Atos 11

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Asuki yi n Atoni a ɗa aꞌa̱ri a Yahuda a panai alabari a ɗa Awulawa a wushai kadyanshi ka Kashila̱.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Shegai an Bituru gonoi a Urishelima, aku Atoni a roku aza ɗa aꞌa̱ri aza a Yahuda a yanka yi kushulu.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 A danai, “Ndya i zuwai vu banai a asu u Awulawa, hal vu lyai kaɓolo n ele?”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Aku Bituru tonuko le ili iꞌya i gita̱i.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 U danai, “Kain ka te a Japa, tyoku ɗa ma̱ri a kavasu aku n wenei kuwene. N wenei ili i roku yavu kunya ku pige ku ngan n nishi uba̱ra̱kpi a ka cipuka̱ ka utuwa̱ a iyamba, hal ku rawai evu na̱ mpa.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 An n weɓelei kunya ki mai n wenei gba̱ icun i nnama n kenu, na̱ nnama n mete, n ili i nka̱buru, na̱ nnu.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Aku n panai kala̱ga̱tsu ka danai, ‘Bituru, ꞌya̱nga̱ vu kiɗa vu takuma.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Pini nala, n wushuki, ‘Ko kenu, Magono ma Zuba, ili iꞌya bawu iꞌa̱ri uwulukpi, ko i icaɗi iꞌya Mele ma tsunu ma ɓishinka tsu utakuma kotsu i uwa a una̱ u va̱ wa.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 “Shegai kala̱ga̱tsu ka ka wuta̱i a zuba vi ka doki ka danai ukuna u ire, ‘Kotsu vu isa̱ ili iꞌya Kashila̱ ka wulukpei, ili iꞌya bawu iꞌa̱ri uwulukpi wa.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Kutatsu ka a yain nala kahu a canga ili yi ubana a zuba.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Derere u ukuna vi u ɗa ama a tatsu a ɗa a suki a Kasariya a rawai a kuwa ka ma̱ri vi.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Aku Kulu Keri ku tonuko mu n toni le kpam n dambula an a wokoi Awulawa wa. Atoku a va̱ ama a teli a na yi alya a soku mu, hal tsu uwai a kuwa ku uza ɗa u suku le vi.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 U tonuko tsu kpam tyoku ɗa u wenei katsumate ka zuba ka shamgbai a kuwa ku ne ka tonuko yi, ‘Suku a ba a isa̱ Simo uza ɗa a ka isa̱ Bituru a Japa.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Aya wa tonuko vu tyoku ɗa avu n kuwa ku vunu gba̱ ya tsa̱ra̱ iwauwi.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Kadyanshi ka n gita̱ le uyanka, aku Kulu Keri ku cipa̱i ara le dere tyoku ɗa ku cipa̱ tsu a kagita̱.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Pini nala, aku n ciɓai an kadyanshi ka Kashila̱ ka danai, ‘Yahaya gai n mini ma u lyuɓugusi, shegai eɗa̱ Kashila̱ ka lyuɓugu ɗa̱ ta̱ n Kulu Keri.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 An u wokoi Kashila̱ ka yanka le kune derere tyoku ɗa u yanka tsu aꞌayin a ɗa tsu wushuki n Yesu Asheku Kawauwi, ya mpa n ɓishinka Kashila̱?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 An a panai nala aku a nambai ili iꞌya a ka dana, pini nala, a ka̱na̱i ucikpala Kashila̱ a danai, “Gogo‑na dem Kashila̱ ka wushuku ɗe Awulawa a kpatala utuwa̱ ara ne, kpam u ne le ɗe uma.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 An Isitifanu kuwa̱i, aku a gita̱i uyan Atoni yi mavura, hal a wacuwai ubana a mɓa̱ri. A rawa ta̱ a Finisiya n Sayipuru n Antakiya u Suriya. A yain kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga ka Kashila̱, shegai aza a Yahuda a ɗa a yankai kuɓari ki koshi.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Asuvu a Atoni a ɗa a wacuwai vi aza roku a wuta̱i a Sayipuru n Sirani a banai a Antakiya, a ka̱na̱i uyanka Awulawa Kadyanshi ka Shinga ka Yesu Asheku.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ucira u Asheku wa̱ ta̱ kaɓolo n ele, hal ama ushani a wushuki a kpatalai asu u Asheku.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 An Atoni a ɗa aꞌa̱ri a Urishelima a panai ili iꞌya i gita̱i a Antakiya, a suki Bara̱naba ubana ɗe.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 — ausente —
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 — ausente —
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Pini nala, Bara̱naba banai a Tarsu uzama Shawulu.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 An u wene yi, aku u tuko yi a Antakiya. Ama a re a le gba̱ a shamgbai pini n Atoni yi hal kayen ka te dere, n a wenishiki kakuma̱ ka ama. A Antakiya ɗa a gita̱i uꞌisa̱ atoni a Yesu n kala ka Aza a Kirisiti.†
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Aꞌayin a na yi a ɗa ntsumate n roku n wuta̱i a Urishelima a banai a Antakiya.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Uza u te a asuvu a le uza u kala Agaba u ꞌya̱nga̱i u yain kadyanshi n ucira u Kulu Keri u danai, “A ka tuwa̱ ta̱ a yain kambulu ka pige a likimba gba̱.” (Aꞌayin a ɗa Kaladiyu wa lya tsugono tsu Roma ɗa udani u na vi u shaɗangi.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Aꞌayin a nala yi, Atoni a sukunku ta̱ atoku a le a ɗa aꞌa̱ri a Yahuda kune. Ya dem suki utyoku u ucira u ne.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Nala a yain a sukunki nkoshi ma atoni a Yahuda kune a akere a Bara̱naba n Shawulu.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.