Atos 10
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC
1 A yan ta̱ vuma roku a ilyuci i Kasariya uza u kala Koniliyu, katigi ka a asuvu a kaɓolo ka asoje ka a ka isa̱ Kaɓolo ka Asoje a Italiya.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Vuma u maci u ɗa, u tsu rongo ta̱ ulyasa̱ka Kashila̱ kayala aꞌayin dem. Nala dem aza ɗa aꞌa̱ri a kuwa ku ne. U tsu na̱ka̱sa̱ ta̱ aza a unambi kune, n u yansi kavasu ubana a asu u Kashila̱.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Kain ka te, evu n ulapa u uwule u tatsu u kaara, aku u wenei katsumate ka zuba a asuvu a kuwene ka tuwa̱i ka tonuko yi, “Koniliyu.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Koniliyu wa wundya yi tuntu n uwonvo. U wecei katsumate ki, “Ndya yi, Asheku?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Suku ama roku ubana a ilyuci i Japa a ba a isa̱ vuma roku uza u kala Simo, uza ɗa dem a tsu isa̱ Bituru.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Aya pini wa rongo n vuma roku uza ɗa dem a tsu isa̱ Simo, vuma vi manyan ma ikpan ma wa yansa. Kuwa ku ne evu n kushiva̱ ɗa ka̱ri.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 An katsumate ki ka lazai, aku Koniliyu isa̱i agbashi a ne a re n kasoje ka roku, uza ɗa wa tono Kashila̱ a asuvu aza ɗa a ka yansa̱ka yi manyan kain dem.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Aku u tonuko le gba̱ ili iꞌya i gita̱i, pini nala, u suku le a Japa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 An kain ka wansai, n kaara a kaci ele a asuvu a nwalu, cina a yain evu n ilyuci yi, aku Bituru yuwa̱i a zuba u kunu u yain kavasu.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Pini nala, kambulu ka ka̱na̱ yi, ele pini a ufoɓuso ilikulya yi, aku u wenei kuwene.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 U wenei zuba u kukpa̱i aku ili i roku yavu kunya ku pige ku ngan n nishi uba̱ra̱kpi a ka cipuka̱ ka utuwa̱ a iyamba.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 A kunya ki gba̱ icun i nnama n ɗa ma̱ri n aꞌene a nishi na̱ n ɗa ma ka̱bura̱ na̱ nnu n ɗa ma̱ri pini.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Aku u panai kala̱ga̱tsu ka danai, “Bituru, ꞌya̱nga̱ vu kiɗa vu takuma.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Shegai Bituru wushuki, “Aꞌa, Magono ma Zuba, kotsu n takuma ili iꞌya bawu a wulukpei ko kpam iꞌya iꞌa̱ri n icaɗi iꞌya Mele ma tsunu ma ɓishinka tsu utakuma wa.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Aku u doki u panai kala̱ga̱tsu ki upana u ire, “Kotsu vu isa̱ ili iꞌya Kashila̱ ka wulukpei, ili iꞌya bawu iꞌa̱ri uwulukpi wa.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 An ukuna u nala u gita̱i hal kutatsu, kute‑kute aku a bidyai kunya ki ugono a zuba.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Bituru pini a kadambula ka kalen ka kuwene ku nala ki, aku ama ɗa Koniliyu suki vi a rawai a utsutsu, cina a wecike ɗe kuwa ku Simo ki.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 A danai, “Azakuwa,” aku a wecikei ko nte Simo uza ɗa a ka isa̱ Bituru vi wa̱ri pini.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Eyi pini a uyawunsa a kaci ka kuwene ka u wenei vi, aku Kulu Keri ku tonuko yi, “Ama a tatsu ɗa la a ka bolo vu.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Cipa̱ vu tono le. Kotsu vu yain mala̱la̱ wa, kpaci mpa n suku le.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Bituru cipa̱i u cinai ama yi, u danai, “Mpa ya bolo. Ndya ya boluko mu n iꞌya?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 A danai, “Katigi ka aza a Roma, uza u kala Koniliyu aya u suku tsu. Vuma maci u ɗa, uza ɗa u tsu rongo a ulyaka Kashila̱ kayala, uza ɗa kpam gba̱ aza a Yahuda a ka na̱ka̱ karinga̱. Katsumate ka zuba ka ka̱ri uwulukpi ka ka tonuko yi u isa̱ vu vu bana ara ne tsa̱ra̱ u pana iꞌya va dana.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Pini nala, Bituru uwai n ele a asuvu a kuwa, u na̱ka̱ le asu u ɗa a ka wansa.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 An kain ka doki ka wansai, aku a uwai a Kasariya. Alya Koniliyu wa̱ri a uvana hal gba̱m u libanai amaci a ne n aje a ne.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Bituru n u uwi a kuwa ki, aku Koniliyu ryabusa yi, u rukpa̱i a kapala ka ne u lyaka yi kayala.