Gálatas 2

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bɩ́ɩ́zɩ fuú na nasɩ́náázá wɔ́rɔ́ gɛ mɔ́ɔ́dɔ́lɔwʊ́ mabɩ́sɩ Yerusalɛ́ɛm mána Barɩnabáasɩ, ngɛ mɛ́ɛ́gbɛ́dɩ́na Tíiti ɖʊɖɔ.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Ɩsɔ́ɔ waalɩzɩ́ na ɩwɩ́lɩ ma sɩsɩ móbo, ngɛ mɛ́ɛ́ɖɛ́ɛ. Máádála nɛ́, ngɛ méévééri wɛ Laabáárʊ Kífeńgi wenkí ménveerím wenbá bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́. Krísto-dɛ́ɛ Koduuziya-dɛ́ɛ nɩ́baadɛɛráa gɛ méévééri kɩ ɖóódúúzi ɖeelí mána wɛ ɖériké nɛ́, na mádɩmɛ́rɛ máńláḿ ɖɛ, yáá mábamáa ɖɛ lám nɛ́, ɖɩ́kɔkɔ́nɩ ɖɩlɔ́ɔ faala.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Hálɩ, Tíiti weení mána yɩ ɖóóbó nɛ́, na bɩrɩ́ŋa ɩdɛkɛ́ɛ Yahúúɖu nɛ́, badaá naárʊ tɔfɔ́kɩ yɩ ɖóóle bɔtɔ́ yɩ sɩsɩ bɛ́bɛ́lɩ́ yɩ.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 Ngʊ́ Yahúúɖuwá Krísto ńba bʊbɔtɩnáa nɛbɛ́rɛ waavʊ́ńzɔɔlɩ sɩsɩ bɛ́bɛ́lɩ́ yɩ. Ɩráa bɛḿ baazʊ́ʊ ɖɔ́lɔ́wʊ́táá gɛ sɩsɩ bɔcɔ́ŋ bana nŋɩ́nɩ́ ɖáábá ɖɔ́wɛ ɖádɩ-ɖádɩ ɖána Krísto ɖɛ́dɛ́ɛ kʊ́ɖʊńbɩ lám-daá nɛ́, na bakábɩ́sɩ́ná ɖáa Mará-dɛ́ɛ yoḿti-daá.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Amá, ɖéégízi, ɖádábá ɖɩfa wɛ ɖáámá báa cʊ́kɔ. Ɖɔ́ɔ́zɔ́ɔ́lɩ sɩsɩ Laabáárʊ Kífeńgi-dɛ́ɛ toovonúm ɩcɔɔná mɩ́ɩ-rɔɔzɩ́ gɛ ɖéégízíná wɛ.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Ngʊ́ ɩráa wenbá bɛbɛɛ́na wɛ sɩsɩ nɩ́baadɛɛráa nɛ́, tɔfɔ́kɩ ma ɖóóle bosúúri ma natɩ́rɩ wentí mánwɩlɩ́ɩ nɛ́ tɩrɔ. (Mɛ́dɛ́nbɛɛŋná wenbí nɩ́baadɛɛráa bɛḿ bɛgɛ́ɛ nɛ́, káma, bɩdɛkɛ́ɛ ɩrʊ́-dɛ́ɛ kʊ́bɔńdɩ gɛ Ɩsɔ́ɔ wɛ́nbɛɛŋnáa).
