Atos 12
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 Aꞌayin a nala yi a ɗa Hiridu Agaripa magono u gita̱i uforo ama a Kashila̱.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Hal gba̱m u zuwai a kapamgbanai kaci ka Yakubu utoku u Yahaya n burundu.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 An u wenei aza a Yahuda a panai kayanyan ka ili iꞌya u yain, aku u ka̱na̱i dem Bituru. Aꞌayin a Ulya u Ilikulya iꞌya i Nambai Yisti† ɗa ukuna vi u gita̱i.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 An u ka̱na̱ yi, aku u gida̱ku yi a kuwa ku aꞌali. U na̱ka̱ngu yi a akere a asoje a nishi a nishi hal asu kunishi a wundi yi, tsa̱ra̱ a kotso baci Abiki yi, u tuko yi a kapala ka ama u yanka yi afada.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Aꞌayin a ɗa Bituru wa̱ri pini a kuwa ku aꞌali ki, aku ama a Kashila̱ aꞌa̱ri uyan kavasu adama a ne.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 N kayin ka Hiridu wa yawunsa kain ka wansa baci u wutukpa̱ yi tsa̱ra̱ u yanka yi afada yi, Bituru wa̱ri alavu a mere ma asoje a re usiri n ikani i re. Kpam asoje a re aza ɗa a ka wundya kuwa ki kushani a utsutsu.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Kute‑kute aku katsumate ka zuba ka Magono ma Zuba ka wenikei kaci ka ne ara ne, aku katyashi ka wakanai kunu ki. Aku katsumate ki ka sawai Bituru a ikengi u ꞌya̱nga̱sa̱ yi u danai, “ꞌYa̱nga̱ gogo!” Pini nala, ikani yi i sa̱ruwa̱i.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Katsumate ki ka tonuko yi, “Uka matogo n akpata a vunu.” Aku u yain nala. U tonuko yi kpam, “Wambana kunya ku vunu, vu tono mu.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Aku u wuta̱i u tono yi, kpam u reve an ili iꞌya katsumate ki ka yan vi mayun ɗa wa, eyi n u dani kuwene ka a ka wenike yi.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 An a wurai asoje a ɗa a ka wundya kuwa ki aza a kagita̱ n aza a ire, aku a rawai a utsutsu u urim, utsutsu u uwa a ilyuci yi. Aku utsutsu vi u giduwa̱i n kaci ka ne, aku a wuta̱i. An a rawai a nsandu ma ure, kute‑kute katsumate ki ka a̱sa̱ka̱ yi.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Pini nala, ugboji u Bituru u gono yi, u danai, “Gogo‑na n reve ta̱ Magono ma Zuba ma ma suki katsumate ka zuba ka ne tsa̱ra̱ u wauwa mu a kukere ku Hiridu, n ukuna u cingi u ɗa aza a Yahuda a foɓusoi a kaci ka va̱.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 An u revei nala, aku u banai a kuwa ku Meri mma u Yahaya uza ɗa kpam dem a ka isa̱ Marku, a asu u ɗa ama ushani a ɓolomgbonoi aꞌa̱ri uyan kavasu.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 An u kuɗai utsutsu u danai aza a kuwa, aku kagbashi ka ka̱ri makere uza u kala Ruda tuwa̱i tsa̱ra̱ u wene ko yayi.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 An u revei kala̱ga̱tsu ka Bituru ka, u giduwa̱ kpam utsutsu vi wa adama a maza̱nga̱, aku u gonoi a asuvu a kuwa n ilyaɗi, u danai, “Bituru ɗa pini kushani a utsutsu u kuwa.”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 A danai, “Ijan iꞌya vu?” Eyi tani u ma̱tsa̱i n u dansi aya. Aku a danai, “Yan maken wa, katsumate ka ne ka!”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Bituru gai lyai kapala n ukuɗusa utsutsu vi, aku a giduwa̱i a wene yi, a yain majiyan cika.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 U yanka le iryoci n kukere u da a paɗa bini. U tonuko le tyoku ɗa Magono ma Zuba ma wutukpa̱ yi a kuwa ku aꞌali. U doki u tonuko le, “Tonukoi Yakubu n Atoni a ɗa a buwai ukuna vi.” Aku u ꞌya̱nga̱i u banai a asu u roku.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 An kain ka wansai, ugiruwa̱ u kenu u ɗa asoje yi a giruwa̱i wa, adama a ili iꞌya i gita̱i n Bituru.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 An Hiridu zama yi bawu u wene yi. Aku u wecishei asoje a ɗa a ka wundya yi vi. Pini nala, u zuwai a wuna le.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Aꞌayin a nala yi, Hiridu wa̱ ta̱ n upan u ama a Taya n Sida. Shegai an a ka ciga ilikulya a asu u tsugono tsu Hiridu, aku a tuwa̱i ara ne n katakasuvu ka te. A boloi uɓolomgbono u kaci u Bilasutu kagbashi ka ka kirana n kunu ku magono, a zamai ndishi n shinga.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Kain ka te an a foɓusoi, aku Hiridu ukai aminya a tsugono u dusuki a karatsu ka tsugono, u yanka le kadyanshi.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 An kakuma̱ ka ama ki ka panai, aku a ꞌya̱nga̱sa̱i ala̱ga̱tsu a le a danai, “Kala̱ga̱tsu ka kashila̱ ka roku ka na vi, ka vuma ka wa.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Kute‑kute, aku katsumate ka zuba ka Magono ma Zuba ka gbasha yi, kpaci u bidiga ta̱ kaci ka ne tsupige aku u ꞌyuwain una̱ka̱ Kashila̱ tsupige. Pini nala, azun a katsuma̱ a gita̱ yi utakuma hal u kuwa̱i.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Kadyanshi ka Kashila̱ kpam ka̱ri a ulya kapala n ka tamburi.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 An Bara̱naba n Shawulu a kotsoi manyan ma a na̱ka̱ le a Urishelima, aku a gonoi a Antakiya kaɓolo n Yahaya Marku.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.