João 4
YISU KILISI ANE BINGE VIE GIENGK IWAL AVOS (KBM) vs NTLH
1 Givin sawa etok eisir Parisai iute inei yaun ti dang eteik inei; “Yisu giro amolmol anongge vukir be meihlang ve ane singamolomb-gen, be ges bui sanggu gipil amolmol anongge molge gitlek Jon.”
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Bemem Yisu ei ate bage ges bui sanggu gipil amolmol ite ma, ei ane singamolomb-gen ge es bui sanggu gipil amolmol.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Yisu giute ebe eisir Parisai iute yaun avo dangetok ok, beti gimdil gikwai Juda as taku be gilumul gile Galilaia vukuri.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Yisu ta gitung ve nitau nile luev ebe givang gitangi Samaria as taku ane ok nile.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ei givang love gibielk ve Samaria as nam dabe ti ital inei Saika. Nam dabe nok giengk gibloblo nalk walo ti ebe warik Jakob geb gitangi natu Josep ok.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Be bui dedemk ti ebe warik Jakob gitav ok ete giengk taku etok. Yisu givang love ande as mate luvwe be gikwes anongge, beti gile gibweg gibloblo bui dedemk nok.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Be Samaria avie ti gile ve nirkwev bui nangge bui dedemk nok be Yisu ginei ve avie nok be ginei; “Uvwat bui unme be muanum subu kob ve ayeu bui ges-au.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Yisu ane singamolomb gen ande imungg ile ihlang ebe nam ok ve ivgo as ben.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Samaria avie nok giwel Yisu avo be ginei; “Mie Juda, be ayeu avie Samaria ane be nam nambed be mie gutani ayeu ve bui luvus ane?” Eisir Juda tis Samaria en be inum gen gisov dongke ite ma.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Ginei mie nutpweng gen vevies bambamo ebe Pomate geb sin sin-ge be nutpweng tis Amol ete giutani mie ve bui luvus ane nik are, atob mie nutani ei be nemb bui matawas ane nitangi mie.”
10 Então Jesus disse:
11 Be avie nok ginei; “Amol Bamo, nalk avo ebe bui dedemk etenik meng gihlang nangge ok gile gulunge molge be mie ul ma ebe ve nutu nisov nile be nukating bui ok, be wali atob mie nuvwat bui ebe tis dabe ok nangge inend?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Eitit tumbund Jakob bamo gipasang bui dedemk etenik be geb gitangi amei, be warik ei ate tis natu-nggen be ane bwelk bulimakao tis sipsip inum bui nangge bui dedemk dongke etenik ge. Be mie wat gulgum ve nulgum im-ate weik ebe amol bamo ti ok nutlek ei me?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Beti Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Amol ti ginei ninum bui etenik, atob bui nes ei vukuri.
13 Então Jesus disse:
14 Bemem ginei amol ti ninum bui ete ayeu ve namb nitangi ei ok, atob bui nes ei vukuri ite. Ve bui ete ayeu ve namb nitangi avie me amol etok ok, atob menihlang weik ebe bui dedemk ok nangge amol me avie etok aplo.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Be Samaria avie nok tis ta gisgil ate ge, be ginei; “Amol Bamo, omb bui etok inme ayeu anum ma, veik bui es-au be nanumul nanme etenik ve narkwev bui vukuri bwaya.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Be Yisu ginei gitangi ei; “Ule utal arwem be gabu undumul unme etenik bekob.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Be avie nok ginei; “Ayeu gab amol ite.” Be Yisu ginei gitangi ei; “Mie gunei mie gob amol ite, etok mie gunei gile gitangi roro-ngge.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ve warik mie guvang guvin amol bage tavlu, be amol ete galkik mie guvang guvin nik etok miam amol roro ite ma. Be mie gunei gile gitangi ve mie amol ma.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Beti avie nok ginei gitangi ei be ginei; “Amol Bamo, ande ayeu gatpweng mie are, mie Pomate ane amol (profet) kulkul ane ti.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Amei tumbungg amei gen iro is ate sut ile matendubi etok ve inei uiye be es miengk gitangi Ei nangge etok. Bemem yem amolmol Juda ane unei taku ebe ve tanei uiye be tanes miengk nitangi Pomate ok, giengk Jerusalem dongke ge.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Avie, aplom nivin awangg yaun ge! Asonge as mate ti atob yem unes miengk nitangi Tamangg nangge matendubi etenik me nangge Jerusalem ite weik etok ge.
