Gênesis 27
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVT
1 Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, Ɩsaáka waabɩ́ɩ ɩlá ábɔ́nɩ́, waazá waawɩ́ɩ, ádándanáa ɖʊɖɔ. Wɩ́rɛ nɛ́, ngɛ waayáa ibiyaalʊ́ kʊ́bɔnɩ́ Ísááwʊ sɩsɩ: «Móbú». Ngɛ ɩlɛ́ sɩsɩ: «Mánááɖɔ́.»
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Ńna gɛ Ɩsaáka sɩsɩ: «Nyááná sɩsɩ máálá ábɔ́nɩ́, máásɩ wɩ́rɛ wenɖé sɩ mazɩ́ nɛ́.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Bɩlɛ́ nɛ́, kpɔɔ nyɛ́dɛ́ɛ kagbáńdɩ kpɩná nzʊ́ʊ nyɩ́ɩ́dɩ ngágʊ́ sɔ́m
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 ngɔná nlá ma mólowú-dɛ kíɖíím máábá mɔ́zɔɔlɛ́ɛ bɩ nɛ́ meɖi bɩka maɖʊ nya alɩbáráka naanɩ́ mazɩ́.»
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Sáátɩ wenkí Ɩsaáka wɛ wánŋmatɩnáa Ísááwʊ nɛ́, Rebééka ɩlɛ́ waanɩ́ɩ. Ngɛ Ísááwʊ waagbɩ́ɩ́rɩ ɩsʊ́ʊ nyɩ́ɩ́dɩ sɔ́m kʊ́ʊ.
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Ńna gɛ Rebééka waayáa ibiyaalʊ́ Yaakúbu ifééri yɩ sɩsɩ: «Máánɩ́ɩ njaa wɔ́ndɔ́m nɖawaalʊ Ísááwʊ sɩsɩ
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 íbo ɩkágʊ́ fanaḿ ɩkɔná ɩlá ɩmʊ́ kíɖíím kífeńbi ɩmʊ́ iɖi; a weeɖi gɛ bɩɩdɛ́, ikóóri ɩfa yɩ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ ɩzá-daá naanɩ́ ɩmʊ́ ɩsɩ́.
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Bɩlɛ́ nɛ́, móbú, nɩɩ wentí sɩ mevééri nya nɛ́.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Kpɛdɩ́ nbó namɩ́nɩ-daá ngálɩ́zɩ́ nemísi nasɩ́lɛ ngɔná ma malá kíɖíím kífeńbi njaa sɔɔlɛ́ɛ bɩ nɛ́,
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 nboná yɩ iɖi bɩka ikóóri ɩfa nya naanɩ́ ɩsɩ́.»
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Ngɛ Yaakúbu woobúsi ɩgɔɔ sɩsɩ: «Nyányɩ sɩsɩ maɖawaalʊ Ísááwʊ ɩlɛ́ ɩdɔnʊʊ́ cɔɔ́ɔ fʊ́ńdɩ-fʊ́ńdɩ gɛ, bɩka mɔ́ɔ́ mɛ́dɛ́ɛ ńgɩ lɛɛzɛ́ɛ!
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Mándalɩ́ɩ majaa ɩzá-daá nɛ́, nabʊ́rʊ, ɩlɛ́ sɩ ɩtákɩ ma gɛ ɩbɛ́ɛ́ŋ. A waadɩlɩ́ sɩsɩ bɩlɛ́ gɛ máálá, máábɩ́sɩ bʊbɔtʊ́ʊ; bɩ́dándanlaḿ alɩbáráka ɖʊ́ʊ; láálɩ́ gɛ bɩ́nbɩsɩ́.»
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Ngɛ ɩgɔɔ woobúsi yɩ sɩsɩ: «A láálɩ́ gɛ sɩ bɩbɩ́sɩ, láálɩ́ kɩḿ kíti mɔ́ɔ́ mɔ́rɔ́. Nyɔ́ɔ́ nɩɩ mɔ́dɔ́m nbó ngálɩ́zɩ́ ma nemísi ɖé.»
