Atos 21
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC
1 An tsu pecemgbenei n ele, aku tsu uwai a kpatsu ubana a uyamba u mere ma mini u Kosso. An kain ka wansai, aku tsu banai a Rodusu, pini nala, she a Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 An tsu cinai kpatsu ku ka bana a Finisiya, aku tsu uwai tsu lazai.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 An tsu gita̱i uwene uyamba u mere ma mini u Sayipuru, aku tsu a̱sa̱ka̱i iꞌya a ugula̱ u tsunu, tsu lyai kapala na̱ nwalu ubana a Suriya. Tsu cipa̱i a Taya kpaci nte kpatsu ki ka cipuka̱ pini ucanga.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Tsu cina ta̱ pini Atoni, aku tsu dusuki pini n ele hal aꞌayin a shindere. Kulu Keri ku tonuko le a tonuko Bulus kotsu u bana a Urishelima wa.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Shegai an aꞌayin a uꞌya̱nga̱ a tsunu a yain, aku tsu lyai kapala na̱ nwalu n tsunu. Atoni yi a soku tsu ta̱ hal gba̱m n aka a le na̱ mmuku n le gba̱ ubana a uroto u ilyuci vi. An tsu rawai a ikengi i aga̱ta̱, aku tsu kuɗa̱ngi tsu yain kavasu. Tsu ꞌya̱nga̱i tsu lyai kapala na̱ nwalu n tsunu.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 An tsu pecenei, aku tsu uwai a kpatsu, ele kpam a lazai ugono a kuwa.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 An tsu a̱sa̱ka̱i Taya, tsu lyai kapala na̱ nwalu she a Talamaya. Nte tsu damamgbana̱sai pini n atoku kpam tsu shamgbai pini n ele kain ka te.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 An kain ka wansai, aku tsu banai a Kasariya, tsu cipa̱i a kuwa ku Filibu uza u uyan kuɓari ku kadyanshi ka Kashila̱, uza u te a asuvu a ama a shindere a ɗa a ɗanga̱sai a pecike ama ilikulya.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Wa̱ ta̱ na̱ mmuku nkere n nishi n ɗa bawu kotsu n yain iyolo, alya aza a udansa kadyanshi ka Kashila̱.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 An tsu yain aꞌayin pini a asu vi, aku uza u udansa akani a Kashila̱ u roku uza u kala Agaba, u wuta̱i a Yahuda u tuwa̱i.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 U bidyai kagbawatsu ka cuku ka Bulus, u sirai akere a ne n aꞌene a ne n ka, u danai, “Ili iꞌya Kulu Keri ku danai iꞌya na, ‘Naha ɗa aza a Yahuda a Urishelima a ka sira uza u kagbawatsu ka na vi, kpam a neke yi a akere a Awulawa.’ ”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 An tsu panai nala, a̱tsu n aza ɗa aꞌa̱ri pini tsu foloi Bulus kotsu u bana a Urishelima wa.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Aku u wushuki, “Ndya i zuwai iꞌa̱ri a kushen ya zuwa mu unamgbukatsuma̱? Ufoɓusi u ɗa ma̱ri a sira mu hal gba̱m a wuna mu a Urishelima adama a kala ka Yesu Asheku.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 An tsu dansai n eyi bawu tsu fuɗa yi, aku tsu paɗai bini, tsu danai, “A̱sa̱ka̱ Magono ma Zuba ma yain iꞌya i gan yi.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 An nala u wurai, aku tsu foɓusoi tsu banai a Urishelima.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Atoni a roku aza ɗa a wuta̱i a Kasariya dem a soku tsu, a banka tsu a kuwa ku Nnasan uza ɗa tsa cipa̱ ara ne. Eyi vuma u Sayipuru u ɗa, uza u te a asuvu a Atoni a kagita̱.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 An tsu rawai a Urishelima, atoku a ryabusa tsu n ipeli cika.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 An kain ka wansai, aku Bulus n a̱tsu dem tsu banai ara Yakubu, kpam gba̱ nkoshi n kuwa ku Atoni n ɗa pini.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 An Bulus damamgbanai n ele, aku u tonusuko le ili iꞌya Kashila̱ ka yankai Awulawa a akere a ne.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 An a panai nala, aku a cikpalai Kashila̱, a tonukoi Bulus, “Utoku u tsunu, wene na tyoku ɗa ama azu ushani a aza a Yahuda a pityanangi. Gba̱ le gogo‑na aꞌa̱ ta̱ n maluwa ma a ka tono Mele ma Musa.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Shegai a tonuko ta̱ Atoni a savu yi alabari a vunu a da va wenishike ta̱ aza a Yahuda a ɗa aꞌa̱ri a asuvu a Awulawa vu da a varangu Mele ma Musa. Wata, kotsu a kiɗa mmuku n le acombi wa, ko kpam a toni agadu a tsunu wa.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 “Gogo‑na niɗa tsa yan? Kpaci u ka̱na̱ ta̱ a reve n utuwa̱ u vunu.