Mateus 15
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NTLH
1 Vụ́drị̃ ni gé, Fãrụ́sị̃ ụrụkọ pi ꞌbá tãị́mbị́ ímbáꞌbá rĩ pi be íbíkí ímụ́ Yẹ̃rụ́sãlémã gálésĩ, kộpi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ,
1 Então alguns fariseus e alguns mestres da Lei vieram de Jerusalém para falar com Jesus e lhe perguntaram:
2 “Ngá mívé ꞌbá mî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní mẽrẽ ꞌbá ambugu rĩ pi vé rĩ ŋõzú rá rĩ ãꞌdi? Ãꞌdiãtãsĩyã kộpi kádõ rií ngá nyaá, kộpi ũjĩkí ĩ drị́ sụ̃ ꞌbávé mẽrẽ ní lẽé rĩ tị́nị ku!”
2 — Por que é que os seus discípulos comem sem lavar as mãos, desobedecendo assim aos ensinamentos que recebemos dos antigos?
3 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní tãị́mbị́ Múngú ní ꞌyoó rĩ ŋõzú ĩmivé mẽrẽ ã tã sĩ rĩ ãꞌdi?
3 Jesus respondeu:
4 Múngú ẹzị kĩnĩ, ‘Lẽ mî ị̃njị̃ mí ẹ́tẹ́pị pi mí ẹ́ndrẹ́pị be ị̃njị̃njị̃.’ ‘ꞌBá átángá átápi ẹ́tẹ́pị ní, dõku ẹ́ndrẹ́pị ní ũnjí rĩ, ã ꞌdịkí ĩri drã ꞌdĩísĩ rá.’
4 Pois Deus disse: “Respeite o seu pai e a sua mãe!” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
5 ꞌBo ĩmi kínĩ ꞌbá rĩ ꞌyo dõ ẹ́tẹ́pị ní, dõku ẹ́ndrẹ́pị ní kĩnĩ, ‘Fẽfẽ má ní kõdô lẽé sẽé ĩmi ní rĩ, á sẽ Múngú ní gí,’
5 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, em sinal de respeito, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
6 ꞌdĩri lũ ꞌyozú kínĩ, ꞌbá ꞌdĩri ị̃njị̃ ẹ́tẹ́pị pi ẹ́ndrẹ́pị be kuyé. Ĩmi gãkí ụ́ꞌdụ́kọ́ Múngú vé rĩ sĩ, ĩmivé mẽrẽ ã tã sĩ.
6 então não precisa ajudar os seus pais. Assim vocês desprezam a mensagem de Deus para seguir os seus próprios ensinamentos.
7 Ĩmi ꞌbá ĩ ꞌbãꞌbée kú tã be pịrị ꞌdĩꞌbée, tã Múngú ní lũú nẹ́bị̃ Ĩsáyã ní átá ĩmi tã sĩ ꞌdĩri ĩri tã áda kĩnĩ,
7 Hipócritas! Isaías estava certo quando disse a respeito de vocês o seguinte:
8 “ ‘ꞌBá ꞌdĩꞌbée ri ma íngú tị sĩ kána,
8 “Deus disse:
9 Kộpi ma ị̃njị̃ ku kána,
9 A adoração deste povo é inútil,
10 Yẹ́sụ̃ ní ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi zịzú ímụ́zú ꞌí vúgá nõó, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi ꞌbãkí bị́ tã má ní ꞌyoó rĩ yịzú, tã rĩ ã fi rí ĩmi drị̃gé ꞌdãá múké múké.
10 Jesus chamou a multidão e disse:
11 Ngá nyanya ꞌbá rĩ ní nyaá rĩ íjị́ ũnjĩkãnyã ku, átángá ũnjí ĩfũúpi ꞌbá rĩ tị gé sĩ rĩ, ĩri ũnjĩkãnyã íjị́ nĩ.”
11 Não é o que entra pela boca que faz com que alguém fique
12 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ímụ́zú Yẹ́sụ̃ vúgá nõó, kộpi ní Yẹ́sụ̃ rĩ zịzú kínĩ, “ꞌÍ nị̃ kuyé ꞌyozú kínĩ, átángá mí ní átá ꞌdĩri sĩ, Fãrụ́sị̃ rĩ pi ã ꞌa ve rá?”
