Romanos 11
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ARC
1 Mɔ́nbɔɔzɩ́ sɩsɩ bɩlɛ́ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ weegízi ɩdɛ́ɛ zamɔ́ɔ? Aayɩ́, bɩ́dánlaḿ bɩlɛ́ kɛtɛngɛrɛ. Káma, mɔ́ɔ́ mádɩtɩŋa mɛ́gɛ́ɛ Israyɛ́ɛlɩ bú gɛ. Ibrahím kutoluú-dɛ bú gɛ mɛ́gɛ́ɛ, Bɛ́ɛnɩ-Yáámíínu-dɛ́ɛ ɖugoré-daá.
1 Digo, pois: porventura, rejeitou Deus o seu povo? De modo nenhum! Porque também eu sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Ɩsɔ́ɔ tekízi ɩdɛ́ɛ zamɔ́ɔ wenkí waavʊ́ńdáa ɩlɩzɩ́ kɩ ɩsɩ́ɩ ɩdɩ nɛ́. Mɩ́ɩ́sɩ wentí Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá waaŋmátɩ fɔɔlʊʊ́ wenkí kɩdaá Elíya wánŋmatɩnáa Ɩsɔ́ɔ wángʊ́ʊ Israyɛ́ɛlɩ tɔ́m nɛ́?
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 Weevééri yɩ gɛ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ, baagʊ nyɛ́dɛ́ɛ anɖébiwá, bɩka bɔyɔ́ nyɛ́dɛ́ɛ sarásɩ ɖaalanɖɛ́wá. Mɔ́ɔ́ mériké gɛ bɩɩga, ngɛ bɔzɔɔlɛ́ɛ sɩ bɛtɛ́ɛ́zɩ ma.»
3 Senhor, mataram os teus profetas e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e buscam a minha alma?
4 Amá, sɩsɩ wé gɛ Ɩsɔ́ɔ woobúsi yɩ. Ɩsɔ́ɔ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Máágá mádɩ ɩráa mííli lʊbɛ (7.000) wenbá badaká baɖʊná lɩzɔ́ɔ Báalɩ-dɛɛzɩ́ nɛ́.»
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil varões, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ bɩjɔɔ́ɔ sáátɩ kɩna. Bɩɩga ɩráa cʊ́kɔ nakɩ́rɩ wenkí Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kazɔ́ɔ lám-daá, waalɩzɩ́ kɩ ɩsɩ́ɩ ɩdɩ nɛ́.
5 Assim, pois, também agora neste tempo ficou um resto, segundo a eleição da graça.
6 Amá, a na Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kazɔ́ɔ lám-rɔ gɛ waalɩzɩ́ wɛ, bɩdɛkɛ́ɛ na balakásɩ-rɔ nbɩlɛ́, tɩ́fa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kazɔ́ɔ lám tokúti bɩgɛ́ɛ kazɔ́ɔ lám nbɩlɛ́. [A ngʊ́ lakásɩ-rɔ gɛ waalɩzɩ́ wɛ, bɩgɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kazɔ́ɔ lám nbɩlɛ́, tɩ́fa lakásɩ kazɔ́ɔ tokúti sɩgɛ́ɛ lakásɩ kazɔ́ɔ nbɩlɛ́.]
6 Mas, se é por graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça.
7 Bugutoluú sɩsɩ wé nbɩlɛ́. Bugutoluú sɩsɩ wenbí Israyɛ́ɛlɩ zamɔ́ɔ wánvʊnjáádɩ nɛ́, kidoyuú bɩ. Amá, wenbá Ɩsɔ́ɔ waada ɩlɩzɩ́ wɛ nɛ́, bɛlɛ́ booyuú na bɩ. Baaganáa nɛ́, Ɩsɔ́ɔ weeyéle balá wenbi-ɖóni,
7 Pois quê? O que Israel buscava não o alcançou; mas os eleitos o alcançaram, e os outros foram endurecidos.
8 ńŋɩnáa wenbí Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá waaŋmátɩ nɛ́; kɩɩŋmátɩ gɛ sɩsɩ:
8 Como está escrito: Deus lhes deu espírito de profundo sono: olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem, até ao dia de hoje.
9 Ngɛ wúro Ɖáwʊɖa ɖʊɖɔ waaŋmátɩ sɩsɩ:
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, e em tropeço, por sua retribuição;
10 Búfú baazá-rɔ na bákana,
10 escureçam-se-lhes os olhos para não verem, e encurvem-se-lhes continuamente as costas.
