Mateus 15
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs ARC
1 Vụ́drị̃ ni gé, Fãrụ́sị̃ ụrụkọ pi ꞌbá tãị́mbị́ ímbáꞌbá rĩ pi be íbíkí ímụ́ Yẹ̃rụ́sãlémã gálésĩ, kộpi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ,
1 Então, chegaram ao pé de Jesus uns escribas e fariseus de Jerusalém, dizendo:
2 “Ngá mívé ꞌbá mî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní mẽrẽ ꞌbá ambugu rĩ pi vé rĩ ŋõzú rá rĩ ãꞌdi? Ãꞌdiãtãsĩyã kộpi kádõ rií ngá nyaá, kộpi ũjĩkí ĩ drị́ sụ̃ ꞌbávé mẽrẽ ní lẽé rĩ tị́nị ku!”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos quando comem pão.
3 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní tãị́mbị́ Múngú ní ꞌyoó rĩ ŋõzú ĩmivé mẽrẽ ã tã sĩ rĩ ãꞌdi?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Múngú ẹzị kĩnĩ, ‘Lẽ mî ị̃njị̃ mí ẹ́tẹ́pị pi mí ẹ́ndrẹ́pị be ị̃njị̃njị̃.’ ‘ꞌBá átángá átápi ẹ́tẹ́pị ní, dõku ẹ́ndrẹ́pị ní ũnjí rĩ, ã ꞌdịkí ĩri drã ꞌdĩísĩ rá.’
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a
5 ꞌBo ĩmi kínĩ ꞌbá rĩ ꞌyo dõ ẹ́tẹ́pị ní, dõku ẹ́ndrẹ́pị ní kĩnĩ, ‘Fẽfẽ má ní kõdô lẽé sẽé ĩmi ní rĩ, á sẽ Múngú ní gí,’
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser ao pai ou à mãe: É oferta ao Senhor o que poderias aproveitar de mim, esse não precisa honrar nem a seu pai nem a sua mãe,
6 ꞌdĩri lũ ꞌyozú kínĩ, ꞌbá ꞌdĩri ị̃njị̃ ẹ́tẹ́pị pi ẹ́ndrẹ́pị be kuyé. Ĩmi gãkí ụ́ꞌdụ́kọ́ Múngú vé rĩ sĩ, ĩmivé mẽrẽ ã tã sĩ.
6 E
7 Ĩmi ꞌbá ĩ ꞌbãꞌbée kú tã be pịrị ꞌdĩꞌbée, tã Múngú ní lũú nẹ́bị̃ Ĩsáyã ní átá ĩmi tã sĩ ꞌdĩri ĩri tã áda kĩnĩ,
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 “ ‘ꞌBá ꞌdĩꞌbée ri ma íngú tị sĩ kána,
8 Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Kộpi ma ị̃njị̃ ku kána,
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas
10 Yẹ́sụ̃ ní ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi zịzú ímụ́zú ꞌí vúgá nõó, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi ꞌbãkí bị́ tã má ní ꞌyoó rĩ yịzú, tã rĩ ã fi rí ĩmi drị̃gé ꞌdãá múké múké.
10 E, chamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi e entendei:
11 Ngá nyanya ꞌbá rĩ ní nyaá rĩ íjị́ ũnjĩkãnyã ku, átángá ũnjí ĩfũúpi ꞌbá rĩ tị gé sĩ rĩ, ĩri ũnjĩkãnyã íjị́ nĩ.”
11 o que contamina o homem não é o que entra na boca, mas o que sai da boca, isso é o que contamina o homem.
12 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ímụ́zú Yẹ́sụ̃ vúgá nõó, kộpi ní Yẹ́sụ̃ rĩ zịzú kínĩ, “ꞌÍ nị̃ kuyé ꞌyozú kínĩ, átángá mí ní átá ꞌdĩri sĩ, Fãrụ́sị̃ rĩ pi ã ꞌa ve rá?”
12 Então, acercando-se dele os seus discípulos, disseram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi kĩnĩ, “Ngá ãrẽvú céré má Ẹ́tẹ́pị ꞌbụ̃ gé rĩ ní saá nĩ kuyé rĩ pi, ĩ ímụ́ kộpi unje céré vũgá.
13 Ele, porém, respondendo, disse: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Lẽ ĩmi ụ̃sụ̃kí Fãrụ́sị̃ ꞌdĩꞌbée vé tã ku, kộpi drị̃koma mị ãkó ni pi. ꞌBá rĩ dõ mị ãkó, ícó ọ́gụ́pị ẽ drị́ rụụ́ sẽé ku, ĩri sẽ kộpi ị̃rị̃trọ́ mụ uꞌde ꞌbụ́ agá.”
14 Deixai-os; são condutores cegos; ora, se um cego guiar
15 Pétẽró ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Mí ũlũ ꞌbá ní nãpí mí ní ꞌyoó kínĩ ngá ụrụkọ ĩri ꞌbá ní ũnjĩkãnyã íjị́ ꞌdĩri vé ífífí.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Ĩmi ãsámvú gé ꞌdĩgé, ꞌbá ãzi nyo tã má ní átá nõri nị̃ị́pi kuyé ni anigé?
