Gênesis 29

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ nɩ́bááwʊ hálɩ wɩ́sɩ ɖaagalɩɩɖɛ́ fáráńdɩ́ ńba-dɛ́ɛ.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Waadála fɔɔ́ nɛkɛ́rɛ-daá nɛ́, waana lɔkɔ nakɩ́rɩ. Lɔkɔ kɩḿ kɩjɔ́ nɛ́, bóńdúuzi fééni fuwé náádoozo basɩ́ɩ tɩjɔɔ́ɔ tɩ́nvɛɛzɩ́. Ńna gɛ tɩ́ndárányɔɔ́ lɩ́m. Bʊ́ʊ́rɛ wenɖé bónzulúu lɔkɔ kɩḿ kɩnɔɔ́-rɔ nɛ́, bʊ́ʊ́rɛ gɛ fɩ́ya ńɖɛ.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 A bɩgɛ́ɛ fééni rɩ́ŋa woodúúzi bɩlɛ́, na botúúzi bʊ́ʊ́rɛ kpɔ́mɔ́ɔ́ na tɩnyɔ́ɔ; bɩɩdɛ́ nɛ́, babɩsɩná ɖɛ bosúlu ɖɩɖɩdáarɛ.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Yaakúbu waana lɔkɔ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ fééni ketiráa bɔwɛ ńna nɛ́ sɩsɩ: «Mogoobíya, lé gɛ mɩ́ɩgálɩ́ɩ́ná.» Ngɛ bɛlɛ́ boobúsi yɩ sɩsɩ: «Haráanɩ».
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Ngɛ sɩsɩ: «Mɩ́nyɩ ɩrʊ́ weení bánÿaá yɩ sɩsɩ Nahɔ́ɔrɩ nɛ́ ibiyaalʊ́ Labáanɩ?» Ngɛ bɛlɛ́ sɩsɩ: «Ɩɩ́n, ɖányɩ yɩ.»
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Ngɛ ɩmʊ́ sɩsɩ: «Ɩ́na ɩdɩ?» Ngɛ bɛlɛ́ boodóbusi yɩ sɩsɩ: «Alaafɩ́ya, hálɩ bɛɛ ɩwɛɛlɛ́ɛ Rasɩ́ɩ́la kɛrɛŋɛ ná bɩlɛ́ ɩ́gana fééni.»
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Ngɛ Yaakúbu sɩsɩ: «Kudoyúu ta botúúzi fééni; ɩva tɩ lɩ́m tɩnyɔ́ɔ, bɩka ɩbɩ́sɩ kisɔɔ́.»
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Waaŋmátɩ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ ketiráa bɛḿ boobúsi yɩ sɩsɩ: «Ɖɔ́ɔ́ ɖádánbɩɩzɩ; asée fééni rɩ́ŋa wóńdúuzi na ɖutúúzi bʊ́ʊ́rɛ lɔkɔ nɔɔ́-jɔ́ na tɩnyɔ́ɔ.»
