João 4

YISU KILISI ANE BINGE VIE GIENGK IWAL AVOS (KBM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Givin sawa etok eisir Parisai iute inei yaun ti dang eteik inei; “Yisu giro amolmol anongge vukir be meihlang ve ane singamolomb-gen, be ges bui sanggu gipil amolmol anongge molge gitlek Jon.”
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Bemem Yisu ei ate bage ges bui sanggu gipil amolmol ite ma, ei ane singamolomb-gen ge es bui sanggu gipil amolmol.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Yisu giute ebe eisir Parisai iute yaun avo dangetok ok, beti gimdil gikwai Juda as taku be gilumul gile Galilaia vukuri.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Yisu ta gitung ve nitau nile luev ebe givang gitangi Samaria as taku ane ok nile.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Ei givang love gibielk ve Samaria as nam dabe ti ital inei Saika. Nam dabe nok giengk gibloblo nalk walo ti ebe warik Jakob geb gitangi natu Josep ok.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Be bui dedemk ti ebe warik Jakob gitav ok ete giengk taku etok. Yisu givang love ande as mate luvwe be gikwes anongge, beti gile gibweg gibloblo bui dedemk nok.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Be Samaria avie ti gile ve nirkwev bui nangge bui dedemk nok be Yisu ginei ve avie nok be ginei; “Uvwat bui unme be muanum subu kob ve ayeu bui ges-au.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Yisu ane singamolomb gen ande imungg ile ihlang ebe nam ok ve ivgo as ben.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Samaria avie nok giwel Yisu avo be ginei; “Mie Juda, be ayeu avie Samaria ane be nam nambed be mie gutani ayeu ve bui luvus ane?” Eisir Juda tis Samaria en be inum gen gisov dongke ite ma.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Ginei mie nutpweng gen vevies bambamo ebe Pomate geb sin sin-ge be nutpweng tis Amol ete giutani mie ve bui luvus ane nik are, atob mie nutani ei be nemb bui matawas ane nitangi mie.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Be avie nok ginei; “Amol Bamo, nalk avo ebe bui dedemk etenik meng gihlang nangge ok gile gulunge molge be mie ul ma ebe ve nutu nisov nile be nukating bui ok, be wali atob mie nuvwat bui ebe tis dabe ok nangge inend?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Eitit tumbund Jakob bamo gipasang bui dedemk etenik be geb gitangi amei, be warik ei ate tis natu-nggen be ane bwelk bulimakao tis sipsip inum bui nangge bui dedemk dongke etenik ge. Be mie wat gulgum ve nulgum im-ate weik ebe amol bamo ti ok nutlek ei me?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Beti Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Amol ti ginei ninum bui etenik, atob bui nes ei vukuri.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Bemem ginei amol ti ninum bui ete ayeu ve namb nitangi ei ok, atob bui nes ei vukuri ite. Ve bui ete ayeu ve namb nitangi avie me amol etok ok, atob menihlang weik ebe bui dedemk ok nangge amol me avie etok aplo.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Be Samaria avie nok tis ta gisgil ate ge, be ginei; “Amol Bamo, omb bui etok inme ayeu anum ma, veik bui es-au be nanumul nanme etenik ve narkwev bui vukuri bwaya.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Be Yisu ginei gitangi ei; “Ule utal arwem be gabu undumul unme etenik bekob.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Be avie nok ginei; “Ayeu gab amol ite.” Be Yisu ginei gitangi ei; “Mie gunei mie gob amol ite, etok mie gunei gile gitangi roro-ngge.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ve warik mie guvang guvin amol bage tavlu, be amol ete galkik mie guvang guvin nik etok miam amol roro ite ma. Be mie gunei gile gitangi ve mie amol ma.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Beti avie nok ginei gitangi ei be ginei; “Amol Bamo, ande ayeu gatpweng mie are, mie Pomate ane amol (profet) kulkul ane ti.