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Aku Bituru ꞌya̱nga̱sa̱ yi u tonuko yi, “ꞌYa̱nga̱, mpa dem vuma ɗa.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 An Bituru wa̱ri kadyanshi n eyi, aku u uwai u cinai kakuma̱ ka ama ushani.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 U tonuko le, “Eɗa̱ n kaci ka ɗe i reve ta̱ u gan uza u Yahuda u gawan kaci ko kpam u ba u kondo Kawulawa wa. Shegai Kashila̱ ka wenike mu ta̱ u da, kotsu n isa̱ uza roku uza u ashinda̱ wa.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Adama a nala, an i isa̱ mu n ꞌyuwan utuwa̱ wa. Gogo‑na ma ciga n pana ili iꞌya ya isa̱ka̱ mu vi.”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Koniliyu wushuki, “Aꞌayin a nishi a ɗa a wurai dere n gogo‑na naha, a ulapa u uwule u tatsu u kaara an ma̱ri a uyan kavasu, aku vuma roku u tuwa̱ mu n aminya a eri a ulaɗa u shamgbai a kapala ka va̱.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 U danai, ‘Koniliyu, a wushuku ɗe kavasu ka vunu, kpam kune ku va neshe aza a unambi yi ku woko ɗe ili i uciɓusa a asu u Kashila̱.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Adama a nala she vu suku a ubana a Japa a ba a isa̱ Simo uza ɗa a ka isa̱ Bituru. Aya pini u cipa̱i a kuwa ku Simo uza u manyan ma ikpan, uza ɗa wa rongo evu n kushiva̱.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ɗa i zuwai n suki ama n maloko a isa̱ vu vi, kpam u gan ta̱ an vu tuwa̱i. Gogo‑na a̱tsa na gba̱ tsunu tsu ɓolomgbonoi a asu u te tsa̱ra̱ tsu pana ili iꞌya Asheku a tonuko vu vu tonuko tsu.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Pini nala, Bituru gita̱i kadyanshi, “Mayun ɗa, n reve ta̱ Kashila̱ ka̱ri n kuɗyangi wa.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Shegai u wushi gba̱ ama ɗa a ka pana yi uwonvo, n a yanyi ili iꞌya wa ciga, a asuvu a kaletsu dem.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 I reve ta̱ n akani a ɗa Kashila̱ ka sukunki aza a Isaraꞌila, n a tonusuki le alabari a kayanyan ka ndishi n shinga a asu u Yesu Kawauwi. Aya kpam Asheku a ama gba̱.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 I reve ta̱ n ili iꞌya i gita̱i a uyamba u Yahuda, an Yahaya danai a lyuɓugu ko ya wa. Kpam a Galili ɗa ukuna u na vi u gita̱i.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 I reve ta̱ Kashila̱ ka ka na̱ka̱i Yesu uza u Nazara tsupige, Kulu Keri ka̱ ta̱ n eyi, kpam wa̱ ta̱ n ucira cika. U tamba ta̱ n u yansi ukuna u shinga, n u ta̱na̱si aza ɗa Kala̱pa̱nsi ka ꞌyanki, kpaci Kashila̱ ka̱ ta̱ n eyi.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “A̱tsa tsu wenei ukuna u ɗa u gita̱i n eyi a uyamba u Yahuda, n Urishelima. Alya a wuna yi a mawandamgbani.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Shegai Kashila̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ yi a kain ka tatsu, kpam u zuwa yi u wenike kaci ka ne a asu u ama.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 U wenike kaci ka ne a asu u ama gba̱ wa, shegai ara tsunu; wata, a̱tsu aza ɗa Kashila̱ ka ɗanga̱sai caupa, tsa̱ra̱ tsu woko aza ɗa a wenei ukuna vi. A̱tsa aza ɗa tsu lyai kpam tsu soi kaɓolo n eyi an u ꞌya̱nga̱i a ukpa̱.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Kpam u tonuko tsu tsu yanka ama kuɓari, tsu tonuko le Yesu ɗa Kashila̱ ka ɗanga̱sai u yanka aza uma n akushe afada.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Gba̱ ntsumate n yan ta̱ kadyanshi ka ne a danai, ‘Gba̱ uza ɗa baci u wushuki n kala ka ne, a ka cimbusuka̱ yi ta̱ unyushi u cingi u ne.’ ”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Bituru pini a kadyanshi ki, aku Kulu Keri ku cipa̱i a kaci ka aza ɗa a ka pana̱ka yi vi.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Aku aza a Yahuda a ɗa aꞌa̱ri Atoni a asuvu a aza ɗa a tuwa̱i n Bituru vi, a yain majiyan an a wenei dem Awulawa a wushai kune ku Kulu Keri ki.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Kpaci a pana̱ka le ta̱ a ka dansa n aletsu a roku, n a cikpali Kashila̱.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Awulawa a na yi dem a wusha ta̱ Kulu Keri tyoku ɗa a̱tsu tsu wushai. Uza wa̱ la wa ɓishinka a lyuɓugu le wa.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Aku u zuwai a lyuɓugu le a asuvu a kala ka Yesu Kawauwi. Pini nala, a folo yi u doku u yain aꞌayin n ele.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.