Hebreus 7
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVI
1 Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ ɩmʊ́ ɩvʊngɛ́ɛ Salɛ́ɛm tɛ́ɛ́dɩ wúro gɛ, bɩka ɖʊɖɔ ɩgɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ bílí‑bílí-dʊ́ʊ-dɛ́ɛ sarásɩ lanɖʊ́. Sáátɩ wenkí Ibrahím woobó ikóyoo wúrowá ikéɖí wɛ, ngɛ wɔɔlɔ́ɔ wángabɩsɩ́ nɛ́, Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ woobó ɩkázɩŋ yɩ; ngɛ waaɖʊ yɩ alɩbáráka.
1 Esse Melquisedeque, rei de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo, encontrou-se com Abraão quando este voltava, depois de derrotar os reis, e o abençoou;
2 Ɩnáábɩ́lɛ́ Ibrahím waadára wenbí bɩrɩ́ŋa woogóyuú nɛ́ bʊrɔ fuú icéle yɩ kʊ́ɖʊńbɩ. A sɩ balɩzɩ́ ɩdɛ́ɛ yɩ́ɖɛ kutoluú, kaɖaa-dɛ́ɛ nɛ́, bugutoluú gɛ sɩsɩ: «Wúro weení ɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́,» bɩka ɖʊɖɔ ɩnáábɩ́lɛ́ Salɛ́ɛm tɛ́ɛ́dɩ wúro, bugutoluú sɩsɩ: «Fɛɛzɩrɛ-dɛ́ɛ wúro.»
2 e Abraão lhe deu o dízimo de tudo. Em primeiro lugar, seu nome significa "rei de justiça"; depois, "rei de Salém" quer dizer "rei de paz".
3 Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá taŋmátɩ ɩgɔɔ yáá ɩjaa, cáńfáná ɩjaájaanáa-dɛ́ɛ tɔ́m. Ɩvɛ́yɩ́na wɩ́rɛ wenɖé baalʊ́rʊ yɩ nɛ́, cáńfáná wɩ́rɛ wenɖé waazɩ́ nɛ́. Waalɩ́ɩ Ɩsɔ́ɔ Biyaalʊ́ gɛ, bɩka ɩgɛ́ɛ sarásɩ lanɖʊ́ weení ɩwɛ báa ngbeére bɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, sem princípio de dias nem fim de vida, feito semelhante ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Ɩbá ɩbɛ́ɛ nŋɩ́nɩ́ Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ ɩbá ɩgɛ́ɛ ɩrʊ́ kʊ́bɔnɩ́ nɛ́! Hálɩ ɖájaájaa Ibrahím waava yɩ wenbí bɩrɩ́ŋa woogóyuú wúrowá wenbá woogóyoo wɛ ikéɖi bɔrɔ nɛ́ bɔjɔ́ nɛ́ bɩdɛ́ɛ fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ.
4 Considerem a grandeza desse homem: até mesmo o patriarca Abraão lhe deu o dízimo dos despojos!
5 Ngʊ́ Léévi kutoluú-dɛ bíya-daá wenbá bɛgɛ́ɛ sarásɩ lanɖáa nɛ́, Múúsá-dɛ́ɛ Mará waazɩ́ɩ́zɩ sɩsɩ bɔ́bɔɔzɩ Israyɛ́ɛlɩ zamɔ́ɔ rɩ́ŋa kicéle wɛ wenbí bɩrɩ́ŋa bɔwɛná nɛ́ bɩdɛ́ɛ fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ. Bugutoluú sɩsɩ bɔ́bɔɔzɩ badɩtɩŋa bogoobíya. Ngʊ́ bɛlɛ́ ɖʊɖɔ bɛgɛ́ɛ Ibrahím kutoluú-dɛ bíya gɛ.
5 A lei requer dos sacerdotes dentre os descendentes de Levi que recebam o dízimo do povo, isto é, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Amá, Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ weení ɩdɛkɛ́ɛ Léévi kutoluú-dɛ bú nɛ́, waamʊ Ibrahím-jɔ́ wenbí wooyuú bɩ nɛ́-dɛ́ɛ fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ bɩka ɩɖʊ yɩ alɩbáráka, ngʊ́ Ibrahím gɛ Ɩsɔ́ɔ wooɖúu sɩ wánlám yɩ kʊjɔ́ɔ́nɩ.
