João 19
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs ARIB
1 Pĩlátõ ní Yẹ́sụ̃ ri sẽzú ãngáráwá rĩ pi drị́gé, kộpi ꞌdekí rií ĩri ũgbãá kẹ̃lị́ŋá sĩ.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Ãngáráwá rĩ pi trakí ũcékúcé suú Yẹ́sụ̃ drị̃gé kụ̃lá rú, kộpi íꞌdụ́kí bõngó ika akoóko rụ̃kụ̃ ꞌbãgú rĩ pi ní rií ángírí suú rĩ suú ĩri ã rụ́ꞌbá gá.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 Kộpi rikí ĩ ítrú mụzú Yẹ́sụ̃ vúgá ꞌdãá dị̃ị́ dị̃ị́, kộpi rikí ꞌyoó kínĩ, “ꞌBá íngúkí mi rá, mi ꞌbãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ!” Kộpi ní ĩri usazú.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Pĩlátõ ní gõzú fũzú mụzú ãmvé ꞌdãá dị̃ị́, ĩri ní ꞌyozú ꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi ndrekí drĩ ká, ma mụ Yẹ́sụ̃ ri íjị́ ĩmi vúgá ãmvé nõó, ꞌbo lẽ ĩmi nị̃kí ámá múké ꞌyozú kínĩ, má ị́sụ́ tã ãzi ĩri ã rụ́ꞌbá gá lũúpi kínĩ ĩri ꞌbá ũnjí ni kuyé.”
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Yẹ́sụ̃ ní kúru ĩfũzú ãmvé nõó, sukí ũcékúcé ĩ ní traá kụ̃lá rú rĩ drị̃ ni gé, sukí bõngó akoóko rụ̃kụ̃ ndrọ̃lụ̃ndrọ̃lụ̃ rú ni ĩri ã rụ́ꞌbá gá, Pĩlátõ ní ꞌyozú ꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩ ndrekí drĩ ká! Ágó rĩ nõ!”
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi, ꞌbá riꞌbá Jó Múngú vé rĩ ũtẽꞌbá rĩ pi be, kộpi kâ mụụ́ Yẹ́sụ̃ ri ndreé, kộpi ní ọ́ꞌụ́zú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kínĩ, “Ĩmi gbãkí ĩri pẹtị alambaku sị́gé! Ĩmi gbãkí ĩri pẹtị alambaku sị́gé!”
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Yãhụ́dị̃ adriꞌbá drị̃koma rú rĩ pi ní újázú Pĩlátõ ní kínĩ, “Tãị́mbị́ ꞌbávé rĩ ãꞌyĩ rá kĩnĩ, ã ꞌdịkí ĩri drãá rá, ãꞌdiãtãsĩyã kĩnĩ, ꞌi Mvá Múngú vé ni.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Pĩlátõ kã tã ꞌdĩri yịị́, ụ̃rị̃ gõ ĩri fụụ́ ambamba.
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 Pĩlátõ ní gõzú fizú ívé vũrã adrizú rĩ gé ꞌdãá, jị Yẹ́sụ̃ ri mụzú ĩndĩ. Ĩri ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kĩnĩ, “Mí íbí íngá ngũgá?” ꞌBo Yẹ́sụ̃ újí tị́tị́.
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pĩlátõ ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, “ꞌÍ lẽ átá má ní ku ãsĩ? ꞌÍ nị̃ ámá ꞌyozú kínĩ, ma ũkpõ be mi kuzú, dõku sẽzú mi gbãzú pẹtị alambaku sị́gé ꞌdíni kuyé?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Yẹ́sụ̃ ní újázú Pĩlátõ ní kĩnĩ, “Múngú ã útú té dõ tã ni ị́nọ́gọ́sị́ kuyé, ũkpõ mívé mí ní ꞌbãá tã ꞌozú mâ rụ́ꞌbá gá ꞌdĩri ícó té ẹ̃zị́ ngaá má be ku. ꞌBo ꞌbá ma rụụ́pi íjị́pi mí ẹndrẹtị gé nõri ꞌo ũnjĩkãnyã agaápi rá ni.”