21 Jesus disse:
22 Yem Samaria ane os miengk gitangi amol ebe utpweng ei are vevie ite, be amei Juda amei as miengk gitangi amol ebe atpweng ei are ok. Ve kulkul ebe Pomate gilgum ve nemb amolmol ru ok, kulkul etok meng gihlang nangge amei Juda ulu.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Bemem ginei sawa etok menihlang, be ande meng gihlang gikwai, be atob ammolmol ebe aplos givin Pomate ok atob inei uiye be ines miengk nitangi Pomate ve Ngalau Yamar tis yaun ano ge. Ve Tamangg ta givin amolmol dang dang etok ge inei uiye be ines miengk nitangi ei.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Pomate ei Ngalau, dang etok be ginei amolmol veve inei uiye be ines miengk nitangi ei, ok ti inei uiye be ines miengk tis Ngalau be tis yaun ano ror ge nitangi ei.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Be Samaria avie nok ginei; “Galkik ande ayeu gatpweng are ganei asonge Amol ebe ve nemb amolmol dabin ok, ebe ital giengk Grik avos ge inei Kilisi ok ginei ninme, atob ei ninei gen walang ok binge nitangi amei.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Be Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Amol ebe ve nemb amolmol dabin ok ete Ayeu nok ete kakie gavin mie nik.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Be givin sawa etok ge eisir singamolomb imbielk be ikuri vunungge ve ili ebe Yisu kakie givin avie etok ok. Ve eisir Juda as luev ti giengk dang etok ginei amolmol ebe inei mateu gitangi amolmol ok, atob kakie invin avie gaptol nangge luev sawa ite ma. Bemem eisir singamolomb nok as amol ti giutani avie nok me giutani Yisu ve ebe kakie givin avie etok ve ret ane ok ite ma.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Bekob avie nok gitak ane bui tis ul giengk be ginumul gile nam ok, gile ginei gitangi amolmol be ginei;
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Unme tale be undi amol eteik okob, ei ginei awangg gen bambamo ebe warik galgum be gavuaivun ge ok binge gitangi ayeu ate vukuri. Be wat ei amol (Kilisi) ebe ve nemb amolmol dabin ok me?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Beti amolmol tepwengge imdil be itangi Yisu ile.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Be eisir singamolomb inei ve Yisu be inei; “Gidung, mie on ben kob ma!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Bemem Yisu giwel eisir avos be ginei; “Awangg ben ete giengk nik, yem utpweng awangg ben etok are ite ma.”