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Hálɩ bɛlɛ́ booyuú batɩlɩ́ sɩsɩ Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ ma sɩsɩ méveeri wenbá bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́ Laabáárʊ Kífeńgi, ńŋɩnáa waaɖʊ Pétro sɩsɩ ífeeri kɩ Yahúúɖuwá nɛ́.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 Káma, Ɩsɔ́ɔ weení waava Pétro ɖóni sɩ ɩ́bɩsɩ tɩndʊ́ʊ Yahúúɖuwá-jɔ́ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ ɩmʊ́ waadáfaná mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ ɖóni sɩsɩ mábɩ́sɩ tɩndʊ́ʊ wenbá bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́ bɔjɔ́.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Ngɛ Yaakúbu, na Pétro, na Yʊháánɩ, bɛḿ wenbá bɛbɛɛ́na wɛ sɩsɩ Koduuziya-dɛ́ɛ kʊ́bɔnáa páá nɛ́, booyuú batɩlɩ́ kʊjɔɔwʊ Ɩsɔ́ɔ waalá ma kɩ nɛ́, baaɖʊ mána Barɩnabáasɩ nʊ́ʊ́zɩ bɛsɛ́ɛ ɖáa, bawɩ́lɩ sɩsɩ ɖána wɛ ɖáálá kʊ́ɖʊḿ. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖána wɛ ɖɔ́ɔ́mɔ́ɔ ɖamá sɩsɩ ɖɔ́ɔ́ ɖɛ́nɖɛɛ́ wenbá bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́ bɔjɔ́, bɩka bɛḿ bɛɖɛ́ɛ Yahúúɖuwá-jɔ́.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Amá, wentí bɔɔdɔ́ ɖáa sɩsɩ ɖɩ́la nɛ́ gɛ sɩsɩ ɖɩ́maazɩ bɛdɛ́ɛ Koduuziya-dɛ́ɛ kɛdɛɛrɩ́sɩ-rɔɔzɩ́. Ngɛ máálá bɩlɛ́ na wenbiré kʊ́ɖʊńɖɛ.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Bɩlɛ́ bʊwɔ́rɔ́, Pétro wɔɔgɔ́nɩ Antiyɔ́ɔkɩ tɛ́ɛ́dɩ-daá nɛ́, móóyóóná yɩ ɩráa rɩ́ŋa ɩzá-daá, káma, waadála nɛ́, wenbí waalá nɛ́, bɩdalá kazɔ́ɔ.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 Wenbí bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, naanɩ́ na Yaakúbu-dɛ́ɛ ńba-daá nɛbɛ́rɛ ɩkɔ́nɩ nɛ́, Pétro na Krísto ńba bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́ bánvʊnÿoozí gɛ bénɖíi kíɖíím. Amá, bɛlɛ́ baadála nɛ́, ngɛ waalɩzɩ́ ɩdɩ ídondoyooziná wɛ, káma, wánnɩɩ́ Krísto ńba bɛɛbɛlɩ́ wɛ́ nɛ́ bɛdɛ́ɛ nɩdáárɛ.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ngɛ Krísto ńba Yahúúɖuwá baaganáa woovu Pétro ɖʊɖɔ balá ńŋɩnáa waalá nɛ́. Hálɩ biyéle Barɩnabáasɩ tɩtɩŋa ifu wɛ bɛdɛ́ɛ munááfíísi-daá.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Mááná sɩsɩ bɛdɛ́ɛ yáásɩ́ tofu Laabáárʊ Kífeńgi-dɛ́ɛ nɩ́bááwʊ ɖéyí‑ɖéyí nɛ́, ngɛ mɔ́ɔ́dɔ́ Pétro ɩráa rɩ́ŋa ɩzá-daá sɩsɩ: «Nyɔ́ɔ́ weení nyɛ́gɛ́ɛ Yahúúɖu nɛ́, a nyáábɩ́ɩ́zɩ nlá nyazɩ wenbá bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́, ngbaalá gɛ nyɔ́zɔɔlɛ́ɛ sɩsɩ wenbá bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́, balá nyazɩ Yahúúɖuwá. Aayɩ́, bɩdɔmɔɔná nlá bɩlɛ́.»