6 Este homem, porém, que não pertencia à linhagem de Levi, recebeu os dízimos de Abraão e abençoou aquele que tinha as promessas.
7 Ngʊ́ ɖáábá ɖányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ kʊ́bɔnɩ́ wánɖʊ́ʊ kʊ bú alɩbáráka.
7 Sem dúvida alguma, o inferior é abençoado pelo superior.
8 Ngɛ cé, ɩráa bɛgɛ́ɛ sɩ basɩ́ wɩ́rɛ nɛ́ wánmʊ́ʊ kʊ fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ nɛ́, línlí nɛ́, weení waamʊ fɔɔlʊʊ́ kɩḿ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá waalɩzɩ́ seríya sɩsɩ ɩlɛ́ ɩwɛ weezuú-daá.
8 No primeiro caso, quem recebe o dízimo são homens mortais; no outro caso é aquele de quem se declara que vive.
9 Bɩlɛ́ nɛ́, Léévi weení ɩbamáa fuú-daá fɔɔlʊʊ́ kʊ́ɖʊmʊ́ʊ mʊ́ʊ Israyɛ́ɛlɩ zamɔ́ɔ rɩ́ŋa-jɔ́ na igutoluú-dɛ bíya yɩ́ɖɛ-daá nɛ́, ɖánbɩɩzɩ́ ɖɩtɔ́ sɩsɩ ɩmʊ́ ɖʊɖɔ wɛɛvɛ́rɛ Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ fɔɔlʊʊ́ kɩḿ sáátɩ wenkí wɛɛvɛ́rɛ Ibrahím nɛ́ nbɩlɛ́.
9 Pode-se até dizer que Levi, que recebe os dízimos, entregou-os por meio de Abraão,
10 Káma, na bɩrɩ́ŋa badalʊrʊ tá Léévi nɛ́, ɖánbɩɩzɩ́ ɖɩtɔ́ sɩsɩ ɩvʊnwɛ ɩjaájaa Ibrahím-dɛ́ɛ azimá-daá sáátɩ wenkí Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ woobó ɩkázɩŋ yɩ nɛ́.
10 pois, quando Melquisedeque se encontrou com Abraão, Levi ainda estava no corpo do seu antepassado.
11 Mará Ɩsɔ́ɔ waazɩ́ɩ Israyɛ́ɛlɩ zamɔ́ɔ nɛ́, waaɖʊ ná Léévi kutoluú-dɛ bíya-dɛ́ɛ sarásɩ lám tɩmɛ́rɛ. Ngʊ́ a ɖoo Léévi kutoluú-dɛ bíya-dɛ́ɛ sarásɩ lám tɩmɛ́rɛ ɩraanyɔ́ɔ́zɩ báa wenbí isúlúki, bútokúti bɩbɔ́ɔ́zɩ ɖʊɖɔ sɩsɩ sarásɩ lanɖʊ́ naárʊ íkuti ɩɖʊ ɩlɩ́ɩ ɩlá nyazɩ Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ-dɛ́ɛ sarásɩ lám tɩmɛ́rɛ kɛ́ɛ bɩ nɛ́ bɩka bɩdɛkɛ́ɛ nyazɩ Árʊ́ʊ́na-dɛ́ɛ ńɖɛ kɛ́ɛ bɩ nɛ́.
11 Se fosse possível alcançar a perfeição por meio do sacerdócio levítico ( pois em sua vigência o povo recebeu a lei ), por que haveria ainda necessidade de se levantar outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque e não de Arão?
12 Ngʊ́ sarásɩ lám tɩmɛ́rɛ wɛɛlɛzɩ́ bɩkɛ́ɛ nɛ́, bɩɩbɔ́ɔ́zɩ ɖʊɖɔ sɩsɩ Mará ɩkɛ́ɛ.
12 Pois quando há mudança de sacerdócio, é necessário que haja mudança de lei.
13 Káma, weení ɩdɔ́m baaŋmátɩ bɩlɛ́ nɛ́, kutoluú kɛgɛ́ɛ ɖugoré neɖére gɛ, wenɖé ɖɩdaá báa naárʊ tasɩŋ tá sarásɩ ɖaalanɖɛ́ ɩlá sarásɩ tɩmɛ́rɛ nɛ́.
