Gênesis 29
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVI
1 Ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ nɩ́bááwʊ hálɩ wɩ́sɩ ɖaagalɩɩɖɛ́ fáráńdɩ́ ńba-dɛ́ɛ.
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 Waadála fɔɔ́ nɛkɛ́rɛ-daá nɛ́, waana lɔkɔ nakɩ́rɩ. Lɔkɔ kɩḿ kɩjɔ́ nɛ́, bóńdúuzi fééni fuwé náádoozo basɩ́ɩ tɩjɔɔ́ɔ tɩ́nvɛɛzɩ́. Ńna gɛ tɩ́ndárányɔɔ́ lɩ́m. Bʊ́ʊ́rɛ wenɖé bónzulúu lɔkɔ kɩḿ kɩnɔɔ́-rɔ nɛ́, bʊ́ʊ́rɛ gɛ fɩ́ya ńɖɛ.
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 A bɩgɛ́ɛ fééni rɩ́ŋa woodúúzi bɩlɛ́, na botúúzi bʊ́ʊ́rɛ kpɔ́mɔ́ɔ́ na tɩnyɔ́ɔ; bɩɩdɛ́ nɛ́, babɩsɩná ɖɛ bosúlu ɖɩɖɩdáarɛ.
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 Yaakúbu waana lɔkɔ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ fééni ketiráa bɔwɛ ńna nɛ́ sɩsɩ: «Mogoobíya, lé gɛ mɩ́ɩgálɩ́ɩ́ná.» Ngɛ bɛlɛ́ boobúsi yɩ sɩsɩ: «Haráanɩ».
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 Ngɛ sɩsɩ: «Mɩ́nyɩ ɩrʊ́ weení bánÿaá yɩ sɩsɩ Nahɔ́ɔrɩ nɛ́ ibiyaalʊ́ Labáanɩ?» Ngɛ bɛlɛ́ sɩsɩ: «Ɩɩ́n, ɖányɩ yɩ.»
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 Ngɛ ɩmʊ́ sɩsɩ: «Ɩ́na ɩdɩ?» Ngɛ bɛlɛ́ boodóbusi yɩ sɩsɩ: «Alaafɩ́ya, hálɩ bɛɛ ɩwɛɛlɛ́ɛ Rasɩ́ɩ́la kɛrɛŋɛ ná bɩlɛ́ ɩ́gana fééni.»
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 Ngɛ Yaakúbu sɩsɩ: «Kudoyúu ta botúúzi fééni; ɩva tɩ lɩ́m tɩnyɔ́ɔ, bɩka ɩbɩ́sɩ kisɔɔ́.»
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 Waaŋmátɩ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ ketiráa bɛḿ boobúsi yɩ sɩsɩ: «Ɖɔ́ɔ́ ɖádánbɩɩzɩ; asée fééni rɩ́ŋa wóńdúuzi na ɖutúúzi bʊ́ʊ́rɛ lɔkɔ nɔɔ́-jɔ́ na tɩnyɔ́ɔ.»
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Yaakúbu bamáa ŋmatɩrɛ bɩlɛ́ gɛ Rasɩ́ɩ́la waadála ɩ́gana ɩjaa-dɛ́ɛ fééni. Rasɩ́ɩ́la ɩmʊ́ ɩjɔɔ́ɔ bɩlɛ́ nɛ́, fééni ketirú gɛ ɩgɛ́ɛ.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Sáátɩ wenkí Yaakúbu waana weeseni Labáanɩ wɛɛlɛ́ɛ Rasɩ́ɩ́la na isenúu ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ fééni nɛ́, ngɛ waajáŋ itúu ɩtɩlɩná lɔkɔ itúúzi bʊ́ʊ́rɛ ɖizuláa nɛ́ ɩlɛ́ ivééni ɩnyɔ́ɔ.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 Ngɛ woobó ikpíriki Rasɩ́ɩ́la ɩmʊ́ na wíídi, bʊdɔcɔ yɩ ɩɖɔ́kɩ ɩdɩ.
