João 13
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVI
1 Bɩgɛ́ɛ na sɩ kifé na beɖi Fɛlɛ nɖɛ́ɛ-dɛ́ɛ jíńgáárɩ́ nɛ́. Yeésu fʊnnyɩ sɩsɩ ɩdɛ́ɛ alɩwáátɩ waadála sɩ ɩlɩ́ɩ ɖúúlínya kɩna kɩdaá ɩɖɛ́ɛ Caáwʊ-jɔ́. Ɩmʊ́ weení waavʊ́ńbá ɩsɔ́ɔ́lɩ ɩdɛ́ɛ ńba bɔwɛ ɖúúlínya-daá nɛ́, wɔɔzɔ́ɔ́lɩ wɛ bɩlɛ́ gɛ hálɩ bɩkágʊʊrɩ.
1 Um pouco antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que havia chegado o tempo em que deixaria este mundo e iria para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Babamáa ɖaanɩ́ŋa kíɖíím ɖíi nbɩlɛ́. Bɩdɛ́ɛ sáátɩ kɩḿ nɛ́, Sitáánɩ waavʊ́ńɖʊ́ʊ Yudásɩ, Simɔ́ɔnɩ Isikariyóo biyaalʊ́ lowú-dɛ lomaazɛ́ sɩsɩ ɩyá Yeésu.
2 Estava sendo servido o jantar, e o diabo já havia induzido Judas Iscariotes, filho de Simão, a trair Jesus.
3 Amá, Yeésu nɛ́, ɩlɛ́ ɩnyɩ bɩlɛ́ sɩsɩ Ɩsɔ́ɔ-jɔ́ gɛ waagálɩ́ɩ́ná, ngɛ Ɩsɔ́ɔ-jɔ́ gɛ wándabɩsɩ́, bɩka ɩnyɩ ɖʊɖɔ sɩsɩ Caáwʊ waaɖʊ bɩrɩ́ŋa wɛndɛ́ nɛ́,
3 Jesus sabia que o Pai havia colocado todas as coisas debaixo do seu poder, e que viera de Deus e estava voltando para Deus;
4 waagʊrʊ́ kíɖíím-rɔ, ngɛ waalɩzɩ́ idóko ɩsɔ́ɔ́dáá ńgɩ ɩsɩ́ɩ bɩka ɩkpɔ́ɔ pɔpɔwʊ́ ɩnyáárɩ ɩdɩnɔɔ́.
4 assim, levantou-se da mesa, tirou sua capa e colocou uma toalha em volta da cintura.
5 Ngɛ waabɩ́rɩ lɩ́m tása nakɩ́rɩ-daá ɩbáázɩ ɩwanbaaráa nʊvɔ́ saḿ bɩka wánvɩɩzɩnáa yɛ na pɔpɔwʊ́ ɩdɔɔ́lɩ́ná kɩ nɛ́.
5 Depois disso, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés dos seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Waadála Simɔ́ɔnɩ Pétro-jɔ́ nɛ́, ngɛ ɩlɛ́ wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ, nyɔ́ɔ́ nyádɩtɩŋa sɩ nzám ná mɔ́nʊvɔ́?»
6 Chegou-se a Simão Pedro, que lhe disse: "Senhor, vais lavar os meus pés? "
7 Ngɛ Yeésu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Wenbí mánlám bɩ nɛ́, ńdánbɩɩzɩ nnɩ́ɩ bugutoluú lɛlɛɛɖɔ́, amá, bʊwɔ́rɔ́ gɛ nyɔ́ngɔnɩ́ nnɩ́ɩ.»
7 Respondeu Jesus: "Você não compreende agora o que estou lhe fazendo; mais tarde, porém, entenderá".
8 Ńna gɛ Pétro wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: «Aayɩ́! Ńdánzam mɔ́nʊvɔ́ kɛtɛngɛrɛ.» Ngɛ Yeésu woobúsi yɩ sɩsɩ: «A mádasám nya yɛ, ńdónÿuú báa nabʊ́rʊ mɔ́jɔ́.»
8 Disse Pedro: "Não; nunca lavarás os meus pés". Jesus respondeu: "Se eu não os lavar, você não terá parte comigo".
9 Bɩnáábɩ́lɛ́ Simɔ́ɔnɩ Pétro sɩsɩ: «A bɩlɛ́ Ɖádʊ́ʊ, nkasám mɔ́nʊvɔ́ riké, amá, bɩ́na mánʊ́ʊ́zɩ na mágʊjʊʊ́!»
9 Respondeu Simão Pedro: "Então, Senhor, não apenas os meus pés, mas também as minhas mãos e a minha cabeça! "
10 Ngɛ Yeésu woobúsi yɩ sɩsɩ: «A ɩrʊ́ wɔɔzɔ bɩtɛ́, bugúti bɩvɛ́yɩ́na fɔ́ɔ́zɩrɛ sɩsɩ ɩ́baazɩ sɔ́ɔ ɖʊɖɔ, ɩnʊvɔ́ gɛ wánzaḿ. Káma ɩrɩ́ŋa ɩjɔɔ́ɔ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ. Mɩ́nyɔ́ɔ́ nɛ́, mɩ́jɔɔ́ɔ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ, amá, bɩdɛkɛ́ɛ mɩ́rɩ́ŋa.»
