Atos 5
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 Vuma roku ɗa pini uza u kala Ananiya n uka u ne Sahiratu, u dengei uyamba u ne u roku.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Aku u sokongi ikebe i roku n ureve u uka u ne, u tukoi iꞌya i buwai vi u zuwai a kapala ka asuki u da iꞌya gai la vi gba̱.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Bituru wece yi, “Ananiya, niɗa vu a̱sa̱ka̱i Kanangasi ka uwai a katakasuvu ka vunu? Vu yankai Kulu Keri kaɓan, kpam vu sokongi ikebe i roku a asuvu a iꞌya vu dengei uyamba vi?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Uyamba vi u vunu u ɗa ko vu dengei ko bawu vu dengei. Vu denge baci, va fuɗa ta̱ va yanka ikebe yi tyoku ɗa va ciga. Niɗa vu yawunsai vu yain ucun u ukuna u naha? A̱tsa vu yankai kaɓan wa, Kashila̱ ka vu yankai.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 N u pani kadyanshi ki, aku u rukpa̱i u kuwa̱i. Ama ɗa kpam a panai ukuna vi uwonvo u ka̱na̱ le cika.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Alobo a roku a cacai yi ikyamba yi n aminya a eri a wutukpa̱ yi a kunu ki, a ba a ciɗa̱ngu yi.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 An ulapa u uwule u tatsu u wurai, aku uka u ne uwai, shegai u reve ili iꞌya i gita̱i wa.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Aku Bituru wece yi, “Utyoku u ikebe iꞌya i dengei uyamba u ɗe iꞌya na vi?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Bituru wece yi, “Niɗa i ɓolomgbonoi una̱ tsa̱ra̱ i kondo Kulu Keri ku Magono ma Zuba? Pana nwalu ma aza ɗa a ciɗa̱ngi vali u vunu a utsutsu, kpam a ka canga vu ta̱ dem a wutukpa̱ vu.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Kute‑kute u rukpa̱i a kapala ka Bituru u kuwa̱i. An alobo yi a uwai, a cina yi cina u kuwa̱ dem ɗe. Aku a canga yi a ba a ciɗa̱ngi evu n vali u ne.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Atoni yi n ama ɗa a panai alabari a ukuna vi a panai uwonvo cika.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Asuki yi a yain iryoci n ikunesavu i roku ushani a asu u ama. Atoni yi a tsu ɓolomgbono ta̱ a Kafalaka ka Solomo a Kuwa ku Kashila̱.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Shegai a asuvu a ama ɗa a buwai, uza wa̱ la u fuɗai u gbamai asuvu u ɓolomgbonoi kaci n ele wa. Gba̱ n nala, ama a ka na̱ka̱sa̱ le ta̱ tsupige.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Gba̱ n nala aka n aꞌali ushani a ka wushukusu n Asheku.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Hal gba̱m ama aꞌa̱ri a uwutukpusa̱ aza a mɓa̱la̱ a ure n a zuwusi le a zuba u ivamkpatsu n ajiba tsa̱ra̱ Bituru wa wura baci kulu ku ne ku sawa le.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Ama ushani a ilyuci iꞌya iꞌa̱ri evu n Urishelima aꞌa̱ri utukuso aza a mɓa̱la̱ n aza ɗa ityoni i cingi ya yan le mavura, kpam gba̱ le a ta̱na̱ ta̱.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Magono ma Aɗara̱kpi n aza ɗa aꞌa̱ri n eyi; wata, aza a Sadusi a yain malyon cika.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Pini nala, a ka̱na̱i asuki yi a ukai a kuwa ku aꞌali.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Shegai an kayin ka yain, aku katsumate ka Magono ma Zuba ka kukpusa̱i itsutsu yi u wutukpa̱ le, ka danai,A ukai asuki a kuwa ku aꞌali|src="Acts_5_18-19.tif" size="span" loc="Acts 5:19" ref="Ask. 5:19"
