1 Coríntios 7

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bɩɩga lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, ɖɩ́ŋmatɩ wentí mɩ́ɩ́gɔ́ná tɩ wasɩ́ɩ́ka mɩ́ɩ́ŋmáa ma kɛ nɛ́ kadaá nɛ́. Mɛ́bɛɛ́na sɩsɩ bɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ sɩsɩ ɩrʊ́ ɩ́kɔkpɔ́ɔ alʊ́.
1 Agora, a respeito das coisas que me escrevestes. Penso que seria bom ao homem não tocar mulher alguma.
2 Amá, na ɩrʊ́ ɩ́kɔkɔ́nɩ ɩlá wásangarɩ́tɩ-rɔ nɛ́, bɩmɔɔ́na abaalʊ́ báa weení wɛná ɩɖɛɛlʊ́, bɩka alʊ́ báa weenɩ́ wɛná ɩwaalʊ́.
2 Todavia, considerando o perigo da incontinência, cada um tenha sua mulher, e cada mulher tenha seu marido.
3 Abaalʊ́ ɩ́la ɩɖɛɛlʊ́ wenbí bɩɩbɔ́ɔ́zɩ sɩsɩ ɩrʊ́ ɩ́la ɩɖɛɛlʊ́ nɛ́; bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ alʊ́ mɔɔ́na ɩlá ɩwaalʊ́ wenbí bɩɩbɔ́ɔ́zɩ sɩsɩ alʊ́ ɩ́la ɩwaalʊ́ nɛ́.
3 O marido cumpra o seu dever para com a sua esposa e da mesma forma também a esposa o cumpra para com o marido.
4 Bɩdɛkɛ́ɛ alʊ́ wɛná na kʊ yíko ɩdɩtɩŋa ɩdɔnʊʊ́-rɔɔzɩ́, ɩwaalʊ́ gɛ; bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ bɩdɛkɛ́ɛ abaalʊ́ wɛná na kʊ yíko ɩdɩtɩŋa ɩdɔnʊʊ́-rɔɔzɩ́, ɩɖɛɛlʊ́ gɛ.
4 A mulher não pode dispor de seu corpo: ele pertence ao seu marido. E da mesma forma o marido não pode dispor do seu corpo: ele pertence à sua esposa.
5 Ɩ́kɛbɛ́ ɖamá mɩ́dɩ, a ngʊ́ bɩlɛ́ gɛ mɩ́zɔɔlɛ́ɛ sɩ ɩbɛ́ ɖamá mɩ́dɩ, bíkelééri, bɩka bɩ́la ɖʊɖɔ sɩsɩ mɩ́ɩ́mɔ́ɔ ɖamá sɩ ɩnɩɩná sʊlʊ́ńdɩ gɛ. A mɩ́ɩ́dɛ́, ɩbɩ́sɩ ɩcɔ́ɔ nŋɩ́nɩ́ mɩ́vʊnjɔɔ́ɔ alʊ́ na ɩwaalʊ́ nɛ́. Tɩ́fa, bɩkɔ́nɩ bɩlá mɩ́dándabɩɩzɩ ɩɖɔ́kɩ mɩ́dɩ, bɩka ɩsála Sitáánɩ-dɛ́ɛ kɔdɔ́sɩ-daá.
5 Não vos recuseis um ao outro, a não ser de comum acordo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e depois retornai novamente um para o outro, para que não vos tente Satanás por vossa incontinência.
6 Mánŋmatɩ́ mɩ́ɩ wentí ɖɔ́ nɛ́, bɩdɛkɛ́ɛ wɛ́ɖɛ gɛ mánzɩɩzɩ́ mɩ́ɩ, amá, wentí mánmaazɩ́ nɛ́ nbɩlɛ́.
6 Isto digo como concessão, não como ordem.
7 Máábá mɔ́zɔɔlɛ́ɛ sɩsɩ báa weení ɩcɔ́ɔ nyazɩ mɔ́jɔɔ́ɔ nɛ́. Amá, báa weení na ɩgʊjɔɔwʊ Ɩsɔ́ɔ waalá yɩ kɩ nɛ́ gɛ. Waalá ceení kʊjɔɔwʊ kɩna, ɩlá waaganáa nakɩ́rɩ.
