Atos 27

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 An tsu foɓusoi tsa̱ra̱ tsu uwa a kpatsu ubana a uyamba u Italiya, aku a na̱ka̱i Bulus n aza a kuwa ku aꞌali a kukere ku katigi ka pige ka roku uza u kala Juliyo, uza u te a asuvu a asoje a Kaisa magono.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Aristaraku wa̱ ta̱ dem kaɓolo n a̱tsu. Eyi uza u ilyuci i Tasaloniya u ɗa, a uɓongu u Masidaniya. Tsu uwai a kpatsu ku ka tsu rongo uyan manyan a ilyuci i Adaramitiya. Aza a kpatsu yi a foɓuso ta̱ a ka shamgbusa a ilyuci ilyuci iꞌya iꞌa̱ri a ikengi i kushiva̱ i uyamba u Asiya.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 An kain ka wansai, aku tsu rawai a Sida. Juliyo katigi u yankai Bulus ukuna u shinga, u a̱sa̱ka̱ yi u ba kondoi aje a ne tsa̱ra̱ a na̱ka̱ yi gba̱ ili iꞌya wa ciga.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 An tsu a̱sa̱ka̱i Sida, aku uwule wa lapana tsu cika, aku tsu tonoi evu n uyamba u mere ma mini u Sayipuru tsa̱ra̱ tsu pana shana n uwule vi.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Tsu lyai kapala na̱ nwalu ubana a ɗaka a uɓongu u Kilikiya n Bamafiliya, aku tsu rawai a ilyuci i Mira a uyamba u Likiya.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Pini nala, Juliyo katigi u tsa̱ra̱i kpatsu ku roku ka aza a uyamba u Alizandariya kpam ka bana a Italiya, aku u zuwai tsu uwai pini.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 An tsu yain aꞌayin ushani n tsu wali sawu, she na tsu ma̱tsa̱i cika, aku tsu fuɗai tsu rawai evu n Kinidu. An uwule u ɓishinka tsu ulya kapala, aku tsu kyawain a kapashi ka bawu uwule wa̱ri pini, evu n asu u ɗa a ka isa̱ Sala̱mani a uyamba u mere ma mini u Kiriti.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Tsu moɗonoi tsu wurai asu vi n upana u ikyamba, aku tsu rawai a asu u roku u ɗa a ka isa̱ Asu u Uwunvuga u Shinga evu n ilyuci i Lasiya.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 An u wokoi tsu ɓa̱ra̱kpa̱i cika, nwalu mi n ɗa n buwa kpam mai wa, kpaci aꞌayin a aɓali a ɗa. Kpam aꞌayin a Abiki a Cimbusuka̱ Ama Unyushi u Le† a wura ɗe.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Bulus tonukoi atigi a asoje yi, “Azapige, n wenei tsu lya baci kapala na̱ nwalu n na mi, n ɗa ma tuko ta̱ ukuna u cingi u unangasa u kpatsu, n unamba u ucanga cika. Ama kpam a ka pana ta̱ usa̱n, hal gba̱m uma u tsunu wa̱ ta̱ a una̱ u ukpa̱.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Shegai katigi ka ka ɓa̱na̱ ama yi u wushuki n kadyanshi ka uza u kpatsu ki n uza ɗa wa wala̱ka kpatsu ki, u ꞌyuwain uwushuku n kadyanshi ka Bulus.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Asu u Uwunvuga u Shinga vi ukukpi u ɗa wa̱ri, kpam asu vi u lobono a lyai pini ilyushi wa, kpaci aɓali a tsu rongo ta̱ ulapusa asu vi. Adama a nala, aku aza a kpatsu yi a ka ciga a bana a ilyuci i Finikiya, tsa̱ra̱ a lyai ilyushi i le ɗe. Finikiya tani asu u ɗa aꞌatsu a tsu shamgbusa pini a uyamba u mere ma mini u Kiriti u ɗa, asu u shinga u ɗa u tsu ka̱ngu ta̱ aɓali, kpaci u ɗa wa wundya ta̱ ɗaka u kalivi n gaɗi u kalivi.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 An uwule vi u gita̱i uꞌya̱nga̱sa̱ kenu‑kenu a ɗaka, aku aza a kpatsu yi a ka yawunsa yavu aꞌayin a ɗa a yain a ɗa a ka yan ili iꞌya a foɓusoi. Aku a takpai kashamkpatsu ka kpatsu ki, tsu tonoi a ikengi i uyamba u Kiriti.