Atos 10

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A yan ta̱ vuma roku a ilyuci i Kasariya uza u kala Koniliyu, katigi ka a asuvu a kaɓolo ka asoje ka a ka isa̱ Kaɓolo ka Asoje a Italiya.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Vuma u maci u ɗa, u tsu rongo ta̱ ulyasa̱ka Kashila̱ kayala aꞌayin dem. Nala dem aza ɗa aꞌa̱ri a kuwa ku ne. U tsu na̱ka̱sa̱ ta̱ aza a unambi kune, n u yansi kavasu ubana a asu u Kashila̱.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Kain ka te, evu n ulapa u uwule u tatsu u kaara, aku u wenei katsumate ka zuba a asuvu a kuwene ka tuwa̱i ka tonuko yi, “Koniliyu.”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Koniliyu wa wundya yi tuntu n uwonvo. U wecei katsumate ki, “Ndya yi, Asheku?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Suku ama roku ubana a ilyuci i Japa a ba a isa̱ vuma roku uza u kala Simo, uza ɗa dem a tsu isa̱ Bituru.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Aya pini wa rongo n vuma roku uza ɗa dem a tsu isa̱ Simo, vuma vi manyan ma ikpan ma wa yansa. Kuwa ku ne evu n kushiva̱ ɗa ka̱ri.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 An katsumate ki ka lazai, aku Koniliyu isa̱i agbashi a ne a re n kasoje ka roku, uza ɗa wa tono Kashila̱ a asuvu aza ɗa a ka yansa̱ka yi manyan kain dem.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Aku u tonuko le gba̱ ili iꞌya i gita̱i, pini nala, u suku le a Japa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 An kain ka wansai, n kaara a kaci ele a asuvu a nwalu, cina a yain evu n ilyuci yi, aku Bituru yuwa̱i a zuba u kunu u yain kavasu.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Pini nala, kambulu ka ka̱na̱ yi, ele pini a ufoɓuso ilikulya yi, aku u wenei kuwene.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 U wenei zuba u kukpa̱i aku ili i roku yavu kunya ku pige ku ngan n nishi uba̱ra̱kpi a ka cipuka̱ ka utuwa̱ a iyamba.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 A kunya ki gba̱ icun i nnama n ɗa ma̱ri n aꞌene a nishi na̱ n ɗa ma ka̱bura̱ na̱ nnu n ɗa ma̱ri pini.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Aku u panai kala̱ga̱tsu ka danai, “Bituru, ꞌya̱nga̱ vu kiɗa vu takuma.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Shegai Bituru wushuki, “Aꞌa, Magono ma Zuba, kotsu n takuma ili iꞌya bawu a wulukpei ko kpam iꞌya iꞌa̱ri n icaɗi iꞌya Mele ma tsunu ma ɓishinka tsu utakuma wa.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Aku u doki u panai kala̱ga̱tsu ki upana u ire, “Kotsu vu isa̱ ili iꞌya Kashila̱ ka wulukpei, ili iꞌya bawu iꞌa̱ri uwulukpi wa.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 An ukuna u nala u gita̱i hal kutatsu, kute‑kute aku a bidyai kunya ki ugono a zuba.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Bituru pini a kadambula ka kalen ka kuwene ku nala ki, aku ama ɗa Koniliyu suki vi a rawai a utsutsu, cina a wecike ɗe kuwa ku Simo ki.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 A danai, “Azakuwa,” aku a wecikei ko nte Simo uza ɗa a ka isa̱ Bituru vi wa̱ri pini.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Eyi pini a uyawunsa a kaci ka kuwene ka u wenei vi, aku Kulu Keri ku tonuko yi, “Ama a tatsu ɗa la a ka bolo vu.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Cipa̱ vu tono le. Kotsu vu yain mala̱la̱ wa, kpaci mpa n suku le.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Bituru cipa̱i u cinai ama yi, u danai, “Mpa ya bolo. Ndya ya boluko mu n iꞌya?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 A danai, “Katigi ka aza a Roma, uza u kala Koniliyu aya u suku tsu. Vuma maci u ɗa, uza ɗa u tsu rongo a ulyaka Kashila̱ kayala, uza ɗa kpam gba̱ aza a Yahuda a ka na̱ka̱ karinga̱. Katsumate ka zuba ka ka̱ri uwulukpi ka ka tonuko yi u isa̱ vu vu bana ara ne tsa̱ra̱ u pana iꞌya va dana.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Pini nala, Bituru uwai n ele a asuvu a kuwa, u na̱ka̱ le asu u ɗa a ka wansa.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 An kain ka doki ka wansai, aku a uwai a Kasariya. Alya Koniliyu wa̱ri a uvana hal gba̱m u libanai amaci a ne n aje a ne.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Bituru n u uwi a kuwa ki, aku Koniliyu ryabusa yi, u rukpa̱i a kapala ka ne u lyaka yi kayala.