Atos 23
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Bulus wundyai azapige a Asheshi a Pige yi mai, aku u danai, “Aza a va̱, n rongo ta̱ mai a kapala ka Kashila̱ a aꞌayin a va̱!”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Aku Ananiya Magono ma Aɗara̱kpi u zuwai aza ɗa aꞌa̱ri evu n Bulus vi a lapa yi a una̱.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Aku Bulus danai, “Kashila̱ ka lapa vu ta̱ avu uza u maci u kaɓan u gbani, dusuku ɗa vu dusuki tsa̱ra̱ vu yanka mu afada tyoku ɗa Mele ma danai, shegai avu gonoi vu koɗoi Mele mi, kpaci vu zuwai a lapa mu.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Aza ɗa aꞌa̱ri evu n Bulus vi a danai, “Magono ma Aɗara̱kpi ma Kashila̱ ma va wishisa!”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Bulus wushunku le, “Yanka numu ahankuri atoku a va̱, n reve an Magono ma Aɗara̱kpi ma wa. Kpaci a korongu ta̱ a da ‘Kotsu uza u wisha uzapige uza ɗa wa tono n ama wa.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 An Bulus wenei Asheshi a Pige yi aza roku aza a Sadusi a ɗa aza roku kpam Afarishi, aku u ꞌya̱nga̱sa̱i kala̱ga̱tsu u danai, “Aje a va̱, mpa Kafarishi ka ilimaci i Kafarishi. An u wokoi n zuwai katakasuvu ka va̱ a asu u uꞌya̱nga̱ u ukpa̱, ɗa i zuwai a ka yanka mu afada.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 An u danai nala, aku kananamgbani ka uwai a mere ma aza a Sadusi n Afarishi hal kaɓolo ki ka pecei kure.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Aza a Sadusi a wushuku n uꞌya̱nga̱ u ukpa̱, n atsumate a eri, n aꞌulu wa, shegai Afarishi a wushuku ta̱ n ili i nala yi gba̱.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Aku kacan ka ꞌya̱nga̱i cika, awenishiki a Mele aza ɗa aꞌa̱ri Afarishi a ꞌya̱nga̱i a ka ɓa̱nga̱ Bulus a danai, “Tsu wene unyushi u vuma u na vi wa, ko kenu. Gaawan kulu ko kpam katsumate ka zuba ka roku ka ka yanka yi kadyanshi.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 An kacan ki ka̱ri uyan ushani, aku ama yi aꞌa̱ri uvinga̱sa̱ Bulus apashi a re gba̱. Pini nala, uzapige u kuvon u aza a Roma u zuwai asoje a wushi Bulus a akere a le, kotsu a banka yi a kuwa ku asoje.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 N kayin ka nala ki, Yesu Asheku u wenikei kaci ka ne ara Bulus, u danai, “Lya kapala n ugbami u asuvu. Tyoku ɗa vu yain kadyanshi ka va̱ pini naha a Urishelima, u ka̱na̱ ta̱ kpam vu yain ka a Roma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 An kain ka wansai, aku aza a Yahuda a roku a foɓusoi tsa̱ra̱ a wuna yi. A tsinai a da a ka lya ko a soi wa, she a wuna Bulus.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Aza ɗa a yain afoɓi a cingi a nala yi a la ta̱ ama amangare.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Aku a banai a asu u aɗara̱kpi a pige n azapige a tonuko le, “Tsu tsina ta̱, tsu da tsa lya ili ko tsu soi wa, she tsu wuna vuma u nala vi.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Eɗa̱ n Asheshi a Pige, she i tonuko uzapige u kuvon u aza a Roma u tuko yi pini na a asu u Asheshi, aku i yain yavu ciga ɗa ya ciga i doku i veci ukuna vi sawu. A̱tsu kpam ufoɓusi u ɗa tsa̱ri tsu pite yi a ure tsa̱ra̱ tsu wuna yi.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Kalobo ka utaku u Bulus ka pana ta̱ ukuna u ɗa a sheshei vi, aku u banai a kuwa ku asoje ki u tonuko yi ukuna vi.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pini nala, Bulus isa̱i katigi ka te u tonuko yi, “Banka kalobo ka na a asu u uzapige u kuvon, Wa̱ ta̱ n ukuna u ɗa wa tonuko yi.