya. Asheku a isa̱ yi a asuvu a kuwene, u danai, “Ananiya!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Asheku a tonuko yi, “ꞌYa̱nga̱ vu bana a ure u ɗa a ka isa̱ Ure u Karara vu wecike kuwa ku Yahuza. Uza roku ɗa pini uza u Tarsu, uza ɗa a ka isa̱ Shawulu. Aya pini wa yan kavasu.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 N wenike yi ta̱ gba̱m kuwene. A asuvu a kuwene ki u wene ta̱ vuma ɗa a ka isa̱ Ananiya u taɗanku yi kukere a kaci tsa̱ra̱ u wene asu.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananiya wushuki, “Asheku, n so ta̱ upana̱sa alabari a vuma u nala vi a ili i cingi iꞌya wa yansa̱ka aza a uwulukpi a vunu a Urishelima.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Kpam aɗara̱kpi a pige a wushunku yi ɗe u ka̱na̱ gba̱ uza ɗa baci dem wa isa̱ asuvu a kala ka vunu.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Asheku a tonuko yi, “Avu gai wala, kpaci aya n ɗanga̱sai u dansa kala ka va̱ a asu u Awulawa, na̱ ngono n le, kpam n a asu u aza a Isaraꞌila.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ma wenike yi ta̱ tyoku ɗa wa pana ikyamba adama a kala ka va̱.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Ananiya ba u uwai a kuwa ki. U ꞌya̱nga̱sa̱i kukere u sawai Shawulu u danai, “Utoku u va̱, Asheku a ɗa a suku mu; wata, Yesu uza ɗa u wenikei kaci ka ne ara vunu a ure u ɗa vu walai vi. Wa ciga ta̱ vu doku vu wene asu, kpam u shaɗangu vu n Kulu Keri.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Kute‑kute aku ili i roku i rukpa̱i a aꞌeshi a Shawulu yavu apici, aku u wenei asu. Pini nala, u ꞌya̱nga̱i a lyuɓugu yi.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 An u lyai ilikulya, aku ucira u ne u gonoi.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 A ɓa̱ra̱kpa̱ wa, aku u gita̱i kuɓari ku kadyanshi ka Kashila̱ a agata a Kashila̱ n u dansi Yesu ɗa Maku ma Kashila̱.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Gba̱ aza ɗa a pana̱ka yi a yain majiyan, a danai, “Vuma na vi aya u ꞌya̱nga̱sa̱ka̱i Atoni n u yansa̱ki le mavura a Urishelima vi wa? Tuwa̱ ɗa u tuwa̱i tsa̱ra̱ u ka̱na̱ le u sira̱sa u banka le a asu u aɗara̱kpi a pige wa ko?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Shegai Shawulu doki ucira u kuɓari, wa̱ri a uvurusa̱ atakasuvu a aza a Yahuda aza ɗa aꞌa̱ri a Damasuka, n u dansi Yesu ɗa Kawauwi.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 An a yain aꞌayin ushani, aza a Yahuda a sheshei a wuna yi.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Shegai u panai alabari a ili iꞌya a sheshei. Aꞌa̱ri uwundya itsutsu i ilyuci yi kaara n kayin tsa̱ra̱ a ka̱na̱ yi a wuna.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Pini nala, kayin ka pige aɓa̱ngi a ne a zurala̱kpa yi a ilinuku i kasaga ka ilyuci a asuvu a mabana ma pige.A zurala̱kpai Bulus a mabana|src="Acts_9_23-25.tif" size="span" loc="Acts 9:25" ref="Ask. 9:25"
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 An Shawulu rawai a Urishelima, u cigai u ɓolomgbono kaci n Atoni yi, shegai a panai uwonvo u ne kpaci a wushuku an eyi katoni ka wa.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Shegai Bara̱naba tuko yi a asu u asuki, u tonuko le tyoku ɗa Shawulu wenei Asheku a ure n tyoku ɗa Asheku a dansai n eyi. N tyoku ɗa kpam u yain kuɓari ku kadyanshi ka Kashila̱ n u dansi kala ka Asheku a Damasuka bawu uwonvo.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Asuki yi a wushuki n Shawulu. Pini nala, u dusuki n ele a Urishelima n u tambi asu asu, n u yanyi kuɓari n kala ka Asheku bawu uwonvo.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 U dansa ta̱ n u yanyi kananamgbani n aza a Yahuda a ɗa a ka pana kaletsu ka Tsiheline, adama a nala, aꞌa̱ri uzama ure u ɗa a ka wuna yi.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 An atoku a ne a panai nala, aku a banka yi a Kasariya a tutsuku yi a kpatsu ubana a Tarsu ilyuci i ne.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Gba̱ Atoni a ɗa aꞌa̱ri a uyamba u Yahuda, n u Galili, n u Samariya a tsa̱ra̱i ndishi n shinga. A panai uwonvo u Asheku, a yain ucira, Kulu Keri kpam ka̱ri a ugbamatangusu le hal aꞌa̱ri a udoku kakuma̱.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Aꞌayin a nala yi, Bituru kyawunsai uyamba vi gba̱, u ba u kondoi ama a Kashila̱ ɗa aꞌa̱ri a ilyuci i Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Nte a gawunsai pini n vuma roku uza u kala Iniyasu, uza ɗa wa̱ri nvain na̱ mɓa̱la̱ n tsuwunu hal ayen kulla̱.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Aku Bituru tonuko yi, “Iniyasu, Yesu Kawauwi ta̱na̱sa̱ vu ɗe, ꞌya̱nga̱ vu ka̱ta̱la̱ kajiba ka vunu.” Kute‑kute u ꞌya̱nga̱i.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Gba̱ aza a Lida n aza a uyamba a Sarana a wenei vuma ɗa a ta̱na̱sa̱i vi, pini nala, a kpatalai a asu u Asheku.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Uka roku ɗa pini a Japa uza u kala Tabita; wata, Dokas n Tsiheline, uka vi katoni ka. U na̱ka̱ ta̱ kaci ka ne a asu u manyan ma maci n u ɓa̱ngi aza a unambi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Aꞌayin a nala yi a ɗa u yain maɓa̱la̱ aku u kuwa̱i. Pini nala, a sumba̱ yi a vakunku yi a kunukuzuba.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 An Atoni yi a panai alabari cina Bituru pini a Lida evu n Japa, aku a suki ama a re a ba a foli yi a danai, “Tuwa̱ gogo.”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Bituru lazai kaɓolo n ele. An a rawai, aku a banka yi a kunukuzuba ki. Nra̱na̱ n shamgbai evu n eyi a ka sa̱, kpam a ka wenishike yi ntogo n aminya a ɗa Dokas yanka le cina eyi n uma.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Bituru wutukpa̱ le a ulanga, aku u kuɗa̱ngi u yain kavasu. U kpatalai a asu u kakushe ki u danai, “Tabita, ꞌya̱nga̱.” Aku u kukpa̱i aꞌeshi, an u wenei Bituru, u ꞌya̱nga̱i u dusuki.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Bituru ka̱na̱ yi kukere u ɓa̱nga̱ yi tsa̱ra̱ u ꞌya̱nga̱. Aku u isa̱i Atoni yi na̱ nra̱na̱ mi gba̱, u na̱ka̱ le n eyi n uma.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Alabari yi a tamburai gba̱ a uyamba u Japa, kpam ama a wushuki n Asheku.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Bituru dusuki a Japa aꞌayin ushani, a kuwa ku uza u manyan ma ikpan uza u kala Simo.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.