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Ngɛ woobó ɩkálɩ́zɩ́ sɩ ɩkɔná yɩ; ɩlá kíɖíím kazɔ́ɔ ńbɩ bajaa ɩbá ɩzɔɔlɛ́ɛ bɩ nɛ́.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Ngɛ bɔgɔɔ waazʊ́ʊ ɩkálɩ́zɩ́ ibiyaalʊ́ kʊ́bɔnɩ́ Ísááwʊ-dɛ́ɛ kpɩná kífenvená ɩwɛná yɛ ɖaána-daá nɛ́ ɩkɔná isúu ibiyaalʊ́ kúmuú Yaakúbu.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ nemísi waagʊ nɛ́ sɩdɛ́ɛ tɔná ifu Yaakúbu nʊ́ʊ́zɩ lénlé tóko tofu nɛ́, na ilowú-dɛ lé bɩlɛɛzɛ́ɛ nɛ́.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Woovu bɩtɛ́ nɛ́, ngɛ wɛɛzɛlɩ́ kíɖíím na kpɔ́nɔ́ waalá nɛ́ ɩɖʊ wɛndɛ́ ɩlɛ́
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 ɩkpɔ́ɔ ibó ɩmɔɔná ɩjaa Ɩsaáka ɩtɔ́ yɩ sɩsɩ: «Baabá», ngɛ ɩlɛ́ weedísi sɩsɩ: «Ɩɩ́n, nyɔ́ɔ́ móbú awéní gɛ.»
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Ngɛ Yaakúbu sɩsɩ: «Mɔ́ɔ́ nbiyaalʊ́ kʊ́bɔnɩ́ Ísááwʊ gɛ. Máagála nya wenbí nyɔ́ɔ́bɔ́ɔ́zɩ ma bɩ nɛ́ gɛ. Kʊrʊ́ njɔ́ɔ ndɔ́ɔ sɔ́m máagágʊ nya bɩ nɛ́, a nyɛ́ɛ́dɛ́, ngóóri nva ma.»
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Ngɛ ɩjaa wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Óo, nŋɩ́nɩ́ gɛ bɩɩgbɛdɩ́ bɩlá gɛ nyóogóyuú sɔ́m ngágʊ́ ɖasam bɩlɛ́ móbú.» Ngɛ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ nyɛ́dɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ waanara ná bɩ ɩkɔná ma.»
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Ngɛ ɩjaa wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: «Móbú, koduuzi nyádɩ cʊ́kɔ madákɩ nyɔ́rɔ́ mɛbɛ́ɛ sɩsɩ toovonúm nyɔ́ɔ́ móbú Ísááwʊ yáá bɩdɛkɛ́ɛ nya.»
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Ngɛ Yaakúbu woogóduu ɩjaa-jɔ́. Ɩlɛ́ waadákɩ ɩrɔ nɛ́, ngɛ wɔɔdɔ́ sɩsɩ: «Hḿm, lowú kɛ́ɛ Yaakúbu-dɛ́ɛ ńgɩ gɛ, amá, nʊ́ʊ́zɩ kɛ́ɛ Ísááwʊ nʊ́ʊ́zɩ.»
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Waadákɩ ɩrɔɔzɩ́ nɛ́, ɩdatɩlɩ́ yɩ; káma, ɩnʊ́ʊ́zɩ rɩ́ŋa-rɔɔzɩ́ cɔɔ́ɔ fʊ́ńdɩ-fʊ́ńdɩ nyazɩ ɩɖawaalʊ Ísááwʊ. Naanɩ́ ikóóri ɩfa yɩ nɛ́, wenbí wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ nɛ́ nɖɔ́:
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 «Toovonúm nyánáábɩ́lɛ́ mebiyaalʊ́ Ísááwʊ?» Ngɛ Yaakúbu sɩsɩ: «Ɩɩ́n, mánáábɩ́lɛ́.»
