Marcos 15

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kã mụụ́ adrií ụ̃ꞌbụ́tịŋá rĩ sĩ, atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi, ꞌbá drị̃koma rú rĩ pi be, ꞌbá tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ímbáꞌbá rĩ pi be, ꞌbá tã lịꞌbá rĩ pi be céré úríkí átá trụ́, kộpi ní Yẹ́sụ̃ ri úmbézú, ĩri jịzú mụzú pá tuzú Pĩlátõ ẹndrẹtị gé.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pĩlátõ ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kĩnĩ, “Mi ꞌbãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ?”
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi tõkí Yẹ́sụ̃ ri, kộpi úlị́kí ũnjõ drị̃ ni gé kárákará.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pĩlátõ ní gõzú ĩri zịzú dị̃ị́ kĩnĩ, “ꞌÍ ꞌyo tã mí tị gé sĩ ku ãsĩ? ꞌÍ yị drĩ tã ĩ ní ũmbĩí mí drị̃gé kárákará ꞌdĩꞌbée ká!”
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Yẹ́sụ̃ újí tị́tị́, ꞌyo tã ãzi kuyé, ĩri ní ꞌî tị zị̃ị́ tã ꞌyozú kuyé rĩ sĩ, sẽ Pĩlátõ ní ãyãngárá.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Ílí ãlu ãlu, ụ́ꞌdụ́ ĩ ní rizú ụ̃mụ̃ Ụ́ꞌdụ́ Múngú ní Ẹlịzú Jó rĩ pi tị gé sĩ rĩ ã nyangárá gá, ꞌbá ĩ ní ũꞌyĩí rĩ pi ãsámvú gé, Pĩlátõ ri ꞌbá ãlu ꞌbá rĩ pi ní lẽé ẽ ĩtrũkí rĩ ĩtrũ.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Ágó ãzi rụ́ ni Bãrãbã ꞌi, ágó ꞌdĩri ꞌyĩkí kộpi ꞌbá waꞌbá ariꞌba rú tã Rómã vé rĩ gãꞌbá sĩ rĩ pi be, ágó ꞌdĩri ꞌdị ꞌbá drãá rá.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 ꞌBá kárákará pi ní ímụ́zú Pĩlátõ vúgá nõó, kộpi ní ĩri zịzú kínĩ, lẽ Pĩlátõ ẽ ĩtrũ ĩ ní ꞌbá ãlu, ꞌbá ĩ ní ũꞌyĩí ꞌdĩꞌbée ãsámvú gé, sụ̃ ĩri ní ándúrú rií ꞌoó rĩ tị́nị.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Pĩlátõ ní ꞌbá kárákará ꞌdĩꞌbée zịzú kĩnĩ, “Ĩmi lẽkí mâ ĩtrũ ĩmi ní ꞌbãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Pĩlátõ nị̃ ámá múké ꞌyozú kínĩ, atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi ĩpẽkí Yẹ́sụ̃ ri ímụ́ ꞌí vúgá nõlé nĩ, ãꞌdiãtãsĩyã Yẹ́sụ̃ vé tã ꞌde kộpi ẽ ẹ́sị́ agá ũnjí.
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 ꞌBo atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi rikí ꞌbá kárákará ꞌdĩꞌbée ĩcĩcĩkĩí, kộpi ã ꞌyokí rí, ẽ ĩtrũkí ĩ ní Bãrãbã ri áyu Yẹ́sụ̃ ã vũrã gá.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Pĩlátõ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “ꞌBo á trũ dõ Bãrãbã ri gí, ágó ĩmi ní zịị́ ꞌbãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé ꞌdĩri, mâ ꞌo ĩri íngóni?”
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 ꞌBá rĩ pi ní ọ́ꞌụ́zú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kínĩ, “Ã gbãkí ĩri pẹtị alambaku sị́gé.”