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 Ɖɔ́ɔ́ ɖɛ́gɛ́ɛ Yahúúɖuwá tɩtɩŋa gɛ ɖoo ɖógutoluú. Ɖɛ́dɛkɛ́ɛ yíriwá tɩɩganá-dɛ́ɛ ɩráa bódónvúu Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Mará nɛ́.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Ngʊ́ ɖányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ bɩdɛkɛ́ɛ ɩrʊ́ wónvúu Múúsá-dɛ́ɛ Mará kazɔ́ɔ nɛ́-rɔɔzɩ́ gɛ Ɩsɔ́ɔ wɔ́ndɔ́m yɩ sɩsɩ ɩgɛ́ɛ weení ɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́, amá, ɩrʊ́ wánváa Krísto toovonúm nɛ́ riké-rɔɔzɩ́ gɛ Ɩsɔ́ɔ wɔ́ndɔ́m yɩ sɩsɩ ɩgɛ́ɛ weení ɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́. Ɖɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ ɖáává Yeésu Krísto toovonúm, na ɖɛ́dɛ́ɛ Krísto toovonúm fáa-rɔɔzɩ́ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ ɩyáa ɖáa sɩsɩ wenbá bazɩɩzɛ́ɛ nɛ́, bɩdɛkɛ́ɛ na sɩsɩ ɖóvóo Múúsá-dɛ́ɛ Mará kazɔ́ɔ nɛ́-rɔɔzɩ́. Káma, naárʊ fɛ́yɩ́ wónvúu Múúsá-dɛ́ɛ Mará kazɔ́ɔ na Ɩsɔ́ɔ ɩyáa yɩ sɩsɩ ɩgɛ́ɛ weení ɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 A bɩlɛ́ gɛ ɖánjáádɩ sɩsɩ Krísto-rɔɔzɩ́, Ɩsɔ́ɔ ɩyáa ɖáa sɩsɩ wenbá bazɩɩzɛ́ɛ nɛ́, ngɛ ɖɔ́ɔ́ Yahúúɖuwá ɖánnáa sɩsɩ ɖánÿɩsɩnáa Múúsá-dɛ́ɛ Mará ńŋɩnáa wenbá bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́, bɩlɛ́ nɛ́, bɩ́nwɩlɩ́ɩ sɩsɩ Krísto wánɖʊ́ʊ ɖáa alaháácɩ́-daá yáá wé. Aayɩ́! Krísto tánbɩɩzɩ ɩɖʊ ɖáa alaháácɩ́-daá.
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 Bɩlɛ́ nɛ́, a máagábɩ́sɩ mabáázɩ Múúsá-dɛ́ɛ Mará máávʊ́ńgizí yɛ nɛ́ fúu, yaatá mɔ́ɔ́ mááyɩ́sɩ́ná na Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Mará bɩlɛ́.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Ngʊ́ Mará ɩzá-daá nɛ́, máábɩ́sɩ ɩsɩɖʊ́ gɛ, na ákokúti ayuú yíko mɔ́rɔ́ɔ́zɩ́. Mará tɩtɩŋa waalʊ́rʊ wenbí nɛ́ nbɩlɛ́. Bɩɩlá bɩlɛ́ gɛ na mabɩ́ɩ́zɩ mɔjɔ́ɔ weezuú-daá Ɩsɔ́ɔ ɩzá-daá. Sáátɩ wenkí baagá Krísto ɖɛ́nɩ abɛlɩ́ akɔ́ɔ-rɔ nɛ́, mána yɩ gɛ booyóózi baká.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Ngʊ́ mɔ́wɛ weezuú-daá, amá, weezuú kɩḿ kidokúti kɩlɩɩná mɔ́jɔ́, Krísto-dɛ́ɛ weezuú gɛ mádáá. Mɛ́dɛ́ɛ weezuú lɛlɛɛɖɔ́ ńgɩ nɛ́, mɛ́dɛ́ɛ toovonúm máává Ɩsɔ́ɔ Biyaalʊ́ weení wɔɔzɔ́ɔ́lɩ ma ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ɩdɩ ɩlá sarɔ́ɔ ɩsɩ́ mɔ́rɔ́ɔ́zɩ́ nɛ́, wɔɔbɔ́ɔ́zɩ wenbí nɛ́ gɛ mɔ́jɔɔ́ɔna.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Mádánjaa meyéle Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kʊjɔɔwʊ. Káma, a ɩrʊ́ ifu Múúsá-dɛ́ɛ Mará wánbɩɩzɩ kʊ biyéle Ɩsɔ́ɔ ɩyáa yɩ sɩsɩ weení ɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́, bɩlɛ́ nɛ́, Krísto waazɩ́ faala nbɩlɛ́.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.