Romanos 4
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Morna Abrahambiama mochjóyebuambaye, bëngbe tempsca bëts taitá, y mochjinÿe ndayá tojánatsjinÿe Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyana bomnents̈ana.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abraham chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemnama, ndayá cha tojanmama Bëngbe Bëtsá matënjanmëse, cha matënjanobená ents̈ángbeñe ndayama jtsenábotamnayana, pero Bëngbe Bëtsabe delante ndoñe;
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Abraham, Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchiye, y chíyeca Bëngbe Bëtsá tonjánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Canÿe ents̈á trabajayá, crocénana josháchiñana ndayá tojamama, pero chë crocénana ndoñe nÿe ts̈etánana ntsemnana, sinó chana jtsemnana nts̈amo cha tojtsomerecencá.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Er menójuabonga, nda tondaye tontsama Bëngbe Bëtsá cháuayanama cha chabe bominÿiñe ts̈abia yomna ca, pero aíñe tojtsos̈buaché Bëngbe Bëtsábeñe, nda endbáyana chë bacna soye tmojamënga mora mo ndoñe chca cuafjamcá chamotsemna ca, chabiama Bëngbe Bëtsá echanjama chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemnama, chabe os̈buáchiyama.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Rey David cachcá chabe librë́s̈añe tojánayana, chë ndabiama Bëngbe Bëtsá jayanana chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemna ca, masque chabiama chca cháuayanama tondaye tonjamëse. David chca ents̈abiama tojánayana, cha puerte echantsoyejuaye ca.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Chabe librë́s̈añe mënts̈á tojanábema:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 ¡Puerte oyejuayá jtsemnana chë Bëngbe Bëtsá mo ndoñe bacna soye cuafjama cuenta tbojtsonÿá cha ca!
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿David tojánayana nÿe chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga imomnëngbiama oyejuayana yomna ca? Ndoñe; ndoñe chca mondmënëngbiámnaca. Y muents̈e tmonjayana, Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsá tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Y ¿ntseco chca tojanopasá? ¿Abraham ya chë más delicadents̈e base bobachtema tëts̈ená yojtsemna ora, o cabá ndoñe chca yontsemna ora? Ndegombre, Abraham cabá ndoñe chca tëts̈ená yontsemna ora.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Y cabá chents̈ana, Abraham base bobachtema chë más delicadents̈e tëts̈ená yojtsemna; y chca yojamna jinÿanÿiyama, Bëngbe Bëtsá tempo ya chabiama tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca, cha Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchema. Lempe chca tojanopasá, jinÿanÿiyama Abraham mo taitacá yomnama Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buachéngbiama, masque ndoñe base bobachtema chë más delicadents̈e të́ts̈enënga mondmëna. Y cachcá Bëngbe Bëtsá chë os̈buáchiyëngbiama tojánayana, chënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga imomna ca.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Y Abrahámnaca endmëna mo chë taitacá, chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga imomnëngbiama, pero aíñe Bëngbe Bëtsábeñe corente jtsos̈buáchiyëse imoyenëngbiama, cachcá nts̈amo bëngbe bëts taitá Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buachecá. Y cha cabá chë más delicadents̈e base bobachtema ntsetë́ts̈ena ora, ya chca yojtsos̈buáchiye.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachená Abrahambiama y chábents̈ana ents̈angbiama, quem luare chëngbiama yochjë́ftsemna ca. Y chca tojanas̈ebuachená, ndoñe Abraham nts̈amo leyiñe yomandancá betsobedecénama, sinó cha Bëngbe Bëtsábeñe yojtsanos̈buáchema, y chíyeca Bëngbe Bëtsá tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Pero, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá, bënga nts̈amo chë leyiñe yomandancá tmojtsamëngbiama yojtsemna ca tmojayanëse, Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyana tondayama nantsoservena, y nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá tondaye ntsámanana.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Chë ley juabocnana, Bëngbe Bëtsá puerte etonaná ents̈anga cháuacastigama, chënga nts̈amo chiñe iuayancá ndoñe tmontsamama; pero ndocna mandënga tontsemnëse, ndocná ntsobenana chë ndoñe tontsayancá ndoñe ntjamana.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Y chca, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachená, cha yojtsanos̈buachéyeca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá, ndegombre chaotsemnama chë Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buáchema mo Abrahámbents̈ana ents̈angcá imomnëngbiama; y Bëngbe Bëtsá chca tojanas̈ebuachená, cha chëngbe ts̈abiama iuantjés̈nayeca. Chë mo Abrahámbents̈ana ents̈angcá imomnë́ngbeñe, ndoñe quemnatsmëna nÿe chë nts̈amo ley yomandacá imnétsamënga, sinó nÿetscanga chë nts̈amo Abraham tojanos̈buachecá Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buachéngnaca. Y Abraham nÿetscanga bëngbiama, Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga, mo taitacá endmëna.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye ibojtsatsëtsnaye ora: “Ats̈e sënjama aca ba luariñe ents̈angbiama ats̈be bominÿiñe taitá chacotsemnama ca.” Chë nts̈amo tojanas̈ebuachenacá ndegombre ts̈abe soye endmëna, er Bëngbe Bëtsá chca Abrahambiama yojanjuabná; y Bëngbe Bëtsá endmëna ndábeñe Abraham yojtsanos̈buaché, y nda inétsama ents̈anga chámuatayenama, y nda inamánda y ents̈anga jobenayana jinÿama ndayá ndocna te tmonjaninÿcá.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchiye y yojtsobatmana nts̈amo tbojans̈buachenacá chaotsemnama, masque ents̈abe juabniñe ndoñe chca ntjátsjuabnayana; y chca, cabana cha tojánashjache jtsemnana “ba luariñe ents̈angbe taitá”, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojaniyancá: “Acbents̈ana ents̈anga ts̈a mallajta mochántsemna, ndocná queochatobenaye jacúntana ca”.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraham yojanobatmanëntscuana, cha puerte chábeñe yojtsanos̈buaché, nts̈amo tbojans̈buachenacá jóyëngacñama, masque Abraham yojtsonÿaye ya bëtsanánëjema yojtsemnama, er ya mo patse uata yojtsebomna, y chabe shema, Sara, ndoñe yonjobena s̈es̈onga jtsabamnama.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Abraham ndocna te tonjanajbaná Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyana, y ni mo canÿe ndoñe yonjanjuaboye chë nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachenacá ndoñe joparéjana ca; sinó más corente chábeñe yojtsanos̈buaché, y chca Bëngbe Bëtsábioye ibojtsatschuanaye,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 er cha ts̈abá inatáts̈ëmbo, nts̈amo tbojans̈buachenacá jamama, ndegombre Bëngbe Bëtsá obená inamnama.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Chíyeca, Bëngbe Bëtsá tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Pero, chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca Bëngbe Bëtsá tojánayana ora, ndoñe nÿe Abrahambiama chca ntsóyebuambnayana;
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 ndayá bëngbiámnaca, ndëmuanÿengbiama Bëngbe Bëtsá yochjayana chabe bominÿiñe ts̈ábenga imomna ca, bënga Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buachéyeca; Bëngbe Bëtsá, nda tojanma Bëngbe Utabná Jesús cháuatayenama.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Bëngbe Bëtsá tojanalesenciá ents̈anga Jesús chamóbama, bënga bacna soyënga tmojanma causa, y Bëngbe Bëtsá tojanma cha cháuatayenama. Bëngbe Bëtsá chca tojanma jobenayama, bënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga jábiamama.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.