João 4
YISU KILISI ANE BINGE VIE GIENGK IWAL AVOS (KBM) vs NVT
1 Givin sawa etok eisir Parisai iute inei yaun ti dang eteik inei; “Yisu giro amolmol anongge vukir be meihlang ve ane singamolomb-gen, be ges bui sanggu gipil amolmol anongge molge gitlek Jon.”
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Bemem Yisu ei ate bage ges bui sanggu gipil amolmol ite ma, ei ane singamolomb-gen ge es bui sanggu gipil amolmol.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Yisu giute ebe eisir Parisai iute yaun avo dangetok ok, beti gimdil gikwai Juda as taku be gilumul gile Galilaia vukuri.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Yisu ta gitung ve nitau nile luev ebe givang gitangi Samaria as taku ane ok nile.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ei givang love gibielk ve Samaria as nam dabe ti ital inei Saika. Nam dabe nok giengk gibloblo nalk walo ti ebe warik Jakob geb gitangi natu Josep ok.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Be bui dedemk ti ebe warik Jakob gitav ok ete giengk taku etok. Yisu givang love ande as mate luvwe be gikwes anongge, beti gile gibweg gibloblo bui dedemk nok.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Be Samaria avie ti gile ve nirkwev bui nangge bui dedemk nok be Yisu ginei ve avie nok be ginei; “Uvwat bui unme be muanum subu kob ve ayeu bui ges-au.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Yisu ane singamolomb gen ande imungg ile ihlang ebe nam ok ve ivgo as ben.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Samaria avie nok giwel Yisu avo be ginei; “Mie Juda, be ayeu avie Samaria ane be nam nambed be mie gutani ayeu ve bui luvus ane?” Eisir Juda tis Samaria en be inum gen gisov dongke ite ma.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Ginei mie nutpweng gen vevies bambamo ebe Pomate geb sin sin-ge be nutpweng tis Amol ete giutani mie ve bui luvus ane nik are, atob mie nutani ei be nemb bui matawas ane nitangi mie.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Be avie nok ginei; “Amol Bamo, nalk avo ebe bui dedemk etenik meng gihlang nangge ok gile gulunge molge be mie ul ma ebe ve nutu nisov nile be nukating bui ok, be wali atob mie nuvwat bui ebe tis dabe ok nangge inend?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Eitit tumbund Jakob bamo gipasang bui dedemk etenik be geb gitangi amei, be warik ei ate tis natu-nggen be ane bwelk bulimakao tis sipsip inum bui nangge bui dedemk dongke etenik ge. Be mie wat gulgum ve nulgum im-ate weik ebe amol bamo ti ok nutlek ei me?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Beti Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Amol ti ginei ninum bui etenik, atob bui nes ei vukuri.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Bemem ginei amol ti ninum bui ete ayeu ve namb nitangi ei ok, atob bui nes ei vukuri ite. Ve bui ete ayeu ve namb nitangi avie me amol etok ok, atob menihlang weik ebe bui dedemk ok nangge amol me avie etok aplo.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Be Samaria avie nok tis ta gisgil ate ge, be ginei; “Amol Bamo, omb bui etok inme ayeu anum ma, veik bui es-au be nanumul nanme etenik ve narkwev bui vukuri bwaya.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Be Yisu ginei gitangi ei; “Ule utal arwem be gabu undumul unme etenik bekob.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Be avie nok ginei; “Ayeu gab amol ite.” Be Yisu ginei gitangi ei; “Mie gunei mie gob amol ite, etok mie gunei gile gitangi roro-ngge.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ve warik mie guvang guvin amol bage tavlu, be amol ete galkik mie guvang guvin nik etok miam amol roro ite ma. Be mie gunei gile gitangi ve mie amol ma.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Beti avie nok ginei gitangi ei be ginei; “Amol Bamo, ande ayeu gatpweng mie are, mie Pomate ane amol (profet) kulkul ane ti.