2 Coríntios 7
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 Aje a va̱, Kashila̱ ka ka yansa̱ka tsu kazuwamgbani ka na ki. Adama a nala tsu sumai ili iꞌya ya zuwa tsu nangasa ikyamba n aꞌulu a tsunu n icaɗi. Tsu na̱ka̱i Kashila̱ tsupige, aku tsu ma̱tsa̱i tsu yain gba̱ iꞌya tsa yan tsu woko tyoku u ne dere.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Kukpunka̱ tsu atakasuvu a ɗe! Tsu nusuka ko uza wa. Tsu nangasa kpam upityanangu u uza wa. Tsu ryafa ko uza wa.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Dana ɗa n danai nala an ma ciga n zuwuka ɗa̱ unyushi wa. Ma̱ri n tonuko ɗa̱ ta̱ caupa an tsu tsu rongo ɗa̱ uciɓusa, ko ndya baci tani ya gita̱.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 N wushuku ta̱ n a̱ɗa̱ gba̱ gba̱. Kain dem n tsu rongo ta̱ n maza̱nga̱ adama a ɗe. I gbamatangu mu katakasuvu. Ko an u wokoi ma̱ri ushaɗangi n kadambula, i zuwa mu ta̱ ma pana kayanyan.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 An tsu rawai a uyamba u Masidaniya, tsu tsa̱ra̱ uwunvuga wa. Tsu cina ta̱ kadambula ukyawin n a̱tsu. Tsu shila̱ka̱na̱sa̱i n atokulalu, kpam tsa moɗono n uwonvo a atakasuvu a tsunu.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Shegai Kashila̱ ka ka tsu na̱ka̱ a aza ɗa aꞌa̱ri n kadambula ndishi ma atakasuvu, u na̱ka̱ tsu ta̱ ndishi ma atakasuvu aꞌayin a ɗa Taitu tuwa̱i ara tsunu.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Mayun tsu pana ta̱ kayanyan an tsu gawunsai n Taitu, shegai gba̱ ili iꞌya i zuwai tsu panai kayanyan cika iꞌya an i gbamatangu yi katakasuvu. U tonuko tsu ta̱ an ya ciga mu uwene kpam hal ukuna u ɓa̱la̱ ɗa̱ n ukuna u ɗa i yain. U tonuko mu ta̱ tyoku ɗa i ma̱tsa̱i i da ya ciga i ɓa̱nga̱ mu. An n panai nala, n pana ta̱ kayanyan cika.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Ko ukanikorongi u va̱ u nangasa ɗa̱ baci katsuma̱, ukuna u ɓa̱la̱ mu an n korongi u ɗa wa. A kagita̱ ukuna wa ɓa̱la̱ mu ta̱ an u nangasa ɗa̱ katsuma̱, shegai unamgbukatsuma̱ u ɗe u ɓa̱ra̱kpa̱ wa.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Gogo‑na kpam ma̱ ta̱ n maza̱nga̱. Maza̱nga̱ ma ma yan an n nangasa ɗa̱ katsuma̱ wa, shegai unamgbukatsuma̱ u ɗe u zuwa ɗa̱ ta̱ i savaɗai ahali a ɗe. Adama a nala tsu shita̱ngu ɗa̱ wa, ko kenu.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Kpaci Kashila̱ ka fuɗa ta̱ ka yan manyan n unamgbukatsuma̱ u tsunu u ɓa̱nga̱ tsu tsu kpatala tsu a̱sa̱ka̱ unyushi u cingi tsu tsa̱ra̱ iwauwi. Ukuna wa ɓa̱la̱ tsu n unamgbukatsuma̱ u nala vi wa. Shegai unamgbukatsuma̱ vi a kaci ka ukuna u likimba u ɗa baci, wa tuko ta̱ ukpa̱.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Zuwai aꞌeshi a asu u unamgbukatsuma̱ u nala vi u ɗa Kashila̱ ka ciga ɗa̱ i pana u yain a asuvu a ɗe. U zuwa ɗa̱ ta̱ i gonuko ugboji. U zuwa ɗa̱ ta̱ ya ciga i wenike an bawu iꞌa̱ri n unyushi. U zuwa ɗa̱ ta̱ upan n uwonvo. U zuwa ɗa̱ ta̱ ya ciga i wene mu. U zuwa ɗa̱ ta̱ i ma̱tsa̱ i ɓa̱nga̱ aza roku. U zuwa ɗa̱ ta̱ uciga u uyan uza ɗa nusai mavura dere. Ukuna u nala u zuwa ɗa̱ ta̱ i wenike kaci ka ɗe kabirya ɗa̱ wa.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Korongu ɗa n korongi ukanikorongi u na vi tsa̱ra̱ i wene, a kapala ka Kashila̱, tyoku ɗa iꞌa̱ri ufoɓusi i pana̱ka tsu. Korongu ɗa n korongi adama a uza ɗa nusai wa, ko adama a uza ɗa a nusukai wa.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ili iꞌya gai i zuwai tsu gbamai asuvu iꞌya gai la vi.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Tsu tonuko yi ta̱ tyoku ɗa tsu panai kayanyan adama a ɗe, kpam i wenikei an n yain dere. Gba̱ iꞌya tsu tonuko ɗa̱ vi mayun ɗa, kpam i wenikei Taitu ili iꞌya tsu danai a kaci ka ɗe ki mayun ɗa.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Pini nala, uciga u ne ubana ara ɗe u lya ta̱ kelime n ugbonguro, aꞌayin a ɗa baci u ciɓai tyoku ɗa gba̱ ɗe i pana̱kai udani u ne, n tyoku ɗa i wusha yi n uwonvo n uje u ikyamba.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Ma̱ ta̱ n maza̱nga̱ an ma fuɗa ma wushuku n a̱ɗa̱ gba̱ gba̱.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.