11 Bɩlɛ́ nɛ́, mɔ́nbɔɔzɩ́ sɩsɩ biiduúli Yahúúɖuwá basála bɩcáŋ busú? Kéyi! Bɩdacáŋ busú. Amá, Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ yɩsɩ́tɩ-rɔɔzɩ́, yíriwá tɩɩganáa wooyuú lɛ́ɛ́dɩ. Bɩɩlá bɩlɛ́ gɛ na bɩkʊ́sɩ Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ sʊ́ʊ́zɩ.
11 Digo, pois: porventura, tropeçaram, para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua queda, veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 A ngʊ́ bɛdɛ́ɛ yɩsɩ́tɩ wɔɔgɔná ɖúúlínya ɖɔ́ɔ́lɛ, a bɛdɛ́ɛ salɩ́ɩ wɔɔgɔná yíriwá ɖɔ́ɔ́lɛ, yaatá bɛdɛ́ɛ kʊrʊ́ʊ sɩ bɩbá gɛ bɩtásɩ bɩnyɔ́ɔ́zɩ.
12 E, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição, a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, mɩ́ɩ wenbá mɩ́dɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́ gɛ mánŋmatɩnáa. Mɔ́ɔ́ mɛ́gɛ́ɛ wenbá bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́ bɛdɛ́ɛ tɩndʊ́ʊ gɛ. Ngɛ tɩmɛ́rɛ ɖɩḿ mánlám ɖɛ nɛ́, kɛ́ɛ ma yɩ́ɖɛ gɛ.
13 Porque convosco falo, gentios, que, enquanto for apóstolo dos gentios, glorificarei o meu ministério;
14 Mɛ́dɛ́ɛ ɖɛ lám-daá nɛ́, mánlám ɖɛ gɛ sɩsɩ a bɩ́njɔ́ɔ, bɩkʊ́sɩ mogoobíya Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ sʊ́ʊ́zɩ, na bɩlɛ́ɛ badaá nɛbɛ́rɛ.
14 para ver se de alguma maneira posso incitar à emulação os da minha carne e salvar alguns deles.
15 Káma, a Ɩsɔ́ɔ wɛɛgɛ́ɛ́zɩ wɛ ɩsɩ́ɩ fɔɔlʊʊ́ nɛ́, bɩɩnyɔ́ɔ́zɩ ɩ́na ɖúúlínya bɔlɔwʊtáá, bɩlɛ́ nɛ́, wɔ́ngɔnɩ́ sɩ ɩtábáazɩ wɛ kabɩsɩnáa nɛ́, yaatá sɩ bɩlá gɛ nyazɩ ɩsɩɖáa weevé bakábɩsɩ weezuú-daá bɩlɛ́.
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 A baalá kíɖíím gɛ baaɖáa cɩrɩ́ɩ bafa Ɩsɔ́ɔ naanɩ́ babáázɩ ɖíi, bɩ́nwɩlɩ́ɩ sɩsɩ Ɩsɔ́ɔ tɩɩná kíɖíím rɩ́ŋa bɩlɛ́. A tɩɩwʊ́-dɛ́ɛ lirá kɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ ńná, bɩ́nwɩlɩ́ɩ sɩsɩ kɩdɛ́ɛ wʊláázɩ kɛ́ɛ ɩdɛ́ɛ ńzɩ ɖʊɖɔ nbɩlɛ́.
16 E, se as primícias são santas, também a massa o é; se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Israyɛ́ɛlɩ zamɔ́ɔ cɔɔ́ɔ gɛ nyazɩ olivíyée tɩɩwʊ́ booɖúu kɩ ngɛ bɛɛjɛ́ kɩdɛ́ɛ wʊláázɩ nasɩ́rɩ nɛ́. Nyɔ́ɔ́ weení ńdɛkɛ́ɛ Yahúúɖu nɛ́, nyɔ́jɔɔ́ɔ gɛ nyazɩ fɔɔ́-daá tɩɩwʊ́ nakɩ́rɩ-dɛ́ɛ wʊlɛ́nɩ bɛɛgɛ́jɛ yɩ bɔkɔná batá tɩɩwʊ́ booɖúu kɩ nɛ́-dɛ́ɛ wʊláázɩ bɛɛjɛ́ sɩ nɛ́ sɩɖɩdáarɛ nɛ́. Lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, nyɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ nyénɖíi wʊláázɩ sɩḿ sɩdɛ́ɛ alɩbáráka nyónÿuú tɩɩwʊ́ lirá-dɛ́ɛ cɩrɩ́m kazɔ́ɔ ńbɩ.