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Pĩlátõ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Tã ũnjí Yẹ́sụ̃ ní ꞌoó rĩ ãꞌdi?” ꞌBo kộpi gõkí ọ́ꞌụ́ mụzú drị̃gélé kínĩ, “Ã gbãkí ĩri pẹtị alambaku sị́gé!”
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Pĩlátõ ní lẽé ꞌbá bị́trị́ká ꞌdĩꞌbée ẽ ẹ́sị́ ã ve ꞌí ní ku rĩ sĩ, ĩri ní Bãrãbã ri trũzú, ĩri ní tãị́mbị́ sẽzú ívé ãngáráwá rĩ pi ní, kộpi ã ũgbãkí Yẹ́sụ̃ ri kẹ̃lị́ŋá sĩ, kộpi ã jịkí ĩri gbãá pẹtị alambaku sị́gé.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Ãngáráwá rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri jịzú mụzú vũrã ꞌbãgú Pĩlátõ ní adrizú rĩ gé ꞌdãá, kộpi ní ĩ ọ̃gụ̃pị́ị zịzú ímụ́zú céré vũrã ãlu gé.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Kộpi ꞌyĩkí bõngó ika akoóko rụ̃kụ̃ ni Yẹ́sụ̃ ã rụ́ꞌbá gá, kộpi údékí ũcékúcé suú drị̃ ni gé kụ̃lá rú.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Kộpi íꞌdókí rií gụụ́ Yẹ́sụ̃ sĩ, kộpi ꞌyokí ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kínĩ, “Ĩ ndrekí drĩ ꞌbãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ ká!”
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Kộpi ní drị̃ ni ãgbãzú pẹtị sĩ, kộpi ní kpá tụ̃sụ́ úwézú rụ́ꞌbá ni gé, kộpi ũtị̃kí kũmũcí vũgá Yẹ́sụ̃ ri ị̃njị̃zú, ꞌbo adri ị̃njị̃ngárá áda ni kuyé.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Ãngáráwá rĩ pi kâ gụụ́ Yẹ́sụ̃ sĩ gí, kộpi ní bõngó ika akoóko rụ̃kụ̃ rĩ njezú rụ́ꞌbá ni gé sĩ, kộpi ní gõzú ĩrivé bõngó íꞌdụ́zú suzú rụ́ꞌbá ni gé ũzi, kộpi ní ĩri jịzú mụzú vũrã ĩ ní lẽzú ĩri gbãzú pẹtị alambaku sị́gé rĩ gé ꞌdãá.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Ágó ãzi rụ́ ni Sị̃mọ́nã ꞌi, ĩri Kũrénẽgú, íbí ímụ́ ọ́mvụ́ gélésĩ, kộpi mĩkí ĩri pẹtị alambaku ĩ ní mụzú Yẹ́sụ̃ ri gbãzú rĩ ꞌdụụ́ mụzú. Sị̃mọ́nã ri Ãlẽkĩzándã pi vé ẹ́tẹ́pị Rụ́fãsĩ be.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Ãngáráwá rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri jịzú mụzú vũrã ĩ ní zịị́ Gõlõgótã rĩ gé ꞌdãá (ífífí ni, vũrã drị̃ kọ́lọ̃mgbọ́ vé ni).
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Kộpi sẽkí ĩri ní vị́nyọ̃, usakí pí ũjó be sẽé mvụụ́ ĩri ní, rụ́ꞌbá ni ásópi rĩ ã ndrĩ rí ãní, ꞌbo gã mvụgá sĩ.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Kộpi ní Yẹ́sụ̃ ri gbãzú pẹtị alambaku sị́gé. Kộpi ꞌbekí ĩrivé bõngó jẽké sĩ, ꞌbá ngõri dõ ngõri ꞌdụ.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Kộpi gbãkí Yẹ́sụ̃ ri pẹtị alambaku sị́gé ꞌdãá sâ úrõmĩ ụ̃ꞌbụ́tịŋá vé rĩ gé.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Sĩkí tã drị̃lé ni gé ꞌdíni, “ꞌBÃGÚ YÃHỤ́DỊ̃ RĨ PI VÉ RĨ.”