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Pĩlátõ kã tã ꞌdĩri yịị́, lẽ lẹ́tị ndãá Yẹ́sụ̃ ri ọyụzú ꞌdĩísĩ rá. ꞌBo drị̃koma Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ pi ní ꞌyozú Pĩlátõ ní kínĩ, “Mí ọyụ dõ ágó ꞌdĩri gí, mí ícó adrií ũndĩ ꞌbãgú ãmbúgú Rómã vé rĩ vé ni ku. ꞌBá ꞌyoópi ꞌí lẽ adrií ꞌbãgú rú ꞌdĩri, ĩri ãríꞌbá ꞌbãgú ãmbúgú ꞌdĩri vé ni.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 Yãhụ́dị̃ rĩ pi kâ tã ꞌdĩri ꞌyoó ꞌdíni, Pĩlátõ ní Yẹ́sụ̃ ri íjị́zú ímụ́zú kộpi vúgá ãmvé nõó dị̃ị́. Pĩlátõ ní gõzú mụzú úrízú ívé lúpá ãmbũgũ vé rĩ drị̃gé, vũrã ĩ ní údé kuú kpãkpã írã sĩ rĩ drị̃gé. Vũrã ꞌdãri zịkí Ẽbérẽ tị sĩ Gãbátã.
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Ụ́ꞌdụ́ ꞌbá rĩ pi ní rizú ĩ útúzú Ụ́ꞌdụ́ Múngú ní Ẹlịzú Jó rĩ pi tị gé sĩ rĩ vé rĩ gé, ụ̃tụ́ rĩ kã íꞌdó caá sâ mụdrị́ drị̃ ni ị̃rị̃ gé ꞌdĩgé, Pĩlátõ ní ꞌyozú Yãhụ́dị̃ rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmivé ꞌbãgú rĩ, ĩri ꞌdĩ.”
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 ꞌBá rĩ pi ní ọ́ꞌụ́zú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kínĩ, “Ã ꞌdịkí ĩri drãá ꞌdĩísĩ rá, ã dẹkí ĩri ẹ̃zị́ ꞌdĩísĩ rá!”
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Pĩlátõ ní kúru Yẹ́sụ̃ ri sẽzú kộpi drị́gé, kộpi ã mụkí gbãá pẹtị alambaku sị́gé.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 Yẹ́sụ̃ ꞌdụ pẹtị alambaku ĩ ní mụzú ꞌi gbãzú sị́ ni gé rĩ ꞌî ngúlúpí sĩ nĩ mụzú vũrã ĩ ní zịị́ “Drị̃ Kọ́lọ̃mgbọ́ rĩ” gé ꞌdãá. Vũrã ꞌdãri Ẽbérẽ tị sĩ zịkí ĩri Gõlõgótã.
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Ãngáráwá rĩ pi mụkí Yẹ́sụ̃ ri gbãá vũrã ꞌdãri gé, gbãkí kpá ꞌbá ụrụkọ ị̃rị̃ Yẹ́sụ̃ be trụ́ vũrã ãlu ãlu ꞌdãri gé, ãzi rĩ ĩrivé drị́ ẹ̃ndẹ́pị gélésĩ, ãzi rĩ drị́ ị̃jị́ gélésĩ, gbãkí Yẹ́sụ̃ ri ágágá.Yẹ́sụ̃ ꞌdụ ívé pẹtị alambaku|src="cn01833B.tif" size="span" loc="19:17" copy="Cook" ref="19:17"
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pĩlátõ ní tãị́mbị́ sẽzú, ĩ ní tã Yẹ́sụ̃ ri tõzú rĩ sĩzú ꞌbãzú pẹtị alambaku ĩ ní Yẹ́sụ̃ ri gbãzú sị́ ni gé rĩ drị̃lé gá ꞌdíni, “YẸ́SỤ̃ NÃZẼRÉTÃGÚ RĨ, ꞌBÃGÚ YÃHỤ́DỊ̃ RĨ PI VÉ RĨ.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Yãhụ́dị̃ kárákará rikí tã ĩ ní sĩí Yẹ́sụ̃ vé pẹtị alambaku ĩ ní ĩri gbãzú rĩ drị̃lé gá ꞌdĩri lãá, ãꞌdiãtãsĩyã vũrã ĩ ní Yẹ́sụ̃ ri gbãzú rĩ, ĩri ĩnyiŋáŋá kụ̃rụ́ ã gãrã gá. Sĩkí tã ri Ẽbérẽ tị sĩ, Lãtị́nị̃ tị sĩ, ãzini Gị̃rị́kị̃ tị sĩ.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi ní ꞌyozú Pĩlátõ ní kínĩ, “Mî sĩ tã rĩ ꞌyozú kínĩ, ‘ꞌBãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé ni’ ꞌdíni ku, lẽ mî sĩ ‘Ágó ꞌdĩri ꞌyo ꞌî tị sĩ kĩnĩ, ꞌi ꞌBãgú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ.’ ”
