Romanos 4
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs ARA
1 Ngá sẽépi Múngú ní ꞌbá ẹ́ꞌbị́pị Ãbũrámã ri ꞌdụzú ꞌbãzú ꞌbá pịrị rú rĩ ãꞌdi?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Múngú ꞌbã té dõ Ãbũrámã ri adrií pịrị ẹ̃zị́ múké ĩri ní ngaá rĩ sĩ, Ãbũrámã ri té ꞌi íngú rá, ꞌbo Ãbũrámã íngú ꞌi Múngú ẹndrẹtị gé kuyé, ãꞌdiãtãsĩyã Múngú ꞌbã ꞌbá rĩ adrií pịrị ẹ̃zị́ ĩri ní ngaá rĩ ã tã sĩ ku.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Búkũ Múngú vé rĩ lũ ꞌbá ní tã ngóni? Kĩnĩ, “Ãbũrámã ẹ̃ꞌyị̃ Múngú ri rá, Múngú ãꞌyĩ ĩri adrií ꞌbá pịrị ꞌí ẹndrẹtị gé.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 ꞌBá rĩ nga dõ ẹ̃zị́ ꞌbá ãzi vúgá, mũfẽngã ĩ ní ĩri ũfẽzú rĩ adri ꞌyozú kínĩ, sẽkí ĩri ní fẽfẽ rú kuyé, ĩ ĩri ũfẽ ẹ̃zị́ ĩri ní ngaá rĩ sĩ.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Múngú ri ꞌbá rĩ ãꞌyĩ adri ꞌbá pịrị adri ꞌyozú kínĩ, ẹ̃zị́ ĩri ní ngaá rĩ sĩ kuyé, Múngú ri ꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoópi rĩ ãꞌyĩ adri pịrị, ĩri ní ꞌi ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Búkũ Múngú vé rĩ agá, ꞌbãgú Dãwụ́dị̃ átá kpá ꞌdíni kĩnĩ, Múngú ri ꞌbá rĩ pi ãꞌyĩ adri pịrị ꞌí ẹndrẹtị gé, adri ꞌyozú kínĩ, ẹ̃zị́ kộpi ní ngaá rĩ sĩ kuyé.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 “ꞌBá ĩ ní kộpivé ũnjĩkãnyã trũú gí rĩ pi,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 ꞌBá Úpí ní ĩrĩŋãá ĩrivé ũnjĩkãnyã ã tã sĩ kuyé rĩ, ĩri tãkíri ị́sụ́ rá,
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Tãkíri Múngú ní sẽé ꞌbá rĩ pi ní ꞌdĩri, sẽkí nyo ꞌyéŋá Yãhụ́dị̃ ĩ ní kộpi ã ágélé ẽ tị úlị́ gí rĩ pi ní, dõku sẽkí kpá ꞌbá adriꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ĩ ágélé ẽ tị úlị́ꞌbá kuyé rĩ pi ní ĩndĩ? ꞌBá rikí ꞌyoó, Múngú ãꞌyĩ Ãbũrámã ri adrií ꞌbá pịrị, Ãbũrámã ní ĩri ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Múngú ãꞌyĩ Ãbũrámã ri adrií ꞌbá pịrị lókí ngõri gé? Ãꞌyĩ ĩri ị́sụ́ lịkí ágélé ni ẽ tị gí yã, dõku ị́sụ́ lịkí drĩ ágélé ni ẽ tị kuyé? Múngú ãꞌyĩ Ãbũrámã ri adrií ꞌbá pịrị ị́sụ́ lịkí drĩ ágélé ni ẽ tị kuyé.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Ãbũrámã ãꞌyĩ ꞌî ágélé ẽ tị sẽé lịị́, ã adri rí bị́lẹ́mị rú lũzú kínĩ, Múngú ãꞌyĩ ꞌi ị́nọ́gọ́sị́, ꞌí ní Múngú ri ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ, Múngú ãꞌyĩ ĩri ꞌbá pịrị ꞌí ẹndrẹtị gé, ị́sụ́ drĩ lịkí ágélé ni ẽ tị kuyé. ꞌBá céré Múngú ri ẹ̃ꞌyị̃ꞌbá gí, sẽꞌbá ĩ ágélé ẽ tị úlị́ꞌbá kuyé rĩ pi, kộpi céré anji Ãbũrámã vé ni. Ĩ kộpi lã céré ꞌbá pịrị, kộpivé ẹ̃ꞌyị̃ngárá ã tã sĩ.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Ãbũrámã ri kpá ẹ́tẹ́pị ꞌbá ĩ ní kộpi ã ágélé ẽ tị úlị́ gí rĩ pi vé ni, kộpi ũbĩkí dõ Ãbũrámã ã pámvú Múngú ri ẹ̃ꞌyị̃zú sụ̃ Ãbũrámã ní Múngú ri ẹ̃ꞌyị̃ị́ ị́sụ́zú lịkí drĩ ágélé ni ẽ tị kuyé rĩ tị́nị rá.