Atos 15
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 An Bulus n Bara̱naba aꞌa̱ri a Antakiya u Suriya, aku ama roku a wuta̱i a Yahuda a tuwa̱i a Antakiya a ka wenishike Atoni. Aku a ka dansa, “A kiɗa ɗa̱ baci acombi tyoku ɗa Mele ma Musa ma danai wa, ya tsa̱ra̱ iwauwi wa.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pini nala, Bulus n Bara̱naba a yain kananamgbani n ele cika, adama a kadyanshi ka nala ki. Aku Atoni† a zuwai Bulus n Bara̱naba n Atoni a roku a bana a Urishelima a asu u asuki na̱ nkoshi n kuwa ku Atoni, tsa̱ra̱ a dansa kadyanshi ki.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Aku a soku le a lazai, a tonoi a uyamba u Finisiya n Samariya, n a na̱ki alabari tyoku ɗa Awulawa a wushuki. Nala zuwa ta̱ Atoni a panai kayanyan cika.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 An a rawai a Urishelima, Atoni, n asuki, na̱ nkoshi a ryabusa le. Aku Bulus n Atoni a ɗa a banai kaɓolo n eyi, a tonuko le gba̱ ili iꞌya Kashila̱ ka yankai ama ushani a akere a le.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Shegai Atoni a roku, aza a kaɓon ka Afarishi, a ꞌya̱nga̱i a danai, “U ka̱na̱ ta̱ Awulawa a kiɗa acombi, a toni kpam ili iꞌya Mele ma Musa ma danai.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Aku asuki yi na̱ nkoshi mi a ɓolomgbonoi, tsa̱ra̱ a weɓele kadyanshi ki.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 An a ɓa̱ra̱kpa̱i a kananamgbani ki, aku Bituru ꞌya̱nga̱i kushani u tonuko le, “Aza a va̱, i reve ta̱ Kashila̱ ka ɗanga̱sa mu ta̱ caupa a asuvu a ɗe, u da ara va̱ ɗa Awulawa a ka pana kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga, kpam a wushuku.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Kashila̱ uza ɗa u revei atakasuvu a ama gba̱, u wenike tsu ta̱ an u wushai Awulawa a asu u ɗa u na̱ka̱ le Kulu Keri tyoku ɗa u na̱ka̱ tsu.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 U bidya tsu kau‑kau n ele wa, kpaci adama a upityanangu u le u ɗa u wulukpe le.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Adama a nala, niɗa ya ciga i kondo Kashila̱ a asu u utaɗanku Awulawa a na ucanga u ɗa bawu a̱tsu n isheku i tsunu tsa fuɗa tsa canga?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Wa yan nala wa! Tsu wushuku ta̱ an adama a ukuna u shinga u Yesu Asheku u ɗa tsu tsa̱ra̱i iwauwi, kpam tyoku ɗa ele dem a tsa̱ra̱i iwauwi.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Pini nala, ama yi a paɗai bini, a ka pana̱ka Bara̱naba n Bulus tyoku ɗa a ka dansa iryoci n ikunesavu iꞌya Kashila̱ ka yain a asu u Awulawa a akere a le.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 An a kotsoi kadyanshi, aku Yakubu danai, “Atoku a va̱, pana̱ka numu.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simo Bituru tonuko tsu ta̱ tyoku ɗa Kashila̱ ka gita̱i utuwa̱ a asu u Awulawa a roku u gonuko le ama a ne.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Nala wa̱ ta̱ dere n kadyanshi ka ntsumate n korongi ili iꞌya Magono ma Zuba ma danai,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 “ ‘Ma gono ta̱ n lapula n mai kuwa ku Dawuda ka ku wa̱sa̱i.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Nala ma yan, tsa̱ra̱ aza ɗa a buwai vi a kpatala a asu u va̱,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 N yan ta̱ kazuwamgbani nala tun caupa.’ ”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Yakubu lyai kapala n kadyanshi, “Adama a nala, u gan tsu ma̱tsa̱ Awulawa, aza ɗa a ka kpatala̱sa ubana a asu u Kashila̱ wa.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Shegai tsu koronku le ukanikorongi tsu tonuko le kotsu a lyai ilikulya iꞌya a ɗara̱mkpai kameli wa, kotsu a yain tsishankala wa, n utakuma u inyama i manama ma a piyanlai udyoku wa, ko kpam inyama iꞌya i buwai na̱ mpasa wa.