João 4
Manga Kanuri Translation (KBY) vs BKJ
1 Isa Yahayaa kojǝnaro fuwurawa cuwande tayiro kasala cǝddidǝa Farisawa fanjanaro Isa asuyeno.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Adǝ yaye Isa ti kǝlanju gǝni, fuwurawanju ambo kasala caddi.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Daji cidi Yahudiyayea kolje cidi Galileyero wallada.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Amma sai cidi Samariyayen reje kojiya duwon.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Adǝgaima Isa bǝla laa cidi Samariyaye tiro Sakar cani karǝn kulo Nawi Yakuba tadanju Nawi Isuwuro cinadǝro kadio.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Nadǝn baram Yakubaye mbeji, koro kausu kǝla dawu, Isa ye bǝlawuroro cǝmbarǝna, ise ci baramdǝyen napkeno.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Kamu Samariyaye laa ingi gudoro kadio. Isaye tiro: «Ingi se yakke!» yeno.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Sa adǝn fuwurawanju awo kǝmboye njuworo bǝlaro lejana.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Amma kamu Samariyayedǝye tiro: «Ni yaudi, wu ye kamu Samariyaye, awiawin wua ingi kǝnjayero suworǝmi?» Awoa caman yaudiya-a Samariyawu-a tawaktaiwawo.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Isaye tiro: «Ca kǝnjo Alayea-a wundu ingi kǝnjayero njuworǝnaa-a nonǝmmaa, nima tia korǝme ingi roye niro nji,» yeno.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kamudǝye tiro: «Kǝma, karwi ye tammi, baram ye kuruwu. Ndaran ingi roye adǝa fandǝmi?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ra, nidǝ kaarinde Nawi Yakuba ti duwon andiro baram adǝa sade ingi ti kǝlanju cane tadawanju-a lǝmannanju-a ye casanadǝmaro wa kura wo?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Isaye tiro: «Wundu duwon ingi adǝa canadǝ nangadembo ngudu fanji,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 amma wundu duwon ingi tiro yikkidǝa canadǝ tǝmmaro ngudu fanjiwawo. Ingi tiro yikkidǝ curonjun sim ingi royero walje har ro sawisoyero bǝlbǝldi.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Kamudǝye tiro: «Kǝma, ingi adǝa wuro se, kua adǝn fuwun bare ngudu fakke ingi gudoro na adǝro waldǝkke isǝkkǝniro,» yeno.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Isaye tiro: «Lene kwanǝm bowone, na adǝro arowo!» yeno.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Kamudǝye: «Kwa takkǝni,» yenniya, Isaye tiro: «“Kwa takkǝni,” nǝmmadǝ, jirenǝm.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Amma kwa uwu dim, koro ti kǝrma rokko dǝgawwadǝ kwanǝm gǝni. Awo wullǝmmadǝ jire,» yeno.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Daji kamudǝye tiro: «Kǝma, ni nawiro asunǝkkǝna.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Kaariyandeso kǝla kau kuruwu adǝyen Alaro ambǝtkeyera, amma nayidǝ na Alaro ambǝttuwuyedǝ sai Jerujalemnin nuwi.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Isaye kamudǝro: «Wua sasarai, sa laa ise Bawadǝro kǝla kau kuruwu adǝyen gǝni bi Jerujalemlan gǝni ambǝtkǝwi.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nayidǝ awo nonuwwiro ambǝtkǝwi. Andidǝ awo noniyenaro ambǝtkǝiye, awoa njǝkkawodǝ yaudiyayen isi.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Amma sadǝ isi har isǝnama, ambǝttuwuwu jireyedǝ Bawadǝro curo ruhu-a jire-ayen ambǝccagai, dalilnjudǝ Bawadǝ am jiɍi anima tiro ambǝccaaro maji nangaro.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Aladǝ Ruhu, am tiro ambǝccagaidǝ sai curo ruhu-a jire-ayen ambǝccaa!»