12 Então os discípulos chegaram perto dele e disseram: — Sabe que os
13 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi kĩnĩ, “Ngá ãrẽvú céré má Ẹ́tẹ́pị ꞌbụ̃ gé rĩ ní saá nĩ kuyé rĩ pi, ĩ ímụ́ kộpi unje céré vũgá.
13 Jesus respondeu:
14 Lẽ ĩmi ụ̃sụ̃kí Fãrụ́sị̃ ꞌdĩꞌbée vé tã ku, kộpi drị̃koma mị ãkó ni pi. ꞌBá rĩ dõ mị ãkó, ícó ọ́gụ́pị ẽ drị́ rụụ́ sẽé ku, ĩri sẽ kộpi ị̃rị̃trọ́ mụ uꞌde ꞌbụ́ agá.”
14 Não se preocupem com os fariseus. São guias cegos. E, quando um cego guia outro, os dois acabam caindo num buraco.
15 Pétẽró ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Mí ũlũ ꞌbá ní nãpí mí ní ꞌyoó kínĩ ngá ụrụkọ ĩri ꞌbá ní ũnjĩkãnyã íjị́ ꞌdĩri vé ífífí.”
15 Então Pedro pediu: — Explique para nós aquilo que o senhor disse antes.
16 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Ĩmi ãsámvú gé ꞌdĩgé, ꞌbá ãzi nyo tã má ní átá nõri nị̃ị́pi kuyé ni anigé?
16 Jesus disse:
17 Ĩmi nị̃kí ámá ꞌyozú kínĩ, ngá ꞌbá ní nyaá fií ꞌbá agá rĩ, ĩri fũ ꞌbá agásĩ ãmvé ꞌdíni kuyé?
17 O que entra pela boca vai para o estômago e depois sai do corpo.
18 ꞌBo átángá ĩfũúpi ꞌbá tị gé sĩ rĩ, ĩri íbí íngá ꞌbá ẹ́sị́ agá, ĩri sẽ ꞌbá rĩ tã ‘ãzãvũ rú’ ni ꞌo.
18 Mas o que sai da boca vem do coração. É isso que faz com que a pessoa fique impura.
19 Ãꞌdiãtãsĩyã yị̃kị̂ ũnjí rĩ, ĩri íbí ĩfũ ẹ́sị́ agálésĩ, ĩri sẽ ꞌbá rĩ ãngũ ꞌdị, ĩri la ꞌbá ãzi vé ũkú sĩ, dõku ũkú rĩ la ꞌbá ãzi vé ágó be, ĩri ọ̃wụ̃ ꞌbã, ĩri ngá ụ̃gụ̃, ĩri ũnjõ ụ́lị́, ãzini ĩri ãngũ ꞌyoꞌyo.
19 Porque é do coração que vêm os maus pensamentos, os crimes de morte, os adultérios, as imoralidades sexuais, os roubos, as mentiras e as calúnias.
20 Tã ĩ ní ũlãá ꞌdĩꞌbée, ĩri sẽ ꞌbá rĩ adri ‘ãzãvũ rú’ Múngú ẹndrẹtị gé. ꞌBá rĩ nya dõ ngá ị́sụ́ ũjĩ ꞌî drị́ kuyé, sẽ ꞌbá rĩ ꞌo tã ‘ãzãvũ rú’ ni ku.”
20 São essas coisas que fazem com que alguém fique impuro. Mas comer sem lavar as mãos não torna ninguém impuro.
21 Yẹ́sụ̃ nga fũú vũrã ꞌdãri agásĩ, ꞌde mụụ́ ãngũ ãmbúgú Táyã vé rĩ agá, ãzini Sĩdónã vé rĩ agá.
21 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto das cidades de Tiro e de Sidom .