32 Jesus respondeu:
33 Beti eisir singamolomb inei ve is ate be inei; “Amol ti ande wat giwat ben ve ei ginme me?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Beti Yisu ginei gitangi ane singamolomb-gen be ginei; “Awangg ben ebe ve nan ok ete dang eteik: Ayeu nasov Amol ebe gihlin ayeu be ganme ok ane yaun ane lu ge be nalgum kulkul ebe ei geb gitangi ayeu ok love nas vunu kob.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 As mate subu yem unei dang eteik unei; ‘Aiweng aivat ge giengk ebe ve tanro ben ano sut nisov nam ben ano ane nile ok.’ Dang etok be ayeu nanei nitangi yem, ta-unemb nangg aim itin be unatlo um walang ok vevie be undi kob, ve ben ande gipasang ate gikwai.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Amol ebe geb kulkul ve giro ben matawas ane sut ok, atob ninggas ane kulkul etok ane ano. Veik sulu amol ebe givro ben ok atob tas vevias invin is ate.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Beti yaun ebe amei anei ve amol ti atob nivro ben nimungg nimungg be amol ti atob ninggas ben etok ane ano nitau nile ok, yaun etok ande ano gile.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ayeu gahlin yem ve unde be unro ben ano sut nangge um ebe amolmol subu ilgum kulkul ve ivro ok. Be um nok yem ulgum ane kulkul ite ma.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Amolmol Samaria ane anongge nangge nam dabe etok iute ebe avie etok ginei Yisu ginei ei ane gen bambamo ebe gilgum gilgum ok binge gitangi ei ate vukuri ok, beti eisir aplos givin Yisu.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Be ile inei gitangi Yisu ve nimbweg nivin eisir siti bekob. Beti Yisu gibweg etok givin eisir gitangi as mate ailu.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Amolmol anongge molge iute yaun ebe Yisu ei ate ginei gisov avo ok, be aplos givin Yisu, be ile inei gitangi avie galkok be inei; “Amei aplongg amei givin Yisu ve gisov yaun ete mie gunei gitangi amei ok ane ge ite ma.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Bemem amei ate aute yaun ebe ei ginei ginei ok beti atpweng are anei Amol etenik ebe ve nemb amolmol nalk ane dabin ok bingano ge.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 As mate ailu etok gile gikwai kob Yisu gimdil nangge nam etok be gile Galilaia.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Yisu ei ate avo ukwas ti ebe ginei ok dang eteik; “Pomate ane amolmol (profet) kulkul ane ti ginei nile nimbielk ve ane bambamo gen nangge ei ate ane nam, atob ane bambamo gen tas vevias be avos nivwat ei are ite ma.” Beti Yisu ta gitung ve nile Galilaia, ve ei gitpweng are gikwai ginei amolmol Galilaia ane atob tas vevias be avos nivwat ei are.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Yisu gibielk Galilaia be amolmol ili ei be tas vevias anongge, ve gisov eisir itpweng ei are gikwai givin ebe ireu ile Jerusalem ve Juda as Sonda Pasova ane, be ili gen bambamo ebe ei gilgum ok gikwai.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Bekob Yisu gimdil nangge etok vukuri be ginumul gile Kana-an ebe warik giro bui vukir be meng gihlang weik wain ok vukuri. Be nangge Kapenaum amol bamo (king) ti ane amol ebe geb amolmol dabin ok natu gigas gimat be giengk.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Amol nok giute ebe ande Yisu gikwai Judaia as taku be ginme gibweg Galilaia ok binge, beti ei givang gitangi Yisu gile be ginei gitangi ei ve nisov nile Kapanaum be nilgum ei natu be utle vie kob. Ve amol nok natu gigas gimat love kasop ge be nimat vunu.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yisu ginei gitangi amol nok be ginei; “Yem ulgum ve unei undi gen bwal bwale ebe ayeu galgum ok veik aplongg aim nivin ayeu. Be bwaingg aim ve ret unaute awangg yaun ge be aplongg aim nivin ayeu.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Bemem amol nok giwel Yisu avo be ginei; “Amol Bamo, unme be tale seukie-ngge velob amol natu nimat vunu.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Beti Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Ule! Ve natum atob nimbweg matawe.” Amol nok giute Yisu ane yaun ge be ginumul gile.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Be givin tistumi amol nok givang luev ge nangge be ei ate ane amolmol kulkul ane ile vunge ve ei nangge luev be inei; “Natum ande utle vie.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Beti amol nok giutani eisir ve as matano ret be amol natu ane gimat gituvi. Be eisir inei gitangi ei be inei; “Ei ane gimat gituvi givin nolik as mate luvwe.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Beti amol natu nok tame gitpweng are ve nolik as mate luvwe dang etok be Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Mie natum atob nimbweg matawe.” Beti amol nok tis arwe-nggen be natu-nggen be ane bambamo-nggen tepwengge aplos givin Yisu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Yisu gimdil gikwai Juda as taku be gile Galilaia ok, okob ete gilgum gen bwal bwale bamo etok.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.