Romanos 7

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Koobíya, mééɖéézi sɩsɩ mɩ́nyɩ wentí sɩ maŋmátɩ nɛ́, káma, mɩ́nyɩ Mará. Wentí mánŋmatɩ́ nɛ́ gɛ sɩsɩ sáátɩ wenkí kɩrɩ́ŋa ɩrʊ́ wɛ weezuú-daá nɛ́ gɛ mará wɛná yíko ɩrɔ.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Bɩjɔɔ́ɔ gɛ nyazɩ alʊ́ weení ɩzáána nɛ́. Ɖé ɩwaalʊ́ wɛ ɩ́na waazá nɛ́, mará tafa yɩ nɩ́bááwʊ sɩsɩ ɩ́kʊrʊ́ ibó ɩsáa naárʊ ɖʊɖɔ. Amá, a ɩwaalʊ́ waazɩ́, mará amʊ́ adɛfɛ́yɩ́na yíko ɩrɔɔzɩ́ ɖʊɖɔ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 A bɩlɛ́ gɛ ɩwaalʊ́ na waazá nɛ́, woobó ɩsáa naárʊ, ńna nɛ́, waalɩ́ɩ ɩwaalʊ́ wɔ́rɔ́ nbɩlɛ́. Amá, a ɩwaalʊ́ waazɩ́, mará tɛfɛ́yɩ́na yíko ɩrɔ ɖʊɖɔ. A woobó ɩsáa naárʊ, ńna nɛ́, ɩdalɩ́ɩ ɩwaalʊ́ wɔ́rɔ́.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Mogoobíya, bɩlɛ́ nɔ́ɔ́ bɩdaá ɖʊɖɔ gɛ mɩ́wɛ. Mɩ́na Krísto mɩ́ɩ́lá kʊ́ɖʊḿ nɛ́, a ɖɛ́ɛ́bɛ́ɛ́ŋná Múúsá-dɛ́ɛ Mará, baagá yɩ ɖɔ́rɔ́ ɩsɩ́ ɖɛ́nɩ-rɔ nɛ́, mɩ́nyɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ mɩ́ɩ́zɩ́ ná bɩlɛ́. Biiyéle adɛfɛ́yɩ́na yíko mɩ́rɔ́ɔ́zɩ́ ɖʊɖɔ. Lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, naárʊ wɛná na kʊ yíko mɩ́rɔ́, ɩlɛ́ gɛ weení waazɩ́ ngɛ weevé ɩlɩ́ɩ ɩsɩɖáa-daá, na ɖɩbɩ́ɩ́zɩ ɖɩlá wenbí bɩ́nvɔɔzɩ́ Ɩsɔ́ɔ-jɔ́ nɛ́.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Káma, ɖoo ɖánvʊnlám wenbí ɖólówú fáa bɩ nɛ́, kɔɖɛyɩ́wá tɩdakazɔ́ɔ nɛ́ gɛ Mará wánvʊnɖʊ́ʊ ɖáa, bɩka ɖánlám wenbí bínbonáa ɖáa sɩ́m-daá nɛ́.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Amá, lɛlɛɛɖɔ́, Mará tɛfɛ́yɩ́na yíko ɖɔ́rɔ́ɔ́zɩ́. Káma, Múúsá-dɛ́ɛ Mará avʊnɖɔ́kɛ́ɛ ná ɖáa ɖɩdáarɛ-daá nyazɩ sáráka-dɩnáa bɩlɛ́ nɛ́ ajɔ́ nɛ́, ɖáázɩ́. Biiyéle lɛlɛɛɖɔ́ ɖánlám Ɩsɔ́ɔ bɔwʊtá nɛ́, Mará kɩ́falá agɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Kezeŋa-dɛ́ɛ ńná nɛ́ wéngeti kʊ ɖáa. Bidokúti bɩgɛ́ɛ Mará kɩ́bɩná baaŋmáa yɛ nɛ́.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Bɩlɛ́ nɛ́, ɖɔ́ndɔ́m sɩsɩ wé nɖɔ́. Múúsá-dɛ́ɛ Mará kɛ́ɛ alaháácɩ́? Aayɩ́, bɩ́dánbɩɩzɩ bɩlá bɩlɛ́ kɛtɛngɛrɛ. Múúsá-dɛ́ɛ Mará weeyele ná madɩlɩ́ wenbí bánÿaá sɩsɩ alaháácɩ́ nɛ́. A Mará ɩ́tɔtɔ́ sɩsɩ: «Ńdánɖʊ́ʊ ɩzɩ́rɛ nyɔ́rɔwʊ́-dɛ́ɛ nabʊ́rʊ-rɔ,» mátatɩlɩ́ wenbí bánÿaá sɩsɩ naárʊ-dɛ́ɛ kpɩ́nɖɛ-rɔ ɩzɩ́rɛ ɖʊ́ʊ nɛ́.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Alaháácɩ́ waabaná Mará waazɩ́ɩ́zɩ wentí nɛ́ kɩɖʊ ma kɔɖɛyɩ́wá ndɩ‑ndɩ. Káma, a Mará fɛ́yɩ́, bɩjɔɔ́ɔ gɛ nyazɩ alaháácɩ́ waazɩ́.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Ɖoo Mará fʊnvɛ́yɩ́ ángizináa ma sɩsɩ mákalá ɖɔ́ yáá ɖɔ́ nɛ́, mávʊ́nna méweezuú gɛ. Amá, Mará wɔɔgɔ́nɩ akɔ́nɩ nɛ́, ngɛ alaháácɩ́ wooyuú weezuú;