22 Ũkú ãzi Kãnánãzị́, ĩri ní ímụ́zú Yẹ́sụ̃ ri mãzú, rizú ngozú ẹndrẹtị ni gé kĩnĩ, “Úpí, Dãwụ́dị̃ ã Mvá rĩ, ꞌí ndre ĩzãngã mávé nõri fô, mávé mvá ũkúŋá ꞌdãáꞌdã índrí ũnjí fi drị̃ ni gé, índrí ũnjí rĩ ri ĩri ní ĩzãngã sẽ ambamba.”
22 Certa mulher cananeia, que morava naquela terra, chegou perto dele e gritou: — Senhor,
23 Yẹ́sụ̃ zị̃ ꞌî tị átángá ꞌyozú kuyé. Ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ĩri mãzú, kộpi kínĩ, “ꞌÍ pẽ ũkú ꞌdĩri mụụ́ ꞌdĩísĩ rá, ĩri ri ngo ímụ́zú ꞌbâ vụ́drị̃ gé sĩ ambamba.”
23 Mas Jesus não respondeu nada. Então os discípulos chegaram perto dele e disseram: — Mande essa mulher embora, pois ela está vindo atrás de nós, fazendo muito barulho!
24 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kĩnĩ, “Ĩpẽkí ma ímụ́ ꞌbá Ĩsẽrélẽ vé rĩ pi ãsámvú gé, kộpi índrékí sụ̃ kãbĩlõ ãvĩꞌbá gí rĩ pi tị́nị.”
24 Jesus respondeu:
25 Ũkú rĩ ní ímụ́zú kũmũcí ũtị̃zú Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Úpí, ꞌí ko mâ ĩzã!”
25 Então ela veio, ajoelhou-se aos pés dele e disse: — Senhor, me ajude!
26 Yẹ́sụ̃ ní újázú ũkú rĩ ní kĩnĩ, “Adri múké ku ĩ ní ínyá anjiŋá úcézú rĩ pi íꞌdụ́zú sẽzú ũcógú rĩ pi ní.”
26 Jesus disse:
27 Ũkú rĩ ní ꞌyozú kĩnĩ, “Úpí, tã mí ní átá rĩ, ĩri tã áda, ꞌbo ũcógú rĩ pi ícó ínyá uꞌdeꞌbá ĩ ẹ́ꞌdị́páa vé mísá drị̃gé sĩ vũgá rĩ nya rá.”
27 — Sim, senhor, — respondeu a mulher — mas até mesmo os cachorrinhos comem as migalhas que caem debaixo da mesa dos seus donos.
28 Yẹ́sụ̃ ní újázú kĩnĩ, “Ũkú ꞌdĩri, ẹ̃ꞌyị̃ngárá mívé rĩ ãmbúgú! Tã mí ní zịị́ má tị gé gí rĩ, ĩ ícó sẽ mí ní rá.” Sâ ꞌdãri gé, ũkú rĩ vé mvá ũkúŋá rĩ gõ ícá múké.
28 — Mulher, você tem muita fé! — disse Jesus. — Que seja feito o que você quer! E naquele momento a filha dela ficou curada.
29 Yẹ́sụ̃ ní ngazú fũzú vũrã ꞌdãri agásĩ, ĩri ní ꞌdezú mụzú yị̃ị́ bãlãlã Gãlĩláyã vé rĩ gé ꞌdãá, ĩri ní mụzú yị̃ị́ bãlãlã rĩ ã gãrã gá sĩ. Ĩri ní tụzú mụzú írã drị̃gé, ĩri ní úrízú vũgá.