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Kpaci Mele ma Musa ma na mi aꞌa̱ ta̱ ma a uwenishike a agata a Kashila̱ a aza a Yahuda a ilyuci dem n kain ka Ashibi tun a aꞌayin a cau.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Aku asuki na̱ nkoshi n kuwa ku Atoni, kaɓolo n aza a kuwa yi gba̱, a wenei u lobono ta̱ a ɗanga̱sa aza roku a asuvu a le a suku le a Antakiya kaɓolo n Bulus n Bara̱naba. Aku a ɗanga̱sai Yahuza, uza ɗa a ka isa̱ Bara̱saba, n Sila, azapige ɗa a asuvu a Atoni.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 A na̱ka̱ le ukanikorongi u ɗa u danai,
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 “Tsu pana ta̱ alabari a da aza roku a asuvu a tsunu a tuwa̱ ta̱ ara ɗe. Tsu pana ta̱ a ꞌya̱nga̱sa̱ka̱ ɗa̱ atakasuvu n kadyanshi ka le, a damgbara̱sa ɗa̱, ko an u wokoi a̱tsa tsu suku le a yain nala wa.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 An tsu dansai kadyanshi ki, tsu wenei u lobono ta̱ tsu ɗanga̱sa aza roku a asuvu a tsunu tsu suku le ara ɗe kaɓolo n atoku a tsunu Bara̱naba n Bulus.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ama ɗa a na̱ka̱i uma u le ko a ka kuwa̱ baci adama a kala ka Yesu Kawauwi.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adama a nala a ɗa dem tsu sukunku ɗa̱ Yahuza n Sila, ara le ɗa ya pana ukuna u ili iꞌya tsa koronku ɗa̱ na vi.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Kulu Keri ku wenike tsu ta̱ ku da kotsu a zuwuka ɗa̱ ara̱ji wa.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Shegai kotsu i lyai ili iꞌya a ɗara̱mkpai kameli wa. Kotsu i takuma unyama u ɗa wa̱ri na̱ mpasa wa, ko kpam unyama u manama ma a piyanlai udyoku. Kpam kotsu i yain tsishankala wa. I kirana baci n ili i na yi, ya rongo ta̱ mai.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Aku a lazai ubana a Antakiya. An a rawai a ɓolomgbonoi Atoni yi a asu u te, a na̱ka̱ le ukanikorongi vi.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 An ama yi a yain u ɗa ka̱neshi, aku a yain maza̱nga̱ cika a adama a ugbami u atakasuvu u ɗa a doku le.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Yahuza n Sila tani an u wokoi ele ntsumate n ɗa, aku a dansai cika n a gbamatangu le atakasuvu a shamgba n ucira.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 An a yain aꞌayin pini kenu, aku Atoni a Antakiya a soku le n katsuma̱ ka eri tsa̱ra̱ a gono a asu u aza ɗa a suku le. [
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Shegai Sila wenei ulobono ta̱ u shamgba pini n ele.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Bulus n Bara̱naba a wokoi a Antakiya, ele n ama roku ushani a ka wenishike n a dansi kadyanshi ka Asheku.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 An a yain aꞌayin, aku Bulus tonukoi Bara̱naba, “Tuwa̱ tsu bana a ilyuci iꞌya tsu yain kuɓari ku kadyanshi ka Asheku, tsu kondo atoku yi tsa̱ra̱ tsu wene tyoku ɗa aꞌa̱ri.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Bara̱naba ciga ta̱ a bidya Yahaya Marku u bana dem n ele.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Shegai Bulus wenei ulobono a bana n eyi wa, kpaci u a̱sa̱ka̱ le ta̱ caupa a ilyuci i Bamafiliya, kpam u ꞌyuwain u lyai kapala n manyan mi kaɓolo n ele.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Aku kananamgbani ka uwai a mere ma le, hal ka zuwai a pecenei. Bara̱naba bidyai Yahaya Marku a uwai a kpatsu ubana a ilyuci i Sayipuru.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Shegai Bulus ɗanga̱sai Sila. Aku atoku yi a yanka le kavasu ka ndishi n shinga, Asheku a kirana n ele, pini nala, a lazai.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Bulus kyawunsai uyamba u Suriya n Kilikiya n u gbamatangusi atakasuvu a aza ɗa aꞌa̱ri a aꞌuwa a Atoni yi.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.