Atos 27

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 An tsu foɓusoi tsa̱ra̱ tsu uwa a kpatsu ubana a uyamba u Italiya, aku a na̱ka̱i Bulus n aza a kuwa ku aꞌali a kukere ku katigi ka pige ka roku uza u kala Juliyo, uza u te a asuvu a asoje a Kaisa magono.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Aristaraku wa̱ ta̱ dem kaɓolo n a̱tsu. Eyi uza u ilyuci i Tasaloniya u ɗa, a uɓongu u Masidaniya. Tsu uwai a kpatsu ku ka tsu rongo uyan manyan a ilyuci i Adaramitiya. Aza a kpatsu yi a foɓuso ta̱ a ka shamgbusa a ilyuci ilyuci iꞌya iꞌa̱ri a ikengi i kushiva̱ i uyamba u Asiya.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 An kain ka wansai, aku tsu rawai a Sida. Juliyo katigi u yankai Bulus ukuna u shinga, u a̱sa̱ka̱ yi u ba kondoi aje a ne tsa̱ra̱ a na̱ka̱ yi gba̱ ili iꞌya wa ciga.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 An tsu a̱sa̱ka̱i Sida, aku uwule wa lapana tsu cika, aku tsu tonoi evu n uyamba u mere ma mini u Sayipuru tsa̱ra̱ tsu pana shana n uwule vi.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Tsu lyai kapala na̱ nwalu ubana a ɗaka a uɓongu u Kilikiya n Bamafiliya, aku tsu rawai a ilyuci i Mira a uyamba u Likiya.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Pini nala, Juliyo katigi u tsa̱ra̱i kpatsu ku roku ka aza a uyamba u Alizandariya kpam ka bana a Italiya, aku u zuwai tsu uwai pini.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 An tsu yain aꞌayin ushani n tsu wali sawu, she na tsu ma̱tsa̱i cika, aku tsu fuɗai tsu rawai evu n Kinidu. An uwule u ɓishinka tsu ulya kapala, aku tsu kyawain a kapashi ka bawu uwule wa̱ri pini, evu n asu u ɗa a ka isa̱ Sala̱mani a uyamba u mere ma mini u Kiriti.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Tsu moɗonoi tsu wurai asu vi n upana u ikyamba, aku tsu rawai a asu u roku u ɗa a ka isa̱ Asu u Uwunvuga u Shinga evu n ilyuci i Lasiya.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 An u wokoi tsu ɓa̱ra̱kpa̱i cika, nwalu mi n ɗa n buwa kpam mai wa, kpaci aꞌayin a aɓali a ɗa. Kpam aꞌayin a Abiki a Cimbusuka̱ Ama Unyushi u Le† a wura ɗe.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Bulus tonukoi atigi a asoje yi, “Azapige, n wenei tsu lya baci kapala na̱ nwalu n na mi, n ɗa ma tuko ta̱ ukuna u cingi u unangasa u kpatsu, n unamba u ucanga cika. Ama kpam a ka pana ta̱ usa̱n, hal gba̱m uma u tsunu wa̱ ta̱ a una̱ u ukpa̱.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Shegai katigi ka ka ɓa̱na̱ ama yi u wushuki n kadyanshi ka uza u kpatsu ki n uza ɗa wa wala̱ka kpatsu ki, u ꞌyuwain uwushuku n kadyanshi ka Bulus.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Asu u Uwunvuga u Shinga vi ukukpi u ɗa wa̱ri, kpam asu vi u lobono a lyai pini ilyushi wa, kpaci aɓali a tsu rongo ta̱ ulapusa asu vi. Adama a nala, aku aza a kpatsu yi a ka ciga a bana a ilyuci i Finikiya, tsa̱ra̱ a lyai ilyushi i le ɗe. Finikiya tani asu u ɗa aꞌatsu a tsu shamgbusa pini a uyamba u mere ma mini u Kiriti u ɗa, asu u shinga u ɗa u tsu ka̱ngu ta̱ aɓali, kpaci u ɗa wa wundya ta̱ ɗaka u kalivi n gaɗi u kalivi.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 An uwule vi u gita̱i uꞌya̱nga̱sa̱ kenu‑kenu a ɗaka, aku aza a kpatsu yi a ka yawunsa yavu aꞌayin a ɗa a yain a ɗa a ka yan ili iꞌya a foɓusoi. Aku a takpai kashamkpatsu ka kpatsu ki, tsu tonoi a ikengi i uyamba u Kiriti.