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Kamudǝye tiro: «Almasiwu kam tiro Kǝristi canidǝ isiro nokkǝna. Isiya, andiro awo sammaa isanosagai,» yeno.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Daji Isaye tiro: «Wu niro mananjǝgǝkkidǝ, wuma ti wo!» yeno.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Sa adǝn fuwurawanju isane Isa kamuro mana cǝddidǝa ajapkera, amma wundunjama kamudǝro: «Awi raam?» bi Isaro: «Awiro tiro managǝmi?» wuljǝnni.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Daji kamudǝ bulenju kolje bǝlaro walde ambo:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 «Arowo, kam awo dikkǝna sammaa wulsǝgǝnaa ruiwo! Waneye tima Almasiwudǝ wo?» yeno.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Jamadǝ na Isayero leduro bǝladǝn keluwo.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Sa adǝn fuwurawadǝ tia lowojane: «Sayinna, masǝna de!» cani.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Amma tayiro: «Kǝmboni nonuwwi mbeji,» yenniya,
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 fuwurawadǝ kattenjan: «Kam laa tiro kǝmbo cukkudǝna wa?» cani.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Isaye tayiro: «Kǝmbonidǝ tima awo ti wua sunodǝnamadǝ cǝraanadǝa dio-a kidanju tumoduwu-adǝ wo.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Nayiye: “Kaladǝro kǝndawu dewu gapco,” nuwi, gǝna? Wu nayiro wulnjagakki, kǝla sammowo kulowadǝ kaladǝro basawunaro ruiwo!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Kam kalajimadǝ alwasi cuwande nema ro sawisoyero capciyi. Adǝgaima kam cǝnadimadǝ-a kam kalajimadǝ-a rokko karwunja kǝjiji.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Kǝla adǝyen awo wuldǝnadǝ jire: “Kam laa cǝnadi, kam laa ye kalaji.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nayia awo kidanuwwi kaladuro ngenodǝkko. Am gade kidadǝa cado, nayi ye barga kidanjaye kiwanduw.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samariyawu bǝla adǝn dasaana kada Isaa kasatkera, kamudǝye shedaje: «Awo dikkǝna sammaa wulsǝgǝna!» cǝnna nangaro.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Nanjuro kadiranniya, nanjan napcoro tia lowojane Isa kawu yindiro napkeno.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Mananju nangaro am kada ye cayemaa kojǝnaro tia kasatkera.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Daji kamudǝro: «Kǝrma awo wullǝmmadǝ gǝni nangaro tia kasatkeiye. Andi kǝlandema ye tia fanniyena, koro jiremaro tima Njǝkkayima duniayedǝ woro noniyena!» yera.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ngawo kawu yindiyen Isa bǝladǝa kolje cidi Galileyero leyeno.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Caman Isa kǝlanjuma nawi bǝlanjan daraja cǝdanni cǝnna.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Cidi Galileyero kadinniya, am cididǝye tia ngǝlaro sosayera. Tayidǝ awo Isa Jerujalemnin sa salayen cǝdǝna sammaa caruna, dalilnjudǝ tayi ye saladǝro lejana nangaro.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Daji Isa walde bǝla Kana cidi Galileye na ingia dibenno kalakcǝnadǝro kadio. Bǝrni Kafarnaambelan kowona laa mbeji, tadanju dondi.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Kowonadǝ Isa cidi Yahudiyayea kolje Galilero isǝnaro fangenniya, nanjuro leje tia lowoje iso tadanju no cǝdidǝa isangajuwo yeno.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Isaye tiro: «Alama so, awo ajabba so kiruw gǝnia, tǝmmaro yasarawwawo!» yeno.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Kowonadǝye tiro: «Kǝma, kawu tadani nuiro are!» yeno.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Isaye tiro: «Lene, tadanǝm ronjua!» yenniya, kamdǝ mana Isa tiro wuljǝgǝnadǝa kasacce leyeno.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Ledu cǝdi duwon, wolodiyanju tia kapcagane tiro: «Tadanǝm ronjua,» yera.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Sa tadanju ngajǝnadǝa kiworǝnniya, tiro: «Bikka sa fal kausuyen kangedǝ tia kolyeno,» yera.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Bawadǝ sa adǝman Isaye tiro: «Tadanǝm ronjua!» cǝnnadǝro asuyeno. Daji ti-a am fannjuye samma-a Isaa kasatkera.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Adǝma alama ajabba yindiye Isa ngawo cidi Yahudiyayea kolje cidi Galileyero isǝnayen cǝdǝnadǝ wo.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.