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Yaakúbu bamáa ŋmatɩrɛ bɩlɛ́ gɛ Rasɩ́ɩ́la waadála ɩ́gana ɩjaa-dɛ́ɛ fééni. Rasɩ́ɩ́la ɩmʊ́ ɩjɔɔ́ɔ bɩlɛ́ nɛ́, fééni ketirú gɛ ɩgɛ́ɛ.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Sáátɩ wenkí Yaakúbu waana weeseni Labáanɩ wɛɛlɛ́ɛ Rasɩ́ɩ́la na isenúu ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ fééni nɛ́, ngɛ waajáŋ itúu ɩtɩlɩná lɔkɔ itúúzi bʊ́ʊ́rɛ ɖizuláa nɛ́ ɩlɛ́ ivééni ɩnyɔ́ɔ.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Ngɛ woobó ikpíriki Rasɩ́ɩ́la ɩmʊ́ na wíídi, bʊdɔcɔ yɩ ɩɖɔ́kɩ ɩdɩ.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Ngɛ weevééri yɩ sɩsɩ ɩmʊ́ ɩ́na ɩjaa bɛgɛ́ɛ koobíre gɛ; ɩmʊ́ ɩnáábɩ́lɛ́ Rebééka-dɛ́ɛ bú. Wɔɔdɔ́ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ ɩlɛ́ waajáŋ ise ibó ikéveeri tɩ ɩjaa Labáanɩ.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Labáanɩ waanɩ́ɩ baaŋmátɩ inewú-bú Yaakúbu-dɛ́ɛ tɔ́m bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ ɩlɛ́ ɖʊɖɔ weeze ɩlɩ́ɩ ɩkázɩŋ yɩ, ikpíriki yɩ, ɩkpɔ́ɔ yɩ ɩkázʊ́ʊ́ná ɖaána. Baadála ɖaána nɛ́, ngɛ Yaakúbu waadɩ́ wenbí bɩrɩ́ŋa kpátáá bɩɩmɔɔná yɩ nɛ́ ifééri yɩ.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Ńna gɛ Labáanɩ weevééri yɩ sɩsɩ: «Tʊtʊʊ́rɛ, nyábá nyɛ́gɛ́ɛ máárʊ́ gɛ; mána nya koobíre kʊ́ɖʊńɖɛ gɛ.»
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Wɩ́rɛ gɛ Labáanɩ weevééri yɩ sɩsɩ: «Bɩdɛkɛ́ɛ nyɛ́gɛ́ɛ mɛ́dɛ́ɛ ńnɩ́-rɔ gɛ nyɔ́nvɔɔzɩ́ ma faala; bɩlɛ́ nɛ́, feeri ma wenbí máta mɛvɛ́rɛ nya nɛ́.»
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Ngʊ́ nbɛ́ɛ́ŋ nɛ́, Labáanɩ wɛná bíya aléewá nɔɔ́lɛ. Kʊ́bɔnɩ́ gɛ bánÿaá sɩsɩ Léya, kúmuú nɛ́, Rasɩ́ɩ́la.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Léya ɩlɛ́ waazá-daá cɔɔ́ɔ summ, bɩka Rasɩ́ɩ́la ɩlɛ́ waazɩ́ŋ aléeré, ɩbá ɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Yaakúbu ɩgʊ́ ɩzɔɔlɛ́ɛ Rasɩ́ɩ́la gɛ; ngɛ wɔɔdɔ́ Labáanɩ sɩsɩ: «Mánlám nya bɔwʊtá bɩ́ɩ́zɩ lʊbɛ nyɛ́dɛ́ɛ aléeré kúmuú Rasɩ́ɩ́la-rɔɔzɩ́.»
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Wɔɔdɔ́ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ Labáanɩ weedísi sɩsɩ: «Mava nya yɩ cɔɔ́ɔ ma kazɔ́ɔ bɩkɩ́lɩ mava yɩ naárʊ yéḿ; cɔɔ mɔ́jɔ́.»
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Ngɛ Yaakúbu waalá bɔwʊtá bɩ́ɩ́zɩ lʊbɛ ɩfɛ́rɛ Rasɩ́ɩ́la kʊjʊʊ́-rɔ. Ɩzɔɔlɛ́ɛ yɩ nɛ́, bɩ́ɩ́zɩ sɩḿ sɩɩgbɛdɩ́ gɛ sɩlá waazá-jɔ́ nyazɩ wɛ́ náálɛ bɩlɛ́.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Ngɛ wɔɔdɔ́ Labáanɩ sɩsɩ: «Bɩ́ɩ́zɩ ɖáázɩ́ɩ nɛ́, siizúluki, cele ma mɛɖɛɛlʊ́ mɔgbɔ́ɔ yɩ.»