13 Ora, aquele de quem se dizem estas coisas pertencia a outra tribo, da qual ninguém jamais havia servido diante do altar,
14 Káma, báa weení nyɩ bɩlɛ́ sɩsɩ Yudáa-dɛ́ɛ ɖugoré-daá gɛ Ɖádʊ́ʊ waalɩɩná, ngɛ ɖugoré ɖɩḿ nɛ́, Múúsá taŋmátɩ ɖɩdɔ́m báa cʊ́kɔ sarásɩ lanɖáa-dɛ́ɛ tɔ́m-daá.
14 pois é evidente que o nosso Senhor descende de Judá, tribo da qual Moisés nada fala quanto a sacerdócio.
15 Bɛɛ wenbí bɩbá bɩ́nwɩlɩ́ɩ sɩ bɩlɛ́ gɛ bɩgɛ́ɛ nɛ́ nɖɔ́ sɩsɩ bɩɩlɩzɩ́ sarásɩ lanɖʊ́ naárʊ ɩjɔɔ́ɔ nyazɩ Mɛlɩkisedɛ́ɛkɩ.
15 O que acabamos de dizer fica ainda mais claro, quando aparece outro sacerdote semelhante a Melquisedeque,
16 Ɩdɛ́ɛ waabɩ́sɩ sarásɩ lanɖʊ́ nɛ́ talɩɩná Mará baazɩ́ɩ yɛ adamáa na kutoluú nɛ́; amá, na weezuú kɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́-dɛ́ɛ yíko gɛ waabɩsɩná sarásɩ lanɖʊ́.
16 alguém que se tornou sacerdote, não por regras relativas à linhagem, mas segundo o poder de uma vida indestrutível.
17 Káma, Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá waalɩzɩ́ seríya ɩrɔ sɩsɩ:
17 Pois sobre ele é afirmado: "Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque".
18 Bɩlɛ́ nɛ́, kaɖaa-dɛ́ɛ, bɩ́nwɩlɩ́ɩ nbɩlɛ́ sɩsɩ wenbí ɖoo baavʊ́ńzɩɩzɩ bɩ nɛ́ bɩɩɖɩ́; káma, bɩdɛ́ɛ mádafɩ́yatɩ, na bɩdɛ́ɛ bɩdɔfɔ́ɔ́zɩ nabʊ́rʊ nɛ́-rɔɔzɩ́.
18 A ordenança anterior é revogada, porquanto era fraca e inútil
19 Wenbí bʊrɔ nɛ́, Mará tatánbá alá nabʊ́rʊ bisúlúki. Sɩɩlɛ-dɛ́ɛ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ wɔɔgɔná ɖáa tamɔ́ɔ kɛɛjɛzɩ́ Mará bɩka kɔrɔɔzɩ́ gɛ ɖánbɩɩzɩ́ ɖutúu ɩjɔ́ nɛ́.
19 ( pois a lei não havia aperfeiçoado coisa alguma ), sendo introduzida uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Tamɔ́ɔ kɛḿ kabaasí, ɖuunáa Ɩsɔ́ɔ wooɖuuná nɛ́ ɖʊɖɔ tásɛ́ɛ, káma, naanɩ́ baaganáa ɩbɩ́sɩ sarásɩ lanɖáa nɛ́, Ɩsɔ́ɔ toɖuuná.
20 E isso não aconteceu sem juramento! Outros se tornaram sacerdotes sem qualquer juramento,
21 Amá, Yeésu ɩlɛ́ nɛ́, naanɩ́ ɩbɩ́sɩ sarásɩ lanɖʊ́ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ wooɖuuná gɛ. Wooɖuuná gɛ sɩsɩ:
21 mas ele se tornou sacerdote com juramento, quando Deus lhe disse: "O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Tu és sacerdote para sempre’ ".
22 Bɩlɛ́ ɩmʊ́ biiyéle Yeésu waabɩ́sɩ weení ɩrɔ ɖééɖéézi sɩsɩ ɖánzʊʊ́ keɖiyá kɩ́falɔɔ́ kɛɛjɛzɩ́ kɩ́bɩńga nɛ́ kadaá.
22 Jesus tornou-se, por isso mesmo, a garantia de uma aliança superior.
23 Bɩlɛ́ ɖʊɖɔ bibaasí nɛ́, Keɖiyá kɩ́bɩńga-daá, sarásɩ lanɖáa wɔɔɖɔ́ɔ bɛɛgɛ́ɛ ɖamá nɛ́; káma, sɩ́m ténÿelí bɔcɔ́ɔ bɩlɛ́ hálɩ bɩ́dɛ́ndɛŋ́.
