Atos 12

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aꞌayin a nala yi a ɗa Hiridu Agaripa magono u gita̱i uforo ama a Kashila̱.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Hal gba̱m u zuwai a kapamgbanai kaci ka Yakubu utoku u Yahaya n burundu.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 An u wenei aza a Yahuda a panai kayanyan ka ili iꞌya u yain, aku u ka̱na̱i dem Bituru. Aꞌayin a Ulya u Ilikulya iꞌya i Nambai Yisti† ɗa ukuna vi u gita̱i.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 An u ka̱na̱ yi, aku u gida̱ku yi a kuwa ku aꞌali. U na̱ka̱ngu yi a akere a asoje a nishi a nishi hal asu kunishi a wundi yi, tsa̱ra̱ a kotso baci Abiki yi, u tuko yi a kapala ka ama u yanka yi afada.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Aꞌayin a ɗa Bituru wa̱ri pini a kuwa ku aꞌali ki, aku ama a Kashila̱ aꞌa̱ri uyan kavasu adama a ne.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 N kayin ka Hiridu wa yawunsa kain ka wansa baci u wutukpa̱ yi tsa̱ra̱ u yanka yi afada yi, Bituru wa̱ri alavu a mere ma asoje a re usiri n ikani i re. Kpam asoje a re aza ɗa a ka wundya kuwa ki kushani a utsutsu.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Kute‑kute aku katsumate ka zuba ka Magono ma Zuba ka wenikei kaci ka ne ara ne, aku katyashi ka wakanai kunu ki. Aku katsumate ki ka sawai Bituru a ikengi u ꞌya̱nga̱sa̱ yi u danai, “ꞌYa̱nga̱ gogo!” Pini nala, ikani yi i sa̱ruwa̱i.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Katsumate ki ka tonuko yi, “Uka matogo n akpata a vunu.” Aku u yain nala. U tonuko yi kpam, “Wambana kunya ku vunu, vu tono mu.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Aku u wuta̱i u tono yi, kpam u reve an ili iꞌya katsumate ki ka yan vi mayun ɗa wa, eyi n u dani kuwene ka a ka wenike yi.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 An a wurai asoje a ɗa a ka wundya kuwa ki aza a kagita̱ n aza a ire, aku a rawai a utsutsu u urim, utsutsu u uwa a ilyuci yi. Aku utsutsu vi u giduwa̱i n kaci ka ne, aku a wuta̱i. An a rawai a nsandu ma ure, kute‑kute katsumate ki ka a̱sa̱ka̱ yi.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Pini nala, ugboji u Bituru u gono yi, u danai, “Gogo‑na n reve ta̱ Magono ma Zuba ma ma suki katsumate ka zuba ka ne tsa̱ra̱ u wauwa mu a kukere ku Hiridu, n ukuna u cingi u ɗa aza a Yahuda a foɓusoi a kaci ka va̱.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 An u revei nala, aku u banai a kuwa ku Meri mma u Yahaya uza ɗa kpam dem a ka isa̱ Marku, a asu u ɗa ama ushani a ɓolomgbonoi aꞌa̱ri uyan kavasu.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 An u kuɗai utsutsu u danai aza a kuwa, aku kagbashi ka ka̱ri makere uza u kala Ruda tuwa̱i tsa̱ra̱ u wene ko yayi.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 An u revei kala̱ga̱tsu ka Bituru ka, u giduwa̱ kpam utsutsu vi wa adama a maza̱nga̱, aku u gonoi a asuvu a kuwa n ilyaɗi, u danai, “Bituru ɗa pini kushani a utsutsu u kuwa.”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 A danai, “Ijan iꞌya vu?” Eyi tani u ma̱tsa̱i n u dansi aya. Aku a danai, “Yan maken wa, katsumate ka ne ka!”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Bituru gai lyai kapala n ukuɗusa utsutsu vi, aku a giduwa̱i a wene yi, a yain majiyan cika.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 U yanka le iryoci n kukere u da a paɗa bini. U tonuko le tyoku ɗa Magono ma Zuba ma wutukpa̱ yi a kuwa ku aꞌali. U doki u tonuko le, “Tonukoi Yakubu n Atoni a ɗa a buwai ukuna vi.” Aku u ꞌya̱nga̱i u banai a asu u roku.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 An kain ka wansai, ugiruwa̱ u kenu u ɗa asoje yi a giruwa̱i wa, adama a ili iꞌya i gita̱i n Bituru.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 An Hiridu zama yi bawu u wene yi. Aku u wecishei asoje a ɗa a ka wundya yi vi. Pini nala, u zuwai a wuna le.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Aꞌayin a nala yi, Hiridu wa̱ ta̱ n upan u ama a Taya n Sida. Shegai an a ka ciga ilikulya a asu u tsugono tsu Hiridu, aku a tuwa̱i ara ne n katakasuvu ka te. A boloi uɓolomgbono u kaci u Bilasutu kagbashi ka ka kirana n kunu ku magono, a zamai ndishi n shinga.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Kain ka te an a foɓusoi, aku Hiridu ukai aminya a tsugono u dusuki a karatsu ka tsugono, u yanka le kadyanshi.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 An kakuma̱ ka ama ki ka panai, aku a ꞌya̱nga̱sa̱i ala̱ga̱tsu a le a danai, “Kala̱ga̱tsu ka kashila̱ ka roku ka na vi, ka vuma ka wa.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Kute‑kute, aku katsumate ka zuba ka Magono ma Zuba ka gbasha yi, kpaci u bidiga ta̱ kaci ka ne tsupige aku u ꞌyuwain una̱ka̱ Kashila̱ tsupige. Pini nala, azun a katsuma̱ a gita̱ yi utakuma hal u kuwa̱i.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Kadyanshi ka Kashila̱ kpam ka̱ri a ulya kapala n ka tamburi.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 An Bara̱naba n Shawulu a kotsoi manyan ma a na̱ka̱ le a Urishelima, aku a gonoi a Antakiya kaɓolo n Yahaya Marku.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.