Atos 10

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A yan ta̱ vuma roku a ilyuci i Kasariya uza u kala Koniliyu, katigi ka a asuvu a kaɓolo ka asoje ka a ka isa̱ Kaɓolo ka Asoje a Italiya.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Vuma u maci u ɗa, u tsu rongo ta̱ ulyasa̱ka Kashila̱ kayala aꞌayin dem. Nala dem aza ɗa aꞌa̱ri a kuwa ku ne. U tsu na̱ka̱sa̱ ta̱ aza a unambi kune, n u yansi kavasu ubana a asu u Kashila̱.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Kain ka te, evu n ulapa u uwule u tatsu u kaara, aku u wenei katsumate ka zuba a asuvu a kuwene ka tuwa̱i ka tonuko yi, “Koniliyu.”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Koniliyu wa wundya yi tuntu n uwonvo. U wecei katsumate ki, “Ndya yi, Asheku?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Suku ama roku ubana a ilyuci i Japa a ba a isa̱ vuma roku uza u kala Simo, uza ɗa dem a tsu isa̱ Bituru.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Aya pini wa rongo n vuma roku uza ɗa dem a tsu isa̱ Simo, vuma vi manyan ma ikpan ma wa yansa. Kuwa ku ne evu n kushiva̱ ɗa ka̱ri.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 An katsumate ki ka lazai, aku Koniliyu isa̱i agbashi a ne a re n kasoje ka roku, uza ɗa wa tono Kashila̱ a asuvu aza ɗa a ka yansa̱ka yi manyan kain dem.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Aku u tonuko le gba̱ ili iꞌya i gita̱i, pini nala, u suku le a Japa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 An kain ka wansai, n kaara a kaci ele a asuvu a nwalu, cina a yain evu n ilyuci yi, aku Bituru yuwa̱i a zuba u kunu u yain kavasu.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Pini nala, kambulu ka ka̱na̱ yi, ele pini a ufoɓuso ilikulya yi, aku u wenei kuwene.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 U wenei zuba u kukpa̱i aku ili i roku yavu kunya ku pige ku ngan n nishi uba̱ra̱kpi a ka cipuka̱ ka utuwa̱ a iyamba.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 A kunya ki gba̱ icun i nnama n ɗa ma̱ri n aꞌene a nishi na̱ n ɗa ma ka̱bura̱ na̱ nnu n ɗa ma̱ri pini.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Aku u panai kala̱ga̱tsu ka danai, “Bituru, ꞌya̱nga̱ vu kiɗa vu takuma.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Shegai Bituru wushuki, “Aꞌa, Magono ma Zuba, kotsu n takuma ili iꞌya bawu a wulukpei ko kpam iꞌya iꞌa̱ri n icaɗi iꞌya Mele ma tsunu ma ɓishinka tsu utakuma wa.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Aku u doki u panai kala̱ga̱tsu ki upana u ire, “Kotsu vu isa̱ ili iꞌya Kashila̱ ka wulukpei, ili iꞌya bawu iꞌa̱ri uwulukpi wa.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 An ukuna u nala u gita̱i hal kutatsu, kute‑kute aku a bidyai kunya ki ugono a zuba.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Bituru pini a kadambula ka kalen ka kuwene ku nala ki, aku ama ɗa Koniliyu suki vi a rawai a utsutsu, cina a wecike ɗe kuwa ku Simo ki.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 A danai, “Azakuwa,” aku a wecikei ko nte Simo uza ɗa a ka isa̱ Bituru vi wa̱ri pini.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Eyi pini a uyawunsa a kaci ka kuwene ka u wenei vi, aku Kulu Keri ku tonuko yi, “Ama a tatsu ɗa la a ka bolo vu.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Cipa̱ vu tono le. Kotsu vu yain mala̱la̱ wa, kpaci mpa n suku le.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Bituru cipa̱i u cinai ama yi, u danai, “Mpa ya bolo. Ndya ya boluko mu n iꞌya?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 A danai, “Katigi ka aza a Roma, uza u kala Koniliyu aya u suku tsu. Vuma maci u ɗa, uza ɗa u tsu rongo a ulyaka Kashila̱ kayala, uza ɗa kpam gba̱ aza a Yahuda a ka na̱ka̱ karinga̱. Katsumate ka zuba ka ka̱ri uwulukpi ka ka tonuko yi u isa̱ vu vu bana ara ne tsa̱ra̱ u pana iꞌya va dana.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Pini nala, Bituru uwai n ele a asuvu a kuwa, u na̱ka̱ le asu u ɗa a ka wansa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 An kain ka doki ka wansai, aku a uwai a Kasariya. Alya Koniliyu wa̱ri a uvana hal gba̱m u libanai amaci a ne n aje a ne.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Bituru n u uwi a kuwa ki, aku Koniliyu ryabusa yi, u rukpa̱i a kapala ka ne u lyaka yi kayala.