Atos 16

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bulus banai a Daraba n Lisitira, a asu u ɗa Katoni uza u kala Timoti wa rongo. Mma u ne dem Katoni ka, uza u Yahuda, tata u ne tani uza u Heline† u ɗa.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Atoni a ɗa aꞌa̱ri a Lisitira n Ikaniya a ka cikpala ta̱ Timoti cika.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Bulus wa ciga ta̱ Timoti toni le. Adama a nala u zuwai a kiɗa yi kacombi kahu a laza. U yan ta̱ nala adama a aza a Yahuda, kpaci ya dem reve ta̱ tata u ne uza u Heline u ɗa.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Tyoku ɗa aꞌa̱ri ukyawunsa a ilyuci ilyuci, a rongoi utonusuko ama ukuna u ɗa asuki na̱ nkoshi a shamkpai a Urishelima, aku a folo le a toni ukuna u nala vi.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Nala aza a aꞌuwa a Atoni yi a rongoi udoku upityanangu n ucira n kakuma̱ kain dem.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Bulus n atoku a ne a lazai a tonoi a asuvu a uyamba u Firijiya n Galatiya, kpaci Kulu Keri ku ɓishinka le ta̱ uyan kadyanshi ka Asheku a uyamba u Asiya a aꞌayin a nala yi.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 An a rawai utyoku u uyamba u Misiya, a cigai a bana a Bitiniya, shegai Kulu ku Yesu ku wushunku le wa.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Aku a walai a uyamba u Misiya ubana a ilyuci i Taruwasa a ikengi i kushiva̱.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 N kayin, Bulus wenei kuwene. A kuwene ki, u wenei uza u Masidaniya kushani wa folo yi, u danai, “Tuwa̱ a Masidaniya vu ɓa̱nga̱ tsu.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 An u kotsoi uwene kuwene ki, kute‑kute tsu ka̱na̱i ure ubana a Masidaniya, kpaci tsu reve ta̱ Kashila̱ ka ka isa̱ tsu tsu yanka le kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Aku tsu uwai kpatsu a Taruwasa, tsu karai ubana a uyamba u mere u mini u Samutarasu. An kain ka wansai, tsu rawai a ilyuci i Niyapali.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Pini nala, tsu wurai ubana a Filibi, ilyuci iꞌya aza a Roma aꞌa̱ri ushani a uyamba u Masidaniya, u ɗa u wa̱ri a kere ka tsugono tsu Roma. Tsu rongoi pini aꞌayin ushani.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Kain ka Ashibi tsu wuta̱i a utsutsu u ilyuci vi ubana a una̱ u aga̱ta̱, asu u ɗa tsu wenei yavu a asu u kavasu u aza a Yahuda wa̱ ta̱ pini. Aku tsu dusuki tsu dansai n aka a ɗa a ɓolomgbonoi ukuna u Asheku.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Uka roku ɗa pini uza u kala Lidiya, kapani ka uwonvo u Kashila̱ wa pana̱ka tsu. Eyi uza u ilyuci i Tayatira u ɗa, kadengi ka aminya a ikebe a mini ma galura a ɗa. Kashila̱ ka kukpa̱i katakasuvu ka ne, hal u wushuki n ili iꞌya Bulus wa tono.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 An a lyuɓugu yi kaɓolo n aza a kuwa a ne, aku u folo tsu, u danai, “An u wokoi i wushuki mpa katoni ka Asheku ka, tuwa̱i i cipa̱ a kuwa ku va̱.” U rongo tsu a ufolo hal u fuɗa tsu aku tsu wushuki.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Kain ka te, an tsa bana a asu u kavasu, tsu gawunsai n kagbashi ka ka̱ri makere, uza u ityoni i cingi i udana ili iꞌya ya gita̱. Azakuwa a ne a ka tsa̱ra̱sa̱ ta̱ ikebe cika n manyan ma udana ili iꞌya ya gita̱ iꞌya makere mi ma yansa.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Aku u rongo tsu utono n u sala̱si, “Ama a na yi agbashi a Kashila̱ a ɗa, Uza u Ucira Gba̱. Tuwa̱ ɗa a tuwa̱i a tonuko ɗa̱ tyoku ɗa ya tsa̱ra̱ iwauwi.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Nala u rongoi uyan hal aꞌayin ushani, hal asuvu a namgbai Bulus, aku u kpatalai u ɓaranai ityoni i cingi yi, “A asuvu a kala ka Yesu Kawauwi, pecemgbene n eyi.” Kute‑kute i pecemgbenei n eyi.