16 Jesus, porém, disse: Até vós mesmos estais ainda sem entender?
17 Ĩmi nị̃kí ámá ꞌyozú kínĩ, ngá ꞌbá ní nyaá fií ꞌbá agá rĩ, ĩri fũ ꞌbá agásĩ ãmvé ꞌdíni kuyé?
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e é lançado fora?
18 ꞌBo átángá ĩfũúpi ꞌbá tị gé sĩ rĩ, ĩri íbí íngá ꞌbá ẹ́sị́ agá, ĩri sẽ ꞌbá rĩ tã ‘ãzãvũ rú’ ni ꞌo.
18 Mas o que sai da boca procede do coração, e isso contamina o homem.
19 Ãꞌdiãtãsĩyã yị̃kị̂ ũnjí rĩ, ĩri íbí ĩfũ ẹ́sị́ agálésĩ, ĩri sẽ ꞌbá rĩ ãngũ ꞌdị, ĩri la ꞌbá ãzi vé ũkú sĩ, dõku ũkú rĩ la ꞌbá ãzi vé ágó be, ĩri ọ̃wụ̃ ꞌbã, ĩri ngá ụ̃gụ̃, ĩri ũnjõ ụ́lị́, ãzini ĩri ãngũ ꞌyoꞌyo.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, mortes, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Tã ĩ ní ũlãá ꞌdĩꞌbée, ĩri sẽ ꞌbá rĩ adri ‘ãzãvũ rú’ Múngú ẹndrẹtị gé. ꞌBá rĩ nya dõ ngá ị́sụ́ ũjĩ ꞌî drị́ kuyé, sẽ ꞌbá rĩ ꞌo tã ‘ãzãvũ rú’ ni ku.”
20 São essas
21 Yẹ́sụ̃ nga fũú vũrã ꞌdãri agásĩ, ꞌde mụụ́ ãngũ ãmbúgú Táyã vé rĩ agá, ãzini Sĩdónã vé rĩ agá.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as partes de Tiro e de Sidom.
22 Ũkú ãzi Kãnánãzị́, ĩri ní ímụ́zú Yẹ́sụ̃ ri mãzú, rizú ngozú ẹndrẹtị ni gé kĩnĩ, “Úpí, Dãwụ́dị̃ ã Mvá rĩ, ꞌí ndre ĩzãngã mávé nõri fô, mávé mvá ũkúŋá ꞌdãáꞌdã índrí ũnjí fi drị̃ ni gé, índrí ũnjí rĩ ri ĩri ní ĩzãngã sẽ ambamba.”
22 E eis que uma mulher cananeia, que saíra daquelas cercanias, clamou, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de mim, que minha filha está miseravelmente endemoninhada.
23 Yẹ́sụ̃ zị̃ ꞌî tị átángá ꞌyozú kuyé. Ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ĩri mãzú, kộpi kínĩ, “ꞌÍ pẽ ũkú ꞌdĩri mụụ́ ꞌdĩísĩ rá, ĩri ri ngo ímụ́zú ꞌbâ vụ́drị̃ gé sĩ ambamba.”
23 Mas ele não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, chegando ao pé dele, rogaram-lhe, dizendo: Despede-a, que vem gritando atrás de nós.
24 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kĩnĩ, “Ĩpẽkí ma ímụ́ ꞌbá Ĩsẽrélẽ vé rĩ pi ãsámvú gé, kộpi índrékí sụ̃ kãbĩlõ ãvĩꞌbá gí rĩ pi tị́nị.”
24 E ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ũkú rĩ ní ímụ́zú kũmũcí ũtị̃zú Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Úpí, ꞌí ko mâ ĩzã!”
25 Então, chegou ela e adorou-o, dizendo: Senhor, socorre-me.
26 Yẹ́sụ̃ ní újázú ũkú rĩ ní kĩnĩ, “Adri múké ku ĩ ní ínyá anjiŋá úcézú rĩ pi íꞌdụ́zú sẽzú ũcógú rĩ pi ní.”
26 Ele, porém, respondendo, disse: Não é bom pegar o pão dos filhos e deitá-lo aos cachorrinhos.
27 Ũkú rĩ ní ꞌyozú kĩnĩ, “Úpí, tã mí ní átá rĩ, ĩri tã áda, ꞌbo ũcógú rĩ pi ícó ínyá uꞌdeꞌbá ĩ ẹ́ꞌdị́páa vé mísá drị̃gé sĩ vũgá rĩ nya rá.”
27 E ela disse: Sim, Senhor, mas também os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Yẹ́sụ̃ ní újázú kĩnĩ, “Ũkú ꞌdĩri, ẹ̃ꞌyị̃ngárá mívé rĩ ãmbúgú! Tã mí ní zịị́ má tị gé gí rĩ, ĩ ícó sẽ mí ní rá.” Sâ ꞌdãri gé, ũkú rĩ vé mvá ũkúŋá rĩ gõ ícá múké.