10 Respondeu Jesus: "Quem já se banhou precisa apenas lavar os pés; todo o seu corpo está limpo. Vocês estão limpos, mas nem todos".
11 Wenbí bʊrɔ nɛ́, Yeésu fʊnnyɩ weení sɩ ɩkɔ́nɩ ɩyá yɩ nɛ́, bʊrɔ gɛ wɔɔdɔ́ sɩsɩ: «Bɩdɛkɛ́ɛ mɩ́rɩ́ŋa mɩ́jɔɔ́ɔ na ɖacɩrɩ‑cɩrɩ.»
11 Pois ele sabia quem iria traí-lo, e por isso disse que nem todos estavam limpos.
12 Yeésu waazám banʊvɔ́ bɩtɛ́ nɛ́, wɔɔgbɔ́ɔ idóko ɩbɩsɩná isúu, ngɛ waabɩ́sɩ ɩcɔ́ɔ kíɖíím ɖaaɖííɖɛ ɩtɔ́ wɛ sɩsɩ: «Mɩ́ɩ́nɩ́ɩ wenbí máálá mɩ́ɩ nɛ́ bugutoluú?
12 Quando terminou de lavar-lhes os pés, Jesus tornou a vestir sua capa e voltou ao seu lugar. Então lhes perguntou: "Vocês entendem o que lhes fiz?
13 A sɩ ɩyáa ma, mɩ́nÿaá ma sɩsɩ: “Kʊ́bɔnɩ́” na “Ɖádʊ́ʊ;” mɩ́nÿaá ma bɩlɛ́ nɛ́, mɩ́wɛná toovonúm, káma bɩlɛ́ gɛ mɛ́gɛ́ɛ.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e com razão, pois eu o sou.
14 Bɩlɛ́ nɛ́, a mɔ́ɔ́ Mɩ́dʊ́ʊ na Mɩ́gʊ́bɔnɩ́ máázám mɩ́nʊvɔ́, mɩ́nyɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ, bɩɩbɔ́ɔ́zɩ sɩsɩ ɩsám ɖamá nʊvɔ́.
14 Pois bem, se eu, sendo Senhor e Mestre de vocês, lavei-lhes os pés, vocês também devem lavar os pés uns dos outros.
15 Máálá mawɩ́lɩ mɩ́ɩ gɛ, na mɩ́nyɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ ɩlá wenbí máálá mɩ́ɩ nɛ́.
15 Eu lhes dei o exemplo, para que vocês façam como lhes fiz.
16 Ménveerím mɩ́ɩ toovonúm sɩsɩ bɔwʊtá-dʊ́ʊ takɩ́lɩ ɩgʊ́bɔnɩ́, bɩka weení béndiríi yɩ nɛ́ takɩ́lɩ weení wéndiríi nɛ́.
16 Digo-lhes verdadeiramente que nenhum escravo é maior do que o seu senhor, como também nenhum mensageiro é maior do que aquele que o enviou.
17 Mɩ́ɩ́dɩ́lɩ́ bɩlɛ́ lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, a mɩ́ɩ́lá bɩlɛ́, mínÿuúu wenbi‑niíni.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, felizes serão se as praticarem".
18 Bɩdɛkɛ́ɛ mɩ́rɩ́ŋa gɛ ménveerím tɩ. Mányɩ wenbá máálɩ́zɩ́ wɛ nɛ́. Bɩmɔɔ́na tɔ́m wentí baaŋmáa tɩ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá-daá nɛ́ ikóódi; tɩlɛ́ gɛ sɩsɩ: “Weení mána yɩ ɖénɖíi kíɖíím nɛ́, waagʊrʊ́na ma.”
18 "Não estou me referindo a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto acontece para que se cumpra a Escritura: ‘Aquele que patilhava do meu pão voltou-se contra mim’.
19 Ménveerím mɩ́ɩ tɩ lɛlɛɛɖɔ́ naanɩ́ na bɩkɔ́nɩ bɩtála, na a bɩɩdála, ɩfa toovonúm sɩsɩ: “Mɔ́ɔ́ mɛ́gɛ́ɛ na weení mɛ́gɛ́ɛ nɛ́.”