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Ãngáráwá rĩ pi gbãkí kpá ụ̃gụ́ꞌbá ị̃rị̃ pẹtị alambaku sị́gé, ãzi rĩ Yẹ́sụ̃ vé drị́ ẹ̃ndẹ́pị gélésĩla, ãzi rĩ ĩrivé drị́ ị̃jị́ gélésĩla.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Tã ĩ ní sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá, ĩ ní ꞌyoó, “Lãkí ĩri ꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoꞌbá rĩ pi be trụ́ ꞌdĩri, nga ꞌi fũú tị ni gé gí.”
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 ꞌBá riꞌbá ẹlịꞌbá ẹlị ẹlị rĩ pi rikí ĩri uꞌdaá, kộpi rikí drị̃ yaá ĩri idezú ãní, kộpi rikí ꞌyoó kínĩ, “Mi ándúrú ꞌyoópi, mi Jó Múngú vé rĩ ĩŋãnyã, mi gõ sị ụ́ꞌdụ́ na agá rĩ, mi adriípi ꞌdĩ?
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 ꞌÍ pa mi pẹtị alambaku rĩ sị́gé sĩ, mí ísị́ vũgá nõó!”
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi, ꞌbá tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ímbáꞌbá rĩ pi be, kộpi gụkí kpá Yẹ́sụ̃ sĩ, kộpi kínĩ, “Ídrí ꞌbá ụrụkọ rá pírí, ꞌbo ídrí ꞌî ngúlúpí ku ãsĩ?
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Kĩnĩ dõ ꞌi Kúrísítõ ꞌi, ꞌi ꞌbãgú Ĩsẽrélẽ rĩ pi vé rĩ, lẽ ẽ ísị́ pẹtị alambaku rĩ sị́gé sĩ vũgá nõó! ꞌBá ndrekí dõ gí, ꞌbâ íbí ẹ̃ꞌyị̃ ndõ.” Ụ̃gụ́ꞌbá ị̃rị̃ ĩ ní gbãá Yẹ́sụ̃ be trụ́ ꞌdĩꞌbée idekí kpá Yẹ́sụ̃ ri rá.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Kã mụụ́ adrií ụ̃tụ́ mgbímgbi gé ꞌdĩgé, ãngũ rĩ bĩ nịị́ kuú cịcị vũ drị̃gé sĩ céré, ãngũ rĩ nị caá sâ na ũndréŋá vé rĩ gé.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 Kã mụụ́ adrií sâ na ũndréŋá vé rĩ gé, Yẹ́sụ̃ ní trezú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kĩnĩ, “Ẹ̃lọ́yị̃, Ẹ̃lọ́yị̃, lãmã sãbãkãtánĩ?” Ífífí ni kĩnĩ, “Múngú mávé rĩ, Múngú mávé rĩ, ngá mí ní ma adizú rĩ ãꞌdi?”
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 ꞌBá ụrụkọ pá tuꞌbá ꞌdãlé rĩ pi yịkí tã Yẹ́sụ̃ ní átá ꞌdĩri, kộpi nị̃kí ífífí ni kuyé, kộpi ní ꞌyozú kínĩ, ĩri ri Ẽlíyã ri zị.
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Ágó ãzi ní njuzú mụzú lífã suzú vị́nyọ̃ údrápi gí ni agá, ĩri ní suzú pẹtị sị́gé, suzú mụzú ụrụ Yẹ́sụ̃ tị gé pẹtị alambaku sị́gé ꞌdãá, ã mvụ rí, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “ꞌBá tẽkí drĩ ndreé ká, dõ Ẽlíyã ri ímụ́ ĩri pa pẹtị alambaku rĩ sị́gé sĩ rá.”
