Atos 21
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 An tsu pecemgbenei n ele, aku tsu uwai a kpatsu ubana a uyamba u mere ma mini u Kosso. An kain ka wansai, aku tsu banai a Rodusu, pini nala, she a Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 An tsu cinai kpatsu ku ka bana a Finisiya, aku tsu uwai tsu lazai.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 An tsu gita̱i uwene uyamba u mere ma mini u Sayipuru, aku tsu a̱sa̱ka̱i iꞌya a ugula̱ u tsunu, tsu lyai kapala na̱ nwalu ubana a Suriya. Tsu cipa̱i a Taya kpaci nte kpatsu ki ka cipuka̱ pini ucanga.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Tsu cina ta̱ pini Atoni, aku tsu dusuki pini n ele hal aꞌayin a shindere. Kulu Keri ku tonuko le a tonuko Bulus kotsu u bana a Urishelima wa.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Shegai an aꞌayin a uꞌya̱nga̱ a tsunu a yain, aku tsu lyai kapala na̱ nwalu n tsunu. Atoni yi a soku tsu ta̱ hal gba̱m n aka a le na̱ mmuku n le gba̱ ubana a uroto u ilyuci vi. An tsu rawai a ikengi i aga̱ta̱, aku tsu kuɗa̱ngi tsu yain kavasu. Tsu ꞌya̱nga̱i tsu lyai kapala na̱ nwalu n tsunu.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 An tsu pecenei, aku tsu uwai a kpatsu, ele kpam a lazai ugono a kuwa.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 An tsu a̱sa̱ka̱i Taya, tsu lyai kapala na̱ nwalu she a Talamaya. Nte tsu damamgbana̱sai pini n atoku kpam tsu shamgbai pini n ele kain ka te.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 An kain ka wansai, aku tsu banai a Kasariya, tsu cipa̱i a kuwa ku Filibu uza u uyan kuɓari ku kadyanshi ka Kashila̱, uza u te a asuvu a ama a shindere a ɗa a ɗanga̱sai a pecike ama ilikulya.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Wa̱ ta̱ na̱ mmuku nkere n nishi n ɗa bawu kotsu n yain iyolo, alya aza a udansa kadyanshi ka Kashila̱.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 An tsu yain aꞌayin pini a asu vi, aku uza u udansa akani a Kashila̱ u roku uza u kala Agaba, u wuta̱i a Yahuda u tuwa̱i.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 U bidyai kagbawatsu ka cuku ka Bulus, u sirai akere a ne n aꞌene a ne n ka, u danai, “Ili iꞌya Kulu Keri ku danai iꞌya na, ‘Naha ɗa aza a Yahuda a Urishelima a ka sira uza u kagbawatsu ka na vi, kpam a neke yi a akere a Awulawa.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 An tsu panai nala, a̱tsu n aza ɗa aꞌa̱ri pini tsu foloi Bulus kotsu u bana a Urishelima wa.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Aku u wushuki, “Ndya i zuwai iꞌa̱ri a kushen ya zuwa mu unamgbukatsuma̱? Ufoɓusi u ɗa ma̱ri a sira mu hal gba̱m a wuna mu a Urishelima adama a kala ka Yesu Asheku.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 An tsu dansai n eyi bawu tsu fuɗa yi, aku tsu paɗai bini, tsu danai, “A̱sa̱ka̱ Magono ma Zuba ma yain iꞌya i gan yi.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 An nala u wurai, aku tsu foɓusoi tsu banai a Urishelima.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Atoni a roku aza ɗa a wuta̱i a Kasariya dem a soku tsu, a banka tsu a kuwa ku Nnasan uza ɗa tsa cipa̱ ara ne. Eyi vuma u Sayipuru u ɗa, uza u te a asuvu a Atoni a kagita̱.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 An tsu rawai a Urishelima, atoku a ryabusa tsu n ipeli cika.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 An kain ka wansai, aku Bulus n a̱tsu dem tsu banai ara Yakubu, kpam gba̱ nkoshi n kuwa ku Atoni n ɗa pini.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 An Bulus damamgbanai n ele, aku u tonusuko le ili iꞌya Kashila̱ ka yankai Awulawa a akere a ne.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 An a panai nala, aku a cikpalai Kashila̱, a tonukoi Bulus, “Utoku u tsunu, wene na tyoku ɗa ama azu ushani a aza a Yahuda a pityanangi. Gba̱ le gogo‑na aꞌa̱ ta̱ n maluwa ma a ka tono Mele ma Musa.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Shegai a tonuko ta̱ Atoni a savu yi alabari a vunu a da va wenishike ta̱ aza a Yahuda a ɗa aꞌa̱ri a asuvu a Awulawa vu da a varangu Mele ma Musa. Wata, kotsu a kiɗa mmuku n le acombi wa, ko kpam a toni agadu a tsunu wa.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 “Gogo‑na niɗa tsa yan? Kpaci u ka̱na̱ ta̱ a reve n utuwa̱ u vunu.