7 Pois quereria que todos fossem como eu; mas cada um tem de Deus um dom particular: uns este, outros aquele.
8 Wentí ménveerím wenbá badala tá hiije na aláa leeláa nɛ́ gɛ sɩsɩ bɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ sɩsɩ bɛtɛ́ɛ́zɩ cɔwʊ́ʊ bɩlɛ́ nyazɩ mɔ́jɔɔ́ɔ nɛ́.
8 Aos solteiros e às viúvas, digo que lhes é bom se permanecerem assim, como eu.
9 Amá, a bádánbɩɩzɩ bɔɖɔ́kɩ badɩ, bála hiije. Káma, gaara ɩrʊ́ ɩkpɔ́ɔ alʊ́ yáá ɩsáa abaalʊ́ bɩkɩ́lɩ ná ɩjɔɔ́ɔ ɩráńdɩ bɩka alʊ́ yáá abaalʊ́ ɩbá bɩjɔɔ́ɔ yɩ lowú.
9 Mas, se não podem guardar a continência, casem-se. É melhor casar do que abrasar-se.
10 Wentí mánzɩɩzɩ́ hiije-dɩnáa nɛ́ gɛ sɩsɩ alʊ́ ɩ́kakʊrʊ́ ɩwaalʊ́, bɩdɛkɛ́ɛ mɔ́ɔ́ ménveerím kʊ wɛ amá, Ɖádʊ́ʊ gɛ.
10 Aos casados mando {não eu, mas o Senhor} que a mulher não se separe do marido.
11 A ngʊ́ bɩlɛ́ gɛ waagʊrʊ́ yɩ, íkokuti ɩsáa naárʊ ɖʊɖɔ, a bɩdɛkɛ́ɛ bɩlɛ́, asée ɩnyɔ́ɔ́zɩ ɩ́na yɩ bɔlɔwʊtáá gɛ bɩka ɩkábɩsɩ. Bɩɩga abaalʊ́ nɛ́, bɩdɔbɔ́ɔ́zɩ sɩsɩ ɩlɛ́ ɩ́ɖɔɔ ɩɖɛɛlʊ́.
11 E, se ela estiver separada, que fique sem se casar, ou que se reconcilie com seu marido. Igualmente, o marido não repudie sua mulher.
12 Bɩɩga baaganáa nɛ́, mɔ́ɔ́ ménveerím kʊ wɛ, bɩdɛkɛ́ɛ Ɖádʊ́ʊ. Ménveerím wɛ sɩsɩ a koobúu Krísto ńnɩ́ naárʊ wɛná alʊ́ ɩdɛkɛ́ɛ Krísto ńnɩ́, ngɛ alʊ́ ɩmʊ́ ɩzɔɔlɛ́ɛ ɩ́na yɩ bɛtɛ́ɛ́zɩ bɩlɛ́ cɔwʊ́ʊ, bɩdɔbɔ́ɔ́zɩ sɩsɩ ɩ́ɖɔɔ yɩ.
12 Aos outros, digo eu, não o Senhor: se um irmão desposou uma mulher pagã {sem a fé} e esta consente em morar com ele, não a repudie.
13 Bɩka ɖʊɖɔ a koobúu Krísto ńnɩ́ alʊ́ naárʊ sáa na abaalʊ́ ɩdɛkɛ́ɛ Krísto ńnɩ́ ngɛ abaalʊ́ ɩmʊ́ ɩzɔɔlɛ́ɛ ɩ́na yɩ bɛtɛ́ɛ́zɩ cɔwʊ́ʊ bɩlɛ́ bɩdɔbɔ́ɔ́zɩ sɩsɩ ɩ́kʊrʊ́ yɩ.