23 Ora, daqueles sacerdotes tem havido muitos, porque a morte os impede de continuar em seu ofício;
24 Amá, Yeésu nɛ́, ńŋɩnáa ɩlɛ́ ɩwɛ báa ngbeére bɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́, bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ ɩdɛ́ɛ sarɔ́ɔ lám tɩmɛ́rɛ tɛ́ndɛŋ́.
24 mas, visto que vive para sempre, Jesus tem um sacerdócio permanente.
25 Bʊrɔɔzɩ́ ɖʊɖɔ gɛ wánbɩɩzɩ́ ɩlɛ́ɛ wenbá bánbanáa yɩ na botúu Ɩsɔ́ɔ-jɔ́ nɛ́ bɩbá bɩtɛ́, káma, ɩwɛ ɩ́na iweezuú báa ngbeére wánzʊlʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ bɔrɔɔzɩ́.
25 Portanto ele é capaz de salvar definitivamente aqueles que, por meio dele, aproximam-se de Deus, pois vive sempre para interceder por eles.
26 Bɩlɛ́ nɛ́, Yeésu ɩbá ɩnáábɩ́lɛ́ sarásɩ lanɖáa rɩ́ŋa-dɛ́ɛ kʊ́bɔnɩ́ weení bɩ́nbɔɔzɩ́ ɖáa nɛ́, káma, wɔɔmɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ, ɩdalá nabʊ́rʊ bɩdaavé nɛ́, ngʊ́ ɩvɛ́yɩ́na ziibi nakɩ́rɩ, ɩ́na alaháácɩ́-dɩnáa baraayoozée, ngɛ Ɩsɔ́ɔ waagbáázɩ yɩ hálɩ ɖoo ɩjɔ́ ɩsɩ́ɩ.
26 É de um sumo sacerdote como este que precisávamos: santo, inculpável, puro, separado dos pecadores, exaltado acima dos céus.
27 Ɩvɛ́yɩ́ nyazɩ sarásɩ lanɖáa rɩ́ŋa-dɛ́ɛ kʊ́bɔnáa baaganáa: bɩvɛ́yɩ́na yɩ fɔ́ɔ́zɩrɛ sɩsɩ ɩlá sarásɩ wɩ́rɛ báa wenɖé ɩdɩtɩŋa ɩdɛ́ɛ alaháácɩ́wá-dɛ́ɛ cɛ́m-rɔɔzɩ́ naanɩ́, na bʊwɔ́rɔ́ nɛ́ ɩlá zamɔ́ɔ-dɛ́ɛ alaháácɩ́wá-dɛ́ɛ cɛ́m-dɛ́ɛ ńzɩ. Káma, kʊ́ɖʊńbɩ lám gɛ waalá sarɔ́ɔ, wɔɔgbɔ́ɔ ɩdɩ ɩlá Ɩsɔ́ɔ sarɔ́ɔ nɛ́.
27 Ao contrário dos outros sumos sacerdotes, ele não tem necessidade de oferecer sacrifícios dia após dia, primeiro por seus próprios pecados e, depois, pelos pecados do povo. E ele fez isso de uma vez por todas quando a si mesmo se ofereceu.
28 Múúsá-dɛ́ɛ Mará-daá nɛ́, ɩráa na bɛdɛ́ɛ mádafɩ́yatɩ gɛ bánzɩɩ́ wɛ sarásɩ lanɖáa kʊ́bɔnáa. Amá, Mará wɔ́rɔ́, Ɩsɔ́ɔ waaŋmátɩ iɖuuná nɛ́, Biyaalʊ́ʊ weení woozúlúki bɩrɩ́ŋa bɩdaá bɩvɛ́yɩ́ bɩ́ngʊrʊ́ʊ nɛ́ gɛ waazɩ́ɩ sarásɩ lanɖáa rɩ́ŋa-dɛ́ɛ kʊ́bɔnɩ́.
28 Pois a Lei constitui sumos sacerdotes a homens que têm fraquezas; mas o juramento, que veio depois da Lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.