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado em lugar deles e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, ńdɔmɔ́ɔ́ná ngbɛɛná wʊláázɩ bɛɛjɛ́ sɩ nɛ́. Nyɛ́dɛ́ɛ kúúrí gɛ wenkí. Bɩdɛkɛ́ɛ nyɔ́ɔ́ nyɔ́ɖɔ́kɩná na lirá, amá, lirá ɖɔ́kɩná na nya.
18 não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Nyɔ́ndɔ́m nbɩlɛ́ sɩsɩ: «Bɛɛjɛ́ wʊláázɩ na bʊcɔ bɔkpɔ́ɔ mɔ́ɔ́ batá.»
19 Dirás, pois: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Bɩgɛ́ɛ toovonúm gɛ. Sɩdɛ́ɛ sɩdafa toovonúm weeyele ná gɛ bɛɛjɛ́ sɩ. Ngɛ nyɔ́ɔ́ nyɛ́dɛ́ɛ nyáává toovonúm weeyéle nyɔ́wɛ ńna. Amá, nyɔ́ɔ́ nkalá kúúrí, nyɔ́mɔ́ɔ́na gɛ nnɩ́ɩ nɩdáárɛ.
20 Está bem! Pela sua incredulidade foram quebrados, e tu estás em pé pela fé; então, não te ensoberbeças, mas teme.
21 Káma, a Ɩsɔ́ɔ tekízi tɩɩwʊ́ wʊláázɩ tɩtɩŋa cɛ́m, nyɔ́ɔ́ gɛ sɩ iyéle yáá wé.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, teme que te não poupe a ti também.
22 Bɩlɛ́ nɛ́, yuú ndɩlɩ́ sɩsɩ Ɩsɔ́ɔ wánlám kazɔ́ɔ bɩka wɔ́nvɔ́m nɩgbamʊʊ́ ɖʊɖɔ. Wɔɔvɔ́ wenbá baazála nɛ́ banɩgbamʊʊ́ bɩka nyɔ́ɔ́ nɛ́, ɩlá nyɔ́ɔ́ kazɔ́ɔ. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖɔkɩ bɩlɛ́ na ɩ́kɛcɛ́ nya ɩtálɩ, tɩ́fa wɛ́njɛ́m nyɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ nyazɩ bɛ́njɛ́m wʊlɛ́nɩ nɛ́.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a benignidade de Deus, se permaneceres na sua benignidade; de outra maneira, também tu serás cortado.
23 Amá, a wɩ́rɛ Yahúúɖuwá waabáázɩ toovonúm fáa, Ɩsɔ́ɔ wángabɩsɩnáa wɛ ɩtá bavʊnɖɩdáarɛ, káma, Ɩsɔ́ɔ wɛná yíko ɩtábáazɩ wɛ tám ɖʊɖɔ.
23 E também eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os tornar a enxertar.
24 Bɛɛgɛ́jɛ nyɔ́ɔ́ fɔɔ́-daá olivíyée tɩɩwʊ́-rɔ bɔkɔná nya batá wenkí kɩdɛkɛ́ɛ fɔɔ́-daá ńgɩ, amá, booɖúu kɩ nɛ́ kɩrɔ gɛ, ngʊ́ a páá nɛ́, bɩ́dánlaḿ bɩlɛ́. Amá, Yahúúɖuwá nɛ́, bɛlɛ́ bɛdɛ́ɛ batá wɛ badɩtɩŋa bɛdɛ́ɛ tɩɩwʊ́-rɔ tánlaḿ káálɛ.
24 Porque, se tu foste cortado do natural zambujeiro e, contra a natureza, enxertado na boa oliveira, quanto mais esses, que são naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Koobíya, mɔ́zɔɔlɛ́ɛ meyéle mɩ́ɩ ɩtɩlɩ́ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ ásíírí nakɩ́rɩ, na ɩ́kɔkɔ́nɩ mɩ́bɛɛ́na mɩ́dɩ sɩsɩ áséńsí-dɩnáa. Ásíírí kɩḿ gɛ sɩsɩ Israyɛ́ɛlɩ-dɛ́ɛ zamɔ́ɔ-dɛ́ɛ fɔɔlʊʊ́ nakɩ́rɩ sɩ kɩlá wenbi-ɖóni bɩlɛ́ gɛ hálɩ yíriwá rɩ́ŋa iyuú lɛ́ɛ́dɩ.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este segredo (para que não presumais de vós mesmos): que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado.