13 Se uma mulher desposou um marido pagão e este consente em coabitar com ela, não repudie o marido.
14 Káma, abaalʊ́ ɩdɛkɛ́ɛ Krísto ńnɩ́ nɛ́, ɩɖɛɛlʊ́-rɔɔzɩ́, ɩjɔɔ́ɔ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ, bɩka alʊ́ ɩdɛkɛ́ɛ Krísto ńnɩ́ nɛ́, ɩwaalʊ́-rɔɔzɩ́, ɩjɔɔ́ɔ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ. A bɩdɛkɛ́ɛ bɩlɛ́ gɛ bʊwɛ, míbíya fɛ́yɩ́ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ nbɩlɛ́, ngʊ́ bɔjɔɔ́ɔ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ.
14 Porque o marido que não tem a fé é santificado por sua mulher; assim como a mulher que não tem a fé é santificada pelo marido que recebeu a fé. Do contrário, os vossos filhos seriam impuros quando, na realidade, são santos.
15 Amá, a weení ɩdɛkɛ́ɛ Krísto ńnɩ́ nɛ́ sɔɔlɛ́ɛ ɩtára ɩ́na ɩwaalʊ́ yáá ɩɖɛɛlʊ́ Krísto ńnɩ́, bátára. Ńna nɛ́, nabʊ́rʊ fɛ́yɩ́ bɩɩdá bɩdɛ́ɛ ɩrʊ́ na koobúu Krísto ńnɩ́ nɛ́. Káma, Ɩsɔ́ɔ waayáa mɩ́ɩ gɛ sɩsɩ ɩ́cɔɔ fɛɛzɩrɛ-daá.
15 Mas, se o pagão quer separar-se, que se separe; em tal caso, nem o irmão nem a irmã estão ligados. Deus vos chamou a viver em paz.
16 Nyɔ́ɔ́ Krísto ńnɩ́ alʊ́, nyányɩ sɩsɩ nyɔ́ɔ́ sɩ nlɛɛ ná nwaalʊ́? Yáá nyɔ́ɔ́ Krísto ńnɩ́ abaalʊ́, nyányɩ sɩsɩ nyɔ́ɔ́ sɩ nlɛɛ ná nɖɛɛlʊ́? Báa weení ɩ́cɔɔ cɔwʊrɛ wenɖé-daá ɩvʊnwɛ gɛ Ɩsɔ́ɔ waayáa yɩ nɛ́.
16 Aliás, como sabes tu, ó mulher, se salvarás o teu marido? Ou como sabes tu, ó marido, se salvarás a tua mulher?
17 Wentí mááŋmátɩ tɩ ɖɔ́ nɛ́ tɩbaasí, báa weení ɩ́cɔ́ɔ́ná wenbí-daá Ɖádʊ́ʊ weejéle yɩ nɛ́, bɩka ɩcɔ́ɔ nŋɩ́nɩ́ ɩvʊnjɔɔ́ɔ gɛ Ɩsɔ́ɔ waayáa yɩ nɛ́. Koduuzísi rɩ́ŋa-daá, wentí mɔ́nbɔɔzɩ́ ɩráa sɩsɩ bála nɛ́ nbɩlɛ́.
17 Quanto ao mais, que cada um viva na condição na qual o Senhor o colocou ou em que o Senhor o chamou. É o que recomendo a todas as igrejas.
18 A bɩgɛ́ɛ bɛ́ńbɛ́lɩ́ ɩrʊ́ gɛ Ɩsɔ́ɔ waayáa yɩ, bʊdʊ́ʊ ɩ́kamʊ́sɩ ɩdɛ́ɛ bɛlɩ́ɩ. A ngʊ́ bɩlɛ́ gɛ ɩrʊ́ fʊngɛ́ɛ jɔfɔ́lɔ-dʊ́ʊ gɛ Ɩsɔ́ɔ waayáa yɩ, bʊdʊ́ʊ íkeyéle bɛbɛlɩ́ yɩ.
18 O que era circunciso quando foi chamado {à fé}, não dissimule sua circuncisão. Quem era incircunciso, não se faça circuncidar.
