Hebreus 7

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ ɩmʊ́ ɩvʊngɛ́ɛ Salɛ́ɛm tɛ́ɛ́dɩ wúro gɛ, bɩka ɖʊɖɔ ɩgɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ bílí‑bílí-dʊ́ʊ-dɛ́ɛ sarásɩ lanɖʊ́. Sáátɩ wenkí Ibrahím woobó ikóyoo wúrowá ikéɖí wɛ, ngɛ wɔɔlɔ́ɔ wángabɩsɩ́ nɛ́, Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ woobó ɩkázɩŋ yɩ; ngɛ waaɖʊ yɩ alɩbáráka.
1 Este Melquisedec, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da derrota dos reis e o abençoou,
2 Ɩnáábɩ́lɛ́ Ibrahím waadára wenbí bɩrɩ́ŋa woogóyuú nɛ́ bʊrɔ fuú icéle yɩ kʊ́ɖʊńbɩ. A sɩ balɩzɩ́ ɩdɛ́ɛ yɩ́ɖɛ kutoluú, kaɖaa-dɛ́ɛ nɛ́, bugutoluú gɛ sɩsɩ: «Wúro weení ɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́,» bɩka ɖʊɖɔ ɩnáábɩ́lɛ́ Salɛ́ɛm tɛ́ɛ́dɩ wúro, bugutoluú sɩsɩ: «Fɛɛzɩrɛ-dɛ́ɛ wúro.»
2 ao qual Abraão ofereceu o dízimo de todos os seus despojos, é, conforme seu nome indica, primeiramente "rei de justiça" e, depois, rei de Salém, isto é, "rei de paz".
3 Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá taŋmátɩ ɩgɔɔ yáá ɩjaa, cáńfáná ɩjaájaanáa-dɛ́ɛ tɔ́m. Ɩvɛ́yɩ́na wɩ́rɛ wenɖé baalʊ́rʊ yɩ nɛ́, cáńfáná wɩ́rɛ wenɖé waazɩ́ nɛ́. Waalɩ́ɩ Ɩsɔ́ɔ Biyaalʊ́ gɛ, bɩka ɩgɛ́ɛ sarásɩ lanɖʊ́ weení ɩwɛ báa ngbeére bɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, a sua vida não tem começo nem fim; comparável sob todos os pontos ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Ɩbá ɩbɛ́ɛ nŋɩ́nɩ́ Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ ɩbá ɩgɛ́ɛ ɩrʊ́ kʊ́bɔnɩ́ nɛ́! Hálɩ ɖájaájaa Ibrahím waava yɩ wenbí bɩrɩ́ŋa woogóyuú wúrowá wenbá woogóyoo wɛ ikéɖi bɔrɔ nɛ́ bɔjɔ́ nɛ́ bɩdɛ́ɛ fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ.
4 Considerai, pois, quão grande é aquele a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus mais ricos espólios.
5 Ngʊ́ Léévi kutoluú-dɛ bíya-daá wenbá bɛgɛ́ɛ sarásɩ lanɖáa nɛ́, Múúsá-dɛ́ɛ Mará waazɩ́ɩ́zɩ sɩsɩ bɔ́bɔɔzɩ Israyɛ́ɛlɩ zamɔ́ɔ rɩ́ŋa kicéle wɛ wenbí bɩrɩ́ŋa bɔwɛná nɛ́ bɩdɛ́ɛ fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ. Bugutoluú sɩsɩ bɔ́bɔɔzɩ badɩtɩŋa bogoobíya. Ngʊ́ bɛlɛ́ ɖʊɖɔ bɛgɛ́ɛ Ibrahím kutoluú-dɛ bíya gɛ.
5 Os filhos de Levi, revestidos do sacerdócio, na qualidade de filhos de Abraão, têm por missão receber o dízimo legal do povo, isto é, de seus irmãos.
6 Amá, Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ weení ɩdɛkɛ́ɛ Léévi kutoluú-dɛ bú nɛ́, waamʊ Ibrahím-jɔ́ wenbí wooyuú bɩ nɛ́-dɛ́ɛ fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ bɩka ɩɖʊ yɩ alɩbáráka, ngʊ́ Ibrahím gɛ Ɩsɔ́ɔ wooɖúu sɩ wánlám yɩ kʊjɔ́ɔ́nɩ.
