Apocalipse 16

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Á yị ụ́ꞌdụ́kọ́ íbí íkụ́ Jó Múngú vé rĩ agá ꞌdãásĩ, ụ́ꞌdụ́kọ́ rĩ ꞌụ ụrụ ꞌdãá, ĩri ri átá mãlãyíkã ẹ́zị̂rị̃ rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi mụkí, ĩmi ũdãkí Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá ẹ́zị̂rị̃ ꞌdĩꞌbée agá ꞌdĩri vũ drị̃gé ꞌdãá.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Kúru mãlãyíkã drị̃drị̃ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú vũ drị̃gé nõó, ãzó ní íꞌdózú ꞌbá ị̃bị̃gọ́ vé bị́lẹ́mị be kú ĩ rụ́ꞌbá gá, riꞌbá ĩri ị̃njị̃ꞌbá rĩ pi ã rụ́ꞌbá nyazú, ásóngárá ni aga rá.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Mãlãyíkã ị̃rị̃ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú yị̃ị́ tafu rĩ agá nõó, yị̃ị́ rĩ ẽ mị újá ꞌi kaá kuú ãrí rú sụ̃ ꞌbá drãápi gí rĩ vé ãrí ní raá rụ́ꞌbá ni gé sĩ rĩ tị́nị. Ngá ãrẽvú céré ídri be ẹ́cị́ꞌbá yị̃ị́ agásĩ rĩ pi ũdrãkí rá.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Mãlãyíkã na rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú yị̃ị́ ambugu dịꞌbá dịdị rĩ pi drị̃gé, ãzini kídí rĩ pi drị̃gé nõó, yị̃ị́ rĩ pi ẽ mị újákí ĩ céré kuú ãrí rú.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Á yị mãlãyíkã ĩ ní ꞌbãá ãmbúgú yị̃ị́ rĩ pi drị̃gé rĩ ní ꞌyozú kĩnĩ,
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 ꞌBá ũnjí vũ drị̃gé rĩ pi úꞌdị́kí ꞌbá Múngú vé uletere rĩ pi nẹ́bị̃ rĩ pi be,
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Kúru má ní ụ́ꞌdụ́kọ́ yịzú íbí íkụ́ vũrã rọ̃bọ̃ŋọ̃ zãzú rĩ gé ꞌdãásĩ kĩnĩ,
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Mãlãyíkã sụ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri dãzú ụ̃tụ́ mị gé ꞌdãá, sẽ ụ̃tụ́ rĩ ní ũkpõ kozú gbírílílí kộpi ã rụ́ꞌbá zãzú.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ụ̃tụ́ rĩ zã kộpi ã rụ́ꞌbá mãrĩmãrĩ, kộpi trikí Múngú wọ̃nyọ́kị́ ĩpẽépi rĩ vé rụ́ ãní rá. Kộpi gãkí ẹ́sị́ újágá sĩ, ãzini kộpi gãkí Múngú ri íngúgá sĩ.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Mãlãyíkã tọ̃wụ́ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú lúpá ị̃bị̃gọ́ drị̃drị̃ rĩ vé rĩ drị̃gé nõó, ị́nị́ŋá ọ̃zụ̃ ĩrivé mãlũngã céré, ꞌbá nyọ̃ọ́kụ́ drị̃gé rĩ pi rikí ĩ ádra nyaá ãní ĩzãngã ĩzãngã rú,