28 Então, respondeu Jesus e disse-lhe: Ó mulher, grande E, desde aquela hora, a sua filha ficou sã.
29 Yẹ́sụ̃ ní ngazú fũzú vũrã ꞌdãri agásĩ, ĩri ní ꞌdezú mụzú yị̃ị́ bãlãlã Gãlĩláyã vé rĩ gé ꞌdãá, ĩri ní mụzú yị̃ị́ bãlãlã rĩ ã gãrã gá sĩ. Ĩri ní tụzú mụzú írã drị̃gé, ĩri ní úrízú vũgá.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galileia e, subindo a um monte, assentou-se lá.
30 ꞌBá bị́trị́ká rĩ pi ní ímụ́zú ĩri vúgá nõó, kộpi íjị́kí ꞌbá pá be ábáꞌbá gí rĩ pi, ꞌbá mị ãkó rĩ pi, ꞌbá ọ̃gọ̃rọ̃vụ̃ rú rĩ pi, ꞌbá átáꞌbée ku rĩ pi, ꞌbá ụrụkọꞌbée be ímụ́ ꞌbãá Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé, Yẹ́sụ̃ ídrí kộpi céré rá.
30 E veio ter com ele muito povo, que trazia coxos, cegos, mudos, aleijados e outros muitos; e os puseram aos pés de Jesus, e ele os sarou,
31 ꞌBá rĩ pi kâ ndreé ꞌbá ándúrú átáꞌbá ku rĩ pi nóni ri átátã, ꞌbá pá be ábáꞌbá gí rĩ pi ã pá ícá nóni múké gí, ꞌbá adriꞌbá ọ̃gọ̃rọ̃vụ̃ rú ri pi nóni ri ẹ̃cị̃ tu rá, ꞌbá mị be ẹ̃sị̃ꞌbá gí rĩ pi nóni ãngũ ndre rá. Tã ꞌdĩri sẽ kộpi ní ãyãngárá, sẽ kộpi íngúkí Múngú Ĩsẽrélẽ vé rĩ ãní rá.
31 de tal sorte que a multidão se maravilhou vendo os mudos a falar, os aleijados sãos, os coxos a andar, e os cegos a ver; e glorificava o Deus de Israel.
32 Yẹ́sụ̃ ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi zịzú ímụ́zú ꞌí vúgá nõó, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ma ĩzãngã sĩ ꞌbá nõꞌbée sĩ, kộpi adrikí má be nõgó caá ụ́ꞌdụ́ be na, ngá ãzi kộpi ní nyaánya ní ꞌdãáyo. Á lẽ kộpi pẽé mụzú nõósĩ ẹ̃bị́rị́ sĩ ku. Ĩri sẽ kộpi ícó ĩdrãkã ẹ̃bị́rị́ sĩ lẹ́tị gé rá.”
32 E Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Tenho compaixão da multidão, porque já está comigo há três dias e não tem o que comer, e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ꞌyozú ĩri ní kínĩ, “Ãngũ nõri rárá rú ásé agá, ꞌbá nõꞌbée kárákará, ꞌbâ ị́sụ́kí rí ãnyãngã caápi kộpi ní rĩ íngũgá?”
33 E os seus discípulos disseram-lhe: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para saciar tal multidão?
34 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Pánga ĩmi vúgá ꞌdĩí ngõpí?”
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães tendes? E eles disseram: Sete e uns poucos peixinhos.
35 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kĩnĩ, ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ã úríkí vũgá.
35 Então, mandou à multidão que se assentasse no chão.
36 Kúru Yẹ́sụ̃ ní pánga ẹ́zị̂rị̃ ꞌdĩꞌbée íꞌdụ́zú ị̃ꞌbị́ rĩ pi be, ĩri ní õwõꞌdĩfô sẽzú, ĩri ní ũndĩzú, ĩri ní íꞌdụ́zú sẽzú ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi drị́gé, kộpi ní awazú ꞌbá rĩ pi ní.
36 E, tomando os sete pães e os peixes e dando graças, partiu-os e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos, à multidão.
37 ꞌBá rĩ pi céré nyakí ãnyãngã rĩ ẹ́pị́zú ã ní rá. Vụ́drị̃ ni gé, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ĩkũnãkí pánga ĩ ní ũndĩí ĩ ní nyaá rĩ ẽ ị̃mbị́tã caá ũvú ã ꞌa ẹ́zị̂rị̃.
37 E todos comeram e se saciaram, e levantaram, do que sobejou, sete cestos cheios de pedaços.
38 ꞌBá ãnyãngã rĩ nyaꞌbée rĩ pi vé kãlãfe ca élĩfũ sụ, lãkí ũkú rĩ pi anjiŋá rĩ pi be kuyé.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Yẹ́sụ̃ kã ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ayií mụzú ꞌdĩísĩ gí, ĩri ní tụzú kũlúmgba agá, ĩri ní mụzú vũrã ĩnyiŋá kụ̃rụ́ Mãgãdánã vé rĩ gé.
39 E, tendo despedido a multidão, entrou no barco e dirigiu-se ao território de Magdala.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.