6 Naquele caso, porém, foi um estrangeiro que recebeu os dízimos de Abraão e abençoou o detentor das promessas.
7 Ngʊ́ ɖáábá ɖányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ kʊ́bɔnɩ́ wánɖʊ́ʊ kʊ bú alɩbáráka.
7 Ora, é indiscutível: é o inferior que recebe a. bênção do que é superior.
8 Ngɛ cé, ɩráa bɛgɛ́ɛ sɩ basɩ́ wɩ́rɛ nɛ́ wánmʊ́ʊ kʊ fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ nɛ́, línlí nɛ́, weení waamʊ fɔɔlʊʊ́ kɩḿ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá waalɩzɩ́ seríya sɩsɩ ɩlɛ́ ɩwɛ weezuú-daá.
8 De mais, aqui, os levitas que recebem os dízimos são homens mortais; lá, porém, se trata de alguém do qual é atestado que vive.
9 Bɩlɛ́ nɛ́, Léévi weení ɩbamáa fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ mʊ́ʊ Israyɛ́ɛlɩ zamɔ́ɔ rɩ́ŋa-jɔ́ na igutoluú-dɛ bíya yɩ́ɖɛ-daá nɛ́, ɖánbɩɩzɩ́ ɖɩtɔ́ sɩsɩ ɩmʊ́ ɖʊɖɔ wɛɛvɛ́rɛ Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ fɔɔlʊʊ́ kɩḿ sáátɩ wenkí wɛɛvɛ́rɛ Ibrahím nɛ́ nbɩlɛ́.
9 Por fim, por assim dizer, também Levi, que recebe os dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão,
10 Káma, na bɩrɩ́ŋa badalʊrʊ tá Léévi nɛ́, ɖánbɩɩzɩ́ ɖɩtɔ́ sɩsɩ ɩvʊnwɛ ɩjaájaa Ibrahím-dɛ́ɛ azimá-daá sáátɩ wenkí Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ woobó ɩkázɩŋ yɩ nɛ́.
10 pois ele já estava em germe no íntimo deste, quando aconteceu o encontro com Melquisedec.
11 Mará Ɩsɔ́ɔ waazɩ́ɩ Israyɛ́ɛlɩ zamɔ́ɔ nɛ́, waaɖʊ ná Léévi kutoluú-dɛ bíya-dɛ́ɛ sarásɩ lám tɩmɛ́rɛ. Ngʊ́ a ɖoo Léévi kutoluú-dɛ bíya-dɛ́ɛ sarásɩ lám tɩmɛ́rɛ ɩraanyɔ́ɔ́zɩ báa wenbí isúlúki, bútokúti bɩbɔ́ɔ́zɩ ɖʊɖɔ sɩsɩ sarásɩ lanɖʊ́ naárʊ íkuti ɩɖʊ ɩlɩ́ɩ ɩlá nyazɩ Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ-dɛ́ɛ sarásɩ lám tɩmɛ́rɛ kɛ́ɛ bɩ nɛ́ bɩka bɩdɛkɛ́ɛ nyazɩ Árʊ́ʊ́na-dɛ́ɛ ńɖɛ kɛ́ɛ bɩ nɛ́.
11 Se a perfeição tivesse sido realizada pelo sacerdócio levítico {porque é sobre este que se funda a legislação dada ao povo}, que necessidade havia ainda de que surgisse outro sacerdote segundo a ordem de Melquisedec, e não segundo a ordem de Aarão?
12 Ngʊ́ sarásɩ lám tɩmɛ́rɛ wɛɛlɛzɩ́ bɩkɛ́ɛ nɛ́, bɩɩbɔ́ɔ́zɩ ɖʊɖɔ sɩsɩ Mará ɩkɛ́ɛ.
12 Pois, transferido o sacerdócio, forçoso é que se faça também a mudança da lei.
13 Káma, weení ɩdɔ́m baaŋmátɩ bɩlɛ́ nɛ́, kutoluú kɛgɛ́ɛ ɖugoré neɖére gɛ, wenɖé ɖɩdaá báa naárʊ tasɩŋ tá sarásɩ ɖaalanɖɛ́ ɩlá sarásɩ tɩmɛ́rɛ nɛ́.