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 An azakuwa a makere yi a wenei ure u utsa̱ra̱sa̱ u ikebe i le u kimba̱ ɗe, aku a ka̱na̱i Bulus n Sila, a rono le ubana a kuden a kapala ka aza a afada.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 An a rawai aku a danai, “Aza a Yahuda a na a ka damgbara̱sa ta̱ ilyuci i tsunu.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ili iꞌya bawu i gain a̱tsu aza a Roma tsu wushi, iꞌya a ka wenishike.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Aku ama a lazai a kyawan le a ka dansa, “Mayun ɗa, nala wa̱ri.” Aza a afada yi a zuwai a monduso le aminya n ucira, a bawan le.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 An a bawan le, aku a uka le a kuwa ku aꞌali, a zuwai uza ɗa wa kirana n kuwa ki u wundi le mai.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 An u panai nala, u uka le a kunu ku asuvu ku kuwa ki, aku u gbagbalai aꞌene a le a kagbukulu.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Ubana kayin a mere, Bulus n Sila a ka yan kavasu n ishipa i ucikpala Kashila̱, aza ɗa aꞌa̱ri dem pini a kuwa ku aꞌali ki a ka pana̱ka le.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Kute‑kute iyamba i gba̱ɗa̱i cika, hal kami ka kuwa ku aꞌali ki ka gba̱ɗa̱i. Pini nala, itsutsu yi i giduwa̱i gba̱. Ikani iꞌya a sira̱sai aza ɗa aꞌa̱ri pini a kuwa ku aꞌali ki i sa̱ruwa̱i.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 An uza ɗa wa kirana n kuwa ki u rikpa̱na̱ka̱i alavu, u wenei itsutsu i kuwa yi gba̱ ugiduwi. Wa wundya aza a kuwa ku aꞌali ki a suma ɗe, aku u talai burundu u ne wa ciga u wuna kaci ka ne.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Shegai Bulus ɓarana yi, u danai, “Kotsu vu nei kaci ka vunu usa̱n wa, gba̱ tsunu tsa̱ ta̱ pini.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Aku uza ɗa wa wundya kuwa ki u danai a tuko ncikalu. U wuranai u uwai a asuvu u rukpa̱i a kapala ka Bulus n Sila, n u jeki ikyamba adama a uwonvo.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Aku u wutukpa̱ le a kateshe, u danai, “Ndya ma yan tsa̱ra̱ n tsa̱ra̱ iwauwi?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ele tani a danai, “Pityanangu n Yesu Asheku, avu na aza a kuwa a vunu ya tsa̱ra̱ ta̱ iwauwi.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Aku a yanka yi kadyanshi ka Asheku n aza a kuwa a ne gba̱.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 N kayin ka nala ki, u za̱sa̱ le usa̱n u le, aku kute a lyuɓugu yi n aza a kuwa a ne dem.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Aku u uka le a asuvu a kuwa ku ne u tuko le ilikulya. Eyi n aza a kuwa a ne gba̱ a shaɗangi n ipeli adama a ɗa a pityanangi n Kashila̱.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 An kain ka wansai, aku aza a afada yi a suki ada̱ga̱ri a ba a dana a a̱sa̱ka̱ ama a nala yi.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Aku uza ɗa wa kirana n kuwa ku aꞌali ki u bankai Bulus akani, u danai, “Aza a afada a suku ɗe a a̱sa̱ka̱ ɗa̱, adama a nala, she i wuta̱ i wala alafiya.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Shegai Bulus danai, “A̱tsu aza a Roma a ɗa, kpam a bawan tsu a kapala ka ama bawu afada, a uka tsu a kuwa ku aꞌali. Niɗa a ka yansa a wutukpa̱ tsu usokongi? Wa yan wa! Shegai a tuwa̱ n kaci ka le a wutukpa̱ tsu.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ada̱ga̱ri yi a ba a tonukoi aza a afada kadyanshi ki. Aku uwonvo u ka̱na̱i aza a afada yi, an a panai a da ele aza a Roma a ɗa.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 A tuwa̱i a kuwa ku aꞌali ki, a foloi Bulus n Sila a yanka le ahankuri. Aꞌayin a ɗa a wutukpa̱ le, aku a folo le a a̱sa̱ka̱ ilyuci yi.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 An Bulus n Sila a wuta̱i a kuwa ku aꞌali ki, aku a lazai karara she a kuwa ku Lidiya. An a wenei Atoni, aku a gbamatangusu le atakasuvu cika kahu a a̱sa̱ka̱ a ilyuci yi.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.