Atos 11
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Asuki yi n Atoni a ɗa aꞌa̱ri a Yahuda a panai alabari a ɗa Awulawa a wushai kadyanshi ka Kashila̱.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Shegai an Bituru gonoi a Urishelima, aku Atoni a roku aza ɗa aꞌa̱ri aza a Yahuda a yanka yi kushulu.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 A danai, “Ndya i zuwai vu banai a asu u Awulawa, hal vu lyai kaɓolo n ele?”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Aku Bituru tonuko le ili iꞌya i gita̱i.
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 U danai, “Kain ka te a Japa, tyoku ɗa ma̱ri a kavasu aku n wenei kuwene. N wenei ili i roku yavu kunya ku pige ku ngan n nishi uba̱ra̱kpi a ka cipuka̱ ka utuwa̱ a iyamba, hal ku rawai evu na̱ mpa.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 An n weɓelei kunya ki mai n wenei gba̱ icun i nnama n kenu, na̱ nnama n mete, n ili i nka̱buru, na̱ nnu.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Aku n panai kala̱ga̱tsu ka danai, ‘Bituru, ꞌya̱nga̱ vu kiɗa vu takuma.’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 “Pini nala, n wushuki, ‘Ko kenu, Magono ma Zuba, ili iꞌya bawu iꞌa̱ri uwulukpi, ko i icaɗi iꞌya Mele ma tsunu ma ɓishinka tsu utakuma kotsu i uwa a una̱ u va̱ wa.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 “Shegai kala̱ga̱tsu ka ka wuta̱i a zuba vi ka doki ka danai ukuna u ire, ‘Kotsu vu isa̱ ili iꞌya Kashila̱ ka wulukpei, ili iꞌya bawu iꞌa̱ri uwulukpi wa.’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Kutatsu ka a yain nala kahu a canga ili yi ubana a zuba.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 “Derere u ukuna vi u ɗa ama a tatsu a ɗa a suki a Kasariya a rawai a kuwa ka ma̱ri vi.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Aku Kulu Keri ku tonuko mu n toni le kpam n dambula an a wokoi Awulawa wa. Atoku a va̱ ama a teli a na yi alya a soku mu, hal tsu uwai a kuwa ku uza ɗa u suku le vi.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 U tonuko tsu kpam tyoku ɗa u wenei katsumate ka zuba ka shamgbai a kuwa ku ne ka tonuko yi, ‘Suku a ba a isa̱ Simo uza ɗa a ka isa̱ Bituru a Japa.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Aya wa tonuko vu tyoku ɗa avu n kuwa ku vunu gba̱ ya tsa̱ra̱ iwauwi.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 “Kadyanshi ka n gita̱ le uyanka, aku Kulu Keri ku cipa̱i ara le dere tyoku ɗa ku cipa̱ tsu a kagita̱.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Pini nala, aku n ciɓai an kadyanshi ka Kashila̱ ka danai, ‘Yahaya gai n mini ma u lyuɓugusi, shegai eɗa̱ Kashila̱ ka lyuɓugu ɗa̱ ta̱ n Kulu Keri.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 An u wokoi Kashila̱ ka yanka le kune derere tyoku ɗa u yanka tsu aꞌayin a ɗa tsu wushuki n Yesu Asheku Kawauwi, ya mpa n ɓishinka Kashila̱?”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 An a panai nala aku a nambai ili iꞌya a ka dana, pini nala, a ka̱na̱i ucikpala Kashila̱ a danai, “Gogo‑na dem Kashila̱ ka wushuku ɗe Awulawa a kpatala utuwa̱ ara ne, kpam u ne le ɗe uma.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 An Isitifanu kuwa̱i, aku a gita̱i uyan Atoni yi mavura, hal a wacuwai ubana a mɓa̱ri. A rawa ta̱ a Finisiya n Sayipuru n Antakiya u Suriya. A yain kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga ka Kashila̱, shegai aza a Yahuda a ɗa a yankai kuɓari ki koshi.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Asuvu a Atoni a ɗa a wacuwai vi aza roku a wuta̱i a Sayipuru n Sirani a banai a Antakiya, a ka̱na̱i uyanka Awulawa Kadyanshi ka Shinga ka Yesu Asheku.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Ucira u Asheku wa̱ ta̱ kaɓolo n ele, hal ama ushani a wushuki a kpatalai asu u Asheku.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 An Atoni a ɗa aꞌa̱ri a Urishelima a panai ili iꞌya i gita̱i a Antakiya, a suki Bara̱naba ubana ɗe.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 — ausente —
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 — ausente —
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Pini nala, Bara̱naba banai a Tarsu uzama Shawulu.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 An u wene yi, aku u tuko yi a Antakiya. Ama a re a le gba̱ a shamgbai pini n Atoni yi hal kayen ka te dere, n a wenishiki kakuma̱ ka ama. A Antakiya ɗa a gita̱i uꞌisa̱ atoni a Yesu n kala ka Aza a Kirisiti.†
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Aꞌayin a na yi a ɗa ntsumate n roku n wuta̱i a Urishelima a banai a Antakiya.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Uza u te a asuvu a le uza u kala Agaba u ꞌya̱nga̱i u yain kadyanshi n ucira u Kulu Keri u danai, “A ka tuwa̱ ta̱ a yain kambulu ka pige a likimba gba̱.” (Aꞌayin a ɗa Kaladiyu wa lya tsugono tsu Roma ɗa udani u na vi u shaɗangi.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Aꞌayin a nala yi, Atoni a sukunku ta̱ atoku a le a ɗa aꞌa̱ri a Yahuda kune. Ya dem suki utyoku u ucira u ne.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Nala a yain a sukunki nkoshi ma atoni a Yahuda kune a akere a Bara̱naba n Shawulu.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.