19 Bɛbɛlɩ́ ɩrʊ́ yáá bɛdɛbɛlɩ́ yɩ tɛkɛ́ɛ nabʊ́rʊ, wenbí bʊwɛná fɔ́ɔ́zɩrɛ nɛ́ gɛ ɩrʊ́ ifu ɩlá wenbíwá Ɩsɔ́ɔ waazɩ́ɩ́zɩ bɩ nɛ́.
19 A circuncisão de nada vale, e a incircuncisão de nada vale, o que importa é a observância dos mandamentos de Deus.
20 Báa weení ɩ́cɔɔ nŋɩ́nɩ́ ɩvʊnjɔɔ́ɔ gɛ Ɩsɔ́ɔ waayáa yɩ nɛ́.
20 Cada um permaneça na profissão em que foi chamado por Deus.
21 A nyávʊngɛ́ɛ yoḿ gɛ Ɩsɔ́ɔ waayáa nya, nkayɩ́tɩ nyádɩ. Amá, a bɩgɛ́ɛ sɩ nyánbɩɩzɩ́ nmʊ nyádɩ, mʊ nyádɩ.
21 Eras escravo, quando Deus te chamou? Não te preocupes disto. Mesmo que possas tornar-te livre, antes cuida de aproveitar melhor o teu chamamento.
22 Káma, yoḿ weení Ɖádʊ́ʊ waayáa yɩ nɛ́, kɛ́ɛ weení Ɖádʊ́ʊ waalɩzɩ́ yɩ yoḿti-daá nɛ́ gɛ. Bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ weení ɩdɛkɛ́ɛ yóm gɛ Ɩsɔ́ɔ waayáa yɩ nɛ́, kɛ́ɛ Krísto-dɛ́ɛ yóm gɛ.
22 Pois o escravo, que foi chamado pelo Senhor, conquistou a liberdade do Senhor. Da mesma forma, quem era livre por ocasião do chamado, fez-se escravo de Cristo.
23 Ɩsɔ́ɔ waamʊ mɩ́ɩ gɛ ɩfɛ́rɛ; bɩlɛ́ nɛ́, ɩ́kábɩsɩ ɩráa-dɛ́ɛ yomáa.
23 Por alto preço fostes comprados, não vos torneis escravos de homens.
24 Mogoobíya, Ɩsɔ́ɔ ɩzá-daá, báa weení ɩ́cɔɔ nŋɩ́nɩ́ ɩvʊnjɔɔ́ɔ gɛ Ɩsɔ́ɔ waayáa yɩ nɛ́.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus na condição em que estava quando Deus o chamou.
25 Ɖádʊ́ʊ tasɩ́ɩ́zɩ ma natɩ́rɩ sɩ méveeri aláa badasaa tá bɩka baasɩ abaalʊ́ nɛ́, yáá abaaláa bɔdɔkpɔɔ tá aláa bɩka baasɩ alʊ́ nɛ́; amá, wentí mánmaazɩ́ nɛ́ gɛ sɩ maŋmátɩ, mɔ́ɔ́ weení mɔ́mɔɔ́na balá ma yaraɖá, káma, Ɖádʊ́ʊ waanɩ́ɩ mágʊnyɔḿ nɛ́-rɔɔzɩ́.
25 A respeito das pessoas virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém, dou o meu conselho, como homem que recebeu da misericórdia do Senhor a graça de ser digno de confiança.
26 Wenbí mánmaazɩ́ sɩ bɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ nɛ́ nɖɔ́: wahálawá ɖánnáa tɩ lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́ tɩrɔɔzɩ́, báa weení ɩ́cɔɔ ńŋɩnáa ɩvʊnjɔɔ́ɔ nɛ́.
26 Julgo, pois, em razão das dificuldades presentes, ser conveniente ao homem ficar assim como é.
27 A nyɔ́wɛná alʊ́, nkacáa sɩsɩ nyána yɩ ɩtára. A nyɛ́vɛ́yɩ́na, nkacáa sɩsɩ ngbɔ́ɔ.
27 Estás casado? Não procures desligar-te. Não estás casado? Não procures mulher.
28 A ngʊ́ nyɔ́ɔ́gbɔ́ɔ, ńdálá alaháácɩ́. A aléeré waasɩ abaalʊ́ nɛ́ waazáa, ɩdalá alaháácɩ́. Amá, iyuú ɩtɩlɩ́ sɩsɩ wenbá baazáa yáá bɔɖɔ́kɩná aláa nɛ́ wánbá bana wahálawá ɖabata. Ngʊ́ mɔ́ɔ́ mádánjaa sɩ ɩna wahála.
