2 Coríntios 7

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aje a va̱, Kashila̱ ka ka yansa̱ka tsu kazuwamgbani ka na ki. Adama a nala tsu sumai ili iꞌya ya zuwa tsu nangasa ikyamba n aꞌulu a tsunu n icaɗi. Tsu na̱ka̱i Kashila̱ tsupige, aku tsu ma̱tsa̱i tsu yain gba̱ iꞌya tsa yan tsu woko tyoku u ne dere.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Kukpunka̱ tsu atakasuvu a ɗe! Tsu nusuka ko uza wa. Tsu nangasa kpam upityanangu u uza wa. Tsu ryafa ko uza wa.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Dana ɗa n danai nala an ma ciga n zuwuka ɗa̱ unyushi wa. Ma̱ri n tonuko ɗa̱ ta̱ caupa an tsu tsu rongo ɗa̱ uciɓusa, ko ndya baci tani ya gita̱.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 N wushuku ta̱ n a̱ɗa̱ gba̱ gba̱. Kain dem n tsu rongo ta̱ n maza̱nga̱ adama a ɗe. I gbamatangu mu katakasuvu. Ko an u wokoi ma̱ri ushaɗangi n kadambula, i zuwa mu ta̱ ma pana kayanyan.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 An tsu rawai a uyamba u Masidaniya, tsu tsa̱ra̱ uwunvuga wa. Tsu cina ta̱ kadambula ukyawin n a̱tsu. Tsu shila̱ka̱na̱sa̱i n atokulalu, kpam tsa moɗono n uwonvo a atakasuvu a tsunu.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Shegai Kashila̱ ka ka tsu na̱ka̱ a aza ɗa aꞌa̱ri n kadambula ndishi ma atakasuvu, u na̱ka̱ tsu ta̱ ndishi ma atakasuvu aꞌayin a ɗa Taitu tuwa̱i ara tsunu.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Mayun tsu pana ta̱ kayanyan an tsu gawunsai n Taitu, shegai gba̱ ili iꞌya i zuwai tsu panai kayanyan cika iꞌya an i gbamatangu yi katakasuvu. U tonuko tsu ta̱ an ya ciga mu uwene kpam hal ukuna u ɓa̱la̱ ɗa̱ n ukuna u ɗa i yain. U tonuko mu ta̱ tyoku ɗa i ma̱tsa̱i i da ya ciga i ɓa̱nga̱ mu. An n panai nala, n pana ta̱ kayanyan cika.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ko ukanikorongi u va̱ u nangasa ɗa̱ baci katsuma̱, ukuna u ɓa̱la̱ mu an n korongi u ɗa wa. A kagita̱ ukuna wa ɓa̱la̱ mu ta̱ an u nangasa ɗa̱ katsuma̱, shegai unamgbukatsuma̱ u ɗe u ɓa̱ra̱kpa̱ wa.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Gogo‑na kpam ma̱ ta̱ n maza̱nga̱. Maza̱nga̱ ma ma yan an n nangasa ɗa̱ katsuma̱ wa, shegai unamgbukatsuma̱ u ɗe u zuwa ɗa̱ ta̱ i savaɗai ahali a ɗe. Adama a nala tsu shita̱ngu ɗa̱ wa, ko kenu.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Kpaci Kashila̱ ka fuɗa ta̱ ka yan manyan n unamgbukatsuma̱ u tsunu u ɓa̱nga̱ tsu tsu kpatala tsu a̱sa̱ka̱ unyushi u cingi tsu tsa̱ra̱ iwauwi. Ukuna wa ɓa̱la̱ tsu n unamgbukatsuma̱ u nala vi wa. Shegai unamgbukatsuma̱ vi a kaci ka ukuna u likimba u ɗa baci, wa tuko ta̱ ukpa̱.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Zuwai aꞌeshi a asu u unamgbukatsuma̱ u nala vi u ɗa Kashila̱ ka ciga ɗa̱ i pana u yain a asuvu a ɗe. U zuwa ɗa̱ ta̱ i gonuko ugboji. U zuwa ɗa̱ ta̱ ya ciga i wenike an bawu iꞌa̱ri n unyushi. U zuwa ɗa̱ ta̱ upan n uwonvo. U zuwa ɗa̱ ta̱ ya ciga i wene mu. U zuwa ɗa̱ ta̱ i ma̱tsa̱ i ɓa̱nga̱ aza roku. U zuwa ɗa̱ ta̱ uciga u uyan uza ɗa nusai mavura dere. Ukuna u nala u zuwa ɗa̱ ta̱ i wenike kaci ka ɗe kabirya ɗa̱ wa.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Korongu ɗa n korongi ukanikorongi u na vi tsa̱ra̱ i wene, a kapala ka Kashila̱, tyoku ɗa iꞌa̱ri ufoɓusi i pana̱ka tsu. Korongu ɗa n korongi adama a uza ɗa nusai wa, ko adama a uza ɗa a nusukai wa.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ili iꞌya gai i zuwai tsu gbamai asuvu iꞌya gai la vi.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Tsu tonuko yi ta̱ tyoku ɗa tsu panai kayanyan adama a ɗe, kpam i wenikei an n yain dere. Gba̱ iꞌya tsu tonuko ɗa̱ vi mayun ɗa, kpam i wenikei Taitu ili iꞌya tsu danai a kaci ka ɗe ki mayun ɗa.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Pini nala, uciga u ne ubana ara ɗe u lya ta̱ kelime n ugbonguro, aꞌayin a ɗa baci u ciɓai tyoku ɗa gba̱ ɗe i pana̱kai udani u ne, n tyoku ɗa i wusha yi n uwonvo n uje u ikyamba.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ma̱ ta̱ n maza̱nga̱ an ma fuɗa ma wushuku n a̱ɗa̱ gba̱ gba̱.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.