29 Jesus saiu dali e foi até o lago da Galileia. Depois subiu um monte e sentou-se ali.
30 ꞌBá bị́trị́ká rĩ pi ní ímụ́zú ĩri vúgá nõó, kộpi íjị́kí ꞌbá pá be ábáꞌbá gí rĩ pi, ꞌbá mị ãkó rĩ pi, ꞌbá ọ̃gọ̃rọ̃vụ̃ rú rĩ pi, ꞌbá átáꞌbée ku rĩ pi, ꞌbá ụrụkọꞌbée be ímụ́ ꞌbãá Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé, Yẹ́sụ̃ ídrí kộpi céré rá.
30 E foram até Jesus grandes multidões levando coxos, aleijados, cegos, mudos e muitos outros doentes, que eram colocados aos seus pés. E ele curou todos.
31 ꞌBá rĩ pi kâ ndreé ꞌbá ándúrú átáꞌbá ku rĩ pi nóni ri átátã, ꞌbá pá be ábáꞌbá gí rĩ pi ã pá ícá nóni múké gí, ꞌbá adriꞌbá ọ̃gọ̃rọ̃vụ̃ rú ri pi nóni ri ẹ̃cị̃ tu rá, ꞌbá mị be ẹ̃sị̃ꞌbá gí rĩ pi nóni ãngũ ndre rá. Tã ꞌdĩri sẽ kộpi ní ãyãngárá, sẽ kộpi íngúkí Múngú Ĩsẽrélẽ vé rĩ ãní rá.
31 O povo ficou admirado quando viu que os mudos falavam, os aleijados estavam curados, os coxos andavam e os cegos enxergavam. E todo o povo louvou ao Deus de Israel.
32 Yẹ́sụ̃ ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi zịzú ímụ́zú ꞌí vúgá nõó, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ma ĩzãngã sĩ ꞌbá nõꞌbée sĩ, kộpi adrikí má be nõgó caá ụ́ꞌdụ́ be na, ngá ãzi kộpi ní nyaánya ní ꞌdãáyo. Á lẽ kộpi pẽé mụzú nõósĩ ẹ̃bị́rị́ sĩ ku. Ĩri sẽ kộpi ícó ĩdrãkã ẹ̃bị́rị́ sĩ lẹ́tị gé rá.”
32 Jesus chamou os seus discípulos e disse:
33 Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ꞌyozú ĩri ní kínĩ, “Ãngũ nõri rárá rú ásé agá, ꞌbá nõꞌbée kárákará, ꞌbâ ị́sụ́kí rí ãnyãngã caápi kộpi ní rĩ íngũgá?”
33 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
34 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Pánga ĩmi vúgá ꞌdĩí ngõpí?”
34 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete pães e alguns peixinhos! — responderam eles.
35 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kĩnĩ, ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ã úríkí vũgá.
35 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão.
36 Kúru Yẹ́sụ̃ ní pánga ẹ́zị̂rị̃ ꞌdĩꞌbée íꞌdụ́zú ị̃ꞌbị́ rĩ pi be, ĩri ní õwõꞌdĩfô sẽzú, ĩri ní ũndĩzú, ĩri ní íꞌdụ́zú sẽzú ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi drị́gé, kộpi ní awazú ꞌbá rĩ pi ní.
36 Depois pegou os sete pães e os peixes e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
37 ꞌBá rĩ pi céré nyakí ãnyãngã rĩ ẹ́pị́zú ã ní rá. Vụ́drị̃ ni gé, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ĩkũnãkí pánga ĩ ní ũndĩí ĩ ní nyaá rĩ ẽ ị̃mbị́tã caá ũvú ã ꞌa ẹ́zị̂rị̃.
37 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
38 ꞌBá ãnyãngã rĩ nyaꞌbée rĩ pi vé kãlãfe ca élĩfũ sụ, lãkí ũkú rĩ pi anjiŋá rĩ pi be kuyé.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Yẹ́sụ̃ kã ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ayií mụzú ꞌdĩísĩ gí, ĩri ní tụzú kũlúmgba agá, ĩri ní mụzú vũrã ĩnyiŋá kụ̃rụ́ Mãgãdánã vé rĩ gé.
39 Então Jesus mandou o povo embora, subiu no barco e foi para a região de Magadã .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.