2 Coríntios 7
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC
1 Aje a va̱, Kashila̱ ka ka yansa̱ka tsu kazuwamgbani ka na ki. Adama a nala tsu sumai ili iꞌya ya zuwa tsu nangasa ikyamba n aꞌulu a tsunu n icaɗi. Tsu na̱ka̱i Kashila̱ tsupige, aku tsu ma̱tsa̱i tsu yain gba̱ iꞌya tsa yan tsu woko tyoku u ne dere.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Kukpunka̱ tsu atakasuvu a ɗe! Tsu nusuka ko uza wa. Tsu nangasa kpam upityanangu u uza wa. Tsu ryafa ko uza wa.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Dana ɗa n danai nala an ma ciga n zuwuka ɗa̱ unyushi wa. Ma̱ri n tonuko ɗa̱ ta̱ caupa an tsu tsu rongo ɗa̱ uciɓusa, ko ndya baci tani ya gita̱.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 N wushuku ta̱ n a̱ɗa̱ gba̱ gba̱. Kain dem n tsu rongo ta̱ n maza̱nga̱ adama a ɗe. I gbamatangu mu katakasuvu. Ko an u wokoi ma̱ri ushaɗangi n kadambula, i zuwa mu ta̱ ma pana kayanyan.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 An tsu rawai a uyamba u Masidaniya, tsu tsa̱ra̱ uwunvuga wa. Tsu cina ta̱ kadambula ukyawin n a̱tsu. Tsu shila̱ka̱na̱sa̱i n atokulalu, kpam tsa moɗono n uwonvo a atakasuvu a tsunu.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Shegai Kashila̱ ka ka tsu na̱ka̱ a aza ɗa aꞌa̱ri n kadambula ndishi ma atakasuvu, u na̱ka̱ tsu ta̱ ndishi ma atakasuvu aꞌayin a ɗa Taitu tuwa̱i ara tsunu.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Mayun tsu pana ta̱ kayanyan an tsu gawunsai n Taitu, shegai gba̱ ili iꞌya i zuwai tsu panai kayanyan cika iꞌya an i gbamatangu yi katakasuvu. U tonuko tsu ta̱ an ya ciga mu uwene kpam hal ukuna u ɓa̱la̱ ɗa̱ n ukuna u ɗa i yain. U tonuko mu ta̱ tyoku ɗa i ma̱tsa̱i i da ya ciga i ɓa̱nga̱ mu. An n panai nala, n pana ta̱ kayanyan cika.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ko ukanikorongi u va̱ u nangasa ɗa̱ baci katsuma̱, ukuna u ɓa̱la̱ mu an n korongi u ɗa wa. A kagita̱ ukuna wa ɓa̱la̱ mu ta̱ an u nangasa ɗa̱ katsuma̱, shegai unamgbukatsuma̱ u ɗe u ɓa̱ra̱kpa̱ wa.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Gogo‑na kpam ma̱ ta̱ n maza̱nga̱. Maza̱nga̱ ma ma yan an n nangasa ɗa̱ katsuma̱ wa, shegai unamgbukatsuma̱ u ɗe u zuwa ɗa̱ ta̱ i savaɗai ahali a ɗe. Adama a nala tsu shita̱ngu ɗa̱ wa, ko kenu.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Kpaci Kashila̱ ka fuɗa ta̱ ka yan manyan n unamgbukatsuma̱ u tsunu u ɓa̱nga̱ tsu tsu kpatala tsu a̱sa̱ka̱ unyushi u cingi tsu tsa̱ra̱ iwauwi. Ukuna wa ɓa̱la̱ tsu n unamgbukatsuma̱ u nala vi wa. Shegai unamgbukatsuma̱ vi a kaci ka ukuna u likimba u ɗa baci, wa tuko ta̱ ukpa̱.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Zuwai aꞌeshi a asu u unamgbukatsuma̱ u nala vi u ɗa Kashila̱ ka ciga ɗa̱ i pana u yain a asuvu a ɗe. U zuwa ɗa̱ ta̱ i gonuko ugboji. U zuwa ɗa̱ ta̱ ya ciga i wenike an bawu iꞌa̱ri n unyushi. U zuwa ɗa̱ ta̱ upan n uwonvo. U zuwa ɗa̱ ta̱ ya ciga i wene mu. U zuwa ɗa̱ ta̱ i ma̱tsa̱ i ɓa̱nga̱ aza roku. U zuwa ɗa̱ ta̱ uciga u uyan uza ɗa nusai mavura dere. Ukuna u nala u zuwa ɗa̱ ta̱ i wenike kaci ka ɗe kabirya ɗa̱ wa.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Korongu ɗa n korongi ukanikorongi u na vi tsa̱ra̱ i wene, a kapala ka Kashila̱, tyoku ɗa iꞌa̱ri ufoɓusi i pana̱ka tsu. Korongu ɗa n korongi adama a uza ɗa nusai wa, ko adama a uza ɗa a nusukai wa.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ili iꞌya gai i zuwai tsu gbamai asuvu iꞌya gai la vi.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Tsu tonuko yi ta̱ tyoku ɗa tsu panai kayanyan adama a ɗe, kpam i wenikei an n yain dere. Gba̱ iꞌya tsu tonuko ɗa̱ vi mayun ɗa, kpam i wenikei Taitu ili iꞌya tsu danai a kaci ka ɗe ki mayun ɗa.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Pini nala, uciga u ne ubana ara ɗe u lya ta̱ kelime n ugbonguro, aꞌayin a ɗa baci u ciɓai tyoku ɗa gba̱ ɗe i pana̱kai udani u ne, n tyoku ɗa i wusha yi n uwonvo n uje u ikyamba.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ma̱ ta̱ n maza̱nga̱ an ma fuɗa ma wushuku n a̱ɗa̱ gba̱ gba̱.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.