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Múngú ẹzị kĩnĩ, ꞌi ímụ́ ãngũ rĩ sẽ Ãbũrámã pi ní úyú ĩrivé rĩ pi be. Tã ĩri ní ẹzịị́ ꞌdĩri adri ꞌyozú kínĩ, Ãbũrámã ní tãị́mbị́ rĩ ꞌdụụ́ ngaá rĩ sĩ kuyé, ĩri ní Múngú ri ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ, Múngú ꞌbã ĩri adrií pịrị ꞌí ẹndrẹtị gé.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Múngú ẹzị té dõ ãngũ rĩ ꞌyéŋá ꞌbá tãị́mbị́ rĩ ꞌdụꞌbá ngaꞌbá rĩ pi ní, ẹ̃ꞌyị̃ngárá ri té adri ẹ̃zị́ ãkó, tã Múngú ní ẹzịị́ rĩ, ífífí ni ri adri ꞌdãáyo.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 ꞌBá rĩ ŋõ dõ tãị́mbị́ rĩ gí, Múngú ri ĩri ĩrĩŋã ãní rá. Tãị́mbị́ ã adri té dõ ꞌdãáyo, tã ãzi lũúpi kínĩ, ꞌbá rĩ ŋõ tãị́mbị́ gí ꞌdíni ꞌdãáyo.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Múngú ri tã ẹzị ꞌbá ꞌi ẹ̃ꞌyị̃ꞌbá gí rĩ pi ní ívé ẹ́sị́ múké rĩ sĩ. Ẹzị tã ri úyú Ãbũrámã vé rĩ pi ní céré, ẹzị ꞌyéŋá ꞌbá tãị́mbị́ rĩ rụꞌbá rĩ pi ní kuyé, ẹzị kpá ꞌbá ẹ̃ꞌyị̃ngárá be Ãbũrámã vé rĩ tị́nị rĩ pi ní ĩndĩ. Ãbũrámã ri ẹ́tẹ́pị ꞌbá ẹ̃ꞌyị̃ꞌbá gí rĩ pi vé ni céré.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Sĩkí Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ, “Á ꞌbã mi adrií ẹ́tẹ́pị sụ́rụ́ kárákará pi vé ni.” Ãbũrámã ri ꞌbá ẹ́tẹ́pị Múngú ẹndrẹtị gé ꞌdãá, ẹ̃ꞌyị̃ Múngú ãvũ sẽépi ídrípi gõó ídri rú, ãzini ngá rĩ pi gbiípi ĩfũúpi ngá adriípi ꞌdãáyo ni agásĩ rĩ rá.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ãbũrámã ã ụ̃sụ̃ dõ ꞌí ícó mvá tịị́ ku drãáãsĩyã, ꞌbã ẹ́sị́ tã Múngú ní ꞌyoó, “Mívé úyú ri ímụ́ ízú kárákará,” ꞌdĩri ẹ̃ꞌyị̃zú rá.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Ãbũrámã ã dẽ dõ, ĩrivé ílí lẽ dõ kõdô caá mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ ãlu, ũkú ni Sárã ã adri dõ úndó rú drãáãsĩyã, Ãbũrámã vé ẹ̃ꞌyị̃ngárá ísị́ ĩgõó vúlé kuyé.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Ãbũrámã ꞌbã ꞌî ẹ́sị́ céré kuú tã Múngú ní ẹzịị́ ꞌí ní ꞌdĩri drị̃gé. Ádarú Ãbũrámã tu pá tị́tị́ ívé ẹ̃ꞌyị̃ngárá agá, ĩrivé ẹ̃ꞌyị̃ngárá ꞌdĩri sẽ íngúkí Múngú ri ãní rá.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ãbũrámã nị̃ ámá uletere ꞌyozú kínĩ, Múngú ri ũkpõ be, ĩri tã ꞌí ní ẹzịị́ rĩ ꞌdụ nga rá.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ãbũrámã ní Múngú ri ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ, Múngú ãꞌyĩ ĩri adrií ꞌbá pịrị ꞌí ẹndrẹtị gé.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Múngú ꞌbã Ãbũrámã ri adrií ꞌbá pịrị ꞌí ẹndrẹtị gé, ĩri ní Múngú ri ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ, tã Múngú ní ꞌyoó ꞌdĩri adri ꞌyéŋá Ãbũrámã ní kuyé,
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Múngú ꞌyo kpá tã ꞌdĩri ꞌbá ní ĩndĩ, ꞌbá ní Múngú Úpí Yẹ́sụ̃ ri íngápi gõópi ídri rú drãngárá gálésĩ rĩ ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ, ꞌbávé ẹ̃ꞌyị̃ngárá ꞌdĩri sẽ Múngú ní kpá ꞌbâ ãꞌyĩí adrií pịrị ꞌí ẹndrẹtị gé ãní.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Múngú sẽ Yẹ́sụ̃ ri drãá ꞌbávé ũnjĩkãnyã ã tã sĩ, inga ĩri gõó ídri rú, ꞌî ãꞌyĩ rí ꞌbâ adrií pịrị ꞌí ẹndrẹtị gé.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.