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 A ɓa̱ra̱kpa̱ wa, aku uwule u pige u ɗa a ka isa̱, “Uwule u Gaɗi u Kasana,” u wuta̱i a kagiɗa u lapana tsu.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Uwule vi u lapai kpatsu ki, hal gba̱m tsu fuɗa tsu wala pini a asuvu wa. Aku tsu a̱sa̱ka̱i uwule vi u pura̱i kpatsu ki.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Tsu tonoi asu u roku u uyamba u mere ma mini u ɗa a ka isa̱ Kawuda, a asu u ɗa uwule u jebei. She na tsu moɗonoi cika, aku tsu fuɗai tsu ronoi kpatsu ku kenu ki utuwa̱ a asu u ku pige ki.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 An tsu ronoi kpatsu ku kenu ki, aku aza a kpatsu yi a zamai aban a sira̱sai kpatsu ku pige ki, adama a ɗa ka ta̱sa̱. Kpaci a ka pana ta̱ uwonvo u ɗa a ka vuta̱la̱ le a kayala ka ka soɗugusu ili dem u ɗa a ka isa̱ Siriti, aku a cipuka̱i kunya ka ka wala̱ka kpatsu ki tsa̱ra̱ ku jebe nwalu n kpatsu mi. Pini nala, a a̱sa̱ka̱i ka wala ili i ne eyi u de, kpaci a fuɗa a wala̱ka ka kpam wa.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 An kain ka wansai, aku a gita̱i upurusa̱ ucanga u ɗa wa̱ri pini a kpatsu ki n a vuta̱la̱si a mini, kpaci mini mi ma shila̱ka̱na̱ ta̱ cika ma gba̱ɗa̱ tsu.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Kain ka tatsu, ama yi n akere a le a ɗa a vuta̱la̱sa̱i ucanga u manyan ma kpatsu mi pini a mini mi.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 An tsu yain aꞌayin ushani bawu tsu wenei kaara ko atala, kpam uwule u pige u ulima̱ vi u a̱sa̱ka̱ wa, aku tsu takpai uma u ɗa tsa la.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Uza wa̱ la u lyai wa, gba̱ a aꞌayin a nala yi. Aku Bulus isa̱i aza a kpatsu yi, u danai, “Ama a va̱, a da baci iꞌa̱ri i pana̱ka mu tun a kagita̱, tsa̱ra̱ tsa a̱sa̱ka̱ Asu u Uwunvuga u Shinga u Kiriti u nala vi wa, tsa̱ri tsa tsa̱ra̱ usa̱n u na n unamba u ucanga u na vi wa.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Gbamai asuvu, uza wa̱ la wa namba uma u ne wa, shegai kpatsu ki ka shumbugu ta̱.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 I revei gai mpa vuma u Kashila̱ ɗa kpam aya ma gbashika. N kayin ka nayain, u suku ta̱ katsumate ka zuba ka ne.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Katsumate ki ka shamgbai evu na̱ mpa, ka danai, ‘Bulus, kotsu vu pana uwonvo wa! Va shamgba ta̱ a asu u afada a kapala ka Kaisa magono ma pige. Kpam adama a tsishinga tsu Kashila̱, wa wauwa ta̱ aza ɗa ya wala̱ka kaɓolo adama a vunu.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Adama a nala, gbamai asuvu a ɗe. N wushuku ta̱ n Kashila̱. Wa woko ta̱ dere tyoku ɗa u tonuko mu.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Shegai u ka̱na̱ ta̱ uwule u vuta̱la̱ tsu a kayala ka uyamba u mere ma mini, kpam kpatsu ku tsunu ku namgba gba̱.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Aꞌayin kupa n a nishi uwule vi wa̱ri ugama kpatsu ki a upashi u na ubana a upashi u niɗe a kushiva̱ a ɗaka u uyamba u Italiya. Shegai a kain ka kupa n ka nishi ki, aza a kpatsu yi a wenei tsa rawa evu n iyamba.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 A kondoi akumgbi a kaɗa̱ka̱ ka mini ki, a cinai ka rawa ta̱ udeshe amangatawun n kamanga (120). An a tsa̱ra̱i a ɓa̱ra̱kpa̱i kenu, aku a doku a kondoi mini mi, a cinai ma gono ɗe udeshe amanganishinkupa koshi.