Atos 14

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 An Bulus n Bara̱naba a rawai a Ikaniya, a uwai a kagata ka Kashila̱ ka aza a Yahuda tyoku ɗa a yain kuɓari a Antakiya. Ama ushani aza a Yahuda n Awulawa a wushuku ta̱ n kadyanshi ka Kashila̱.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Shegai aza a Yahuda a ɗa a kpa̱ɗa̱i uwushuku n kadyanshi ki, a vurusa̱i aꞌene a Awulawa a ɗa bawu kotsu a wushuki, a nangasai ndishi n le n ama a Kashila̱ yi.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Gba̱ n nala, asuki yi a ɓa̱ra̱kpa̱i pini n ele cika, n a yanyi kuɓari ku kadyanshi ka ukuna u shinga u Asheku bawu uwonvo. Kpam u na̱ka̱ le ucira u uyan iryoci n ikunesavu.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ama a ilyuci yi a pecei kure, aza roku a ka tono aza a Yahuda, aza roku kpam a ka tono asuki.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Aku Awulawa a roku n aza a Yahuda n azapige a le a ɓolomgbonoi kaci tsa̱ra̱ a yain asuki yi mavura, kpam a vara̱sa le n atali a wuna.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 An asuki yi a revei ukuna u ɗa wa̱ri a nwalu, aku a sumai ubana a uyamba u Likiya; wata, ilyuci i Lisitira n Daraba n une iꞌya i kyawan le.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Nte a lyai pini kapala n uyan kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 A Lisitira vi, Bulus n Bara̱naba a cinai vuma roku uza ɗa a matsai kawunu, uza ɗa tun a matsa yi u wala wa.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Wa̱ri a upana kuɓari ku Bulus wa̱ri uyan, pini nala, Bulus wenei vuma vi wa̱ ta̱ n upityanangu u ɗa u rawai a ta̱na̱sa̱ yi.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Aku u danai, “ꞌYa̱nga̱ vu shamgba n aꞌene a vunu.” Kute‑kute vuma vi u ꞌya̱nga̱i u gita̱i nwalu.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 An kakuma̱ ka wenei ili iꞌya Bulus yain, aku a ꞌya̱nga̱sa̱i ala̱ga̱tsu n kaletsu ka aza a Likiya, a danai, “Ama a na yi ashila̱ a roku a ɗa a cipa̱ tsu n iryoci i ama!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Aku a na̱ka̱i Bara̱naba kala Zafosa, Bulus kpam Hamisa kpaci aya kayain ka kadyanshi.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Pini nala, kaɗara̱kpi ka katani ka Zafosa kameli ka ka̱ri a uroto u ilyuci vi u kalai anaka n apa̱lu u tukoi a ɗa a utsutsu u ilyuci vi, tsa̱ra̱ eyi n ama a ne a yanka asuki yi uɗara̱kpa.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Shegai an asuki yi a panai nala, aku a kara̱sai aminya a le adama a unamgbukatsuma̱, a uwai a asuvu a kakuma̱ ka ama ki n ilyaɗi n a dansi,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Atoku a tsunu, ndya i zuwai ya yan naha? A̱tsu dem ama ɗa tyoku u ɗe. Kadyanshi ka Shinga ka tsu tuko ɗa̱ tsa̱ra̱ i kpatala i a̱sa̱ka̱ ili i gbani i nala yi i gono a asu u Kashila̱ Uza u Uma, uza ɗa u yain zuba n likimba n kushiva̱ n gba̱ ili iꞌya iꞌa̱ri pini a asuvu a le.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Caupa u a̱sa̱ka̱ ta̱ gba̱ ama a likimba a yain ili iꞌya i luwa le.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Shegai u tsu wenike ta̱ kaci ka ne a asu u ili i shinga iꞌya u tsu yansa. Kashila̱ ka tsu suku ta̱ mini ma zuba, tsa̱ra̱ iceshi i ɗe i yain. U na̱ka̱ ɗa̱ kpam ilikulya kpam u zuwa ɗa̱ ipeli.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Gba̱ n kadyanshi ka a yanka le vi, she na a ma̱tsa̱i aku a fuɗai a ɓishinka le uɗara̱kpa vi adama a le.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Shegai aza a Yahuda a roku a wuta̱i a uyamba u Antakiya n Ikaniya a leshei ama yi a vara̱sai Bulus a rono yi ubana a uroto u ilyuci, n a dani u kuwa̱ ɗe.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 An Atoni a tuwa̱i a kyawan yi, aku u ꞌya̱nga̱i u gonoi pini a ilyuci yi. An kain ka wansai aku a lazai ubana a Daraba kaɓolo n Bara̱naba.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 An Bulus n Bara̱naba a yain kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga a Daraba, a tsa̱ra̱ ta̱ Atoni ushani. Pini nala, a gonoi a Lisitira n Ikaniya n Antakiya u Bisidiya.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 A gbamatangusu ta̱ atakasuvu a ama a Kashila̱ n a ɓara le a shamkpa upityanangu u le mai, n a dansi, “She tsu pana ikyamba aku tsu tsa̱ra̱ uꞌuwa a tsugono tsu Kashila̱.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Bulus n Bara̱naba a yain kavasu n kakuli, aku a ɗanga̱sa̱kai kuwa ku Atoni dem nkoshi. A na̱ka̱ le a asu u Asheku uza ɗa nkoshi mi n wushuki n eyi.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 An a tonoi a Bisidiya aku a rawai a Bamafiliya.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 An a yain kuɓari a Paraga, aku a lazai ubana a Ataliya.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Pini nala, a uwai a kpatsu a banai a Antakiya, a asu u ɗa caupa a yanka le kavasu tsa̱ra̱ Kashila̱ ka kirana n ele a asuvu a manyan ma a kotsoi vi.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 N urawa u le, aku a ɓolomgbonoi ama a Kashila̱ a asu u te a tonuko le ili iꞌya Kashila̱ ka yain adama a le, n tyoku ɗa kpam u kukpunka̱i Awulawa ure u upityanangu.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Aku a ɓa̱ra̱kpa̱i pini n ama a Kashila̱.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.