Atos 12
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARA
1 Aꞌayin a nala yi a ɗa Hiridu Agaripa magono u gita̱i uforo ama a Kashila̱.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Hal gba̱m u zuwai a kapamgbanai kaci ka Yakubu utoku u Yahaya n burundu.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 An u wenei aza a Yahuda a panai kayanyan ka ili iꞌya u yain, aku u ka̱na̱i dem Bituru. Aꞌayin a Ulya u Ilikulya iꞌya i Nambai Yisti† ɗa ukuna vi u gita̱i.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 An u ka̱na̱ yi, aku u gida̱ku yi a kuwa ku aꞌali. U na̱ka̱ngu yi a akere a asoje a nishi a nishi hal asu kunishi a wundi yi, tsa̱ra̱ a kotso baci Abiki yi, u tuko yi a kapala ka ama u yanka yi afada.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Aꞌayin a ɗa Bituru wa̱ri pini a kuwa ku aꞌali ki, aku ama a Kashila̱ aꞌa̱ri uyan kavasu adama a ne.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 N kayin ka Hiridu wa yawunsa kain ka wansa baci u wutukpa̱ yi tsa̱ra̱ u yanka yi afada yi, Bituru wa̱ri alavu a mere ma asoje a re usiri n ikani i re. Kpam asoje a re aza ɗa a ka wundya kuwa ki kushani a utsutsu.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Kute‑kute aku katsumate ka zuba ka Magono ma Zuba ka wenikei kaci ka ne ara ne, aku katyashi ka wakanai kunu ki. Aku katsumate ki ka sawai Bituru a ikengi u ꞌya̱nga̱sa̱ yi u danai, “ꞌYa̱nga̱ gogo!” Pini nala, ikani yi i sa̱ruwa̱i.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Katsumate ki ka tonuko yi, “Uka matogo n akpata a vunu.” Aku u yain nala. U tonuko yi kpam, “Wambana kunya ku vunu, vu tono mu.”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Aku u wuta̱i u tono yi, kpam u reve an ili iꞌya katsumate ki ka yan vi mayun ɗa wa, eyi n u dani kuwene ka a ka wenike yi.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 An a wurai asoje a ɗa a ka wundya kuwa ki aza a kagita̱ n aza a ire, aku a rawai a utsutsu u urim, utsutsu u uwa a ilyuci yi. Aku utsutsu vi u giduwa̱i n kaci ka ne, aku a wuta̱i. An a rawai a nsandu ma ure, kute‑kute katsumate ki ka a̱sa̱ka̱ yi.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Pini nala, ugboji u Bituru u gono yi, u danai, “Gogo‑na n reve ta̱ Magono ma Zuba ma ma suki katsumate ka zuba ka ne tsa̱ra̱ u wauwa mu a kukere ku Hiridu, n ukuna u cingi u ɗa aza a Yahuda a foɓusoi a kaci ka va̱.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 An u revei nala, aku u banai a kuwa ku Meri mma u Yahaya uza ɗa kpam dem a ka isa̱ Marku, a asu u ɗa ama ushani a ɓolomgbonoi aꞌa̱ri uyan kavasu.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 An u kuɗai utsutsu u danai aza a kuwa, aku kagbashi ka ka̱ri makere uza u kala Ruda tuwa̱i tsa̱ra̱ u wene ko yayi.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 An u revei kala̱ga̱tsu ka Bituru ka, u giduwa̱ kpam utsutsu vi wa adama a maza̱nga̱, aku u gonoi a asuvu a kuwa n ilyaɗi, u danai, “Bituru ɗa pini kushani a utsutsu u kuwa.”
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 A danai, “Ijan iꞌya vu?” Eyi tani u ma̱tsa̱i n u dansi aya. Aku a danai, “Yan maken wa, katsumate ka ne ka!”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Bituru gai lyai kapala n ukuɗusa utsutsu vi, aku a giduwa̱i a wene yi, a yain majiyan cika.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 U yanka le iryoci n kukere u da a paɗa bini. U tonuko le tyoku ɗa Magono ma Zuba ma wutukpa̱ yi a kuwa ku aꞌali. U doki u tonuko le, “Tonukoi Yakubu n Atoni a ɗa a buwai ukuna vi.” Aku u ꞌya̱nga̱i u banai a asu u roku.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 An kain ka wansai, ugiruwa̱ u kenu u ɗa asoje yi a giruwa̱i wa, adama a ili iꞌya i gita̱i n Bituru.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 An Hiridu zama yi bawu u wene yi. Aku u wecishei asoje a ɗa a ka wundya yi vi. Pini nala, u zuwai a wuna le.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Aꞌayin a nala yi, Hiridu wa̱ ta̱ n upan u ama a Taya n Sida. Shegai an a ka ciga ilikulya a asu u tsugono tsu Hiridu, aku a tuwa̱i ara ne n katakasuvu ka te. A boloi uɓolomgbono u kaci u Bilasutu kagbashi ka ka kirana n kunu ku magono, a zamai ndishi n shinga.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Kain ka te an a foɓusoi, aku Hiridu ukai aminya a tsugono u dusuki a karatsu ka tsugono, u yanka le kadyanshi.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 An kakuma̱ ka ama ki ka panai, aku a ꞌya̱nga̱sa̱i ala̱ga̱tsu a le a danai, “Kala̱ga̱tsu ka kashila̱ ka roku ka na vi, ka vuma ka wa.”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Kute‑kute, aku katsumate ka zuba ka Magono ma Zuba ka gbasha yi, kpaci u bidiga ta̱ kaci ka ne tsupige aku u ꞌyuwain una̱ka̱ Kashila̱ tsupige. Pini nala, azun a katsuma̱ a gita̱ yi utakuma hal u kuwa̱i.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Kadyanshi ka Kashila̱ kpam ka̱ri a ulya kapala n ka tamburi.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 An Bara̱naba n Shawulu a kotsoi manyan ma a na̱ka̱ le a Urishelima, aku a gonoi a Antakiya kaɓolo n Yahaya Marku.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.