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Adama a nala, she vu yain ili iꞌya tsa tonuko vu. Tsa̱ ta̱ n ama a nishi pini na aza ɗa a yain kazuwamgbani.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Bidya ama a nala yi i ba i wulukpe kaci ka ɗe kaɓolo, kpam vu tsupa ikebe i uwulukpe yi tsa̱ra̱ a kuruwa le. Nala wa zuwa ta̱ a reve an gba̱ ili iꞌya a tonuko le a kaci ka vunu ki kaɓan ka, kpam avu n kaci ka vunu va kirana ta̱ n Mele mi.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Shegai ukuna u Awulawa a ɗa a wushuki, tsu koronku le ta̱ ukanikorongi tsu da: kotsu a takuma ili iꞌya a ɗara̱mkpai kameli wa, kotsu a takuma unyama u ɗa wa̱ri na̱ mpasa wa, a takuma unyama u manama ma a piyanlai udyoku wa, kpam kotsu a yain tsishankala wa.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 An kain ka wansai, Bulus bidyai ama yi a banai a wulukpei kaci ka le, aku a uwai a Kuwa ku Kashila̱. Pini nala, u tonukoi ama aꞌayin a ɗa uwulukpe vi wa shaɗangu, n kain ka a ka yanka ya dem uɗara̱kpa.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 An aꞌayin a shindere yi a yain evu n ushaɗangu, aku aza a Yahuda a roku aza a uyamba u Asiya a wenei Bulus a asuvu a Kuwa ku Kashila̱. Aku a ꞌya̱nga̱sa̱i atakasuvu a ama a ka̱na̱ yi,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 n a sala̱si n a dansi, “Atoku a tsunu aza a Isaraꞌila, ɓa̱nga̱ tsu! Vuma ɗa wa kyawunsa ko nte wa n u wishisi ama a tsunu, n Mele ma tsunu, kpam n Kuwa ku Kashila̱ ku tsunu ki aya gai na vi. Hal gba̱m u tukoi aza a Heline† a roku a asuvu a Kuwa ku Kashila̱ ki a nangasai Asu u Uwulukpi u na vi.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Ele n a dani ko u uwa pini n Tarafima Kawulawa ka Afisu asuvu a Kuwa ku Kashila̱ ki. Ili iꞌya i zuwai a danai nala, kpaci aꞌa̱ri a wene le ta̱ kaɓolo a asuvu a ilyuci.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Aku gba̱ ilyuci yi a dambulai cika, a wuranai n ilyaɗi a ka̱na̱i Bulus. A rono yi ubana a ulanga u Kuwa ku Kashila̱ ki. Kute‑kute a gida̱kusi itsutsu yi.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Pini nala, a ka̱na̱ yi malapa a ka ciga a wuna, aku alabari a rawai ara uzapige u kuvon u aza a Roma, a da gba̱ ilyuci i Urishelima iꞌya pini a ka ꞌya̱nga̱sa̱sa̱ atakasuvu a ama.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Kute‑kute u bidyai atigi a roku kaɓolo n asoje a banai ɗe a asu u le. An ama yi a wenei uzapige vi utuwa̱ n asoje, aku a a̱sa̱ka̱ yi malapa.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Uzapige vi u zuwai a ka̱na̱i Bulus, kpam u zuwai a sira yi n ikani i re. Aku u wecei ama yi ko ya Bulus vi n ili iꞌya kpam u yain.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Aku aza roku pini a asuvu a kakuma̱ ki a salai a danai ili i roku, aza roku kpam a danai ili i roku kau. Adama a kacan ka ama ki, hal gba̱m uzapige vi u fuɗa u reve ili iꞌya i gita̱i wa. U zuwai a lazai n Bulus ubana a kuwa ku asoje.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 An a rawai a asu u adeshikpetsu a uꞌuwa a kuwa ki, she na asoje yi a ra̱ɗa̱gba̱ yi a zuba adama a uꞌya̱nga̱sa̱ u atakasuvu u ama yi.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Kakuma̱ ka ama ka ka tono le vi aꞌa̱ri isali n a dansi, “Wuna ni.”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 An a yain evu n uꞌuwa a kuwa ku asoje ki, aku Bulus wecei uzapige vi, “Ko va wushuku n yain kadyanshi n avu?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Ma wundya aɗa vuma u Masar u ɗa ayen a ɗa a wurai u ꞌya̱nga̱sa̱i atakasuvu a ama, hal gba̱m u tonoi n ama azu a nishi (4,000) a aza a maga̱la̱ka̱ a mete mi?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Bulus wushunku yi, “Mpa uza u Yahuda u ɗa, u ilyuci i Tarsu a uyamba u Kilikiya. Mpa uza u ilyuci iꞌya iꞌa̱ri n tsupige tsu nala tsi ɗa. Ma folo vu vu a̱sa̱ka̱ mu n yain kadyanshi n ama a na yi.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Aku u a̱sa̱ka̱ yi u yain kadyanshi, u shamgbai a zuba u adeshikpetsu a uꞌuwa a kuwa ki, u ꞌya̱nga̱sa̱ka̱i ama yi kukere a paɗa. An a paɗai bini, aku u yanka le kadyanshi n Tsiꞌarama.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.