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Pĩlátõ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Tã ĩ ní sĩí gí rĩ, újákí ku.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Ãngáráwá rĩ pi kâ Yẹ́sụ̃ ri gbãá pẹtị alambaku sị́gé ꞌdãá gí, kộpi íꞌdụ́kí ĩrivé bõngó acoó caá vũrã sĩ sụ, kộpi awakí ĩ ãsámvú gé sĩ, ọ́gụ́pị ꞌdụ ãlu, ọ́gụ́pị ꞌdụ ãlu. Kộpi ꞌdụkí kpá ĩrivé bõngó ĩri ní rií suú rụ̃kụ̃ rĩ ĩndĩ, údékí bõngó ꞌdĩri ãco rụ̃kụ̃ caá vũgá ꞌdãá, adri kú múlú rú, ícíkí ícícĩ kuyé.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Ãngáráwá rĩ pi ní átázú ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, “Lẽ ꞌbâ ũsĩkí bõngó ãco rụ̃kụ̃ ꞌdĩri ku, ꞌbâ ꞌbekí jẽké sĩ, ãꞌdi ri dõ ícó ꞌdụ nĩ.”
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Yẹ́sụ̃ ẹ́ndrẹ́pị pi Yẹ́sụ̃ ẹ́ndrẹ́pị vé ọ́mvụ́pị be, Mãríyã Kĩlópãsĩ ũkú ni be, ãzini Mãríyã Mãgãdẽlénã be, kộpi mụkí pá tuú pẹtị alambaku ĩ ní Yẹ́sụ̃ ri gbãzú kú sị́ ni gé rĩ ã gãrã gá.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Yẹ́sụ̃ kã ẹ́ndrẹ́pị ri ndreé tu pá kuú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩípi ꞌí ní lẽélẽ rĩ gãrã gá, ĩri ní ꞌyozú ẹ́ndrẹ́pị ní kĩnĩ, “ꞌBá nóni adriípi mî mvá rú rĩ, ĩri ꞌdĩ.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Yẹ́sụ̃ ní kpá ꞌyozú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩípi rĩ ní kĩnĩ, “ꞌBá adriípi mí ẹ́ndrẹ́pị rú rĩ, ĩri ꞌdĩ.” Ágó Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩípi ꞌdĩri ní Mãríyã ri jịzú mụzú ívé ãngá.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Yẹ́sụ̃ kã nị̃ị́ ámá ꞌyozú kínĩ, ꞌí dẹ ívé ẹ̃zị́ gí, tã ĩ ní sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá rĩ ã nga rí ꞌi fũú tị ni gé ãní, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Yị̃ị́ úvá ndẽ ma gí.”
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 ꞌBãkí vị́nyọ̃ ũndrákúndra kú ĩgãŋá ãzi agá, kộpi íꞌdụ́kí lífã suú pẹtị sị́gé, suú vị́nyọ̃ rĩ agá ꞌdãá, kộpi sukí Yẹ́sụ̃ tị gé.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 Yẹ́sụ̃ kã vị́nyọ̃ ũndrákúndra rĩ mvụụ́, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Tã rĩ dẹẹ́pi ꞌdĩ.” Drị̃ ni ní kúru úlúzú kũlũ, ĩri ní ívé índrí kuzú Múngú drị́gé.