28 Mas, se queres casar-te, não pecas; assim como a jovem que se casa não peca. Todavia, padecerão a tribulação da carne; e eu quisera poupar-vos.
29 Koobíya, wentí mánŋmatɩ́ mɩ́ɩ nɛ́ nɖɔ́: alɩwáátɩ taka bɩɖɔ́ɔ. Sɩɩná lɛlɛɛɖɔ́, wenbá bɔwɛná aláa nɛ́, bɔ́cɔɔ nyazɩ bɛvɛ́yɩ́na aláa bɩlɛ́.
29 Mas eis o que vos digo, irmãos: o tempo é breve. O que importa é que os que têm mulher vivam como se a não tivessem;
30 Wenbá bénwií nɛ́, bɔ́cɔɔ nyazɩ bédénwii bɩlɛ́. Wenbá bánvaarɩ́ nɛ́, bɔ́cɔɔ nyazɩ bádánvaarɩ bɩlɛ́. Wenbá bánmʊ́ʊ nɛ́, bɔ́cɔɔ nyazɩ bɛvɛ́yɩ́na wenbí baamʊ nɛ́ bɩlɛ́.
30 os que choram, como se não chorassem; os que se alegram, como se não se alegrassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 Wenbá bánlanáa ɖúúlínya kɩna kɩdɛ́ɛ kpɩná tɩmɛ́ nɛ́, bɔ́cɔɔ nyazɩ bádánlaná yɛ bɩlɛ́. Káma, ɖúúlínya kɩna, ɖɛ́bɛɛ́na kɩ wenbí ɖɔ́ nɛ́, téndeleeri ɖʊɖɔ.
31 os que usam deste mundo, como se dele não usassem. Porque a figura deste mundo passa.
32 Wenbí mánjaanáa mɩ́ɩ nɛ́ gɛ sɩsɩ ɩ́kayɩ́tɩ mɩ́dɩ báa nabʊ́rʊ-rɔ. Weení ɩvɛ́yɩ́na alʊ́ nɛ́, wánÿɩtɩ́ ɩdɩ Ɖádʊ́ʊ-dɛ́ɛ tɩmɛ́rɛ-rɔ gɛ. Wánjáádɩ gɛ sɩ ɩdɔ́m ɩmɔ́ɔ Ɖádʊ́ʊ;
32 Quisera ver-vos livres de toda preocupação. O solteiro cuida das coisas que são do Senhor, de como agradar ao Senhor.
33 Amá, weení ɩwɛná alʊ́ nɛ́, ɖúúlínya tɔ́m ɖɔ́kɩná na kʊ ɩlɛ́ ɩlaakáarɩ. Wánjáádɩ gɛ sɩ ɩdɔ́m ɩmɔ́ɔ ɩɖɛɛlʊ́.
33 O casado preocupa-se com as coisas do mundo, procurando agradar à sua esposa.
34 Ɩlaakáarɩ wɛ ɩɖɛɛlʊ́-rɔ, bɩka ɩlaakáarɩ wɛ Ɖádʊ́ʊ-rɔ ɖʊɖɔ. Bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ alʊ́ ɩraazáa na nɛ́, yáá aléeré; ɩdɛ́ɛ laakáarɩ wɛ Ɖádʊ́ʊ-rɔ gɛ, káma, wánjáádɩ gɛ sɩ ɩlá wenbí Ɖádʊ́ʊ sɔɔlɛ́ɛ nɛ́ wenbí bɩrɩ́ŋa wánlám na wenbí bɩrɩ́ŋa wánmaazɩ́ nɛ́ bɩdaá. Amá, weení ɩzáána nɛ́-dɛ́ɛ lomaazɛ́ wɛ ɖúúlínya-dɛ́ɛ ńdɩ-rɔ gɛ, wánjáádɩ gɛ sɩ ɩdɔ́m ɩmɔ́ɔ ɩwaalʊ́.