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Ngɛ Labáanɩ woobó ɩyáa ɩráa itúúzi balá hiije kɩḿ kɩdɛ́ɛ jíńgáárɩ́.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Bɩɩdásɩ ɖaanɩ́ŋa nɛ́, ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ɩwɛɛlɛ́ɛ Léya iboná Yaakúbu; ngɛ ɩ́na yɩ baavɩ́nɩ.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 Bɩɩga nɛ́, Labáanɩ ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ yoḿ alʊ́ Zílipa gɛ wɔɔgbɔ́ɔ icéle ɩwɛɛlɛ́ɛ ɩmʊ́ sɩsɩ ɩfɔ́ɔ́zɩ yɩ.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Kiivé tɛ́ɛrɛ́ Yaakúbu woolósi ɩɖɛɛlʊ́ ɩzá-daá nɛ́, awé nbɩlɛ́, Léya nbɩlɛ́. Ńna gɛ wɔɔdɔ́ Labáanɩ sɩsɩ: «We gɛ nyáálá ma bɩlɛ́. Rasɩ́ɩ́la-dɛ́ɛ kpɔwʊ́ʊ-rɔɔzɩ́ gɛ máálá nya bɔwʊtá. We-rɔ gɛ nyóódúúli ma ɖɔ́.»
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Ngɛ Labáanɩ sɩsɩ: «Ɖɔ́ɔ́ ɖɛ́dɛ́ɛ cé nɛ́, newúu tánzaa ɩka kaáwʊ.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Nyána ceení ɩdɛ́ɛ́zɩ wɛ́ lʊbɛ kɩna ɖíi na ɖɩtáfáa nya waaganáa na ndásɩ nlá ma bɔwʊtá bɩ́ɩ́zɩ lʊbɛ ɖʊɖɔ.»
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Yaakúbu woovu ɩlá bɩlɛ́ ɩ́na Léya bɛtɛ́ɛ́zɩ wɛ́ lʊbɛ ɖíi. Ngɛ Labáanɩ wɔɔgbɔ́ɔ ɩwɛɛlɛ́ɛ Rasɩ́ɩ́la itécelí yɩ.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ɩdɛ́ɛ yoḿ alʊ́ Bíla icéle Rasɩ́ɩ́la ɩmʊ́ sɩsɩ ɩfɔ́ɔ́zɩ yɩ.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Yaakúbu na Rasɩ́ɩ́la baadɩlɩ́ ɖamá; ngɛ Yaakúbu wɔɔzɔ́ɔ́lɩ yɩ bukúti bɩkɩ́lɩ Léya. Ngɛ wɔɔjɔ́ɔ Labáanɩ ɩmʊ́ ɩjɔ́ ɩtásɩ ɩfɔ́ɔ́zɩ yɩ bɩ́ɩ́zɩ lʊbɛ ɖʊɖɔ.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waana sɩsɩ baraazɔɔlɛ́ɛ Léya nɛ́, ngɛ waava yɩ lʊrʊ́ʊ, bɩka Rasɩ́ɩ́la ɩlɛ́ ɩbɩ́sɩ kaalʊrʊya.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Ngɛ Léya wɛɛyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́ ɩfa yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Rʊ́bɛ́ɛnɩ. Wenbí nɛ́, wɔɔdɔ́ gɛ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waana fɛɛrɛ́ baaɖʊ ma ɖɛ nɛ́. Lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, mawaalʊ́ wɔ́nzɔɔlɩ́ ma.»
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, ngɛ waadásɩ ɩyɛ́ɛ fuwá ɖʊɖɔ ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ wɔɔdɔ́ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waadɩlɩ́ sɩsɩ bádánjaa ma nɛ́, ngɛ waava ma ceení ɖʊɖɔ.» Ńna gɛ waava ɩlɛ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Simeyɔ́ɔnɩ.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, waadásɩ ɩyɛ́ɛ fuwá ɖʊɖɔ ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ sɩsɩ: «Lɛlɛɛɖɔ́-dɛ́ɛ nɛ́, máálʊ́rʊ mawaalʊ́ bíya noódoozo nbɩlɛ́, wɔ́ngbɔwʊ́ʊ ɩdɩ ɩtaná ma.» Bʊrɔɔzɩ́ gɛ baava bú ɩmʊ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Léévi.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Ngɛ woogúti ɩyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́; ngɛ sɩsɩ: «Lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, mánzám Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ.» Bʊrɔɔzɩ́ gɛ waava ɩlɛ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Yudáa, ɩcáŋ iyéle lʊrʊ́ʊ.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.