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Ngɛ sɩsɩ: «Móbú, kʊ nɖʊ ma kíɖíím bɩka mɔdɔ́ɔ sɔ́m nyáagágʊ́ bɩ ngɔná ma nɛ́; na bɩka mogóóri mava nya.» Ngɛ Yaakúbu waaɖʊ yɩ kíɖíím iɖi, ɩkɔná yɩ sʊlʊ́m ɩnyɔ́ɔ.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Bɩɩdɛ́ nɛ́, ngɛ sɩsɩ: «Tɔ́ɔ, móbú, koduu ngbíriki ma.»
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Ngɛ Yaakúbu woogóduu ikpíriki yɩ. Ɩjaa waanɩ́ɩ tóko fɔwʊ́tɩ, ngɛ waaɖʊ yɩ alɩbáráka sɩsɩ: «Óo, móbú-dɛ́ɛ kiveḿ wónvoorí gɛ nyazɩ fɔɔ́ wenká Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ kɛ alɩbáráka nɛ́ kɛdɛ́ɛ foorí.
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 “Ɩsɔ́ɔ ɩ́mɩzɩ ɩdɛ́ɛ amɩɩlɛ́ nyɔ́rɔ́;
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Nyénɖíi kʊ́bɔńdɩ laadásɩ rɩ́ŋa-dɛ́ɛ ɩráa-rɔ,
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Sáátɩ wenkí Ɩsaáka woogóóri ɩfa ibú Yaakúbu bɩtɛ́ ɩlɛ́ ɩkpɛdɩ́ ɩlɩ́ɩ nɛ́, ɩɖawaalʊ Ísááwʊ nbɩlɛ́ ɩlɛ́ waagálɩ́ɩ́ná kisɔɔ́ ɩtála.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Ngɛ ɩlɛ́ ɖʊɖɔ waabá ɩlá ɩjaa kíɖíím kazɔ́ɔ ńbɩ ɩkpɔ́ɔ iboná yɩ. Waadalaná nɛ́, ngɛ wɔɔdɔ́ ɩjaa sɩsɩ: «Baabá, kʊrʊ́ njɔ́ɔ nɖi kíɖíím máagágʊ sɔ́m malaná nya bɩ nɛ́. A nyééɖí ndɛ́, ngóóri nva ma.»
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Ngɛ ɩjaa wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Nyɔ́ɔ́ awé gɛ.» Ngɛ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Mɔ́ɔ́ nbiyaalʊ́ kʊ́bɔnɩ́ Ísááwʊ gɛ.»
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Ɩsaáka waajáŋ ɩnɩ́ɩ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ ɩdɔnʊʊ́ rɩ́ŋa waazʊ́ʊ kaanɩŋá kínzelíi. Ngɛ sɩsɩ: «Ngɛ weení ɩlɛ́ waagágʊ́ ná sɔ́m ɩkɔná ma mɔdɔ́ɔ, bɩka maɖʊ yɩ alɩbáráka naanɩ́ nmɔ́ɔ ngɔ́nɩ ye. Ngʊ́ alɩbáráka kɩḿ, sɩ kɩcɔɔná yɩ gɛ, bɩvɛ́yɩ́ bɛ́nlɛɛ́ ɩjɔ́.»
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Sáátɩ wenkí Ísááwʊ waanɩ́ɩ ɩjaa nɔɔ́-daá tɔ́m tɩna nɛ́, ngɛ waamá kebiká. Ngɛ wɔɔdɔ́ ɩjaa sɩsɩ: «Baabá, koori nva mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ.»
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Ɩjaa nɔɔ́ nbɩlɛ́ sɩsɩ: «Alɩbáráka wenkí sɩ maɖʊ nya nɛ́, nyénewú wɔɔgɔ́nɩ itúúli ma ɩlɛ́ɛ.»