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 A ɓa̱ra̱kpa̱ wa, aku uwule u pige u ɗa a ka isa̱, “Uwule u Gaɗi u Kasana,” u wuta̱i a kagiɗa u lapana tsu.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Uwule vi u lapai kpatsu ki, hal gba̱m tsu fuɗa tsu wala pini a asuvu wa. Aku tsu a̱sa̱ka̱i uwule vi u pura̱i kpatsu ki.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Tsu tonoi asu u roku u uyamba u mere ma mini u ɗa a ka isa̱ Kawuda, a asu u ɗa uwule u jebei. She na tsu moɗonoi cika, aku tsu fuɗai tsu ronoi kpatsu ku kenu ki utuwa̱ a asu u ku pige ki.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 An tsu ronoi kpatsu ku kenu ki, aku aza a kpatsu yi a zamai aban a sira̱sai kpatsu ku pige ki, adama a ɗa ka ta̱sa̱. Kpaci a ka pana ta̱ uwonvo u ɗa a ka vuta̱la̱ le a kayala ka ka soɗugusu ili dem u ɗa a ka isa̱ Siriti, aku a cipuka̱i kunya ka ka wala̱ka kpatsu ki tsa̱ra̱ ku jebe nwalu n kpatsu mi. Pini nala, a a̱sa̱ka̱i ka wala ili i ne eyi u de, kpaci a fuɗa a wala̱ka ka kpam wa.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 An kain ka wansai, aku a gita̱i upurusa̱ ucanga u ɗa wa̱ri pini a kpatsu ki n a vuta̱la̱si a mini, kpaci mini mi ma shila̱ka̱na̱ ta̱ cika ma gba̱ɗa̱ tsu.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Kain ka tatsu, ama yi n akere a le a ɗa a vuta̱la̱sa̱i ucanga u manyan ma kpatsu mi pini a mini mi.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 An tsu yain aꞌayin ushani bawu tsu wenei kaara ko atala, kpam uwule u pige u ulima̱ vi u a̱sa̱ka̱ wa, aku tsu takpai uma u ɗa tsa la.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Uza wa̱ la u lyai wa, gba̱ a aꞌayin a nala yi. Aku Bulus isa̱i aza a kpatsu yi, u danai, “Ama a va̱, a da baci iꞌa̱ri i pana̱ka mu tun a kagita̱, tsa̱ra̱ tsa a̱sa̱ka̱ Asu u Uwunvuga u Shinga u Kiriti u nala vi wa, tsa̱ri tsa tsa̱ra̱ usa̱n u na n unamba u ucanga u na vi wa.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Gbamai asuvu, uza wa̱ la wa namba uma u ne wa, shegai kpatsu ki ka shumbugu ta̱.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 I revei gai mpa vuma u Kashila̱ ɗa kpam aya ma gbashika. N kayin ka nayain, u suku ta̱ katsumate ka zuba ka ne.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Katsumate ki ka shamgbai evu na̱ mpa, ka danai, ‘Bulus, kotsu vu pana uwonvo wa! Va shamgba ta̱ a asu u afada a kapala ka Kaisa magono ma pige. Kpam adama a tsishinga tsu Kashila̱, wa wauwa ta̱ aza ɗa ya wala̱ka kaɓolo adama a vunu.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Adama a nala, gbamai asuvu a ɗe. N wushuku ta̱ n Kashila̱. Wa woko ta̱ dere tyoku ɗa u tonuko mu.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Shegai u ka̱na̱ ta̱ uwule u vuta̱la̱ tsu a kayala ka uyamba u mere ma mini, kpam kpatsu ku tsunu ku namgba gba̱.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Aꞌayin kupa n a nishi uwule vi wa̱ri ugama kpatsu ki a upashi u na ubana a upashi u niɗe a kushiva̱ a ɗaka u uyamba u Italiya. Shegai a kain ka kupa n ka nishi ki, aza a kpatsu yi a wenei tsa rawa evu n iyamba.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 A kondoi akumgbi a kaɗa̱ka̱ ka mini ki, a cinai ka rawa ta̱ udeshe amangatawun n kamanga (120). An a tsa̱ra̱i a ɓa̱ra̱kpa̱i kenu, aku a doku a kondoi mini mi, a cinai ma gono ɗe udeshe amanganishinkupa koshi.