Lucas 15
YISU KILISI ANE BINGE VIE GIENGK IWAL AVOS (KBM) vs NAA
1 Sawa ti amolmol ebe emb kulkul takes ane ok be tis eisir ebe amolmol ili eisir inei amolmol tiate ane ok ile imbloblo Yisu ve inaute yaun (mateu) ebe Yisu ginei ginei ok.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Be eisir Parisai be tis gidung ebe emb Mose ane yaun dabin ok ili be tas vavis anongge ve Yisu be inei, “Amol etenik ta givin amolmol tiate ane ge be gile ve gen ben givin eisir!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Beti Yisu ginei bing-ai ti gitangi eisir Parisai be tis gidung yaun ane be ginei;
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Ginei yem aim amol ti ane bwelk sipsip dubi ti gitangi 100 ivarkei el aplo love bwelk nok ti gitut el be gile gihlang be gisov sangas, okob atob amol nok nilgum nam nambed? Be Yisu ginei, Amol nok atob na vier ve ane bwelk 99 etok be invarkei ete el aplo ok invarkei be ei atob nile be nemb kulkul ve nirek ane bwelk dongke ete gitut el be gisov sangas ok love nili kob.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Be ginei ei girek givang love gile gili, atob ei ta vevie anongge ve ane bwelk dongke etok ane be atob nikari ane gen nipil vo be nivang ane nam ane tis ta vevie-ngge.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Be atob ninei nitangi ane nune-nggen be tas vevias invin ei ve ande ei gili ane bwelk dongke ebe gisov sangas ok be gigas ane gen ginumul vukuri.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Be Yisu ginei, Dangetok be ayeu nanei nitangi yem, Amolmol gulumb ane atob tas vevias anongge ve amol tiate ane ti ebe giro ate vukir ok nitlek amolmol ebe ili is ate inei eisir amolmol vie ane be bwais ve inro is ate vukir ok.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Me ginei avie ti ane mone siliwa bage-isgabu giengk, be ti ande beleinge givin tambok, okob atob ei nitung lam be nisin seksek tepwengge nile nihlang nikwai ane nam aplo be na nitung vevie-ngge love nili ane gen kob, ve mone dongke ete beleinge ok etok weik amolmol kulkul ane as vat as mate dongke-ngge ane.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Dangetok be ginei ei nirek nivang love nili ane gen, okob atob nital nile ve ane nune-nggen be tas vevias invin ei ve ebe ande gili ane gen vukuri ok.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Be Yisu ginei dangetok be ayeu nanei nitangi yem, Pomate ane angela atob tas vevias ge ve amol tiate ane ti ebe giro ate vukir gikwai gen tiate aplo ok anongge.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yisu ginei bing-ai ti vukuri be ginei, “Amol ti natu ailu imbweg
11 Jesus continuou:
12 be amol mul ane ginei ve tame be ginei, ‘Tamangg, ayeu tang givin ganei galkik etenik ge mie nomb am gen walang ok vusa be numbwas nitangi eilu.’ Beti amol bamo nok geb ane gen walang ok vusa gile dubi ailu be geb gitangi natu-nggen.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 As mate subu gile gikwai kob amol mul ane geb ane gen walang ok be amolmol ivgo, bekob givwat mone gen etok ane be gimdil gile ve givang taku undib ge ti. Ei gile be gikari ane mone be tis ane gen walang ok love ma gikwai,
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 be bwayage kob gen bunam bamo ti meng gihlang nangge taku ete ei gibweg ok ve amolmol marav-ges is geb taku walang ok avwut. Be amol nok gibweg be maravges tiate molge.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Amol nok geb amolmol taku etok ane ti ane bwelk dabin,
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 be ei ta gitung ve nen ben ete bwelk en-en ok nivin, bemem amol ti geb bwelk as ben gitangi ei ite.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Be ei gibweg be ta gitung gitung ate love kob ginei, ‘Tamangg ane amolmol kulkul ane as ben walang molge, be ayeu ganme gabweg taku etenik be maravges-au love kasop-gege be namat vunu.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Dangetok be atob ayeu namdil be natangi tamangg nale vukuri be nanei Tamangg, Ayeu galgum gen tiate gitangi mie be tis Pomate.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Dangetok be galkik etenik mie nutal ayeu nunei natum vukuri ite, Mie nuli ayeu weik ebe am amol kulkul ane ti ok.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Beti amol nok gimdil be gitangi tame gile vukuri. Be givin ebe amol nok tame gili ei nangge aikawe-ngge ok be ta viti bamo molge ve natu ane be gituvki gile be gimual bage gitle natu gili be geb gile gireu bobo.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Be amol nok ginei gitangi tame be ginei, ‘Tamangg, Ayeu galgum gen tiate gitangi mie be gitangi Pomate givin weik etok ge. Dangetok be galkik etenik mie nutal ayeu nunei natum vukuri ite.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Bemem amol bamo nok gital ane amolmol kulkul ane ile be ginei, ‘Unde unvwat kup ebe vie molge ok ti unme seukie-ngge be uno nireu ei be unes wal-mas nireu ei bage be untak vas taptape nile ei va.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Bekob unde be unes bwelk natu vaku ti vunu be eitit tanambweg nam be tanalgum ben ve ei ane,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 ve ayeu natungg etenik ei gile ve givang taku undib ge ti be ayeu ganei bwat nolge gimat vunu, bemem galkik as mate etenik ande ei gibielk ve eitit vukuri.’ Beti eisir ilgum ben bamo etok be tepwe en tis tas vevias ge ivin is ate.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Givin as mate etok ge amol bamo nok natu mate ane gile ve geb kulkul givang ebe ane um ok love ma be ve nivang nam ane, ei givang love gile gibloblo nam be giute ebe amolmol es uye tis amb ok,
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 beti gital tame ane amol kulkul ane ti gile be giutani ei be ginei, ‘Yem umdom ebe os uye tis amb tis as gwangne lalalnge bamo nik?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Be amol kulkul ane etok giwel ei avo be ginei, ‘Am male ebe warik givang ok ete ande gibielk vukuri ok, beti tamem ginei be amei as bwelk natu vaku ti vunu be algum ben ve ei ane.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Amol nok ande ta vavis vunungge be bua ve ret nipil nile ebe nam aplo ok. Beti tame gile gihlang be ginei gitangi ei ve nipil nile ebe nam aplo ok okob.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Bemem amol nok ta vavis vunungge be giwel tame avo be ginei, ‘Givin Sonda bamo walang ok ayeu gab kulkul gavin mie weik ebe miam amol kulkul ane ti ayeu ok. Be ayeu bwaingg ve miam yaun ti ite molge, ma molge. Bemem mie gob gen ti dang etenik gitangi ayeu ve nalgum ben be tis angg nune-nggen anen ok ite molge, ma yapin!
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Be mie natum etenik ei gile ve givang ane sawa ti be giya-yaing miam gen walang ok gipil avie-gaptol wasi ane love ande ma gikwai, bemem galkik as mate etenik ei gibielk ve mie be mie tam vevie anongge ve ei ane be gos bwelk natu ti vunu be gulgum ben ve ei ane merav?’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Be tame giwel ei avo be ginei, ‘As mate walang ok tutlu tambweg tavin itate nangge nam, be awangg gen walang ete giengk nam nik etok mie ge am gen.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Bemem miam male etenik ei gile ve givang taku undib ge ti be eitit tanei bwat nolge gimat vunu bemem galkik as mate ande ei gibielk ve eitit vukuri. Dangetok be etok vie ve eitit tanambweg dongke be tand-vevie ve ei ane bekob.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.