Apocalipse 16

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Á yị ụ́ꞌdụ́kọ́ íbí íkụ́ Jó Múngú vé rĩ agá ꞌdãásĩ, ụ́ꞌdụ́kọ́ rĩ ꞌụ ụrụ ꞌdãá, ĩri ri átá mãlãyíkã ẹ́zị̂rị̃ rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi mụkí, ĩmi ũdãkí Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá ẹ́zị̂rị̃ ꞌdĩꞌbée agá ꞌdĩri vũ drị̃gé ꞌdãá.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Kúru mãlãyíkã drị̃drị̃ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú vũ drị̃gé nõó, ãzó ní íꞌdózú ꞌbá ị̃bị̃gọ́ vé bị́lẹ́mị be kú ĩ rụ́ꞌbá gá, riꞌbá ĩri ị̃njị̃ꞌbá rĩ pi ã rụ́ꞌbá nyazú, ásóngárá ni aga rá.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Mãlãyíkã ị̃rị̃ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú yị̃ị́ tafu rĩ agá nõó, yị̃ị́ rĩ ẽ mị újá ꞌi kaá kuú ãrí rú sụ̃ ꞌbá drãápi gí rĩ vé ãrí ní raá rụ́ꞌbá ni gé sĩ rĩ tị́nị. Ngá ãrẽvú céré ídri be ẹ́cị́ꞌbá yị̃ị́ agásĩ rĩ pi ũdrãkí rá.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Mãlãyíkã na rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú yị̃ị́ ambugu dịꞌbá dịdị rĩ pi drị̃gé, ãzini kídí rĩ pi drị̃gé nõó, yị̃ị́ rĩ pi ẽ mị újákí ĩ céré kuú ãrí rú.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Á yị mãlãyíkã ĩ ní ꞌbãá ãmbúgú yị̃ị́ rĩ pi drị̃gé rĩ ní ꞌyozú kĩnĩ,
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 ꞌBá ũnjí vũ drị̃gé rĩ pi úꞌdị́kí ꞌbá Múngú vé uletere rĩ pi nẹ́bị̃ rĩ pi be,
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Kúru má ní ụ́ꞌdụ́kọ́ yịzú íbí íkụ́ vũrã rọ̃bọ̃ŋọ̃ zãzú rĩ gé ꞌdãásĩ kĩnĩ,
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Mãlãyíkã sụ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri dãzú ụ̃tụ́ mị gé ꞌdãá, sẽ ụ̃tụ́ rĩ ní ũkpõ kozú gbírílílí kộpi ã rụ́ꞌbá zãzú.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Ụ̃tụ́ rĩ zã kộpi ã rụ́ꞌbá mãrĩmãrĩ, kộpi trikí Múngú wọ̃nyọ́kị́ ĩpẽépi rĩ vé rụ́ ãní rá. Kộpi gãkí ẹ́sị́ újágá sĩ, ãzini kộpi gãkí Múngú ri íngúgá sĩ.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Mãlãyíkã tọ̃wụ́ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú lúpá ị̃bị̃gọ́ drị̃drị̃ rĩ vé rĩ drị̃gé nõó, ị́nị́ŋá ọ̃zụ̃ ĩrivé mãlũngã céré, ꞌbá nyọ̃ọ́kụ́ drị̃gé rĩ pi rikí ĩ ádra nyaá ãní ĩzãngã ĩzãngã rú,