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Yẹ́sụ̃ ní trezú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá, ĩrivé ídri ní kúru fũzú.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Bõngó ĩ ní Jó Múngú vé rĩ ã ꞌa ẹlịzú rĩ ní ꞌi ãsĩzú ị̃rị̃, íꞌdózú ụrụ ꞌdãá, cĩmgbá vũgá nõó.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Ũgalaku ãngáráwá rĩ pi vé pá tuúpi Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé rĩ kã ndreé Yẹ́sụ̃ drã gí, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Ádarú ágó ꞌdĩri Mvá Múngú vé ni.”
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Ũkú ụrụkọꞌbée tukí pá kuú rárá rú, kộpi tẽkí nyo rí tã ꞌdĩri ndreé. Kộpi ãsámvú gé ꞌdãá, ꞌbá rĩ Mãríyã Mãgãdẽlénã pi Mãríyã ãzi rĩ be, Sãlómẽ sĩ. Mãríyã ãzi ꞌdĩri Yõkóbũ mvá ụ̃dụ́ rĩ vé ẹ́ndrẹ́pị, ẹ́drị́pị ri Yósẽ ꞌi.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Ãngũ Gãlĩláyã vé rĩ gé ꞌdãlé, ũkú ꞌdĩꞌbée rikí Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩí, kộpi rikí kpá ĩri ẽ ĩzã koó ẹ̃zị́ sĩ nĩ. Ũkú ụrụkọ kárákará mụkí kộpi be trụ́ Yẹ̃rụ́sãlémã gá ꞌdãlé.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Kã mụụ́ adrií ụ́ꞌdụ́ tọ̃wụ́ sĩ, ụ̃tụ́ rĩ kã rií ꞌdeé, ụ́ꞌdụ́ ꞌdãri ní adrií Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé ni rizú ĩ útúzú cazú ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé rĩ sĩ,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 ágó ãzi rụ́ ni Yõsépã ꞌi, ĩri Ãrĩmãtáyõgú, ĩri ꞌbá ĩ ní ị̃njị̃ị́ ị̃njị̃ ni Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé ꞌbá tã lịꞌbá rĩ pi ãsámvú gé, ri mãlũngã Múngú vé úmvúlésĩ ímụ́pi rĩ ũtẽé. Nga mụụ́ ụ̃rị̃ ãkó Yẹ́sụ̃ vé ãvũ ã tã zịị́ Pĩlátõ tị gé.
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pĩlátõ kã yịị́ kínĩ Yẹ́sụ̃ drã gí, sẽ ĩri ní ãyãngárá. Ĩri ní ũgalaku ãngáráwá rĩ pi vé rĩ zịzú ímụ́zú, lẽ nị̃ị́ dõ ádarú Yẹ́sụ̃ drã gí.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 Ũgalaku rĩ kã lũú ĩri ní, Yẹ́sụ̃ drã gí, ĩri ní kúru ãvũ Yẹ́sụ̃ vé rĩ ọyụzú sẽzú Yõsépã drị́gé.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Yõsépã ní kúru bõngó jezú, ĩri ní ãvũ rĩ íꞌdụ́zú pẹtị alambaku sị́gé ꞌdãásĩ vũgá nõó, ĩri ní ĩmũlũzú bõngó rĩ sĩ, jịzú mụzú sị̃zú ꞌbụ́ ĩ ní gaá lũú ị́nọ́gọ́sị́ írã rụ́ꞌbá gá rĩ agá. Ĩri ní kúru írã ãmbúgú ni ĩgũzú, ꞌbụ́ rĩ ẽ tị ọ̃zụ̃zú ãní cí.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Mãríyã Mãgãdẽlénã pi, Mãríyã Yósẽ ẹ́ndrẹ́pị be, kộpi ndrekí vũrã ĩ ní ãvũ rĩ sị̃zú rĩ rá.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.