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Amei tumbungg amei gen iro is ate sut ile matendubi etok ve inei uiye be es miengk gitangi Ei nangge etok. Bemem yem amolmol Juda ane unei taku ebe ve tanei uiye be tanes miengk nitangi Pomate ok, giengk Jerusalem dongke ge.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Avie, aplom nivin awangg yaun ge! Asonge as mate ti atob yem unes miengk nitangi Tamangg nangge matendubi etenik me nangge Jerusalem ite weik etok ge.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Yem Samaria ane os miengk gitangi amol ebe utpweng ei are vevie ite, be amei Juda amei as miengk gitangi amol ebe atpweng ei are ok. Ve kulkul ebe Pomate gilgum ve nemb amolmol ru ok, kulkul etok meng gihlang nangge amei Juda ulu.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Bemem ginei sawa etok menihlang, be ande meng gihlang gikwai, be atob ammolmol ebe aplos givin Pomate ok atob inei uiye be ines miengk nitangi Pomate ve Ngalau Yamar tis yaun ano ge. Ve Tamangg ta givin amolmol dang dang etok ge inei uiye be ines miengk nitangi ei.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Pomate ei Ngalau, dang etok be ginei amolmol veve inei uiye be ines miengk nitangi ei, ok ti inei uiye be ines miengk tis Ngalau be tis yaun ano ror ge nitangi ei.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Be Samaria avie nok ginei; “Galkik ande ayeu gatpweng are ganei asonge Amol ebe ve nemb amolmol dabin ok, ebe ital giengk Grik avos ge inei Kilisi ok ginei ninme, atob ei ninei gen walang ok binge nitangi amei.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Be Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Amol ebe ve nemb amolmol dabin ok ete Ayeu nok ete kakie gavin mie nik.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Be givin sawa etok ge eisir singamolomb imbielk be ikuri vunungge ve ili ebe Yisu kakie givin avie etok ok. Ve eisir Juda as luev ti giengk dang etok ginei amolmol ebe inei mateu gitangi amolmol ok, atob kakie invin avie gaptol nangge luev sawa ite ma. Bemem eisir singamolomb nok as amol ti giutani avie nok me giutani Yisu ve ebe kakie givin avie etok ve ret ane ok ite ma.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Bekob avie nok gitak ane bui tis ul giengk be ginumul gile nam ok, gile ginei gitangi amolmol be ginei;
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Unme tale be undi amol eteik okob, ei ginei awangg gen bambamo ebe warik galgum be gavuaivun ge ok binge gitangi ayeu ate vukuri. Be wat ei amol (Kilisi) ebe ve nemb amolmol dabin ok me?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Beti amolmol tepwengge imdil be itangi Yisu ile.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Be eisir singamolomb inei ve Yisu be inei; “Gidung, mie on ben kob ma!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Bemem Yisu giwel eisir avos be ginei; “Awangg ben ete giengk nik, yem utpweng awangg ben etok are ite ma.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Beti eisir singamolomb inei ve is ate be inei; “Amol ti ande wat giwat ben ve ei ginme me?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Beti Yisu ginei gitangi ane singamolomb-gen be ginei; “Awangg ben ebe ve nan ok ete dang eteik: Ayeu nasov Amol ebe gihlin ayeu be ganme ok ane yaun ane lu ge be nalgum kulkul ebe ei geb gitangi ayeu ok love nas vunu kob.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 As mate subu yem unei dang eteik unei; ‘Aiweng aivat ge giengk ebe ve tanro ben ano sut nisov nam ben ano ane nile ok.’ Dang etok be ayeu nanei nitangi yem, ta-unemb nangg aim itin be unatlo um walang ok vevie be undi kob, ve ben ande gipasang ate gikwai.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Amol ebe geb kulkul ve giro ben matawas ane sut ok, atob ninggas ane kulkul etok ane ano. Veik sulu amol ebe givro ben ok atob tas vevias invin is ate.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Beti yaun ebe amei anei ve amol ti atob nivro ben nimungg nimungg be amol ti atob ninggas ben etok ane ano nitau nile ok, yaun etok ande ano gile.