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 Ngɛ weevééri yɩ sɩsɩ ɩmʊ́ ɩ́na ɩjaa bɛgɛ́ɛ koobíre gɛ; ɩmʊ́ ɩnáábɩ́lɛ́ Rebééka-dɛ́ɛ bú. Wɔɔdɔ́ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ ɩlɛ́ waajáŋ ise ibó ikéveeri tɩ ɩjaa Labáanɩ.
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 Labáanɩ waanɩ́ɩ baaŋmátɩ inewú-bú Yaakúbu-dɛ́ɛ tɔ́m bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ ɩlɛ́ ɖʊɖɔ weeze ɩlɩ́ɩ ɩkázɩŋ yɩ, ikpíriki yɩ, ɩkpɔ́ɔ yɩ ɩkázʊ́ʊ́ná ɖaána. Baadála ɖaána nɛ́, ngɛ Yaakúbu waadɩ́ wenbí bɩrɩ́ŋa kpátáá bɩɩmɔɔná yɩ nɛ́ ifééri yɩ.
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 Ńna gɛ Labáanɩ weevééri yɩ sɩsɩ: «Tʊtʊʊ́rɛ, nyábá nyɛ́gɛ́ɛ máárʊ́ gɛ; mána nya koobíre kʊ́ɖʊńɖɛ gɛ.»
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 Wɩ́rɛ gɛ Labáanɩ weevééri yɩ sɩsɩ: «Bɩdɛkɛ́ɛ nyɛ́gɛ́ɛ mɛ́dɛ́ɛ ńnɩ́-rɔ gɛ nyɔ́nvɔɔzɩ́ ma faala; bɩlɛ́ nɛ́, feeri ma wenbí máta mɛvɛ́rɛ nya nɛ́.»
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Ngʊ́ nbɛ́ɛ́ŋ nɛ́, Labáanɩ wɛná bíya aléewá nɔɔ́lɛ. Kʊ́bɔnɩ́ gɛ bánÿaá sɩsɩ Léya, kúmuú nɛ́, Rasɩ́ɩ́la.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Léya ɩlɛ́ waazá-daá cɔɔ́ɔ summ, bɩka Rasɩ́ɩ́la ɩlɛ́ waazɩ́ŋ aléeré, ɩbá ɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 Yaakúbu ɩgʊ́ ɩzɔɔlɛ́ɛ Rasɩ́ɩ́la gɛ; ngɛ wɔɔdɔ́ Labáanɩ sɩsɩ: «Mánlám nya bɔwʊtá bɩ́ɩ́zɩ lʊbɛ nyɛ́dɛ́ɛ aléeré kúmuú Rasɩ́ɩ́la-rɔɔzɩ́.»
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 Wɔɔdɔ́ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ Labáanɩ weedísi sɩsɩ: «Mava nya yɩ cɔɔ́ɔ ma kazɔ́ɔ bɩkɩ́lɩ mava yɩ naárʊ yéḿ; cɔɔ mɔ́jɔ́.»
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 Ngɛ Yaakúbu waalá bɔwʊtá bɩ́ɩ́zɩ lʊbɛ ɩfɛ́rɛ Rasɩ́ɩ́la kʊjʊʊ́-rɔ. Ɩzɔɔlɛ́ɛ yɩ nɛ́, bɩ́ɩ́zɩ sɩḿ sɩɩgbɛdɩ́ gɛ sɩlá waazá-jɔ́ nyazɩ wɛ́ náálɛ bɩlɛ́.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 Ngɛ wɔɔdɔ́ Labáanɩ sɩsɩ: «Bɩ́ɩ́zɩ ɖáázɩ́ɩ nɛ́, siizúluki, cele ma mɛɖɛɛlʊ́ mɔgbɔ́ɔ yɩ.»
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 Ngɛ Labáanɩ woobó ɩyáa ɩráa itúúzi balá hiije kɩḿ kɩdɛ́ɛ jíńgáárɩ́.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 Bɩɩdásɩ ɖaanɩ́ŋa nɛ́, ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ɩwɛɛlɛ́ɛ Léya iboná Yaakúbu; ngɛ ɩ́na yɩ baavɩ́nɩ.
