Atos 16
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 Bulus banai a Daraba n Lisitira, a asu u ɗa Katoni uza u kala Timoti wa rongo. Mma u ne dem Katoni ka, uza u Yahuda, tata u ne tani uza u Heline† u ɗa.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Atoni a ɗa aꞌa̱ri a Lisitira n Ikaniya a ka cikpala ta̱ Timoti cika.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Bulus wa ciga ta̱ Timoti toni le. Adama a nala u zuwai a kiɗa yi kacombi kahu a laza. U yan ta̱ nala adama a aza a Yahuda, kpaci ya dem reve ta̱ tata u ne uza u Heline u ɗa.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Tyoku ɗa aꞌa̱ri ukyawunsa a ilyuci ilyuci, a rongoi utonusuko ama ukuna u ɗa asuki na̱ nkoshi a shamkpai a Urishelima, aku a folo le a toni ukuna u nala vi.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Nala aza a aꞌuwa a Atoni yi a rongoi udoku upityanangu n ucira n kakuma̱ kain dem.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Bulus n atoku a ne a lazai a tonoi a asuvu a uyamba u Firijiya n Galatiya, kpaci Kulu Keri ku ɓishinka le ta̱ uyan kadyanshi ka Asheku a uyamba u Asiya a aꞌayin a nala yi.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 An a rawai utyoku u uyamba u Misiya, a cigai a bana a Bitiniya, shegai Kulu ku Yesu ku wushunku le wa.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Aku a walai a uyamba u Misiya ubana a ilyuci i Taruwasa a ikengi i kushiva̱.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 N kayin, Bulus wenei kuwene. A kuwene ki, u wenei uza u Masidaniya kushani wa folo yi, u danai, “Tuwa̱ a Masidaniya vu ɓa̱nga̱ tsu.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 An u kotsoi uwene kuwene ki, kute‑kute tsu ka̱na̱i ure ubana a Masidaniya, kpaci tsu reve ta̱ Kashila̱ ka ka isa̱ tsu tsu yanka le kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Aku tsu uwai kpatsu a Taruwasa, tsu karai ubana a uyamba u mere u mini u Samutarasu. An kain ka wansai, tsu rawai a ilyuci i Niyapali.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Pini nala, tsu wurai ubana a Filibi, ilyuci iꞌya aza a Roma aꞌa̱ri ushani a uyamba u Masidaniya, u ɗa u wa̱ri a kere ka tsugono tsu Roma. Tsu rongoi pini aꞌayin ushani.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Kain ka Ashibi tsu wuta̱i a utsutsu u ilyuci vi ubana a una̱ u aga̱ta̱, asu u ɗa tsu wenei yavu a asu u kavasu u aza a Yahuda wa̱ ta̱ pini. Aku tsu dusuki tsu dansai n aka a ɗa a ɓolomgbonoi ukuna u Asheku.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Uka roku ɗa pini uza u kala Lidiya, kapani ka uwonvo u Kashila̱ wa pana̱ka tsu. Eyi uza u ilyuci i Tayatira u ɗa, kadengi ka aminya a ikebe a mini ma galura a ɗa. Kashila̱ ka kukpa̱i katakasuvu ka ne, hal u wushuki n ili iꞌya Bulus wa tono.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 An a lyuɓugu yi kaɓolo n aza a kuwa a ne, aku u folo tsu, u danai, “An u wokoi i wushuki mpa katoni ka Asheku ka, tuwa̱i i cipa̱ a kuwa ku va̱.” U rongo tsu a ufolo hal u fuɗa tsu aku tsu wushuki.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Kain ka te, an tsa bana a asu u kavasu, tsu gawunsai n kagbashi ka ka̱ri makere, uza u ityoni i cingi i udana ili iꞌya ya gita̱. Azakuwa a ne a ka tsa̱ra̱sa̱ ta̱ ikebe cika n manyan ma udana ili iꞌya ya gita̱ iꞌya makere mi ma yansa.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Aku u rongo tsu utono n u sala̱si, “Ama a na yi agbashi a Kashila̱ a ɗa, Uza u Ucira Gba̱. Tuwa̱ ɗa a tuwa̱i a tonuko ɗa̱ tyoku ɗa ya tsa̱ra̱ iwauwi.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Nala u rongoi uyan hal aꞌayin ushani, hal asuvu a namgbai Bulus, aku u kpatalai u ɓaranai ityoni i cingi yi, “A asuvu a kala ka Yesu Kawauwi, pecemgbene n eyi.” Kute‑kute i pecemgbenei n eyi.