2 Coríntios 2
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 N tonuko ta̱ kaci ka va̱, “Ma doku ma tuwa̱ ara ɗe wa, kpaci an n tuwa̱i ara ɗe caupa vi n zuwa ta̱ gba̱ ɗe unamgbukatsuma̱.”
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Shegai ma zuwa ɗa̱ baci unamgbukatsuma̱, ya wa zuwa mu n pana kayanyan? Eɗa koshi, kpam eɗa aza ɗa n zuwai unamgbukatsuma̱.
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Iꞌya gai i zuwai n koronku ɗa̱ nala a ukanikorongi u ɗa n sukunku ɗa̱ vi. Ma ciga n kyawan ɗa̱ wa, kpaci ugawunsa n a̱ɗa̱ wa zuwa mu ta̱ ukpa̱ɗa̱ u upana u kayanyan. Kpam eɗa ama ɗa u gain i zuwa mu upana u kayanyan. Ili iꞌya i zuwai ma ciga n pana kayanyan iꞌya tsa̱ra̱ eɗa̱ dem i pana kayanyan.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Aꞌayin a ɗa n koronku ɗa̱ caupa vi, ma̱ ta̱ n kadambula n ukpa̱ɗa̱ u upana u kayanyan a asuvu a katakasuvu ka va̱ hal n koronku ɗa̱ n meshi a aꞌeshi a va̱ cika. N koronku ɗa̱ tsa̱ra̱ n zuwa ɗa̱ unamgbukatsuma̱ wa, shegai koronku ɗa n koronku ɗa̱ tsa̱ra̱ i reve an ma ciga ɗa̱ cika.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Uza roku a asuvu a ɗe u zuwa mu baci unamgbukatsuma̱, mpa u zuwai utyoku u va̱ wa. Gba̱ ɗe ɗa u zuwai unamgbukatsuma̱, kpam ya dem wa̱ ta̱ n tyoku ɗa wa pana u ɗa. Ma ciga n dansa cika wa.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Uɓolomgbono u kaci u ɗa aza roku a ɗe ushani a yain a yan yi mavura ma ma gain a na̱ka̱ yi vi, ma rawa ta̱.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Shegai gogo‑na u gan ta̱ i cimbusuka̱ yi i na̱ka̱ yi ndishi n katakasuvu tsa̱ra̱ kotsu i zuwa yi u rongo n unamgbukatsuma̱ hal upityanangu u ne u rukpa̱ wa.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Ma folo ɗa̱, wenike ni an ya ciga yi.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Koronku ɗa ma koronku ɗa̱ tsa̱ra̱ n kondo ɗa̱, kpam n wene ko ya pana uwenishike u va̱.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 I cimbusuka̱ baci vuma nala vi, mpa dem n cimbusuka̱ yi ta̱. N cimbusuka̱ yi baci (an baci unyushi wa̱ri pini), yan ɗa n yain nala tsa̱ra̱ n yanka ɗa̱ ukuna u shinga a ucira u Kawauwi.
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 Tsa̱ra̱ Kanangasi ka lyai kelime n u la tsu ugboji wa, kpaci tsu reve ta̱ afoɓi a Kanangasi utuwa̱ ara tsunu.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 An n rawai a Taruwasa tsa̱ra̱ n yain kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga ka Kawauwi, n cina ta̱ cina Asheku a foɓuso ɗe ure adama a manyan mi.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Shegai n dambula ta̱ cika, kpaci n wene utoku u tsunu Taitu wa. Pini nala, n tonukoi aza ɗa aꞌa̱ri pini vi, “U yan tsu ben.” Aku n lazai ubana a Masidaniya.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Tsu cikpa ta̱ Kashila̱ cika! Aya u zuwa tsu tsu woko agbashi a ne kpam u tonoi n a̱tsu a kapala adama a ulya u kaci u Kawauwi. Kashila̱ ka ɓa̱nga̱ tsu ta̱ dem tsu tamburuka ureve u Kawauwi ko nte wa tyoku u ili i magula̱ni.†
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Uma u tsunu wa̱ ta̱ tyoku u magula̱ni ma Kawauwi ka na̱ka̱ Kashila̱, ma kpam ma tambura a asu u ama ɗa Kashila̱ ka wauwusa hal n ama ɗa a ka kuwusa̱.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 A asu u aza ɗa a ka kuwusa̱, magula̱ni mi ma woko le ɗe ka̱wa̱n ka ukpa̱. Shegai a asu u aza ɗa aꞌa̱ri n uma, magula̱ni mi ma woko le ɗe magula̱ni ma uma. Ya wa fuɗa wa canga ara̱ji a ukuna u nala vi?
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Tsa̱ tyoku u ama ɗa a tsu yan kuɓari ku kadyanshi ka Kashila̱ tsa̱ra̱ a tsa̱ra̱ ikebe wa. Nala tsa̱ri wa. Shegai uma̱tsi u ɗa tsa̱ri u uwoko atsumate a Kashila̱, kpam a asuvu a ucira u Kawauwi tsu tsu dansa ta̱ akani yi a kapala ka Kashila̱.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.