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdãri ꞌbá rĩ pi ní rizú ĩ útúzú rĩ, kãdõ mụụ́ caá drụ̃ ꞌdíni, ĩri adri ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rizú ụ̃mụ̃ nyazú rĩ. Yãhụ́dị̃ rĩ pi lẽkí ꞌbá ĩ ní gbãá pẹtị alambaku sị́gé ꞌdĩꞌbée ã adrikí caá cĩmgbá ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé ku, kộpi zịkí Pĩlátõ tị gé kínĩ ãngáráwá rĩ pi ã ũgbãkí ꞌbá ꞌdĩꞌbée ã kórókó ũŋõó ꞌdĩísĩ rá, kộpi ã ũdrãkí rí mbẽlẽŋá, ã ũtrũkí rí kộpivé ãvũ vũgá.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Ãngáráwá rĩ pi ní íꞌdózú ágó ãzi ĩ ní gbãá Yẹ́sụ̃ be trụ́ rĩ ã kórókó ũgbãzú ũŋõzú, vụ́drị̃ ni gé, kộpi ní kpá ãzi rĩ vé rĩ ũgbãzú ũŋõzú.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 ꞌBo kộpi kâ caá Yẹ́sụ̃ vúgá, kộpi ị́sụ́kí Yẹ́sụ̃ drã gí, kộpi ũgbãkí ĩri ã kórókó fã ũŋõó kuyé.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Ãngáráwá ãlu ni ní Yẹ́sụ̃ ã gãrãfã sõzú ọ̃jụ́ sĩ, ãrí, ãzini yị̃ị́ ní ĩfũzú razú ꞌdịzú rụ́ꞌbá ni gé sĩ vũgá nõó.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ágó tã rĩ ndreépi ꞌî mị sĩ rĩ, ũlũ tã rĩ nĩ, tã ĩri ní ũlũú rĩ, ĩri tã áda. Nị̃ ámá ꞌyozú kínĩ, tã ꞌí ní ũlũú ꞌdĩri adri ũnjõ kuyé. Ũlũ tã ꞌdĩri kĩnĩ, ĩmi ẹ̃ꞌyị̃kí rí ꞌyozú kínĩ, ĩri tã áda.
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Tã ꞌdĩꞌbée ngakí ĩ ꞌdíni, tã ĩ ní sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ, “Ícókí ĩrivé fã ũgbãá ŋõó ãluŋáni ku” ꞌdãri, ã nga rí ꞌi fũú tị ni gé bẽnĩ.
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Tã rĩ ãzi ĩ ní sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá rĩ ꞌyo kĩnĩ, “Kộpi mị ꞌbã ꞌbá ĩ ní gãrãfã ni sõó ọ̃jụ́ sĩ rĩ ndrezú.”
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Yõsépã Ãrĩmãtáyõgú rĩ, ĩri ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩípi ni, ꞌbo ri tã ꞌí ní Yẹ́sụ̃ ri ẹ̃ꞌyị̃zú rĩ úcícĩ, ãꞌdiãtãsĩyã ĩri ri ꞌo Yãhụ́dị̃ rĩ pi sĩ ụ̃rị̃ sĩ. Mụ Yẹ́sụ̃ vé ãvũ ã tã zịị́ Pĩlátõ tị gé, Pĩlátõ ãꞌyĩ ĩri ní rá. Ĩri ní ãvũ rĩ ꞌdụzú mụzú sị̃zú nĩ.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Nĩkõdémã ọ́tụ́ ímụ́pi Yẹ́sụ̃ vúgá ị́nị́ sĩ rĩ ꞌde mụzú Yõsépã vúgá sĩ ĩndĩ, jị ũdu ĩ ní usaá ẹ̃jị́ngụ̃rụ́ sĩ ni mụzú ꞌí drị́gé sĩ ĩndĩ, ũdu rĩ vé ẹ̃njị̃ngárá ĩri ícó ca kị́lọ̃ pụ̃kụ́ na drị̃ ni tọ̃wụ́ ꞌdíni rá.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Ãgõ ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée íꞌdụ́kí ẹ̃jị́ngụ̃rụ́ rĩ ũdãá Yẹ́sụ̃ vé ãvũ rụ́ꞌbá gá sĩ, kộpi íꞌdụ́kí bõngó ãvũ rĩ ã rụ́ꞌbá ĩmũlũzú ãní, sụ̃ Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé mẽrẽ rizú ãvũ sị̃zú rĩ tị́nị.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Vũrã ĩ ní Yẹ́sụ̃ ri gbãzú pẹtị alambaku sị́gé rĩ, ĩri ĩnyiŋá ọ́mvụ́ ã gãrã gá, gãkí ꞌbụ́ lũú ụ̃jị́ agá ãvũ sị̃zú ní kú ọ́mvụ́ rĩ agá ꞌdãá, ụ̃jị́ ꞌdãri sị̃kí drĩ ꞌbá ãzi ꞌa ni gé ꞌdãlé kuyé.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdãri ní adrií ụ́ꞌdụ́ Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé ni rizú ĩ útúzú fũzú ãní ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé rĩ sĩ, ãzini ụ̃jị́ ãvũ sị̃zú rĩ ní adrií ĩnyiŋá rĩ sĩ, kộpi áwíkí Yẹ́sụ̃ ri sị̃ị́ ụ̃jị́ rĩ agá ꞌdãgá.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.