19 "Estou lhes dizendo antes que aconteça, a fim de que, quando acontecer, vocês creiam que Eu Sou.
20 Ménveerím mɩ́ɩ toovonúm sɩsɩ weení rɩ́ŋa waamʊ weení méédíri yɩ nɛ́ waamʊ ma, ngɛ weení waamʊ ma nɛ́, weení weegédíri ma nɛ́ ɖʊɖɔ gɛ waamʊ.»
20 Eu lhes garanto: Quem receber aquele que eu enviar, estará me recebendo; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou".
21 Yeésu waaŋmátɩ bɩlɛ́ bɩtɛ́ nɛ́, ɩlaakáarɩ waagʊrʊ́, ngɛ waaŋmátɩ ɩyáázɩ sɩsɩ: «Ménveerím mɩ́ɩ toovonúm sɩsɩ mɩ́dáá naárʊ wánÿám ma.»
21 Depois de dizer isso, Jesus perturbou-se em espírito e declarou: "Digo-lhes que certamente um de vocês me trairá".
22 Ngɛ wanbaaráa waabáázɩ ɖamá bɛɛŋ́, amá, baasɩ weení ɩdɔ́m Yeésu wánŋmatɩ́ nɛ́.
22 Seus discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ɩdɛ́ɛ wanbaaráa-daá kʊ́ɖʊḿ weení ɩzɔɔlɛ́ɛ yɩ nɛ́, cɔɔ́ɔ ɩdɩláána yɩ kíɖíím ɖaaɖííɖɛ.
23 Um deles, o discípulo a quem Jesus amava, estava reclinado ao lado dele.
24 Ngɛ Simɔ́ɔnɩ Pétro waagaláázɩ yɩ nʊ́ʊ́nɩ ɩtɔ́ yɩ sɩsɩ: «Bɔɔzɩ yɩ sɩsɩ weení gɛ wɔ́ndɔ́m.»
24 Simão Pedro fez sinais para esse discípulo, como a dizer: "Pergunte-lhe a quem ele está se referindo".
25 Ńna gɛ wanbaarʊ́ ɩmʊ́ weegbílísi ɩgʊjʊʊ́ Yeésu-rɔ ɩbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ, weení gɛ bʊdʊ́ʊ.»
25 Inclinando-se para Jesus, perguntou-lhe: "Senhor, quem é? "
26 Ngɛ Yeésu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Mánjɩrɩ́ɩ kíɖíím melíi nyɩnɔɔ́-daá; weení sɩ mejéle yɩ nɛ́, ɩnáábɩ́lɛ́.» Ngɛ Yeésu waajɩrɩ́ kíɖíím, ilíi nyɩnɔɔ́-daá icéle Yudásɩ, Simɔ́ɔnɩ Isikariyóo biyaalʊ́.
26 Respondeu Jesus: "Aquele a quem eu der este pedaço de pão molhado no prato". Então, molhando o pedaço de pão, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Sáátɩ wenkí Yudásɩ waajáŋ ɩmʊ kíɖíím ɖɔ́ nɛ́, ngɛ Sitáánɩ waazʊ́ʊ yɩ. Ńna gɛ Yeésu wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: «Wenbí nyɔ́wɛná sɩ nlá nɛ́, kpɛdɩ́ nlá bɩ ɖasam.»
27 Tão logo Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. "O que você está para fazer, faça depressa", disse-lhe Jesus.
28 Ngʊ́ wenbá bɔwɛ ńna nɛ́ badaá báa naárʊ tatɩlɩ́ wenbí-rɔ wɔɔdɔ́ bɩlɛ́ nɛ́.
28 Mas ninguém à mesa entendeu por que Jesus lhe disse isso.
29 Káma, ńŋɩnáa Yudásɩ wɔ́nɖɔkɩ kʊ bɛdɛ́ɛ liideé nɛ́, badaá nɛbɛ́rɛ waamáázɩ sɩsɩ Yeésu wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ ɩ́lɩ́zɩ́ liideé ɩkámʊ́ wenbí bɩ́nbɔɔzɩ́ sɩ beɖi ná jíńgáárɩ́ nɛ́, yáá sɩsɩ íbo ɩkála kadanbʊrʊ́sɩ sarɔ́ɔ.
29 Visto que Judas era o encarregado do dinheiro, alguns pensaram que Jesus estava lhe dizendo que comprasse o necessário para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Yudásɩ waamʊ kíɖíím Yeésu ndɛ́ ɖɔ́ nɛ́, ngɛ waajáŋ ɩkʊrʊ́ ɩlɩ́ɩ; bɩdɛ́ɛ sáátɩ nɛ́, kíńÿúu.