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ayeu gahlin yem ve unde be unro ben ano sut nangge um ebe amolmol subu ilgum kulkul ve ivro ok. Be um nok yem ulgum ane kulkul ite ma.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Amolmol Samaria ane anongge nangge nam dabe etok iute ebe avie etok ginei Yisu ginei ei ane gen bambamo ebe gilgum gilgum ok binge gitangi ei ate vukuri ok, beti eisir aplos givin Yisu.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Be ile inei gitangi Yisu ve nimbweg nivin eisir siti bekob. Beti Yisu gibweg etok givin eisir gitangi as mate ailu.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Amolmol anongge molge iute yaun ebe Yisu ei ate ginei gisov avo ok, be aplos givin Yisu, be ile inei gitangi avie galkok be inei; “Amei aplongg amei givin Yisu ve gisov yaun ete mie gunei gitangi amei ok ane ge ite ma.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Bemem amei ate aute yaun ebe ei ginei ginei ok beti atpweng are anei Amol etenik ebe ve nemb amolmol nalk ane dabin ok bingano ge.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 As mate ailu etok gile gikwai kob Yisu gimdil nangge nam etok be gile Galilaia.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Yisu ei ate avo ukwas ti ebe ginei ok dang eteik; “Pomate ane amolmol (profet) kulkul ane ti ginei nile nimbielk ve ane bambamo gen nangge ei ate ane nam, atob ane bambamo gen tas vevias be avos nivwat ei are ite ma.” Beti Yisu ta gitung ve nile Galilaia, ve ei gitpweng are gikwai ginei amolmol Galilaia ane atob tas vevias be avos nivwat ei are.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Yisu gibielk Galilaia be amolmol ili ei be tas vevias anongge, ve gisov eisir itpweng ei are gikwai givin ebe ireu ile Jerusalem ve Juda as Sonda Pasova ane, be ili gen bambamo ebe ei gilgum ok gikwai.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Bekob Yisu gimdil nangge etok vukuri be ginumul gile Kana-an ebe warik giro bui vukir be meng gihlang weik wain ok vukuri. Be nangge Kapenaum amol bamo (king) ti ane amol ebe geb amolmol dabin ok natu gigas gimat be giengk.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Amol nok giute ebe ande Yisu gikwai Judaia as taku be ginme gibweg Galilaia ok binge, beti ei givang gitangi Yisu gile be ginei gitangi ei ve nisov nile Kapanaum be nilgum ei natu be utle vie kob. Ve amol nok natu gigas gimat love kasop ge be nimat vunu.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yisu ginei gitangi amol nok be ginei; “Yem ulgum ve unei undi gen bwal bwale ebe ayeu galgum ok veik aplongg aim nivin ayeu. Be bwaingg aim ve ret unaute awangg yaun ge be aplongg aim nivin ayeu.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Bemem amol nok giwel Yisu avo be ginei; “Amol Bamo, unme be tale seukie-ngge velob amol natu nimat vunu.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Beti Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Ule! Ve natum atob nimbweg matawe.” Amol nok giute Yisu ane yaun ge be ginumul gile.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Be givin tistumi amol nok givang luev ge nangge be ei ate ane amolmol kulkul ane ile vunge ve ei nangge luev be inei; “Natum ande utle vie.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Beti amol nok giutani eisir ve as matano ret be amol natu ane gimat gituvi. Be eisir inei gitangi ei be inei; “Ei ane gimat gituvi givin nolik as mate luvwe.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Beti amol natu nok tame gitpweng are ve nolik as mate luvwe dang etok be Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Mie natum atob nimbweg matawe.” Beti amol nok tis arwe-nggen be natu-nggen be ane bambamo-nggen tepwengge aplos givin Yisu.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Yisu gimdil gikwai Juda as taku be gile Galilaia ok, okob ete gilgum gen bwal bwale bamo etok.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.