Atos 11
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC
1 Asuki yi n Atoni a ɗa aꞌa̱ri a Yahuda a panai alabari a ɗa Awulawa a wushai kadyanshi ka Kashila̱.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Shegai an Bituru gonoi a Urishelima, aku Atoni a roku aza ɗa aꞌa̱ri aza a Yahuda a yanka yi kushulu.
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 A danai, “Ndya i zuwai vu banai a asu u Awulawa, hal vu lyai kaɓolo n ele?”
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Aku Bituru tonuko le ili iꞌya i gita̱i.
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 U danai, “Kain ka te a Japa, tyoku ɗa ma̱ri a kavasu aku n wenei kuwene. N wenei ili i roku yavu kunya ku pige ku ngan n nishi uba̱ra̱kpi a ka cipuka̱ ka utuwa̱ a iyamba, hal ku rawai evu na̱ mpa.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 An n weɓelei kunya ki mai n wenei gba̱ icun i nnama n kenu, na̱ nnama n mete, n ili i nka̱buru, na̱ nnu.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Aku n panai kala̱ga̱tsu ka danai, ‘Bituru, ꞌya̱nga̱ vu kiɗa vu takuma.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Pini nala, n wushuki, ‘Ko kenu, Magono ma Zuba, ili iꞌya bawu iꞌa̱ri uwulukpi, ko i icaɗi iꞌya Mele ma tsunu ma ɓishinka tsu utakuma kotsu i uwa a una̱ u va̱ wa.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 “Shegai kala̱ga̱tsu ka ka wuta̱i a zuba vi ka doki ka danai ukuna u ire, ‘Kotsu vu isa̱ ili iꞌya Kashila̱ ka wulukpei, ili iꞌya bawu iꞌa̱ri uwulukpi wa.’
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Kutatsu ka a yain nala kahu a canga ili yi ubana a zuba.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 “Derere u ukuna vi u ɗa ama a tatsu a ɗa a suki a Kasariya a rawai a kuwa ka ma̱ri vi.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Aku Kulu Keri ku tonuko mu n toni le kpam n dambula an a wokoi Awulawa wa. Atoku a va̱ ama a teli a na yi alya a soku mu, hal tsu uwai a kuwa ku uza ɗa u suku le vi.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 U tonuko tsu kpam tyoku ɗa u wenei katsumate ka zuba ka shamgbai a kuwa ku ne ka tonuko yi, ‘Suku a ba a isa̱ Simo uza ɗa a ka isa̱ Bituru a Japa.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Aya wa tonuko vu tyoku ɗa avu n kuwa ku vunu gba̱ ya tsa̱ra̱ iwauwi.’
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 “Kadyanshi ka n gita̱ le uyanka, aku Kulu Keri ku cipa̱i ara le dere tyoku ɗa ku cipa̱ tsu a kagita̱.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Pini nala, aku n ciɓai an kadyanshi ka Kashila̱ ka danai, ‘Yahaya gai n mini ma u lyuɓugusi, shegai eɗa̱ Kashila̱ ka lyuɓugu ɗa̱ ta̱ n Kulu Keri.’
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 An u wokoi Kashila̱ ka yanka le kune derere tyoku ɗa u yanka tsu aꞌayin a ɗa tsu wushuki n Yesu Asheku Kawauwi, ya mpa n ɓishinka Kashila̱?”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 An a panai nala aku a nambai ili iꞌya a ka dana, pini nala, a ka̱na̱i ucikpala Kashila̱ a danai, “Gogo‑na dem Kashila̱ ka wushuku ɗe Awulawa a kpatala utuwa̱ ara ne, kpam u ne le ɗe uma.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 An Isitifanu kuwa̱i, aku a gita̱i uyan Atoni yi mavura, hal a wacuwai ubana a mɓa̱ri. A rawa ta̱ a Finisiya n Sayipuru n Antakiya u Suriya. A yain kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga ka Kashila̱, shegai aza a Yahuda a ɗa a yankai kuɓari ki koshi.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Asuvu a Atoni a ɗa a wacuwai vi aza roku a wuta̱i a Sayipuru n Sirani a banai a Antakiya, a ka̱na̱i uyanka Awulawa Kadyanshi ka Shinga ka Yesu Asheku.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Ucira u Asheku wa̱ ta̱ kaɓolo n ele, hal ama ushani a wushuki a kpatalai asu u Asheku.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 An Atoni a ɗa aꞌa̱ri a Urishelima a panai ili iꞌya i gita̱i a Antakiya, a suki Bara̱naba ubana ɗe.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 — ausente —
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 — ausente —
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Pini nala, Bara̱naba banai a Tarsu uzama Shawulu.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 An u wene yi, aku u tuko yi a Antakiya. Ama a re a le gba̱ a shamgbai pini n Atoni yi hal kayen ka te dere, n a wenishiki kakuma̱ ka ama. A Antakiya ɗa a gita̱i uꞌisa̱ atoni a Yesu n kala ka Aza a Kirisiti.†
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Aꞌayin a na yi a ɗa ntsumate n roku n wuta̱i a Urishelima a banai a Antakiya.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Uza u te a asuvu a le uza u kala Agaba u ꞌya̱nga̱i u yain kadyanshi n ucira u Kulu Keri u danai, “A ka tuwa̱ ta̱ a yain kambulu ka pige a likimba gba̱.” (Aꞌayin a ɗa Kaladiyu wa lya tsugono tsu Roma ɗa udani u na vi u shaɗangi.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Aꞌayin a nala yi, Atoni a sukunku ta̱ atoku a le a ɗa aꞌa̱ri a Yahuda kune. Ya dem suki utyoku u ucira u ne.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Nala a yain a sukunki nkoshi ma atoni a Yahuda kune a akere a Bara̱naba n Shawulu.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.