João 19
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NVT
1 Pĩlátõ ní Yẹ́sụ̃ ri sẽzú ãngáráwá rĩ pi drị́gé, kộpi ꞌdekí rií ĩri ũgbãá kẹ̃lị́ŋá sĩ.
1 Então Pilatos mandou açoitar Jesus.
2 Ãngáráwá rĩ pi trakí ũcékúcé suú Yẹ́sụ̃ drị̃gé kụ̃lá rú, kộpi íꞌdụ́kí bõngó ika akoóko rụ̃kụ̃ ꞌbãgú rĩ pi ní rií ángírí suú rĩ suú ĩri ã rụ́ꞌbá gá.
2 Os soldados fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça, e depois puseram nele um manto vermelho.
3 Kộpi rikí ĩ ítrú mụzú Yẹ́sụ̃ vúgá ꞌdãá dị̃ị́ dị̃ị́, kộpi rikí ꞌyoó kínĩ, “ꞌBá íngúkí mi rá, mi ꞌbãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ!” Kộpi ní ĩri usazú.
3 Zombavam dele, dizendo: “Salve, rei dos judeus!”, e batiam em seu rosto.
4 Pĩlátõ ní gõzú fũzú mụzú ãmvé ꞌdãá dị̃ị́, ĩri ní ꞌyozú ꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi ndrekí drĩ ká, ma mụ Yẹ́sụ̃ ri íjị́ ĩmi vúgá ãmvé nõó, ꞌbo lẽ ĩmi nị̃kí ámá múké ꞌyozú kínĩ, má ị́sụ́ tã ãzi ĩri ã rụ́ꞌbá gá lũúpi kínĩ ĩri ꞌbá ũnjí ni kuyé.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse ao povo: “Agora vou trazê-lo aqui para vocês, mas que fique bem claro: eu o considero inocente”.
5 Yẹ́sụ̃ ní kúru ĩfũzú ãmvé nõó, sukí ũcékúcé ĩ ní traá kụ̃lá rú rĩ drị̃ ni gé, sukí bõngó akoóko rụ̃kụ̃ ndrọ̃lụ̃ndrọ̃lụ̃ rú ni ĩri ã rụ́ꞌbá gá, Pĩlátõ ní ꞌyozú ꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩ ndrekí drĩ ká! Ágó rĩ nõ!”
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos e o manto vermelho. “Vejam, aqui está o homem!”, disse Pilatos.
6 Atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi, ꞌbá riꞌbá Jó Múngú vé rĩ ũtẽꞌbá rĩ pi be, kộpi kâ mụụ́ Yẹ́sụ̃ ri ndreé, kộpi ní ọ́ꞌụ́zú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kínĩ, “Ĩmi gbãkí ĩri pẹtị alambaku sị́gé! Ĩmi gbãkí ĩri pẹtị alambaku sị́gé!”
6 Quando os principais sacerdotes e os guardas do templo o viram, começaram a gritar: “Crucifique-o! Crucifique-o!”. “Levem-no vocês e crucifiquem-no”, disse Pilatos. “Eu o considero inocente.”
7 Yãhụ́dị̃ adriꞌbá drị̃koma rú rĩ pi ní újázú Pĩlátõ ní kínĩ, “Tãị́mbị́ ꞌbávé rĩ ãꞌyĩ rá kĩnĩ, ã ꞌdịkí ĩri drãá rá, ãꞌdiãtãsĩyã kĩnĩ, ꞌi Mvá Múngú vé ni.”
7 Os líderes judeus responderam: “Pela nossa lei ele deve morrer, pois chamou a si mesmo de Filho de Deus”.
8 Pĩlátõ kã tã ꞌdĩri yịị́, ụ̃rị̃ gõ ĩri fụụ́ ambamba.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou ainda mais amedrontado.