34 A mesma diferença existe com a mulher solteira ou a virgem. Aquela que não é casada cuida das coisas do Senhor, para ser santa no corpo e no espírito; mas a casada cuida das coisas do mundo, procurando agradar ao marido.
35 Mánŋmatɩ́ bɩlɛ́ nɛ́, mɩ́dɛ́ɛ kazɔ́ɔ gɛ mánjáádɩ, bɩdɛkɛ́ɛ nɔwɛ́yawá-daá gɛ mánjáádɩ sɩ maɖʊ mɩ́ɩ.
35 Digo isto para vosso proveito, não para vos estender um laço, mas para vos ensinar o que melhor convém, o que vos poderá unir ao Senhor sem partilha.
36 Amá, a naárʊ wánmaazɩ́ sɩsɩ a ɩdɔkpɔ́ɔ ɩdɛ́ɛ ábɔɔzɔɔ́ wánÿɩsɩnáa yɩ, a ɩbá ɩzɔɔlɛ́ɛ yɩ ngɛ ɩbɛɛ́na sɩsɩ bɩmɔɔ́na bɔkpɔ́ɔ ɖamá, bɔ́kpɔɔ ɖamá ńŋɩnáa ɩzɔɔlɛ́ɛ nɛ́; ɩdalá alaháácɩ́.
36 Se alguém julga que é inconveniente para a sua filha ultrapassar a idade de casar-se e que é seu dever casá-la, faça-o como quiser: não há falta alguma em fazê-la casar-se.
37 A ngʊ́ bɩlɛ́ gɛ afobú tɩtɩŋa waamá iwenbiré-daá sɩsɩ ɩ́dɔ́ngbɔwʊ́ alʊ́, bɩka bɩdɛkɛ́ɛ sɩ bɔɔvɔ́kɩ yɩ ɖóóle, a wánbɩɩzɩ́ ɩɖɔ́kɩ ɩdɩ ídéndekiná ɩdɛ́ɛ ábɔɔzɔɔ́, bɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ.
37 Mas aquele que, sem nenhum constrangimento e com perfeita liberdade de escolha, tiver tomado no seu coração a decisão de guardar a sua filha virgem, procede bem.
38 Bɩlɛ́ nɛ́, weení wɔɔgbɔ́ɔ ɩdɛ́ɛ ábɔɔzɔɔ́ nɛ́ waalá kazɔ́ɔ, amá, weení ɩdɔkpɔ́ɔ nɛ́-dɛ́ɛ woogúti bɩkɩ́lɩ.
38 Em suma, aquele que casa a sua filha faz bem; e aquele que não a casa, faz ainda melhor.
39 Ɖé alʊ́ waalʊ́ na waazá ɩdasɩ tá nɛ́, bɩdafa yɩ nɩ́bááwʊ sɩsɩ ɩ́kʊrʊ́ yɩ. Amá, a ɩwaalʊ́ waazɩ́, wánbɩɩzɩ́ ibó ɩsáa weení ɩzɔɔlɛ́ɛ nɛ́. Amá, bɩ́la sɩsɩ bʊdʊ́ʊ ɖʊɖɔ fóo Ɖádʊ́ʊ-dɛ́ɛ nɩ́bááwʊ.
39 A mulher está ligada ao marido enquanto ele viver. Mas, se morrer o marido, ela fica livre e poderá casar-se com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Amá, mɛ́bɛɛ́na sɩsɩ a wɔɔjɔ́ɔ bɩlɛ́ ɩdasáa wánbá iyuú fɛɛzɩrɛ. Wentí mɔ́ɔ́ mánmaazɩ́ nɛ́ nbɩlɛ́, káma, mɛ́bɛɛ́na sɩsɩ mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ, Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kezeŋa wɛ mɔ́rɔ́.
40 Contudo, na minha opinião, ela será mais feliz se permanecer como está. E creio que também eu tenho o Espírito de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.