Lucas 15
YISU KILISI ANE BINGE VIE GIENGK IWAL AVOS (KBM) vs VC
1 Sawa ti amolmol ebe emb kulkul takes ane ok be tis eisir ebe amolmol ili eisir inei amolmol tiate ane ok ile imbloblo Yisu ve inaute yaun (mateu) ebe Yisu ginei ginei ok.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Be eisir Parisai be tis gidung ebe emb Mose ane yaun dabin ok ili be tas vavis anongge ve Yisu be inei, “Amol etenik ta givin amolmol tiate ane ge be gile ve gen ben givin eisir!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Beti Yisu ginei bing-ai ti gitangi eisir Parisai be tis gidung yaun ane be ginei;
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Ginei yem aim amol ti ane bwelk sipsip dubi ti gitangi 100 ivarkei el aplo love bwelk nok ti gitut el be gile gihlang be gisov sangas, okob atob amol nok nilgum nam nambed? Be Yisu ginei, Amol nok atob na vier ve ane bwelk 99 etok be invarkei ete el aplo ok invarkei be ei atob nile be nemb kulkul ve nirek ane bwelk dongke ete gitut el be gisov sangas ok love nili kob.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Be ginei ei girek givang love gile gili, atob ei ta vevie anongge ve ane bwelk dongke etok ane be atob nikari ane gen nipil vo be nivang ane nam ane tis ta vevie-ngge.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Be atob ninei nitangi ane nune-nggen be tas vevias invin ei ve ande ei gili ane bwelk dongke ebe gisov sangas ok be gigas ane gen ginumul vukuri.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Be Yisu ginei, Dangetok be ayeu nanei nitangi yem, Amolmol gulumb ane atob tas vevias anongge ve amol tiate ane ti ebe giro ate vukir ok nitlek amolmol ebe ili is ate inei eisir amolmol vie ane be bwais ve inro is ate vukir ok.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Me ginei avie ti ane mone siliwa bage-isgabu giengk, be ti ande beleinge givin tambok, okob atob ei nitung lam be nisin seksek tepwengge nile nihlang nikwai ane nam aplo be na nitung vevie-ngge love nili ane gen kob, ve mone dongke ete beleinge ok etok weik amolmol kulkul ane as vat as mate dongke-ngge ane.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Dangetok be ginei ei nirek nivang love nili ane gen, okob atob nital nile ve ane nune-nggen be tas vevias invin ei ve ebe ande gili ane gen vukuri ok.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Be Yisu ginei dangetok be ayeu nanei nitangi yem, Pomate ane angela atob tas vevias ge ve amol tiate ane ti ebe giro ate vukir gikwai gen tiate aplo ok anongge.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yisu ginei bing-ai ti vukuri be ginei, “Amol ti natu ailu imbweg
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 be amol mul ane ginei ve tame be ginei, ‘Tamangg, ayeu tang givin ganei galkik etenik ge mie nomb am gen walang ok vusa be numbwas nitangi eilu.’ Beti amol bamo nok geb ane gen walang ok vusa gile dubi ailu be geb gitangi natu-nggen.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 As mate subu gile gikwai kob amol mul ane geb ane gen walang ok be amolmol ivgo, bekob givwat mone gen etok ane be gimdil gile ve givang taku undib ge ti. Ei gile be gikari ane mone be tis ane gen walang ok love ma gikwai,
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 be bwayage kob gen bunam bamo ti meng gihlang nangge taku ete ei gibweg ok ve amolmol marav-ges is geb taku walang ok avwut. Be amol nok gibweg be maravges tiate molge.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Amol nok geb amolmol taku etok ane ti ane bwelk dabin,
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 be ei ta gitung ve nen ben ete bwelk en-en ok nivin, bemem amol ti geb bwelk as ben gitangi ei ite.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Be ei gibweg be ta gitung gitung ate love kob ginei, ‘Tamangg ane amolmol kulkul ane as ben walang molge, be ayeu ganme gabweg taku etenik be maravges-au love kasop-gege be namat vunu.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Dangetok be atob ayeu namdil be natangi tamangg nale vukuri be nanei Tamangg, Ayeu galgum gen tiate gitangi mie be tis Pomate.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Dangetok be galkik etenik mie nutal ayeu nunei natum vukuri ite, Mie nuli ayeu weik ebe am amol kulkul ane ti ok.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Beti amol nok gimdil be gitangi tame gile vukuri. Be givin ebe amol nok tame gili ei nangge aikawe-ngge ok be ta viti bamo molge ve natu ane be gituvki gile be gimual bage gitle natu gili be geb gile gireu bobo.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Be amol nok ginei gitangi tame be ginei, ‘Tamangg, Ayeu galgum gen tiate gitangi mie be gitangi Pomate givin weik etok ge. Dangetok be galkik etenik mie nutal ayeu nunei natum vukuri ite.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Bemem amol bamo nok gital ane amolmol kulkul ane ile be ginei, ‘Unde unvwat kup ebe vie molge ok ti unme seukie-ngge be uno nireu ei be unes wal-mas nireu ei bage be untak vas taptape nile ei va.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Bekob unde be unes bwelk natu vaku ti vunu be eitit tanambweg nam be tanalgum ben ve ei ane,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 ve ayeu natungg etenik ei gile ve givang taku undib ge ti be ayeu ganei bwat nolge gimat vunu, bemem galkik as mate etenik ande ei gibielk ve eitit vukuri.’ Beti eisir ilgum ben bamo etok be tepwe en tis tas vevias ge ivin is ate.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Givin as mate etok ge amol bamo nok natu mate ane gile ve geb kulkul givang ebe ane um ok love ma be ve nivang nam ane, ei givang love gile gibloblo nam be giute ebe amolmol es uye tis amb ok,
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 beti gital tame ane amol kulkul ane ti gile be giutani ei be ginei, ‘Yem umdom ebe os uye tis amb tis as gwangne lalalnge bamo nik?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Be amol kulkul ane etok giwel ei avo be ginei, ‘Am male ebe warik givang ok ete ande gibielk vukuri ok, beti tamem ginei be amei as bwelk natu vaku ti vunu be algum ben ve ei ane.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Amol nok ande ta vavis vunungge be bua ve ret nipil nile ebe nam aplo ok. Beti tame gile gihlang be ginei gitangi ei ve nipil nile ebe nam aplo ok okob.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Bemem amol nok ta vavis vunungge be giwel tame avo be ginei, ‘Givin Sonda bamo walang ok ayeu gab kulkul gavin mie weik ebe miam amol kulkul ane ti ayeu ok. Be ayeu bwaingg ve miam yaun ti ite molge, ma molge. Bemem mie gob gen ti dang etenik gitangi ayeu ve nalgum ben be tis angg nune-nggen anen ok ite molge, ma yapin!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Be mie natum etenik ei gile ve givang ane sawa ti be giya-yaing miam gen walang ok gipil avie-gaptol wasi ane love ande ma gikwai, bemem galkik as mate etenik ei gibielk ve mie be mie tam vevie anongge ve ei ane be gos bwelk natu ti vunu be gulgum ben ve ei ane merav?’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Be tame giwel ei avo be ginei, ‘As mate walang ok tutlu tambweg tavin itate nangge nam, be awangg gen walang ete giengk nam nik etok mie ge am gen.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Bemem miam male etenik ei gile ve givang taku undib ge ti be eitit tanei bwat nolge gimat vunu bemem galkik as mate ande ei gibielk ve eitit vukuri. Dangetok be etok vie ve eitit tanambweg dongke be tand-vevie ve ei ane bekob.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.