9 Pĩlátõ ní gõzú fizú ívé vũrã adrizú rĩ gé ꞌdãá, jị Yẹ́sụ̃ ri mụzú ĩndĩ. Ĩri ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kĩnĩ, “Mí íbí íngá ngũgá?” ꞌBo Yẹ́sụ̃ újí tị́tị́.
9 Levou Jesus de volta para dentro do palácio e lhe perguntou: “De onde você vem?”. Jesus, porém, não respondeu.
10 Pĩlátõ ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, “ꞌÍ lẽ átá má ní ku ãsĩ? ꞌÍ nị̃ ámá ꞌyozú kínĩ, ma ũkpõ be mi kuzú, dõku sẽzú mi gbãzú pẹtị alambaku sị́gé ꞌdíni kuyé?”
10 “Por que você se nega a falar comigo?”, perguntou Pilatos. “Não sabe que tenho autoridade para soltá-lo ou crucificá-lo?”
11 Yẹ́sụ̃ ní újázú Pĩlátõ ní kĩnĩ, “Múngú ã útú té dõ tã ni ị́nọ́gọ́sị́ kuyé, ũkpõ mívé mí ní ꞌbãá tã ꞌozú mâ rụ́ꞌbá gá ꞌdĩri ícó té ẹ̃zị́ ngaá má be ku. ꞌBo ꞌbá ma rụụ́pi íjị́pi mí ẹndrẹtị gé nõri ꞌo ũnjĩkãnyã agaápi rá ni.”
11 Jesus disse: “Você não teria autoridade alguma sobre mim se esta não lhe fosse dada de cima. Portanto, aquele que me entregou a você tem um pecado maior”.
12 Pĩlátõ kã tã ꞌdĩri yịị́, lẽ lẹ́tị ndãá Yẹ́sụ̃ ri ọyụzú ꞌdĩísĩ rá. ꞌBo drị̃koma Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ pi ní ꞌyozú Pĩlátõ ní kínĩ, “Mí ọyụ dõ ágó ꞌdĩri gí, mí ícó adrií ũndĩ ꞌbãgú ãmbúgú Rómã vé rĩ vé ni ku. ꞌBá ꞌyoópi ꞌí lẽ adrií ꞌbãgú rú ꞌdĩri, ĩri ãríꞌbá ꞌbãgú ãmbúgú ꞌdĩri vé ni.”
12 Então Pilatos tentou libertá-lo, mas os líderes judeus gritavam: “Se o senhor soltar este homem, não é amigo de César! Quem se declara rei se rebela contra César”.
13 Yãhụ́dị̃ rĩ pi kâ tã ꞌdĩri ꞌyoó ꞌdíni, Pĩlátõ ní Yẹ́sụ̃ ri íjị́zú ímụ́zú kộpi vúgá ãmvé nõó dị̃ị́. Pĩlátõ ní gõzú mụzú úrízú ívé lúpá ãmbũgũ vé rĩ drị̃gé, vũrã ĩ ní údé kuú kpãkpã írã sĩ rĩ drị̃gé. Vũrã ꞌdãri zịkí Ẽbérẽ tị sĩ Gãbátã.
13 Ao ouvir isso, Pilatos trouxe Jesus para fora novamente e se sentou no tribunal, na plataforma chamada “Pavimento de Pedras” (em aramaico, Gábata ).
14 Ụ́ꞌdụ́ ꞌbá rĩ pi ní rizú ĩ útúzú Ụ́ꞌdụ́ Múngú ní Ẹlịzú Jó rĩ pi tị gé sĩ rĩ vé rĩ gé, ụ̃tụ́ rĩ kã íꞌdó caá sâ mụdrị́ drị̃ ni ị̃rị̃ gé ꞌdĩgé, Pĩlátõ ní ꞌyozú Yãhụ́dị̃ rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmivé ꞌbãgú rĩ, ĩri ꞌdĩ.”
14 Era por volta de meio-dia, no dia da preparação para a Páscoa. E Pilatos disse ao povo: “Vejam, aqui está o seu rei!”.