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 An azakuwa a makere yi a wenei ure u utsa̱ra̱sa̱ u ikebe i le u kimba̱ ɗe, aku a ka̱na̱i Bulus n Sila, a rono le ubana a kuden a kapala ka aza a afada.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 An a rawai aku a danai, “Aza a Yahuda a na a ka damgbara̱sa ta̱ ilyuci i tsunu.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Ili iꞌya bawu i gain a̱tsu aza a Roma tsu wushi, iꞌya a ka wenishike.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Aku ama a lazai a kyawan le a ka dansa, “Mayun ɗa, nala wa̱ri.” Aza a afada yi a zuwai a monduso le aminya n ucira, a bawan le.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 An a bawan le, aku a uka le a kuwa ku aꞌali, a zuwai uza ɗa wa kirana n kuwa ki u wundi le mai.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 An u panai nala, u uka le a kunu ku asuvu ku kuwa ki, aku u gbagbalai aꞌene a le a kagbukulu.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Ubana kayin a mere, Bulus n Sila a ka yan kavasu n ishipa i ucikpala Kashila̱, aza ɗa aꞌa̱ri dem pini a kuwa ku aꞌali ki a ka pana̱ka le.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Kute‑kute iyamba i gba̱ɗa̱i cika, hal kami ka kuwa ku aꞌali ki ka gba̱ɗa̱i. Pini nala, itsutsu yi i giduwa̱i gba̱. Ikani iꞌya a sira̱sai aza ɗa aꞌa̱ri pini a kuwa ku aꞌali ki i sa̱ruwa̱i.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 An uza ɗa wa kirana n kuwa ki u rikpa̱na̱ka̱i alavu, u wenei itsutsu i kuwa yi gba̱ ugiduwi. Wa wundya aza a kuwa ku aꞌali ki a suma ɗe, aku u talai burundu u ne wa ciga u wuna kaci ka ne.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Shegai Bulus ɓarana yi, u danai, “Kotsu vu nei kaci ka vunu usa̱n wa, gba̱ tsunu tsa̱ ta̱ pini.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Aku uza ɗa wa wundya kuwa ki u danai a tuko ncikalu. U wuranai u uwai a asuvu u rukpa̱i a kapala ka Bulus n Sila, n u jeki ikyamba adama a uwonvo.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Aku u wutukpa̱ le a kateshe, u danai, “Ndya ma yan tsa̱ra̱ n tsa̱ra̱ iwauwi?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ele tani a danai, “Pityanangu n Yesu Asheku, avu na aza a kuwa a vunu ya tsa̱ra̱ ta̱ iwauwi.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Aku a yanka yi kadyanshi ka Asheku n aza a kuwa a ne gba̱.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 N kayin ka nala ki, u za̱sa̱ le usa̱n u le, aku kute a lyuɓugu yi n aza a kuwa a ne dem.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Aku u uka le a asuvu a kuwa ku ne u tuko le ilikulya. Eyi n aza a kuwa a ne gba̱ a shaɗangi n ipeli adama a ɗa a pityanangi n Kashila̱.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 An kain ka wansai, aku aza a afada yi a suki ada̱ga̱ri a ba a dana a a̱sa̱ka̱ ama a nala yi.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Aku uza ɗa wa kirana n kuwa ku aꞌali ki u bankai Bulus akani, u danai, “Aza a afada a suku ɗe a a̱sa̱ka̱ ɗa̱, adama a nala, she i wuta̱ i wala alafiya.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Shegai Bulus danai, “A̱tsu aza a Roma a ɗa, kpam a bawan tsu a kapala ka ama bawu afada, a uka tsu a kuwa ku aꞌali. Niɗa a ka yansa a wutukpa̱ tsu usokongi? Wa yan wa! Shegai a tuwa̱ n kaci ka le a wutukpa̱ tsu.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ada̱ga̱ri yi a ba a tonukoi aza a afada kadyanshi ki. Aku uwonvo u ka̱na̱i aza a afada yi, an a panai a da ele aza a Roma a ɗa.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 A tuwa̱i a kuwa ku aꞌali ki, a foloi Bulus n Sila a yanka le ahankuri. Aꞌayin a ɗa a wutukpa̱ le, aku a folo le a a̱sa̱ka̱ ilyuci yi.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 An Bulus n Sila a wuta̱i a kuwa ku aꞌali ki, aku a lazai karara she a kuwa ku Lidiya. An a wenei Atoni, aku a gbamatangusu le atakasuvu cika kahu a a̱sa̱ka̱ a ilyuci yi.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.