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Aku vuma vi u wushuki u bankai kalobo ki ara uzapige u kuvon vi. Pini nala, katigi ki ka tonukoi uzapige u kuvon vi u danai, “Vuma ɗa wa̱ri a kuwa ku aꞌali ku nala ki uza u kala Bulus vi, aya u zuwa mu n tuko kalobo ka na ara vunu, u da wa̱ ta̱ n ili iꞌya wa ciga u tonuko vu.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Aku uzapige u kuvon vi u ka̱na̱i kukere ku kalobo ki u banka yi paki, u wece yi, ‘Ndya va ciga vu tonuko mu vi?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Kalobo ki ka danai, “Ama roku a ɗa pini a sheshei a ka ciga a banka le Bulus a asu u Asheshi a Pige a aza a Yahuda nakpan. A ka yan ta̱ yavu a ka ciga a doku a veci ukuna vi mai.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Shegai kotsu vu yain nala wa! Kpaci ama ɗa pini a la ta̱ ama amangare a ka pite yi tsa̱ra̱ a wuna yi. A tsina ta̱ a da a ka lya ko a soi wa, she a wuna yi. Gogo‑na alya pini ufoɓusi, a ɗa a ka vana vu wushunku le.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Aku uzapige vi u tonuko yi, “Kotsu vu a̱sa̱ka̱ uza u reve an vu tonuko mu ukuna u na vi wa.” Pini nala, u tonuko yi u wala.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Uzapige u kuvon vi u isa̱i atigi a re a tuwa̱, aku u tonuko le, “Tonukoi asoje amangatawanre (200) a foɓuso a bana a Kasariya n ulapa u uwule u kuci u kayin ka ara, n asoje a adoki amangatatsunkupa n asoje a amangatawanre (200) a kuvon na̱ nsari n le.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Eɗa̱ kpam i zami kadoki ka Bulus wa yuwa̱. Kotsu i banka yi ara Feli gomuna, bawu ko i te iꞌya ya gita̱ n eyi.”A bankai Bulus ara Feli Gomuna|src="Acts_23_12.tif" size="span" loc="Acts 23:24" ref="Ask. 23:24"
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Aku uzapige vi u korongi ukanikorongi u na ubana ara gomuna vi. U danai,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Mpa Kaladiyu Lisiya, ma sukunku uzapige Feli gomuna idyani.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Aza a Yahuda a roku a ɗa a ka̱na̱i vuma u na, hal a ka ciga a wuna yi. Shegai an n vecei ukuna vi, n revei an vuma vi uza u uyamba u Roma u ɗa, aku mpa n asoje a va̱ tsu wusa yi.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Aku n banka yi a asu u Asheshi a Pige, tsa̱ra̱ a veci unyushi u ɗa u yain vi.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Pini nala, n cinai unyushi u ɗa a ka̱na̱ yi n u ɗa vi u Mele ma le u ɗa, u rawa gba̱m a ka sira ko a wuna yi wa.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Shegai an vuma roku u tonuko mu ukuna u cingi u ɗa a foɓusoi a kaci ka ne, ɗa i zuwai n sukunku yi ara vunu kute‑kute. Aku n tonukoi aza a kadyanshi yi a tuwa̱ a dana unyushi u ɗa a wenei u yain vi ara vunu.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Asoje yi a yain ili iꞌya a danai a yain. N kayin ka nala ka a bidyai Bulus ubana a ilyuci i Antipatari.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 An kain ka wansai, aku asoje a ɗa a ka wala a aꞌene yi a gonoi a kuwa ku asoje ku le, a a̱sa̱ka̱i asoje a ɗa a ka wala̱ka adoki yi a lazai n eyi ubana a Kasariya.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 An a rawai a Kasariya, aku a na̱ka̱i gomuna vi Bulus n ukanikorongi vi.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Pini nala, Feli gomuna u yain ka̱neshi u ukanikorongi vi, u wecei Bulus eyi uza u uyamba u eni u ɗa. Aku u wushunku yi, “Kilikiya.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Pini nala, gomuna wushunku yi, “Ma pana̱ka vu ta̱ aꞌayin a ɗa baci dem aza ɗa a sapula vu vi a rawai. An u danai nala, aku u zuwai a kpada yi a asuvu a kuwa ku tsugono ka Hiridu magono u mai.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.