15 ꞌBá rĩ pi ní ọ́ꞌụ́zú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kínĩ, “Ã ꞌdịkí ĩri drãá ꞌdĩísĩ rá, ã dẹkí ĩri ẹ̃zị́ ꞌdĩísĩ rá!”
15 “Fora com ele!”, gritaram. “Fora com ele! Crucifique-o!” “O quê? Crucificar o seu rei?”, perguntou Pilatos. Em resposta, os principais sacerdotes gritaram: “Não temos outro rei além de César!”.
16 Pĩlátõ ní kúru Yẹ́sụ̃ ri sẽzú kộpi drị́gé, kộpi ã mụkí gbãá pẹtị alambaku sị́gé.
16 Então Pilatos lhes entregou Jesus para ser crucificado. E eles levaram Jesus.
17 Yẹ́sụ̃ ꞌdụ pẹtị alambaku ĩ ní mụzú ꞌi gbãzú sị́ ni gé rĩ ꞌî ngúlúpí sĩ nĩ mụzú vũrã ĩ ní zịị́ “Drị̃ Kọ́lọ̃mgbọ́ rĩ” gé ꞌdãá. Vũrã ꞌdãri Ẽbérẽ tị sĩ zịkí ĩri Gõlõgótã.
17 Carregando a própria cruz, Jesus foi ao local chamado Lugar da Caveira (em aramaico, Gólgota ).
18 Ãngáráwá rĩ pi mụkí Yẹ́sụ̃ ri gbãá vũrã ꞌdãri gé, gbãkí kpá ꞌbá ụrụkọ ị̃rị̃ Yẹ́sụ̃ be trụ́ vũrã ãlu ãlu ꞌdãri gé, ãzi rĩ ĩrivé drị́ ẹ̃ndẹ́pị gélésĩ, ãzi rĩ drị́ ị̃jị́ gélésĩ, gbãkí Yẹ́sụ̃ ri ágágá.Yẹ́sụ̃ ꞌdụ ívé pẹtị alambaku|src="cn01833B.tif" size="span" loc="19:17" copy="Cook" ref="19:17"
18 Ali eles o pregaram na cruz. Outros dois foram crucificados com Jesus, um de cada lado e ele no meio.
19 Pĩlátõ ní tãị́mbị́ sẽzú, ĩ ní tã Yẹ́sụ̃ ri tõzú rĩ sĩzú ꞌbãzú pẹtị alambaku ĩ ní Yẹ́sụ̃ ri gbãzú sị́ ni gé rĩ drị̃lé gá ꞌdíni, “YẸ́SỤ̃ NÃZẼRÉTÃGÚ RĨ, ꞌBÃGÚ YÃHỤ́DỊ̃ RĨ PI VÉ RĨ.”
19 Pilatos colocou no alto da cruz uma placa que dizia: “Jesus, o nazareno, Rei dos judeus”.
20 Yãhụ́dị̃ kárákará rikí tã ĩ ní sĩí Yẹ́sụ̃ vé pẹtị alambaku ĩ ní ĩri gbãzú rĩ drị̃lé gá ꞌdĩri lãá, ãꞌdiãtãsĩyã vũrã ĩ ní Yẹ́sụ̃ ri gbãzú rĩ, ĩri ĩnyiŋáŋá kụ̃rụ́ ã gãrã gá. Sĩkí tã ri Ẽbérẽ tị sĩ, Lãtị́nị̃ tị sĩ, ãzini Gị̃rị́kị̃ tị sĩ.
20 O lugar onde Jesus foi crucificado ficava perto da cidade, e a placa estava escrita em aramaico, latim e grego, de modo que muitos judeus podiam ler a inscrição.
21 Atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi ní ꞌyozú Pĩlátõ ní kínĩ, “Mî sĩ tã rĩ ꞌyozú kínĩ, ‘ꞌBãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé ni’ ꞌdíni ku, lẽ mî sĩ ‘Ágó ꞌdĩri ꞌyo ꞌî tị sĩ kĩnĩ, ꞌi ꞌBãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ.’ ”
21 Os principais sacerdotes disseram a Pilatos: “Mude a inscrição de ‘Rei dos judeus’ para ‘Ele disse: Eu sou o rei dos judeus’”.