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 ngɛ mɔ́ɔ́ máázɩ́. Wenbí Múúsá-dɛ́ɛ Mará waazɩ́ɩ́zɩ sɩ biyéle ɩrʊ́ iyuú weezuú nɛ́, wɔɔgɔná mɔ́ɔ́ sɩ́m.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Káma, alaháácɩ́ waabaná Mará waazɩ́ɩ́zɩ wenbí nɛ́ kitúúli ma; ngɛ Mará waazɩ́ɩ́zɩ wenbí nɛ́-rɔɔzɩ́, alaháácɩ́ weeyéle mazɩ́.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Bɩlɛ́ nɛ́, Mará cɔɔ́ɔ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ, bɩka aazɩ́ɩ́zɩ wentí nɛ́ ɖʊɖɔ cɔɔ́ɔ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ, tɩzɩɩzɛ́ɛ bɩka tɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Bɩlɛ́ nɛ́, wenbí bɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ nɛ́, waabɩ́sɩ ma sɩ́m? Aayɩ́, bɩ́dánlaḿ bɩlɛ́ kɛtɛngɛrɛ! Alaháácɩ́ waabaná wenbí bɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ nɛ́ gɛ bʊkɔná ma sɩ́m, na Mará waazɩ́ɩ́zɩ wenbí nɛ́-rɔɔzɩ́, bɩlɩzɩ́ bɩwɩ́lɩ nŋɩ́nɩ́ alaháácɩ́ ɩbá kɩdakazɔ́ɔ nɛ́.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Ɖányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ Mará waagálɩ́ɩ́ná Ɩsɔ́ɔ-jɔ́ gɛ. Amá, mɔ́ɔ́ nɛ́, mɛ́gɛ́ɛ ɩrʊ́ gɛ, bɩka mɔ́wɛ alaháácɩ́-dɛ́ɛ yoḿti-daá.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Wenbí mánlám nɛ́, mádánnɩɩ bɩdaá: káma, wenbí mɔ́zɔɔlɛ́ɛ nɛ́, bɩdɛkɛ́ɛ bɩlɛ́ gɛ mánlám. Amá, wenbí mádanbá majáa nɛ́ gɛ mánlám.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 A wenbí mádánjaa nɛ́ gɛ mánlám, mánwɩlɩ́ɩ sɩsɩ Mará cɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ nbɩlɛ́.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Bɩlɛ́ nɛ́, bɩdɛkɛ́ɛ mɔ́ɔ́ mádɩtɩŋa mánlám kʊ bɩlɛ́, amá, alaháácɩ́ kʊwɛ mádáá nɛ́ gɛ.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Mányɩ sɩsɩ kazɔ́ɔ ńbɩ fɛ́yɩ́ mádáá, mɔ́ɔ́ ɩrʊ́ igunááɖam. Káma, máábá mɔ́zɔɔlɛ́ɛ malá kazɔ́ɔ ńbɩ, amá, mɛ́vɛ́yɩ́na bɩdɛ́ɛ ɖóni.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Mádánlaḿ kazɔ́ɔ ńbɩ wenbí mɔ́zɔɔlɛ́ɛ nɛ́, amá, kidaavééníti wentí mádánjaa nɛ́ gɛ mánlám.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 A wenbí mɔ́ɔ́ mádɩtɩŋa mádánjaa nɛ́ gɛ mánlám, bɩlɛ́ nɛ́, bɩdɛkɛ́ɛ mɔ́ɔ́ mádɩtɩŋa mánlám kʊ, amá, alaháácɩ́ kʊwɛ mádáá nɛ́ gɛ.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Mɔ́ɔ́ weení mánjáádɩ kazɔ́ɔ ńbɩ lám nɛ́, mááná wenbí nɛ́ gɛ sɩsɩ kidaavééníti gɛ mányɩ lám.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Méwenbiré-daá, mɔ́zɔɔlɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Mará.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Amá, mɔ́dɔ́nʊʊ́-daá, mááná sɩsɩ mará naárɛ wɛ ánÿoó Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Mará méwenbiré sɔɔlɛ́ɛ yɛ nɛ́. Mará amʊ́ aabɩsɩná ma alaháácɩ́ kʊwɛ mɔ́dɔ́nʊʊ́-daá nɛ́-dɛ́ɛ yoḿ.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Mɔ́jɔɔ́ɔ kʊnyɔḿ. Alaháácɩ́ kʊwɛ mɔ́dɔ́nʊʊ́-daá nɛ́, kínÿelíi mazɩ́. Weení sɩ ɩlɛɛ ná ma ɩlɩzɩ́ ma sɩ́m tɔnʊʊ́ kɩna kɩdaá.
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Mánzám Ɩsɔ́ɔ, Ɖádʊ́ʊ Yeésu Krísto-rɔɔzɩ́.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.