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Amei tumbungg amei gen iro is ate sut ile matendubi etok ve inei uiye be es miengk gitangi Ei nangge etok. Bemem yem amolmol Juda ane unei taku ebe ve tanei uiye be tanes miengk nitangi Pomate ok, giengk Jerusalem dongke ge.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Avie, aplom nivin awangg yaun ge! Asonge as mate ti atob yem unes miengk nitangi Tamangg nangge matendubi etenik me nangge Jerusalem ite weik etok ge.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Yem Samaria ane os miengk gitangi amol ebe utpweng ei are vevie ite, be amei Juda amei as miengk gitangi amol ebe atpweng ei are ok. Ve kulkul ebe Pomate gilgum ve nemb amolmol ru ok, kulkul etok meng gihlang nangge amei Juda ulu.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Bemem ginei sawa etok menihlang, be ande meng gihlang gikwai, be atob ammolmol ebe aplos givin Pomate ok atob inei uiye be ines miengk nitangi Pomate ve Ngalau Yamar tis yaun ano ge. Ve Tamangg ta givin amolmol dang dang etok ge inei uiye be ines miengk nitangi ei.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Pomate ei Ngalau, dang etok be ginei amolmol veve inei uiye be ines miengk nitangi ei, ok ti inei uiye be ines miengk tis Ngalau be tis yaun ano ror ge nitangi ei.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Be Samaria avie nok ginei; “Galkik ande ayeu gatpweng are ganei asonge Amol ebe ve nemb amolmol dabin ok, ebe ital giengk Grik avos ge inei Kilisi ok ginei ninme, atob ei ninei gen walang ok binge nitangi amei.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Be Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Amol ebe ve nemb amolmol dabin ok ete Ayeu nok ete kakie gavin mie nik.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Be givin sawa etok ge eisir singamolomb imbielk be ikuri vunungge ve ili ebe Yisu kakie givin avie etok ok. Ve eisir Juda as luev ti giengk dang etok ginei amolmol ebe inei mateu gitangi amolmol ok, atob kakie invin avie gaptol nangge luev sawa ite ma. Bemem eisir singamolomb nok as amol ti giutani avie nok me giutani Yisu ve ebe kakie givin avie etok ve ret ane ok ite ma.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Bekob avie nok gitak ane bui tis ul giengk be ginumul gile nam ok, gile ginei gitangi amolmol be ginei;
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Unme tale be undi amol eteik okob, ei ginei awangg gen bambamo ebe warik galgum be gavuaivun ge ok binge gitangi ayeu ate vukuri. Be wat ei amol (Kilisi) ebe ve nemb amolmol dabin ok me?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Beti amolmol tepwengge imdil be itangi Yisu ile.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Be eisir singamolomb inei ve Yisu be inei; “Gidung, mie on ben kob ma!”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Bemem Yisu giwel eisir avos be ginei; “Awangg ben ete giengk nik, yem utpweng awangg ben etok are ite ma.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Beti eisir singamolomb inei ve is ate be inei; “Amol ti ande wat giwat ben ve ei ginme me?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Beti Yisu ginei gitangi ane singamolomb-gen be ginei; “Awangg ben ebe ve nan ok ete dang eteik: Ayeu nasov Amol ebe gihlin ayeu be ganme ok ane yaun ane lu ge be nalgum kulkul ebe ei geb gitangi ayeu ok love nas vunu kob.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 As mate subu yem unei dang eteik unei; ‘Aiweng aivat ge giengk ebe ve tanro ben ano sut nisov nam ben ano ane nile ok.’ Dang etok be ayeu nanei nitangi yem, ta-unemb nangg aim itin be unatlo um walang ok vevie be undi kob, ve ben ande gipasang ate gikwai.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Amol ebe geb kulkul ve giro ben matawas ane sut ok, atob ninggas ane kulkul etok ane ano. Veik sulu amol ebe givro ben ok atob tas vevias invin is ate.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Beti yaun ebe amei anei ve amol ti atob nivro ben nimungg nimungg be amol ti atob ninggas ben etok ane ano nitau nile ok, yaun etok ande ano gile.