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Ngɛ ɩmʊ́ sɩsɩ: «Bánÿaá yɩ Yaakúbu-rɔɔzɩ́ gɛ woodúúli ma iɖi ma bɔɔrɩ́ nabʊ́lɛ? Kaɖaa-dɛ́ɛ, wɛɛlɛ́ɛ mɔ́gʊ́bɔńdɩ; lɛlɛɛɖɔ́, ikúti ɩkɔ́nɩ ɩlɛ́ɛ mɛ́dɛ́ɛ alɩbáráka ɩtásɩ.» Ngɛ wɔɔdɔ́ bajaa sɩsɩ: «Baabá, bidokúti bɩka nabʊ́rʊ ngóóri nva mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ?»
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Ngɛ ɩjaa sɩsɩ: «Bɛɛ́ɛ! Nyɔ́gʊ́bɔńdɩ, mééjéle yɩ tɩ; ngɛ igoobíya rɩ́ŋa sɩ balá yɩ bɔwʊtá gɛ. Ɖíi na nyɔɔ́, sɩ ɩbá gɛ ɩkɔ́nɩ iyuú. Bɩlɛ́ nɛ́, móbú, nabʊ́rʊ tɛfɛ́yɩ́ sɩ malá nya.»
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Ngɛ Ísááwʊ sɩsɩ: «Kooríti wentí tɩrɩ́ŋa nyɔ́wɛná tɩ nɛ́ nbɩlɛ́? Baabá, koori gɛ nva mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ.» Ngɛ waamá kebiká ɩbáázɩ wíídi.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Ngɛ ɩjaa sɩsɩ:
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Nyɛ́dɛ́ɛ tókobí sɩ kɩfa ná nya kíɖíím nɖi.
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Ɩsaáka-dɛ́ɛ alɩbáráka waaɖʊ Yaakúbu nɛ́ kɩrɔɔzɩ́, Yaakúbu ɩmʊ́ waabá ɩbɩ́sɩ Ísááwʊ-dɛ́ɛ ɩ́bɛrɛ gɛ. Ɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ilowú-dɛ gɛ sɩsɩ bɛḿ bajaa-dɛ́ɛ lííya wɩ́rɛ sɩ ɩtála nɛ́, ɩmʊ́ sɩ ɩkʊ inewú Yaakúbu gɛ ɩfɛ́rɛ.
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Ngɛ naárʊ waanɩ́ɩ tɔ́m tɩḿ ɩkpɔ́ɔ tɩ iboná ikéveeri bɔgɔɔ Rebééka. Ngɛ ɩlɛ́ waayáa Yaakúbu ifééri yɩ sɩsɩ: «Nɖawaalʊ sɔɔlɛ́ɛ ɩkʊ nya ɩfɛ́rɛ.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Bɩlɛ́ nɛ́, móbú, welesi nnɩ́ɩ sɩ maŋmátɩ nya nɛ́. Kʊrʊ́ nze nɖɛ́ɛ maɖawaalʊ Labáanɩ-jɔ́ Haráanɩ tɛ́ɛ́dɩ-daá.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 A bɩgɛ́ɛ nyóóbó, cɔɔ ńna cʊ́kɔ hálɩ nɖawaalʊ-dɛ́ɛ baaná ɩkɔ́nɩ kɩfɛ́ɛ;
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 njɔ́ɔ bɩlɛ́ hálɩ iwenbiré ɩfɛ́ɛ ɩsɔɔná wenbí nyáálá yɩ nɛ́. Ńnaamʊ́ kɩḿ nɛ́, ménÿelíi ngábɩsɩ. Mádánjaa mébíya lɛ́ɛ́nɩ́ iyóózi basɩ́ beyéle ma.»
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Ngɛ Rebééka weevééri ɩwaalʊ́ Ɩsaáka sɩsɩ: «Mólowú ɩbá gɛ bɩvɛ́yɩ́ Hitíi bíya aléewá péḿ. A Yaakúbu sɩ ɩkpɔ́ɔ ńŋɩnáa bɩlɛ́ bɩdɛ́ɛ aléewá taká, we gɛ sɩ mɔjɔ́ɔ ɖúúlínya-daá malá.»
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.