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Aku a gita̱i upana uwonvo kotsu kpatsu ki ku gama atali wa. Aku a vuta̱la̱i ashamkpatsu a kpatsu a nishi a ɗa aꞌa̱ri n ara̱ji a kucina̱ ku kpatsu ki, tsa̱ra̱ a ɓishinka kpatsu ki nwalu. A yain kavasu tsa̱ra̱ kayin ka wansa gogo.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Aku aza a manyan ma kpatsu yi a ka ciga a a̱sa̱ka̱ kpatsu ki. A cipuka̱i kpatsu ku kenu ki. A yain yavu a ka cipuka̱ kashamkpatsu ka ara̱ji ka ka̱ri a kapala ka kpatsu ki.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Shegai Bulus tonukoi katigi ki n asoje yi, “Ama a na a shamgba baci a kpatsu ku pige ki wa, ya kuwa̱ ta̱ gba̱ ɗe.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Aku asoje yi a kiɗa̱sai aban a kpatsu ku kenu ki a a̱sa̱ka̱i ka ku tonoi mini.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 N kpasani, aku Bulus foloi ama yi a lyai ilikulya kenu. U tonuko le, “Aꞌayin kupa n a nishi a ɗa pa vi iꞌa̱ri a kadambula bawu i lyai ilikulya.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Ma folo ɗa̱ i lyai ili i roku adama a alafiya a ɗe. I yan baci nala, ko kenji ka kaci ka ɗe ka te ka puwa̱n wa.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 U shamgbai a kapala ka le, u bidyai burodi u cikpai Kashila̱, aku u jiba̱i u ɗa u gita̱i utakuma.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 A tsa̱ra̱i ugbami u asuvu, ele dem a lyai ilikulya.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 A̱tsu ama amangatawanre n amangatatsunkupa n a teli (276) a ɗa tsa̱ri pini a kpatsu ki.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 An a lyai a cuwa̱i, aku a jebigei kpatsu ki ara̱ji a varangusi icanga i ilya a mini mi.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 An kain ka wansai, aza a manyan a kpatsu yi a wene ta̱ uyamba, shegai a fuɗa kpam a reve asu u ɗa aꞌa̱ri wa. A wene ta̱ kpam asu u shinga u ɗa wa̱ri n kayala, aku a ka ciga a banka kpatsu ki ɗe.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Aku a kiɗa̱sai aban a ɗa a ka ɓa̱na̱ ashamkpatsu yi, a a̱sa̱ka̱i a ɗa a asuvu a mini. A tatsukpai ili iꞌya ya yira̱la̱kpusa̱ kpatsu ki. Pini nala, a ꞌya̱nga̱sa̱i kunya ku uwala̱ka kpatsu ki ka ka̱ri a kapala ka kpatsu ki dere tyoku ɗa uwule wa pura̱ ka ubana a asu u kayala vi.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Kpatsu ki ku tsa̱ra̱ urawa a asu u ɗa wa̱ri n kayala ki wa, aku a gbashai kayala ka roku ka ka̱ri a kere ka mini. Kaci ka kpatsu ki ka uwai a asuvu a kayala ka kpa̱ɗa̱i nwalu. Kucina̱ ku kpatsu ki ku gita̱i uta̱sa̱sa̱ adama a aɓali.Kpatsu ku ta̱sa̱i|src="Acts_27_39.tif" size="span" loc="Acts 27:41" ref="Ask. 27:41"
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Aku asoje yi a ka ciga a wunusa aza a kuwa ku aꞌali yi, tsa̱ra̱ a yain tsuwoki a suma wa.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Shegai an katigi ki ka ciga ka wauwa Bulus, u ɓishinka le. Aku u zuwai aza ɗa a revei tsuwoki a raɗugusu pini a mini mi a yain tsuwoki ubana a kagiɗa.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Aza ɗa a buwai kpam a yuwusa̱i agbagala a upeti, aza roku kpam a yuwusa̱i aɓaci a kpatsu yi. Nala a yain a rawai a kagiɗa gba̱ le.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.