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 Bɩɩga nɛ́, Labáanɩ ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ yoḿ alʊ́ Zílipa gɛ wɔɔgbɔ́ɔ icéle ɩwɛɛlɛ́ɛ ɩmʊ́ sɩsɩ ɩfɔ́ɔ́zɩ yɩ.
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 Kiivé tɛ́ɛrɛ́ Yaakúbu woolósi ɩɖɛɛlʊ́ ɩzá-daá nɛ́, awé nbɩlɛ́, Léya nbɩlɛ́. Ńna gɛ wɔɔdɔ́ Labáanɩ sɩsɩ: «We gɛ nyáálá ma bɩlɛ́. Rasɩ́ɩ́la-dɛ́ɛ kpɔwʊ́ʊ-rɔɔzɩ́ gɛ máálá nya bɔwʊtá. We-rɔ gɛ nyóódúúli ma ɖɔ́.»
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 Ngɛ Labáanɩ sɩsɩ: «Ɖɔ́ɔ́ ɖɛ́dɛ́ɛ cé nɛ́, newúu tánzaa ɩka kaáwʊ.
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 Nyána ceení ɩdɛ́ɛ́zɩ wɛ́ lʊbɛ kɩna ɖíi na ɖɩtáfáa nya waaganáa na ndásɩ nlá ma bɔwʊtá bɩ́ɩ́zɩ lʊbɛ ɖʊɖɔ.»
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 Yaakúbu woovu ɩlá bɩlɛ́ ɩ́na Léya bɛtɛ́ɛ́zɩ wɛ́ lʊbɛ ɖíi. Ngɛ Labáanɩ wɔɔgbɔ́ɔ ɩwɛɛlɛ́ɛ Rasɩ́ɩ́la itécelí yɩ.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 Ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ɩdɛ́ɛ yoḿ alʊ́ Bíla icéle Rasɩ́ɩ́la ɩmʊ́ sɩsɩ ɩfɔ́ɔ́zɩ yɩ.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 Yaakúbu na Rasɩ́ɩ́la baadɩlɩ́ ɖamá; ngɛ Yaakúbu wɔɔzɔ́ɔ́lɩ yɩ bukúti bɩkɩ́lɩ Léya. Ngɛ wɔɔjɔ́ɔ Labáanɩ ɩmʊ́ ɩjɔ́ ɩtásɩ ɩfɔ́ɔ́zɩ yɩ bɩ́ɩ́zɩ lʊbɛ ɖʊɖɔ.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waana sɩsɩ baraazɔɔlɛ́ɛ Léya nɛ́, ngɛ waava yɩ lʊrʊ́ʊ, bɩka Rasɩ́ɩ́la ɩlɛ́ ɩbɩ́sɩ kaalʊrʊya.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Ngɛ Léya wɛɛyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́ ɩfa yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Rʊ́bɛ́ɛnɩ. Wenbí nɛ́, wɔɔdɔ́ gɛ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waana fɛɛrɛ́ baaɖʊ ma ɖɛ nɛ́. Lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, mawaalʊ́ wɔ́nzɔɔlɩ́ ma.»
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 Bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, ngɛ waadásɩ ɩyɛ́ɛ fuwá ɖʊɖɔ ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ wɔɔdɔ́ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waadɩlɩ́ sɩsɩ bádánjaa ma nɛ́, ngɛ waava ma ceení ɖʊɖɔ.» Ńna gɛ waava ɩlɛ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Simeyɔ́ɔnɩ.
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 Bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, waadásɩ ɩyɛ́ɛ fuwá ɖʊɖɔ ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ sɩsɩ: «Lɛlɛɛɖɔ́-dɛ́ɛ nɛ́, máálʊ́rʊ mawaalʊ́ bíya noódoozo nbɩlɛ́, wɔ́ngbɔwʊ́ʊ ɩdɩ ɩtaná ma.» Bʊrɔɔzɩ́ gɛ baava bú ɩmʊ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Léévi.
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Ngɛ woogúti ɩyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́; ngɛ sɩsɩ: «Lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, mánzám Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ.» Bʊrɔɔzɩ́ gɛ waava ɩlɛ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Yudáa, ɩcáŋ iyéle lʊrʊ́ʊ.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.