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Aku Bituru ꞌya̱nga̱sa̱ yi u tonuko yi, “ꞌYa̱nga̱, mpa dem vuma ɗa.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 An Bituru wa̱ri kadyanshi n eyi, aku u uwai u cinai kakuma̱ ka ama ushani.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 U tonuko le, “Eɗa̱ n kaci ka ɗe i reve ta̱ u gan uza u Yahuda u gawan kaci ko kpam u ba u kondo Kawulawa wa. Shegai Kashila̱ ka wenike mu ta̱ u da, kotsu n isa̱ uza roku uza u ashinda̱ wa.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Adama a nala, an i isa̱ mu n ꞌyuwan utuwa̱ wa. Gogo‑na ma ciga n pana ili iꞌya ya isa̱ka̱ mu vi.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Koniliyu wushuki, “Aꞌayin a nishi a ɗa a wurai dere n gogo‑na naha, a ulapa u uwule u tatsu u kaara an ma̱ri a uyan kavasu, aku vuma roku u tuwa̱ mu n aminya a eri a ulaɗa u shamgbai a kapala ka va̱.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 U danai, ‘Koniliyu, a wushuku ɗe kavasu ka vunu, kpam kune ku va neshe aza a unambi yi ku woko ɗe ili i uciɓusa a asu u Kashila̱.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Adama a nala she vu suku a ubana a Japa a ba a isa̱ Simo uza ɗa a ka isa̱ Bituru. Aya pini u cipa̱i a kuwa ku Simo uza u manyan ma ikpan, uza ɗa wa rongo evu n kushiva̱.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ɗa i zuwai n suki ama n maloko a isa̱ vu vi, kpam u gan ta̱ an vu tuwa̱i. Gogo‑na a̱tsa na gba̱ tsunu tsu ɓolomgbonoi a asu u te tsa̱ra̱ tsu pana ili iꞌya Asheku a tonuko vu vu tonuko tsu.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Pini nala, Bituru gita̱i kadyanshi, “Mayun ɗa, n reve ta̱ Kashila̱ ka̱ri n kuɗyangi wa.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Shegai u wushi gba̱ ama ɗa a ka pana yi uwonvo, n a yanyi ili iꞌya wa ciga, a asuvu a kaletsu dem.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 I reve ta̱ n akani a ɗa Kashila̱ ka sukunki aza a Isaraꞌila, n a tonusuki le alabari a kayanyan ka ndishi n shinga a asu u Yesu Kawauwi. Aya kpam Asheku a ama gba̱.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 I reve ta̱ n ili iꞌya i gita̱i a uyamba u Yahuda, an Yahaya danai a lyuɓugu ko ya wa. Kpam a Galili ɗa ukuna u na vi u gita̱i.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 I reve ta̱ Kashila̱ ka ka na̱ka̱i Yesu uza u Nazara tsupige, Kulu Keri ka̱ ta̱ n eyi, kpam wa̱ ta̱ n ucira cika. U tamba ta̱ n u yansi ukuna u shinga, n u ta̱na̱si aza ɗa Kala̱pa̱nsi ka ꞌyanki, kpaci Kashila̱ ka̱ ta̱ n eyi.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “A̱tsa tsu wenei ukuna u ɗa u gita̱i n eyi a uyamba u Yahuda, n Urishelima. Alya a wuna yi a mawandamgbani.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Shegai Kashila̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ yi a kain ka tatsu, kpam u zuwa yi u wenike kaci ka ne a asu u ama.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 U wenike kaci ka ne a asu u ama gba̱ wa, shegai ara tsunu; wata, a̱tsu aza ɗa Kashila̱ ka ɗanga̱sai caupa, tsa̱ra̱ tsu woko aza ɗa a wenei ukuna vi. A̱tsa aza ɗa tsu lyai kpam tsu soi kaɓolo n eyi an u ꞌya̱nga̱i a ukpa̱.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Kpam u tonuko tsu tsu yanka ama kuɓari, tsu tonuko le Yesu ɗa Kashila̱ ka ɗanga̱sai u yanka aza uma n akushe afada.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Gba̱ ntsumate n yan ta̱ kadyanshi ka ne a danai, ‘Gba̱ uza ɗa baci u wushuki n kala ka ne, a ka cimbusuka̱ yi ta̱ unyushi u cingi u ne.’ ”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Bituru pini a kadyanshi ki, aku Kulu Keri ku cipa̱i a kaci ka aza ɗa a ka pana̱ka yi vi.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Aku aza a Yahuda a ɗa aꞌa̱ri Atoni a asuvu a aza ɗa a tuwa̱i n Bituru vi, a yain majiyan an a wenei dem Awulawa a wushai kune ku Kulu Keri ki.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Kpaci a pana̱ka le ta̱ a ka dansa n aletsu a roku, n a cikpali Kashila̱.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Awulawa a na yi dem a wusha ta̱ Kulu Keri tyoku ɗa a̱tsu tsu wushai. Uza wa̱ la wa ɓishinka a lyuɓugu le wa.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Aku u zuwai a lyuɓugu le a asuvu a kala ka Yesu Kawauwi. Pini nala, a folo yi u doku u yain aꞌayin n ele.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.