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Aku a gita̱i upana uwonvo kotsu kpatsu ki ku gama atali wa. Aku a vuta̱la̱i ashamkpatsu a kpatsu a nishi a ɗa aꞌa̱ri n ara̱ji a kucina̱ ku kpatsu ki, tsa̱ra̱ a ɓishinka kpatsu ki nwalu. A yain kavasu tsa̱ra̱ kayin ka wansa gogo.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Aku aza a manyan ma kpatsu yi a ka ciga a a̱sa̱ka̱ kpatsu ki. A cipuka̱i kpatsu ku kenu ki. A yain yavu a ka cipuka̱ kashamkpatsu ka ara̱ji ka ka̱ri a kapala ka kpatsu ki.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Shegai Bulus tonukoi katigi ki n asoje yi, “Ama a na a shamgba baci a kpatsu ku pige ki wa, ya kuwa̱ ta̱ gba̱ ɗe.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Aku asoje yi a kiɗa̱sai aban a kpatsu ku kenu ki a a̱sa̱ka̱i ka ku tonoi mini.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 N kpasani, aku Bulus foloi ama yi a lyai ilikulya kenu. U tonuko le, “Aꞌayin kupa n a nishi a ɗa pa vi iꞌa̱ri a kadambula bawu i lyai ilikulya.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Ma folo ɗa̱ i lyai ili i roku adama a alafiya a ɗe. I yan baci nala, ko kenji ka kaci ka ɗe ka te ka puwa̱n wa.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 U shamgbai a kapala ka le, u bidyai burodi u cikpai Kashila̱, aku u jiba̱i u ɗa u gita̱i utakuma.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 A tsa̱ra̱i ugbami u asuvu, ele dem a lyai ilikulya.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 A̱tsu ama amangatawanre n amangatatsunkupa n a teli (276) a ɗa tsa̱ri pini a kpatsu ki.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 An a lyai a cuwa̱i, aku a jebigei kpatsu ki ara̱ji a varangusi icanga i ilya a mini mi.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 An kain ka wansai, aza a manyan a kpatsu yi a wene ta̱ uyamba, shegai a fuɗa kpam a reve asu u ɗa aꞌa̱ri wa. A wene ta̱ kpam asu u shinga u ɗa wa̱ri n kayala, aku a ka ciga a banka kpatsu ki ɗe.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Aku a kiɗa̱sai aban a ɗa a ka ɓa̱na̱ ashamkpatsu yi, a a̱sa̱ka̱i a ɗa a asuvu a mini. A tatsukpai ili iꞌya ya yira̱la̱kpusa̱ kpatsu ki. Pini nala, a ꞌya̱nga̱sa̱i kunya ku uwala̱ka kpatsu ki ka ka̱ri a kapala ka kpatsu ki dere tyoku ɗa uwule wa pura̱ ka ubana a asu u kayala vi.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Kpatsu ki ku tsa̱ra̱ urawa a asu u ɗa wa̱ri n kayala ki wa, aku a gbashai kayala ka roku ka ka̱ri a kere ka mini. Kaci ka kpatsu ki ka uwai a asuvu a kayala ka kpa̱ɗa̱i nwalu. Kucina̱ ku kpatsu ki ku gita̱i uta̱sa̱sa̱ adama a aɓali.Kpatsu ku ta̱sa̱i|src="Acts_27_39.tif" size="span" loc="Acts 27:41" ref="Ask. 27:41"
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Aku asoje yi a ka ciga a wunusa aza a kuwa ku aꞌali yi, tsa̱ra̱ a yain tsuwoki a suma wa.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Shegai an katigi ki ka ciga ka wauwa Bulus, u ɓishinka le. Aku u zuwai aza ɗa a revei tsuwoki a raɗugusu pini a mini mi a yain tsuwoki ubana a kagiɗa.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Aza ɗa a buwai kpam a yuwusa̱i agbagala a upeti, aza roku kpam a yuwusa̱i aɓaci a kpatsu yi. Nala a yain a rawai a kagiɗa gba̱ le.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.