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 kộpi trikí Múngú adriípi ꞌbụ̃ gé rĩ ãní rá, ãꞌdiãtãsĩyã ãzó ĩ rụ́ꞌbá gá rĩ pi ní rií ásó ambamba rĩ sĩ, ꞌbo kộpi gãkí ẹ́sị́ újágá sĩ, kộpi kukí ũnjĩkãnyã ĩ ní ꞌoó rĩ kuyé.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Mãlãyíkã ázíyá rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú yị̃ị́ ãmbúgú dịị́pi dịdị Yũfẽrétã agá nõó, yị̃ị́ rĩ njụ ãní céré, ꞌbãgú íngáꞌbée ụ̃tụ́ ní ĩfũngárá gálésĩ rĩ pi ã zokí rí mụzú ĩvé ãngáráwá rĩ pi be wọ̃ọ́kọ̃ ụ̃tụ́ ní ꞌdezú rĩ gé ꞌdãlé.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Kúru má ní índrí ũnjí ndrezú na, kộpi índrékí sụ̃ ụ́drụ́kụ́drụ́ tị́nị. Kộpi rikí ĩfũú ngá ãtra ꞌdĩri tị gé sĩ, ị̃bị̃gọ́ drị̃drị̃ rĩ tị gé sĩ, ãzini nẹ́bị̃ ũnjó rú rĩ tị gé sĩ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Kộpi índrí ũnjí riꞌbá tã ãyãzú ãyãyã ni ꞌoꞌbá ni pi, kộpi ꞌde mụ ꞌbãgú vũ drị̃gé rĩ pi vúgá, kộpi ꞌbãgú rĩ pi tra ẹ̃ꞌdị́ ꞌdị ụ́ꞌdụ́ ãmbúgú Múngú Ũkpõ ꞌDị́pa vé rĩ gé.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Yẹ́sụ̃ kĩnĩ, “Ĩmi adrikí ũrẽ, ma ímụ́ ícá dụ̃ sụ̃ ụ̃gụ́ꞌbá tị́nị. Ãyĩkõ ri adri ꞌbá adriípi mị be mgbọ, bõngó suúpi ꞌî rụ́ꞌbá ọ̃zụ̃zú cí, ꞌî adri rí rụ́ꞌbá be ule ku, ãzini ꞌî drị̃ ã nja rí ku rĩ ní.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Kúru índrí ũnjí rĩ pi ní ꞌbãgú rĩ pi trazú vũrã ãlu gé, vũrã ĩ ní zịị́ Ẽbérẽ tị sĩ Ãrãmãgédõnĩ rĩ gé.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Kúru mãlãyíkã ẹ́zị̂rị̃ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri dãzú ũlí agá ꞌdãá. Ụ́ꞌdụ́kọ́ ní íkụ́zú Jó Múngú vé rĩ agá ꞌdãásĩ kpõrõ be kĩnĩ, “Tã rĩ ꞌi ngaápi ꞌdĩ.”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Ãngũ rĩ ní gazú máꞌdámáꞌdá, ãngũ ní lĩzú mgbị̃rị̃, ũvi ní ũfĩzú tãárĩ, tãárĩ, ãzini dĩngídĩngí ní ãngũ rĩ ayazú ũnjí ũnjí. Íꞌdózú ĩ ní ꞌbá gbizú rĩ gé ꞌdãá, dĩngídĩngí aya drĩ ãngũ sụ̃ ꞌdĩri tị́nị kuyé.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Dĩngídĩngí rĩ kã ãngũ rĩ ayaá ũkpõ sĩ, kụ̃rụ́ Bãbẽlónã vé ũnjĩkãnyã ní gaá ꞌa ni gé tré tré ꞌdĩri ũndĩ ꞌi caá na, Múngú ígá kụ̃rụ́ Bãbẽlónã vé ãmbúgú ꞌdĩri ã tã, íꞌdụ́ ívé kópõ jĩkó be agá rĩ sẽé mvụụ́ ĩri ní.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ãngũ ĩ úlị́ꞌbá kú ngụ yị̃ị́ agá rĩ pi áfíkí céré rá, ãzini írã rĩ pi gõkí adrií ꞌdãáyo.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Fí ambugu ambugu ni pi ímụ́kí ꞌbụ̃ gé ꞌdãásĩ uꞌdeé ꞌbá rĩ pi drị̃gé, ẹ̃njị̃ngárá ni kị́lọ̃ pụ̃kụ́ tọ̃wụ́. ꞌBá rĩ pi trikí Múngú ri ãní rá, ãꞌdiãtãsĩyã fí ri ꞌde ũnjí ũnjí.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.