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Adama a nala, she vu yain ili iꞌya tsa tonuko vu. Tsa̱ ta̱ n ama a nishi pini na aza ɗa a yain kazuwamgbani.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Bidya ama a nala yi i ba i wulukpe kaci ka ɗe kaɓolo, kpam vu tsupa ikebe i uwulukpe yi tsa̱ra̱ a kuruwa le. Nala wa zuwa ta̱ a reve an gba̱ ili iꞌya a tonuko le a kaci ka vunu ki kaɓan ka, kpam avu n kaci ka vunu va kirana ta̱ n Mele mi.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Shegai ukuna u Awulawa a ɗa a wushuki, tsu koronku le ta̱ ukanikorongi tsu da: kotsu a takuma ili iꞌya a ɗara̱mkpai kameli wa, kotsu a takuma unyama u ɗa wa̱ri na̱ mpasa wa, a takuma unyama u manama ma a piyanlai udyoku wa, kpam kotsu a yain tsishankala wa.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 An kain ka wansai, Bulus bidyai ama yi a banai a wulukpei kaci ka le, aku a uwai a Kuwa ku Kashila̱. Pini nala, u tonukoi ama aꞌayin a ɗa uwulukpe vi wa shaɗangu, n kain ka a ka yanka ya dem uɗara̱kpa.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 An aꞌayin a shindere yi a yain evu n ushaɗangu, aku aza a Yahuda a roku aza a uyamba u Asiya a wenei Bulus a asuvu a Kuwa ku Kashila̱. Aku a ꞌya̱nga̱sa̱i atakasuvu a ama a ka̱na̱ yi,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 n a sala̱si n a dansi, “Atoku a tsunu aza a Isaraꞌila, ɓa̱nga̱ tsu! Vuma ɗa wa kyawunsa ko nte wa n u wishisi ama a tsunu, n Mele ma tsunu, kpam n Kuwa ku Kashila̱ ku tsunu ki aya gai na vi. Hal gba̱m u tukoi aza a Heline† a roku a asuvu a Kuwa ku Kashila̱ ki a nangasai Asu u Uwulukpi u na vi.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Ele n a dani ko u uwa pini n Tarafima Kawulawa ka Afisu asuvu a Kuwa ku Kashila̱ ki. Ili iꞌya i zuwai a danai nala, kpaci aꞌa̱ri a wene le ta̱ kaɓolo a asuvu a ilyuci.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Aku gba̱ ilyuci yi a dambulai cika, a wuranai n ilyaɗi a ka̱na̱i Bulus. A rono yi ubana a ulanga u Kuwa ku Kashila̱ ki. Kute‑kute a gida̱kusi itsutsu yi.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Pini nala, a ka̱na̱ yi malapa a ka ciga a wuna, aku alabari a rawai ara uzapige u kuvon u aza a Roma, a da gba̱ ilyuci i Urishelima iꞌya pini a ka ꞌya̱nga̱sa̱sa̱ atakasuvu a ama.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Kute‑kute u bidyai atigi a roku kaɓolo n asoje a banai ɗe a asu u le. An ama yi a wenei uzapige vi utuwa̱ n asoje, aku a a̱sa̱ka̱ yi malapa.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Uzapige vi u zuwai a ka̱na̱i Bulus, kpam u zuwai a sira yi n ikani i re. Aku u wecei ama yi ko ya Bulus vi n ili iꞌya kpam u yain.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Aku aza roku pini a asuvu a kakuma̱ ki a salai a danai ili i roku, aza roku kpam a danai ili i roku kau. Adama a kacan ka ama ki, hal gba̱m uzapige vi u fuɗa u reve ili iꞌya i gita̱i wa. U zuwai a lazai n Bulus ubana a kuwa ku asoje.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 An a rawai a asu u adeshikpetsu a uꞌuwa a kuwa ki, she na asoje yi a ra̱ɗa̱gba̱ yi a zuba adama a uꞌya̱nga̱sa̱ u atakasuvu u ama yi.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Kakuma̱ ka ama ka ka tono le vi aꞌa̱ri isali n a dansi, “Wuna ni.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 An a yain evu n uꞌuwa a kuwa ku asoje ki, aku Bulus wecei uzapige vi, “Ko va wushuku n yain kadyanshi n avu?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ma wundya aɗa vuma u Masar u ɗa ayen a ɗa a wurai u ꞌya̱nga̱sa̱i atakasuvu a ama, hal gba̱m u tonoi n ama azu a nishi (4,000) a aza a maga̱la̱ka̱ a mete mi?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Bulus wushunku yi, “Mpa uza u Yahuda u ɗa, u ilyuci i Tarsu a uyamba u Kilikiya. Mpa uza u ilyuci iꞌya iꞌa̱ri n tsupige tsu nala tsi ɗa. Ma folo vu vu a̱sa̱ka̱ mu n yain kadyanshi n ama a na yi.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Aku u a̱sa̱ka̱ yi u yain kadyanshi, u shamgbai a zuba u adeshikpetsu a uꞌuwa a kuwa ki, u ꞌya̱nga̱sa̱ka̱i ama yi kukere a paɗa. An a paɗai bini, aku u yanka le kadyanshi n Tsiꞌarama.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.