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ayeu gahlin yem ve unde be unro ben ano sut nangge um ebe amolmol subu ilgum kulkul ve ivro ok. Be um nok yem ulgum ane kulkul ite ma.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Amolmol Samaria ane anongge nangge nam dabe etok iute ebe avie etok ginei Yisu ginei ei ane gen bambamo ebe gilgum gilgum ok binge gitangi ei ate vukuri ok, beti eisir aplos givin Yisu.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Be ile inei gitangi Yisu ve nimbweg nivin eisir siti bekob. Beti Yisu gibweg etok givin eisir gitangi as mate ailu.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Amolmol anongge molge iute yaun ebe Yisu ei ate ginei gisov avo ok, be aplos givin Yisu, be ile inei gitangi avie galkok be inei; “Amei aplongg amei givin Yisu ve gisov yaun ete mie gunei gitangi amei ok ane ge ite ma.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Bemem amei ate aute yaun ebe ei ginei ginei ok beti atpweng are anei Amol etenik ebe ve nemb amolmol nalk ane dabin ok bingano ge.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 As mate ailu etok gile gikwai kob Yisu gimdil nangge nam etok be gile Galilaia.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Yisu ei ate avo ukwas ti ebe ginei ok dang eteik; “Pomate ane amolmol (profet) kulkul ane ti ginei nile nimbielk ve ane bambamo gen nangge ei ate ane nam, atob ane bambamo gen tas vevias be avos nivwat ei are ite ma.” Beti Yisu ta gitung ve nile Galilaia, ve ei gitpweng are gikwai ginei amolmol Galilaia ane atob tas vevias be avos nivwat ei are.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Yisu gibielk Galilaia be amolmol ili ei be tas vevias anongge, ve gisov eisir itpweng ei are gikwai givin ebe ireu ile Jerusalem ve Juda as Sonda Pasova ane, be ili gen bambamo ebe ei gilgum ok gikwai.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Bekob Yisu gimdil nangge etok vukuri be ginumul gile Kana-an ebe warik giro bui vukir be meng gihlang weik wain ok vukuri. Be nangge Kapenaum amol bamo (king) ti ane amol ebe geb amolmol dabin ok natu gigas gimat be giengk.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Amol nok giute ebe ande Yisu gikwai Judaia as taku be ginme gibweg Galilaia ok binge, beti ei givang gitangi Yisu gile be ginei gitangi ei ve nisov nile Kapanaum be nilgum ei natu be utle vie kob. Ve amol nok natu gigas gimat love kasop ge be nimat vunu.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yisu ginei gitangi amol nok be ginei; “Yem ulgum ve unei undi gen bwal bwale ebe ayeu galgum ok veik aplongg aim nivin ayeu. Be bwaingg aim ve ret unaute awangg yaun ge be aplongg aim nivin ayeu.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Bemem amol nok giwel Yisu avo be ginei; “Amol Bamo, unme be tale seukie-ngge velob amol natu nimat vunu.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Beti Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Ule! Ve natum atob nimbweg matawe.” Amol nok giute Yisu ane yaun ge be ginumul gile.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Be givin tistumi amol nok givang luev ge nangge be ei ate ane amolmol kulkul ane ile vunge ve ei nangge luev be inei; “Natum ande utle vie.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Beti amol nok giutani eisir ve as matano ret be amol natu ane gimat gituvi. Be eisir inei gitangi ei be inei; “Ei ane gimat gituvi givin nolik as mate luvwe.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Beti amol natu nok tame gitpweng are ve nolik as mate luvwe dang etok be Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Mie natum atob nimbweg matawe.” Beti amol nok tis arwe-nggen be natu-nggen be ane bambamo-nggen tepwengge aplos givin Yisu.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yisu gimdil gikwai Juda as taku be gile Galilaia ok, okob ete gilgum gen bwal bwale bamo etok.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.