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Aku Bituru ꞌya̱nga̱sa̱ yi u tonuko yi, “ꞌYa̱nga̱, mpa dem vuma ɗa.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 An Bituru wa̱ri kadyanshi n eyi, aku u uwai u cinai kakuma̱ ka ama ushani.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 U tonuko le, “Eɗa̱ n kaci ka ɗe i reve ta̱ u gan uza u Yahuda u gawan kaci ko kpam u ba u kondo Kawulawa wa. Shegai Kashila̱ ka wenike mu ta̱ u da, kotsu n isa̱ uza roku uza u ashinda̱ wa.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Adama a nala, an i isa̱ mu n ꞌyuwan utuwa̱ wa. Gogo‑na ma ciga n pana ili iꞌya ya isa̱ka̱ mu vi.”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Koniliyu wushuki, “Aꞌayin a nishi a ɗa a wurai dere n gogo‑na naha, a ulapa u uwule u tatsu u kaara an ma̱ri a uyan kavasu, aku vuma roku u tuwa̱ mu n aminya a eri a ulaɗa u shamgbai a kapala ka va̱.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 U danai, ‘Koniliyu, a wushuku ɗe kavasu ka vunu, kpam kune ku va neshe aza a unambi yi ku woko ɗe ili i uciɓusa a asu u Kashila̱.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Adama a nala she vu suku a ubana a Japa a ba a isa̱ Simo uza ɗa a ka isa̱ Bituru. Aya pini u cipa̱i a kuwa ku Simo uza u manyan ma ikpan, uza ɗa wa rongo evu n kushiva̱.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Ɗa i zuwai n suki ama n maloko a isa̱ vu vi, kpam u gan ta̱ an vu tuwa̱i. Gogo‑na a̱tsa na gba̱ tsunu tsu ɓolomgbonoi a asu u te tsa̱ra̱ tsu pana ili iꞌya Asheku a tonuko vu vu tonuko tsu.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Pini nala, Bituru gita̱i kadyanshi, “Mayun ɗa, n reve ta̱ Kashila̱ ka̱ri n kuɗyangi wa.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Shegai u wushi gba̱ ama ɗa a ka pana yi uwonvo, n a yanyi ili iꞌya wa ciga, a asuvu a kaletsu dem.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 I reve ta̱ n akani a ɗa Kashila̱ ka sukunki aza a Isaraꞌila, n a tonusuki le alabari a kayanyan ka ndishi n shinga a asu u Yesu Kawauwi. Aya kpam Asheku a ama gba̱.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 I reve ta̱ n ili iꞌya i gita̱i a uyamba u Yahuda, an Yahaya danai a lyuɓugu ko ya wa. Kpam a Galili ɗa ukuna u na vi u gita̱i.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 I reve ta̱ Kashila̱ ka ka na̱ka̱i Yesu uza u Nazara tsupige, Kulu Keri ka̱ ta̱ n eyi, kpam wa̱ ta̱ n ucira cika. U tamba ta̱ n u yansi ukuna u shinga, n u ta̱na̱si aza ɗa Kala̱pa̱nsi ka ꞌyanki, kpaci Kashila̱ ka̱ ta̱ n eyi.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “A̱tsa tsu wenei ukuna u ɗa u gita̱i n eyi a uyamba u Yahuda, n Urishelima. Alya a wuna yi a mawandamgbani.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Shegai Kashila̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ yi a kain ka tatsu, kpam u zuwa yi u wenike kaci ka ne a asu u ama.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 U wenike kaci ka ne a asu u ama gba̱ wa, shegai ara tsunu; wata, a̱tsu aza ɗa Kashila̱ ka ɗanga̱sai caupa, tsa̱ra̱ tsu woko aza ɗa a wenei ukuna vi. A̱tsa aza ɗa tsu lyai kpam tsu soi kaɓolo n eyi an u ꞌya̱nga̱i a ukpa̱.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Kpam u tonuko tsu tsu yanka ama kuɓari, tsu tonuko le Yesu ɗa Kashila̱ ka ɗanga̱sai u yanka aza uma n akushe afada.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Gba̱ ntsumate n yan ta̱ kadyanshi ka ne a danai, ‘Gba̱ uza ɗa baci u wushuki n kala ka ne, a ka cimbusuka̱ yi ta̱ unyushi u cingi u ne.’ ”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Bituru pini a kadyanshi ki, aku Kulu Keri ku cipa̱i a kaci ka aza ɗa a ka pana̱ka yi vi.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Aku aza a Yahuda a ɗa aꞌa̱ri Atoni a asuvu a aza ɗa a tuwa̱i n Bituru vi, a yain majiyan an a wenei dem Awulawa a wushai kune ku Kulu Keri ki.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Kpaci a pana̱ka le ta̱ a ka dansa n aletsu a roku, n a cikpali Kashila̱.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Awulawa a na yi dem a wusha ta̱ Kulu Keri tyoku ɗa a̱tsu tsu wushai. Uza wa̱ la wa ɓishinka a lyuɓugu le wa.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Aku u zuwai a lyuɓugu le a asuvu a kala ka Yesu Kawauwi. Pini nala, a folo yi u doku u yain aꞌayin n ele.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.