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 kộpi trikí Múngú adriípi ꞌbụ̃ gé rĩ ãní rá, ãꞌdiãtãsĩyã ãzó ĩ rụ́ꞌbá gá rĩ pi ní rií ásó ambamba rĩ sĩ, ꞌbo kộpi gãkí ẹ́sị́ újágá sĩ, kộpi kukí ũnjĩkãnyã ĩ ní ꞌoó rĩ kuyé.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Mãlãyíkã ázíyá rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri ĩdãzú yị̃ị́ ãmbúgú dịị́pi dịdị Yũfẽrétã agá nõó, yị̃ị́ rĩ njụ ãní céré, ꞌbãgú íngáꞌbée ụ̃tụ́ ní ĩfũngárá gálésĩ rĩ pi ã zokí rí mụzú ĩvé ãngáráwá rĩ pi be wọ̃ọ́kọ̃ ụ̃tụ́ ní ꞌdezú rĩ gé ꞌdãlé.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Kúru má ní índrí ũnjí ndrezú na, kộpi índrékí sụ̃ ụ́drụ́kụ́drụ́ tị́nị. Kộpi rikí ĩfũú ngá ãtra ꞌdĩri tị gé sĩ, ị̃bị̃gọ́ drị̃drị̃ rĩ tị gé sĩ, ãzini nẹ́bị̃ ũnjó rú rĩ tị gé sĩ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Kộpi índrí ũnjí riꞌbá tã ãyãzú ãyãyã ni ꞌoꞌbá ni pi, kộpi ꞌde mụ ꞌbãgú vũ drị̃gé rĩ pi vúgá, kộpi ꞌbãgú rĩ pi tra ẹ̃ꞌdị́ ꞌdị ụ́ꞌdụ́ ãmbúgú Múngú Ũkpõ ꞌDị́pa vé rĩ gé.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Yẹ́sụ̃ kĩnĩ, “Ĩmi adrikí ũrẽ, ma ímụ́ ícá dụ̃ sụ̃ ụ̃gụ́ꞌbá tị́nị. Ãyĩkõ ri adri ꞌbá adriípi mị be mgbọ, bõngó suúpi ꞌî rụ́ꞌbá ọ̃zụ̃zú cí, ꞌî adri rí rụ́ꞌbá be ule ku, ãzini ꞌî drị̃ ã nja rí ku rĩ ní.”
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Kúru índrí ũnjí rĩ pi ní ꞌbãgú rĩ pi trazú vũrã ãlu gé, vũrã ĩ ní zịị́ Ẽbérẽ tị sĩ Ãrãmãgédõnĩ rĩ gé.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Kúru mãlãyíkã ẹ́zị̂rị̃ rĩ ní ívé ĩgãŋá íꞌdụ́zú, ĩri ní Múngú vé jĩkó tị̃ị́pi kú ĩgãŋá agá ꞌdĩri dãzú ũlí agá ꞌdãá. Ụ́ꞌdụ́kọ́ ní íkụ́zú Jó Múngú vé rĩ agá ꞌdãásĩ kpõrõ be kĩnĩ, “Tã rĩ ꞌi ngaápi ꞌdĩ.”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Ãngũ rĩ ní gazú máꞌdámáꞌdá, ãngũ ní lĩzú mgbị̃rị̃, ũvi ní ũfĩzú tãárĩ, tãárĩ, ãzini dĩngídĩngí ní ãngũ rĩ ayazú ũnjí ũnjí. Íꞌdózú ĩ ní ꞌbá gbizú rĩ gé ꞌdãá, dĩngídĩngí aya drĩ ãngũ sụ̃ ꞌdĩri tị́nị kuyé.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Dĩngídĩngí rĩ kã ãngũ rĩ ayaá ũkpõ sĩ, kụ̃rụ́ Bãbẽlónã vé ũnjĩkãnyã ní gaá ꞌa ni gé tré tré ꞌdĩri ũndĩ ꞌi caá na, Múngú ígá kụ̃rụ́ Bãbẽlónã vé ãmbúgú ꞌdĩri ã tã, íꞌdụ́ ívé kópõ jĩkó be agá rĩ sẽé mvụụ́ ĩri ní.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Ãngũ ĩ úlị́ꞌbá kú ngụ yị̃ị́ agá rĩ pi áfíkí céré rá, ãzini írã rĩ pi gõkí adrií ꞌdãáyo.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Fí ambugu ambugu ni pi ímụ́kí ꞌbụ̃ gé ꞌdãásĩ uꞌdeé ꞌbá rĩ pi drị̃gé, ẹ̃njị̃ngárá ni kị́lọ̃ pụ̃kụ́ tọ̃wụ́. ꞌBá rĩ pi trikí Múngú ri ãní rá, ãꞌdiãtãsĩyã fí ri ꞌde ũnjí ũnjí.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.