22 Pĩlátõ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Tã ĩ ní sĩí gí rĩ, újákí ku.”
22 Pilatos respondeu: “O que escrevi, escrevi”.
23 Ãngáráwá rĩ pi kâ Yẹ́sụ̃ ri gbãá pẹtị alambaku sị́gé ꞌdãá gí, kộpi íꞌdụ́kí ĩrivé bõngó acoó caá vũrã sĩ sụ, kộpi awakí ĩ ãsámvú gé sĩ, ọ́gụ́pị ꞌdụ ãlu, ọ́gụ́pị ꞌdụ ãlu. Kộpi ꞌdụkí kpá ĩrivé bõngó ĩri ní rií suú rụ̃kụ̃ rĩ ĩndĩ, údékí bõngó ꞌdĩri ãco rụ̃kụ̃ caá vũgá ꞌdãá, adri kú múlú rú, ícíkí ícícĩ kuyé.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, repartiram suas roupas em quatro partes, uma para cada um deles. Também pegaram sua túnica, mas ela era sem costura, tecida numa única peça, de alto a baixo.
24 Ãngáráwá rĩ pi ní átázú ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, “Lẽ ꞌbâ ũsĩkí bõngó ãco rụ̃kụ̃ ꞌdĩri ku, ꞌbâ ꞌbekí jẽké sĩ, ãꞌdi ri dõ ícó ꞌdụ nĩ.”
24 Por isso disseram: “Em vez de rasgá-la, vamos tirar sortes para ver quem ficará com ela”. Isso cumpriu as Escrituras que dizem: “Repartiram minhas roupas entre si e lançaram sortes por minha veste”. E foi o que fizeram.
25 Yẹ́sụ̃ ẹ́ndrẹ́pị pi Yẹ́sụ̃ ẹ́ndrẹ́pị vé ọ́mvụ́pị be, Mãríyã Kĩlópãsĩ ũkú ni be, ãzini Mãríyã Mãgãdẽlénã be, kộpi mụkí pá tuú pẹtị alambaku ĩ ní Yẹ́sụ̃ ri gbãzú kú sị́ ni gé rĩ ã gãrã gá.
25 Perto da cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, esposa de Clopas, e Maria Madalena.
26 Yẹ́sụ̃ kã ẹ́ndrẹ́pị ri ndreé tu pá kuú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩípi ꞌí ní lẽélẽ rĩ gãrã gá, ĩri ní ꞌyozú ẹ́ndrẹ́pị ní kĩnĩ, “ꞌBá nóni adriípi mî mvá rú rĩ, ĩri ꞌdĩ.”
26 Quando Jesus viu sua mãe ali, ao lado do discípulo a quem ele amava, disse-lhe: “Mulher, este é seu filho”.
27 Yẹ́sụ̃ ní kpá ꞌyozú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩípi rĩ ní kĩnĩ, “ꞌBá adriípi mí ẹ́ndrẹ́pị rú rĩ, ĩri ꞌdĩ.” Ágó Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩípi ꞌdĩri ní Mãríyã ri jịzú mụzú ívé ãngá.
27 E, ao discípulo, disse: “Esta é sua mãe”. Daquele momento em diante, o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Yẹ́sụ̃ kã nị̃ị́ ámá ꞌyozú kínĩ, ꞌí dẹ ívé ẹ̃zị́ gí, tã ĩ ní sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá rĩ ã nga rí ꞌi fũú tị ni gé ãní, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Yị̃ị́ úvá ndẽ ma gí.”
28 Jesus sabia que sua missão havia terminado e, para cumprir as Escrituras, disse: “Estou com sede”.
29 ꞌBãkí vị́nyọ̃ ũndrákúndra kú ĩgãŋá ãzi agá, kộpi íꞌdụ́kí lífã suú pẹtị sị́gé, suú vị́nyọ̃ rĩ agá ꞌdãá, kộpi sukí Yẹ́sụ̃ tị gé.