30 Assim que comeu o pão, Judas saiu. E era noite.
31 Yudásɩ waalɩ́ɩ bɩtɛ́ nɛ́, ngɛ Yeésu wɔɔdɔ́ sɩsɩ: «Lɛlɛɛɖɔ́ gɛ Ɩsɔ́ɔ wɔɔɖɔ́ɔ́zɩ Ɩrʊ́ Biyaalʊ́, ngɛ Biyaalʊ́ʊ ɩmʊ́ gɛ ɩráa wánnanáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kʊ́bɔńdɩ.
31 Depois que Judas saiu, Jesus disse: "Agora o Filho do homem é glorificado, e Deus é glorificado nele.
32 [Ngɛ a ɩnáábɩ́lɛ́ ɩráa wánnanáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kʊ́bɔńdɩ], Ɩsɔ́ɔ tɩtɩŋa wánwɩlɩ́ɩ ɩgʊ́bɔńdɩ Biyaalʊ́-daá, ngɛ bídénleeri na Ɩsɔ́ɔ ɩlá bɩlɛ́.
32 Se Deus é glorificado nele, Deus também glorificará o Filho nele mesmo, e o glorificará em breve.
33 Mébíya, mána mɩ́ɩ ɖɛ́dɛ́ɛ cɔwʊ́ʊ taka bilééri ɖʊɖɔ. Mɩ́ngɔnɩ́ ɩcáa ma, amá, ńŋɩnáa méévééri Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ kʊ́bɔnáa nɛ́, lɛlɛɛɖɔ́ ménveerím mɩ́ɩ ɖʊɖɔ sɩsɩ mɩ́dánbɩɩzɩ ibó lénlé mɛ́nɖɛɛ́ nɛ́.
33 "Meus filhinhos, vou estar com vocês apenas mais um pouco. Vocês procurarão por mim e, como eu disse aos judeus, agora lhes digo: Para onde eu vou, vocês não podem ir.
34 Mánzɩɩ́ mɩ́ɩ wɛ́ɖɛ kɩ́faɖɛ́; ɖɩlɛ́ gɛ sɩsɩ: Ɩzɔ́ɔ́lɩ ɖamá. Ńŋɩnáa wenbí mɔ́ɔ́ mɔ́ɔ́zɔ́ɔ́lɩ mɩ́ɩ nɛ́, mɩ́ɩ ɖʊɖɔ ɩzɔ́ɔ́lɩ ɖamá bɩlɛ́.
34 "Um novo mandamento lhes dou: Amem-se uns aos outros. Como eu os amei, vocês devem amar-se uns aos outros.
35 A bɩgɛ́ɛ mɩ́zɔɔlɛ́ɛ ɖamá, bɩlɛ́ nɛ́, ɩráa rɩ́ŋa wándɩlɩ́ɩ sɩsɩ mɩ́gɛ́ɛ mɛ́dɛ́ɛ wanbaaráa.»
35 Com isso todos saberão que vocês são meus discípulos, se vocês se amarem uns aos outros".
36 Ńna gɛ Simɔ́ɔnɩ Pétro wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ, lénlé gɛ nyɛ́nɖɛɛ́.» Ngɛ Yeésu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Lénlé mɛ́nɖɛɛ́ nɛ́, ńdánbɩɩzɩ nvu ma lɛlɛɛɖɔ́, amá, bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, nyɔ́ngɔnɩ́ nvu ma.»
36 Simão Pedro lhe perguntou: "Senhor, para onde vais? " Jesus respondeu: "Para onde vou, vocês não podem me seguir agora, mas me seguirão mais tarde".
37 Ngɛ Pétro sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ, we-rɔ gɛ mádánbɩɩzɩ movu nya lɛlɛɛɖɔ́. Báa méweezuú gɛ bɩ́nbɔɔzɩ́, nyɔ́rɔ́ɔ́zɩ́, ménjelíi kɩ.»
37 Pedro perguntou: "Senhor, por que não posso seguir-te agora? Darei a minha vida por ti! "
38 Ngɛ Yeésu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Nyábá nyázɩ́ŋɛ́ɛ sɩsɩ báa nyéweezuú, nyénjelíi kɩ mɔ́rɔ́ɔ́zɩ́? Ménveerím nya toovonúm sɩsɩ naanɩ́ kalɩńbaawʊ́ ɩbɔ́ɔ nɛ́, nyɔ́njɔɔlɩ́ hálɩ bʊrɔ nabúdoozo sɩsɩ nyáásɩ ma.»
38 Então Jesus respondeu: "Você dará a vida por mim? Asseguro-lhe que, antes que o galo cante, você me negará três vezes! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.