13 De fato, aquele ao qual se aplicam estas palavras é de outra tribo, da qual ninguém foi encarregado do serviço do altar.
14 Káma, báa weení nyɩ bɩlɛ́ sɩsɩ Yudáa-dɛ́ɛ ɖugoré-daá gɛ Ɖádʊ́ʊ waalɩɩná, ngɛ ɖugoré ɖɩḿ nɛ́, Múúsá taŋmátɩ ɖɩdɔ́m báa cʊ́kɔ sarásɩ lanɖáa-dɛ́ɛ tɔ́m-daá.
14 E é notório que nosso Senhor nasceu da tribo de Judá, tribo à qual Moisés nada encarregou ao falar do sacerdócio.
15 Bɛɛ wenbí bɩbá bɩ́nwɩlɩ́ɩ sɩ bɩlɛ́ gɛ bɩgɛ́ɛ nɛ́ nɖɔ́ sɩsɩ bɩɩlɩzɩ́ sarásɩ lanɖʊ́ naárʊ ɩjɔɔ́ɔ nyazɩ Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ.
15 Isto se torna ainda mais evidente se se tem em conta que este outro sacerdote, que surge à semelhança de Melquisedec,
16 Ɩdɛ́ɛ waabɩ́sɩ sarásɩ lanɖʊ́ nɛ́ talɩɩná Mará baazɩ́ɩ yɛ adamáa na kutoluú nɛ́; amá, na weezuú kɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́-dɛ́ɛ yíko gɛ waabɩsɩná sarásɩ lanɖʊ́.
16 foi constituído não por prescrição de uma lei humana, mas pela sua imortalidade.
17 Káma, Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá waalɩzɩ́ seríya ɩrɔ sɩsɩ:
17 Porque está escrito: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedec.
18 Bɩlɛ́ nɛ́, kaɖaa-dɛ́ɛ, bɩ́nwɩlɩ́ɩ nbɩlɛ́ sɩsɩ wenbí ɖoo baavʊ́ńzɩɩzɩ bɩ nɛ́ bɩɩɖɩ́; káma, bɩdɛ́ɛ mádafɩ́yatɩ, na bɩdɛ́ɛ bɩdɔfɔ́ɔ́zɩ nabʊ́rʊ nɛ́-rɔɔzɩ́.
18 Com isso, está abolida a antiga legislação, por causa de sua ineficácia e inutilidade.
19 Wenbí bʊrɔ nɛ́, Mará tatánbá alá nabʊ́rʊ bisúlúki. Sɩɩlɛ-dɛ́ɛ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ wɔɔgɔná ɖáa tamɔ́ɔ kɛɛjɛzɩ́ Mará bɩka kɔrɔɔzɩ́ gɛ ɖánbɩɩzɩ́ ɖutúu ɩjɔ́ nɛ́.
19 Pois a lei nada levou à perfeição. Apenas foi portadora de uma esperança melhor que nos leva a Deus.
20 Tamɔ́ɔ kɛḿ kabaasí, ɖuunáa Ɩsɔ́ɔ wooɖuuná nɛ́ ɖʊɖɔ tásɛ́ɛ, káma, naanɩ́ baaganáa ɩbɩ́sɩ sarásɩ lanɖáa nɛ́, Ɩsɔ́ɔ toɖuuná.
20 E isso não foi feito sem juramento. Os outros sacerdotes foram instituídos sem juramento.
21 Amá, Yeésu ɩlɛ́ nɛ́, naanɩ́ ɩbɩ́sɩ sarásɩ lanɖʊ́ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ wooɖuuná gɛ. Wooɖuuná gɛ sɩsɩ:
21 Para ele, ao contrário, interveio o juramento daquele que disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: tu és sacerdote eternamente.
22 Bɩlɛ́ ɩmʊ́ biiyéle Yeésu waabɩ́sɩ weení ɩrɔ ɖééɖéézi sɩsɩ ɖánzʊʊ́ keɖiyá kɩ́falɔɔ́ kɛɛjɛzɩ́ kɩ́bɩńga nɛ́ kadaá.
22 E esta aliança da qual Jesus é o Senhor, é-lhe muito superior.
23 Bɩlɛ́ ɖʊɖɔ bibaasí nɛ́, Keɖiyá kɩ́bɩńga-daá, sarásɩ lanɖáa wɔɔɖɔ́ɔ bɛɛgɛ́ɛ ɖamá nɛ́; káma, sɩ́m ténÿelí bɔcɔ́ɔ bɩlɛ́ hálɩ bɩ́dɛ́ndɛŋ́.