29 Havia ali uma vasilha com vinagre, de modo que ensoparam uma esponja no vinagre, a colocaram na ponta de um caniço de hissopo e a ergueram até os lábios de Jesus.
30 Yẹ́sụ̃ kã vị́nyọ̃ ũndrákúndra rĩ mvụụ́, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Tã rĩ dẹẹ́pi ꞌdĩ.” Drị̃ ni ní kúru úlúzú kũlũ, ĩri ní ívé índrí kuzú Múngú drị́gé.
30 Depois de prová-la, Jesus disse: “Está consumado”. Então, inclinou a cabeça e entregou o espírito.
31 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdãri ꞌbá rĩ pi ní rizú ĩ útúzú rĩ, kãdõ mụụ́ caá drụ̃ ꞌdíni, ĩri adri ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rizú ụ̃mụ̃ nyazú rĩ. Yãhụ́dị̃ rĩ pi lẽkí ꞌbá ĩ ní gbãá pẹtị alambaku sị́gé ꞌdĩꞌbée ã adrikí caá cĩmgbá ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé ku, kộpi zịkí Pĩlátõ tị gé kínĩ ãngáráwá rĩ pi ã ũgbãkí ꞌbá ꞌdĩꞌbée ã kórókó ũŋõó ꞌdĩísĩ rá, kộpi ã ũdrãkí rí mbẽlẽŋá, ã ũtrũkí rí kộpivé ãvũ vũgá.
31 Era o Dia da Preparação, e os líderes judeus não queriam que os corpos ficassem pendurados ali até o dia seguinte, que seria um sábado muito especial. Por isso pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos crucificados e removê-los.
32 Ãngáráwá rĩ pi ní íꞌdózú ágó ãzi ĩ ní gbãá Yẹ́sụ̃ be trụ́ rĩ ã kórókó ũgbãzú ũŋõzú, vụ́drị̃ ni gé, kộpi ní kpá ãzi rĩ vé rĩ ũgbãzú ũŋõzú.
32 Assim, os soldados vieram e quebraram as pernas dos dois homens crucificados com Jesus.
33 ꞌBo kộpi kâ caá Yẹ́sụ̃ vúgá, kộpi ị́sụ́kí Yẹ́sụ̃ drã gí, kộpi ũgbãkí ĩri ã kórókó fã ũŋõó kuyé.
33 Mas, quando chegaram a Jesus, viram que ele já estava morto e, portanto, não quebraram suas pernas.
34 Ãngáráwá ãlu ni ní Yẹ́sụ̃ ã gãrãfã sõzú ọ̃jụ́ sĩ, ãrí, ãzini yị̃ị́ ní ĩfũzú razú ꞌdịzú rụ́ꞌbá ni gé sĩ vũgá nõó.
34 Um dos soldados, porém, furou seu lado com uma lança e, no mesmo instante, correu sangue com água.
35 Ágó tã rĩ ndreépi ꞌî mị sĩ rĩ, ũlũ tã rĩ nĩ, tã ĩri ní ũlũú rĩ, ĩri tã áda. Nị̃ ámá ꞌyozú kínĩ, tã ꞌí ní ũlũú ꞌdĩri adri ũnjõ kuyé. Ũlũ tã ꞌdĩri kĩnĩ, ĩmi ẹ̃ꞌyị̃kí rí ꞌyozú kínĩ, ĩri tã áda.
35 Essa informação provém de uma testemunha ocular. Ela diz a verdade para que vocês também creiam.
36 Tã ꞌdĩꞌbée ngakí ĩ ꞌdíni, tã ĩ ní sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ, “Ícókí ĩrivé fã ũgbãá ŋõó ãluŋáni ku” ꞌdãri, ã nga rí ꞌi fũú tị ni gé bẽnĩ.
