2 Coríntios 2
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs BKJ
1 Biiyele ná gɛ mɔ́ɔ́ mááɖʊ́ sɩsɩ mádánbɩsɩ mɩ́dɛ́ɛ na mókokúti manyɩ́ɩ́zɩ mɩ́ɩ́zá.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Káma, a mɔ́ɔ́ máányɩ́ɩ́zɩ mɩ́ɩ́zá, weení sɩ ikúti ná ɩkɔná ma wenbi‑niíni. Mɩ́nyɔ́ɔ́ wenbá máányɩ́ɩ́zɩ mɩ́ɩ́zá nɛ́?
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Bʊrɔɔzɩ́ gɛ máagáŋmaa mɩ́ɩ wasɩ́ɩ́ka na bɩ́kɔkɔ́nɩ máádála nɛ́, mɩ́nyɔ́ɔ́ wenbá ɩ́ta ɩkɔná ma wenbi‑niíni nɛ́ ikúti ɩnyɩ́ɩ́zɩ máázá. Máálá mɩ́rɩ́ŋa yaraɖá sɩsɩ mɛ́dɛ́ɛ wenbi‑niíni kɛ́ɛ mɩ́rɩ́ŋa mɩ́dɛ́ɛ-ńɖɛ gɛ.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Wíídi, nʊŋásɩ, na ɩzá nyɩ́nŋɩrɛ-daá gɛ mááŋmáa mɩ́ɩ wasɩ́ɩ́ka kɛḿ. Amá, bɩdɛkɛ́ɛ sɩ manyɩ́ɩ́zɩ mɩ́ɩ́zá. Mɔ́ɔ́zɔ́ɔ́lɩ sɩ iyuú ɩtɩlɩ́ sɩsɩ máábá mɔ́zɔɔlɛ́ɛ mɩ́ɩ nɛ́-rɔ gɛ.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 A naárʊ waanyɩ́ɩ́zɩ ɩráa ɩzá, bɩdɛkɛ́ɛ mɔ́ɔ́ máázá gɛ bʊdʊ́ʊ waanyɩ́ɩ́zɩ, mɩ́rɩ́ŋa gɛ. Amá, na mɔ́kɔkɔ́nɩ magɩ́lɩ suurí nɛ́, a sɩ ɖɩbɛɛŋ nɛ́, mɩ́dáá nɛbɛ́rɛ ɩzá gɛ waanyɩ́ɩ́zɩ.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Mɩ́dáá ɖabata weeyéle bɔfɔ́ bʊdʊ́ʊ nɩgbamʊʊ́ wenbí nɛ́ bɩɩmɔ́ɔ bɩlɛ́.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Bʊrɔɔzɩ́, lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, bɩɩbɔ́ɔ́zɩ ɩcɛ́ bʊdʊ́ʊ bɩka ɩɖʊ yɩ tɔ́m na bɩ́kɔkɔ́nɩ bɩkɩ́lɩ bʊdʊ́ʊ ɩzá nyɩɩzɩ́.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Bɩlɛ́ nɛ́, máábá mánvɩnɩ́ mɩ́ɩ sɩsɩ ɩ́wɩlɩ yɩ sɩ mɩ́zɔɔlɛ́ɛ yɩ.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Káma, mááŋmáa mɩ́ɩ ɖʊɖɔ gɛ sɩ na malá mɩ́ɩ mɛbɛ́ɛ́ŋ sɩsɩ mínvúu wentí mɔ́ɔ́dɔ́ mɩ́ɩ nɛ́ bɩrɩ́ŋa bɩdaá?
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 A mɩ́ɩ́jɛ́ weení nɛ́, mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ mɛ́ɛ́jɛ́ bʊdʊ́ʊ. A ngʊ́ mɩ́nyɔ́ɔ́ mɩ́bɛɛ́na sɩsɩ naárʊ waalá ma nabʊ́rʊ gɛ bɩ́nbɔɔzɩ́ sɩsɩ mɛ́jɛ́ yɩ, mɩ́rɔ́ɔ́zɩ́ mɔ́ɔ́ mɛ́ɛ́jɛ́ bʊdʊ́ʊ Krísto ɩzá-daá,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 na ɖíkeyéle Sitáánɩ iɖi ɖɔ́rɔ́, káma, ɖáábá ɖányɩ wentí wánjáádɩ nɛ́.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Máádála Tirowáasɩ tɛ́ɛ́dɩ-daá sɩ mevééri ɩráa Krísto-dɛ́ɛ Laabáárʊ Kífeńgi nɛ́, Ɖádʊ́ʊ waabá ɩtʊlʊ́ ma tará.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Amá, na bɩrɩ́ŋa, málaakáarɩ fʊnvɛ́yɩ́ adɛ, káma, mádáná mogoobú Tíiti. Ńna gɛ máagáláa Tirowáasɩ tɛ́ɛ́dɩ-daá ńba mɛɖɛ́ɛ Masedʊwáanɩ laadɔ́ɔ-daá.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Ɖánzám Ɩsɔ́ɔ, káma, ɖána Krísto ɖáálá kʊ́ɖʊḿ nɛ́, wánɖʊ́ʊ ɖáa kɩváálʊ́ʊ kɩ́nvaarɩ́ Krísto-dɛ́ɛ ɖíi nɛ́ kɩdaá báa sáátɩ wenkí. Ɖándasám yɩ ɖʊɖɔ, káma, ɖɔ́ɔ́ gɛ wánbanáa ɩráa wándɩlɩ́ɩ Krísto báa lénlé, nyazɩ wenbí bánnɩɩ́ tulaarɩ́-dɛ́ɛ foorí báa lé nɛ́.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Káma, ɖɔ́jɔɔ́ɔ gɛ nyazɩ tulaarɩ́ kɩ́nvoorí kazɔ́ɔ Krísto waalá kɩ Ɩsɔ́ɔ sarɔ́ɔ nɛ́. Bɩlɛ́ gɛ ɖɛ́gɛ́ɛ wenbá bɔwɛ lɛ́ɛ́dɩ-dɛ́ɛ nɩ́bááwʊ-rɔ na wenbá bɛ́ndɛlɛ́ŋ nɛ́ baazá-daá.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Wenbá bɛ́ndɛlɛ́ŋ nɛ́ bɔjɔ́ nɛ́, foorí bínbonáa sɩ́m-daá nɛ́ gɛ ɖónvoorí. Bɩɩga baaganáa nɛ́, foorí bínbonáa weezuú-daá nɛ́ gɛ ɖónvoorí. Weení wánbɩɩzɩ kʊ ɩlá bɩlɛ́ bɩdɩmɛ́rɛ.
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Ɖɔ́ɔ́ ɖɛ́vɛ́yɩ́ nyazɩ ɖabata bɔ́ngbɔwʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ tɔ́m bánlanáa bɛ́ɛ́dɛ́ɛ́rɛ nɛ́. Amá, wentí ɖɔ́ɔ́ ɖánŋmatɩ́ nɛ́ kɛ́ɛ toovonúm gɛ. Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ na ɖáa, waazá-daá gɛ ɖánŋmatɩ́ ɖána Krísto ɖáálá kʊ́ɖʊḿ nɛ́. Biiyele ná gɛ módokúti maɖʊ sɩsɩ mángabɩsɩ́ mɩ́dɛ́ɛ na mókokúti mɔgɔná mɩ́ɩ ɩzá nyɩ́nŋɩrɛ.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.