23 Além disso, os primeiros sacerdotes deviam suceder-se em grande número, porquanto a morte não permitia que permanecessem sempre.
24 Amá, Yeésu nɛ́, ńŋɩnáa ɩlɛ́ ɩwɛ báa ngbeére bɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́, bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ ɩdɛ́ɛ sarɔ́ɔ lám tɩmɛ́rɛ tɛ́ndɛŋ́.
24 Este, porque vive para sempre, possui um sacerdócio eterno.
25 Bʊrɔɔzɩ́ ɖʊɖɔ gɛ wánbɩɩzɩ́ ɩlɛ́ɛ wenbá bánbanáa yɩ na botúu Ɩsɔ́ɔ-jɔ́ nɛ́ bɩbá bɩtɛ́, káma, ɩwɛ ɩ́na iweezuú báa ngbeére wánzʊlʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ bɔrɔɔzɩ́.
25 É por isso que lhe é possível levar a termo a salvação daqueles que por ele vão a Deus, porque vive sempre para interceder em seu favor.
26 Bɩlɛ́ nɛ́, Yeésu ɩbá ɩnáábɩ́lɛ́ sarásɩ lanɖáa rɩ́ŋa-dɛ́ɛ kʊ́bɔnɩ́ weení bɩ́nbɔɔzɩ́ ɖáa nɛ́, káma, wɔɔmɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ, ɩdalá nabʊ́rʊ bɩdaavé nɛ́, ngʊ́ ɩvɛ́yɩ́na ziibi nakɩ́rɩ, ɩ́na alaháácɩ́-dɩnáa baraayoozée, ngɛ Ɩsɔ́ɔ waagbáázɩ yɩ hálɩ ɖoo ɩjɔ́ ɩsɩ́ɩ.
26 Tal é, com efeito, o Pontífice que nos convinha: santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e elevado além dos céus,
27 Ɩvɛ́yɩ́ nyazɩ sarásɩ lanɖáa rɩ́ŋa-dɛ́ɛ kʊ́bɔnáa baaganáa: bɩvɛ́yɩ́na yɩ fɔ́ɔ́zɩrɛ sɩsɩ ɩlá sarásɩ wɩ́rɛ báa wenɖé ɩdɩtɩŋa ɩdɛ́ɛ alaháácɩ́wá-dɛ́ɛ cɛ́m-rɔɔzɩ́ naanɩ́, na bʊwɔ́rɔ́ nɛ́ ɩlá zamɔ́ɔ-dɛ́ɛ alaháácɩ́wá-dɛ́ɛ cɛ́m-dɛ́ɛ ńzɩ. Káma, kʊ́ɖʊńbɩ lám gɛ waalá sarɔ́ɔ, wɔɔgbɔ́ɔ ɩdɩ ɩlá Ɩsɔ́ɔ sarɔ́ɔ nɛ́.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro pelos pecados próprios, depois pelos do povo; pois isto o fez de uma só vez para sempre, oferecendo-se a si mesmo.
28 Múúsá-dɛ́ɛ Mará-daá nɛ́, ɩráa na bɛdɛ́ɛ mádafɩ́yatɩ gɛ bánzɩɩ́ wɛ sarásɩ lanɖáa kʊ́bɔnáa. Amá, Mará wɔ́rɔ́, Ɩsɔ́ɔ waaŋmátɩ iɖuuná nɛ́, Biyaalʊ́ʊ weení woozúlúki bɩrɩ́ŋa bɩdaá bɩvɛ́yɩ́ bɩ́ngʊrʊ́ʊ nɛ́ gɛ waazɩ́ɩ sarásɩ lanɖáa rɩ́ŋa-dɛ́ɛ kʊ́bɔnɩ́.
28 Enquanto a lei elevava ao sacerdócio homens sujeitos às fraquezas, o juramento, que sucedeu à lei, constitui o Filho, que é eternamente perfeito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.