36 Essas coisas aconteceram para que se cumprissem as Escrituras que dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado”,
37 Tã rĩ ãzi ĩ ní sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá rĩ ꞌyo kĩnĩ, “Kộpi mị ꞌbã ꞌbá ĩ ní gãrãfã ni sõó ọ̃jụ́ sĩ rĩ ndrezú.”
37 e “Olharão para aquele a quem transpassaram”.
38 Yõsépã Ãrĩmãtáyõgú rĩ, ĩri ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩípi ni, ꞌbo ri tã ꞌí ní Yẹ́sụ̃ ri ẹ̃ꞌyị̃zú rĩ úcícĩ, ãꞌdiãtãsĩyã ĩri ri ꞌo Yãhụ́dị̃ rĩ pi sĩ ụ̃rị̃ sĩ. Mụ Yẹ́sụ̃ vé ãvũ ã tã zịị́ Pĩlátõ tị gé, Pĩlátõ ãꞌyĩ ĩri ní rá. Ĩri ní ãvũ rĩ ꞌdụzú mụzú sị̃zú nĩ.
38 Depois disso, José de Arimateia, que tinha sido discípulo secreto de Jesus porque temia os líderes judeus, pediu autorização a Pilatos para tirar da cruz o corpo de Jesus. Quando Pilatos lhe deu permissão, José veio e levou o corpo.
39 Nĩkõdémã ọ́tụ́ ímụ́pi Yẹ́sụ̃ vúgá ị́nị́ sĩ rĩ ꞌde mụzú Yõsépã vúgá sĩ ĩndĩ, jị ũdu ĩ ní usaá ẹ̃jị́ngụ̃rụ́ sĩ ni mụzú ꞌí drị́gé sĩ ĩndĩ, ũdu rĩ vé ẹ̃njị̃ngárá ĩri ícó ca kị́lọ̃ pụ̃kụ́ na drị̃ ni tọ̃wụ́ ꞌdíni rá.
39 Estava com ele Nicodemos, o homem que tinha ido conversar com Jesus à noite. Nicodemos trouxe cerca de 35 litros de óleo perfumado feito com mirra e aloés.
40 Ãgõ ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée íꞌdụ́kí ẹ̃jị́ngụ̃rụ́ rĩ ũdãá Yẹ́sụ̃ vé ãvũ rụ́ꞌbá gá sĩ, kộpi íꞌdụ́kí bõngó ãvũ rĩ ã rụ́ꞌbá ĩmũlũzú ãní, sụ̃ Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé mẽrẽ rizú ãvũ sị̃zú rĩ tị́nị.
40 Seguindo os costumes judaicos de sepultamento, envolveram o corpo de Jesus em lençóis compridos de linho, junto com essas especiarias.
41 Vũrã ĩ ní Yẹ́sụ̃ ri gbãzú pẹtị alambaku sị́gé rĩ, ĩri ĩnyiŋá ọ́mvụ́ ã gãrã gá, gãkí ꞌbụ́ lũú ụ̃jị́ agá ãvũ sị̃zú ní kú ọ́mvụ́ rĩ agá ꞌdãá, ụ̃jị́ ꞌdãri sị̃kí drĩ ꞌbá ãzi ꞌa ni gé ꞌdãlé kuyé.
41 O local da crucificação ficava próximo a um jardim, onde havia um túmulo novo que nunca tinha sido usado.
42 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdãri ní adrií ụ́ꞌdụ́ Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé ni rizú ĩ útúzú fũzú ãní ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé rĩ sĩ, ãzini ụ̃jị́ ãvũ sị̃zú rĩ ní adrií ĩnyiŋá rĩ sĩ, kộpi áwíkí Yẹ́sụ̃ ri sị̃ị́ ụ̃jị́ rĩ agá ꞌdãgá.
42 Como era o Dia da Preparação para a Páscoa judaica, e uma vez que o túmulo ficava perto, colocaram Jesus ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.