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Banai i shamgba a ulanga u Kuwa ku Kashila̱ i tonuko ama gba̱ ukuna u uma u savu.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 N a pani nala, aku a uwai a Kuwa ku Kashila̱ ki n usana u de a gita̱i uwenishike.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Shegai an ada̱ga̱ri a Kuwa ku Kashila̱ ki a banai pini a kuwa ku aꞌali ki a cina le pini wa, a gonoi a yain alabari a danai,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Tsu cina ta̱ kuwa ku aꞌali ki ugbagiri, aza ɗa kpam a ka wundya kuwa ki alya pini a itsutsu, shegai an tsu giduwa̱i tsu cina pini uza wa.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 An uzapige u ada̱ga̱ri a Kuwa ku Kashila̱ ki n aɗara̱kpi a pige yi a panai nala, aku a dambulai cika n a yanyi kacoco ka ili iꞌya ukuna u na wa tuko.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Uza roku u tuwa̱i u tonuko le, “Wundyai, ama ɗa i ukai a kuwa ku aꞌali ki, alya pini kushani a Kuwa ku Kashila̱ a ka wenishike ama.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Uzapige u ada̱ga̱ri vi n aza ɗa a ka tono yi vi a ba a tukoi asuki yi, shegai n ucira wa, kpaci a ka pana ta̱ uwonvo u ama kotsu a vara̱sa le n atali wa.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 An a tuwa̱i n ele, aku a shamkpa le a kapala ka Asheshi a Pige, Magono ma Aɗara̱kpi ma tonuko le,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Tsu tonuko ɗa̱ ta̱, kotsu i doku i wenishike a asuvu a kala ka nala ki wa, shegai i kyawan ɗe Urishelima n uwenishike u ɗe hal gba̱m ya ciga i takpa tsu ukpa̱ u ne.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Bituru n asuki yi a wushunku le, “U gan ta̱ tsu gorimuko udani u Kashila̱ kapala n u vuma.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Kashila̱ ka akaya a tsunu u ꞌya̱nga̱sa̱ ta̱ Yesu uza ɗa i wandamgbanai a mawandamgbani.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Aya Kashila̱ ka zuwai a ulyaki u ne, u woko Uzapige n Kawauwi tsa̱ra̱ u kukpunka̱ aza a Isaraꞌila ure u uꞌa̱sa̱ka̱ tsicingi tsu le, kpam a tsa̱ra̱ ucimbusa̱ u unyushi u cingi u le.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 A̱tsa tsu wenei ukuna vi, nala kpam dem Kulu Keri ku tonukoi ama ukuna u na vi mayun ɗa. Kashila̱ ka suku ta̱ Kulu Keri ku ne a asu u aza ɗa a gorimuko yi.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 An a panai nala, aku a panai upan cika hal a ka ciga a wuna le.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Shegai a asuvu a Asheshi a Pige yi, Kafarishi ka roku ka pini a ka isa̱ Gamaliya. Kawenishiki ka Mele ka uza ɗa ama a ka na̱ka̱ tsupige. U ꞌya̱nga̱i u danai a wutukpa̱ le ve a ulanga.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Pini nala, u tonukoi Asheshi a Pige yi, “Atoku a va̱ aza a Isaraꞌila, kiranai n ili iꞌya ya ciga i yanka ama a na yi.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Ayen a ɗa a wurai, a yan ta̱ vuma roku uza u kala Tuda uza ɗa u bidyai kaci ka ne n kalen cika. Ama amangatawanishi (400) a ɗa a ɓolomgbonoi kaci n eyi. Shegai a wuna yi. Aza ɗa kpam a ka tono yi vi a wacuwai, ko i te ukuna u nala u lekeɗe wa.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 An u ne u kotsoi, vuma roku kpam uza u kala Yahuza uza u Galili u wuta̱i aꞌayin a ɗa a ka yan makeci. Eyi dem tsa̱ra̱i ama ɗa a tono yi ushani. Shegai eyi dem a wuna yi, atoni a ne a wacuwai.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Gogo‑na adooki a va̱ a ɗa na a kaci ka ama a na yi, tsu a̱sa̱ka̱ le shiriri. Manyan ma a ka yan na vi n ucira u kaci u le u ɗa baci a ka yan ma, a ka ɓa̱ra̱kpa̱ wa a ka kpa̱ɗa̱ ta̱ ma.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 N ucira u Kashila̱ u ɗa baci kpam, ya fuɗa ya ɓishinka le wa, shegai i boluko kaci ka ɗe ukuna n Kashila̱ gbani.”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 A wushuki n adooki a ne, a isa̱i asuki yi a bawan le. Aku a ɓara le kotsu a doku a yain kadyanshi n kala ka Yesu wa. Pini nala, a a̱sa̱ka̱ le a lazai.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 An asuki yi a lazai pini a kapala ka Asheshi a Pige yi, aku a gita̱i maza̱nga̱, kpaci a wene ta̱ a rawai a yan le mavura adama a kala ka Yesu.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Kain dem a tsu bana ta̱ a Kuwa ku Kashila̱ n a wenishiki ama n a dansi Yesu aya Kawauwi, hal n a toni aꞌuwa aꞌuwa a ama.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.