26 Sáátɩ kɩḿ gɛ Israyɛ́ɛlɩ rɩ́ŋa wónÿuúu lɛ́ɛ́dɩ ńŋɩnáa baaŋmáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá-daá nɛ́. Baaŋmáa gɛ sɩsɩ:
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: De Sião virá o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Keɖiyá wenká sɩ meɖi mána wɛ nɛ́ gɛ sɩsɩ
27 E este será o meu concerto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 A ɖɛ́ɛ́bɛ́ɛ́ŋná bɛdɛ́ɛ kizíi beegízi Laabáárʊ Kífeńgi nɛ́, bɛgɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ ɩ́bɛrɛwá gɛ, mɩ́ɩ mɩ́gázɔ́ɔ-rɔɔzɩ́. Amá, a ɖɛ́ɛ́bɛ́ɛ́ŋná Ɩsɔ́ɔ waada ɩlɩzɩ́ wɛ nɛ́, ɩzɔɔlɛ́ɛ wɛ, bajaájaanáa-rɔɔzɩ́.
28 Assim que, quanto ao evangelho, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 Káma, Ɩsɔ́ɔ tɛ́nlɛɛ wenbí waava nɛ́ kɛtɛngɛrɛ, bɩka ídengizí wenbá waayáa wɛ nɛ́ kɛtɛngɛrɛ.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são sem arrependimento.
30 Ɖoo nɛ́, mɩ́dánɩ́ɩ́ná Ɩsɔ́ɔ, amá, lɛlɛɛɖɔ́ Ɩsɔ́ɔ waanɩ́ɩ mɩ́dɛ́ɛ kʊnyɔḿ, káma, Yahúúɖuwá weegízi badanɩɩná yɩ nɛ́-rɔɔzɩ́.
30 Porque assim como vós também, antigamente, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ lɛlɛɛɖɔ́, bɛlɛ́ beegízi Ɩsɔ́ɔ nɩɩnáa na Ɩsɔ́ɔ ɩnɩ́ɩ mɩ́dɛ́ɛ kʊnyɔḿ, bɩka na Ɩsɔ́ɔ ɩbɩ́ɩ́zɩ ɩnɩ́ɩ bɛlɛ́ ɖʊɖɔ bɛdɛ́ɛ kʊnyɔḿ.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 Ɩsɔ́ɔ weeyéle sɩsɩ ɩráa rɩ́ŋa ɩ́kanɩɩná yɩ, na ɩwɩ́lɩ barɩ́ŋa ɩdɛ́ɛ kʊnyɔnnɩɩrɛ́.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, para com todos usar de misericórdia.
33 Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ ɖɔ́ɔ́lɛ wɔɔɖɔ́ɔ páá! Ɩdɛ́ɛ áséńsí na ɩdɛ́ɛ tɩlɩ́ɩ weelíŋ! Weení wánbɩɩzɩ kʊ ɩtɩlɩ́ wenbí waazɩ́ɩ́zɩ bɩ nɛ́ bugutoluú. Weení wánbɩɩzɩ kʊ ɩnɩ́ɩ wenbí waaɖʊ sɩ wánlám bɩ nɛ́ bugutoluú.
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Káma, baaŋmáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá-daá sɩsɩ:
34 Porque quem compreendeu o intento do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Weení waabɩɩzɩ ná ɩɖáa Ɩsɔ́ɔ nabʊ́rʊ fáa na bɩlá sɩsɩ ɩlɛ́ ɩfɛ́rɛ yɩ.»
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Káma, Ɩsɔ́ɔ-jɔ́ gɛ bɩrɩ́ŋa bɩɩlɩɩná, ɩrɔ gɛ bɩrɩ́ŋa bʊwɛ, bɩka ɩdɩɩná bɩrɩ́ŋa. Ɩmɔɔ́na basá yɩ báa ngbeére bɩ́dɛ́ndɛŋ́. Amí.
36 Porque dele, e por ele, e para ele são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.